Doppler first proposed this effect

Doppler first proposed this effect in 1842 in his treatise "Über das farbige Licht der Doppelsterne und einiger anderer Gestirne des Himmels" (On the coloured light of the binary stars and some other stars of the heavens).[1] The hypothesis was tested for sound waves by Buys Ballot in 1845.[2] He confirmed that the sound's pitch was higher than the emitted frequency when the sound source approached him, and lower than the emitted frequency when the sound source receded from him. Hippolyte Fizeau discovered independently the same phenomenon on electromagnetic waves in 1848 (in France, the effect is sometimes called "effet Doppler-Fizeau" but that name was not adopted by the rest of the world as Fizeau's discovery was six years after Doppler's proposal).[3] In Britain, John Scott Russell made an experimental study of the Doppler effect (1848).[4]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Doppler เสนอลักษณะนี้ครั้งแรกใน 1842 ในพระธรรมศาสตร์ "Über das farbige anderer einiger แดน Licht der Doppelsterne Gestirne des Himmels" (แสงสีของดาวไบนารี) และดาวอื่น ๆ บางอย่างของฟากฟ้า[1] สมมติฐานถูกทดสอบในคลื่นเสียง โดยลงคะแนนที่ซื้อในค.ศ. 1845[2] เขายืนยันว่า ระยะห่างของเสียงสูงกว่าความถี่ emitted เมื่อทางทาบทามเขา และต่ำกว่าความถี่ emitted เมื่อต้นเสียง receded จากเขา Hippolyte Fizeau พบรายงานปรากฏการณ์เดียวกันกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในปี 1848 แห่ง (ในประเทศฝรั่งเศส ผลบางครั้งเรียกว่า "effet Doppler Fizeau" แต่ชื่อที่ถูกนำมาใช้ไม่ โดยส่วนเหลือของโลกเป็นการค้นพบของ Fizeau หกปีหลังจากของ Doppler เสนอ)[3] ในสหราชอาณาจักร จอห์นสก็อตรัสเซลได้ศึกษาดอป(ปี 1848 แห่ง)[4]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Doppler แรกที่นำเสนอนี้มีผลในปี 1842 ในหนังสือของเขา "Über das farbige Licht der Doppelsterne คาดไม่ถึง einiger anderer Gestirne เด Himmels" (ในแสงสีของดาวคู่และบางส่วนดาวอื่น ๆ ของสวรรค์). [1] ทดสอบสมมติฐานสำหรับ คลื่นเสียงโดยการลงคะแนนเสียงซื้อในปี 1845 [2] เขายืนยันว่าสนามเสียงสูงกว่าความถี่ที่ปล่อยออกมาเมื่อแหล่งกำเนิดเสียงเข้าหาเขาและต่ำกว่าความถี่ที่ปล่อยออกมาเมื่อแหล่งกำเนิดเสียงห่างจากเขา Hippolyte Fizeau ค้นพบอิสระปรากฏการณ์เดียวกันกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในปี 1848 (ในประเทศฝรั่งเศสผลบางครั้งเรียกว่า "Effet Doppler-Fizeau" แต่ชื่อที่ไม่ได้นำมาใช้โดยส่วนที่เหลือของโลกในขณะที่การค้นพบ Fizeau เป็นหกปีหลังจากที่ข้อเสนอของ Doppler) [3] ในสหราชอาณาจักร, สกอตต์จอห์นรัสเซลทำศึกษาทดลองของ Doppler ผล (1848). [4]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเสนอครั้งแรก นี้ผลใน 1842 ในบทความของเขา " Ü ber das farbige ลิชท์ เดอ doppelsterne และ einiger แอนเดอเรอร์ gestirne des himmels " ( แสงสีของดาวไบนารีและดาวอื่น ๆ บางส่วนของฟ้า ) [ 1 ] ทดสอบสมมุติฐานคลื่นเสียง โดยซื้อบัตรใน 1845[ 2 ] เขาได้รับการยืนยันว่าเป็นเสียงระดับเสียงสูงกว่าความถี่ที่ปล่อยออกมาเมื่อแหล่งกำเนิดเสียงเข้าหาเขา และกว่าที่ปล่อยความถี่เมื่อแหล่งกำเนิดเสียงห่างจากเขา ฮิปโปลิที ฟีโซค้นพบอิสระเหมือนกับปรากฏการณ์เกี่ยวกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าใน 1848 ในฝรั่งเศสผลที่ได้คือบางครั้งเรียกว่า " ปรากฎการณ์ Doppler อินเตอร์ฟี " แต่ชื่อที่ยังไม่ประกาศใช้ โดยส่วนที่เหลือของโลก เช่น การค้นพบของอินเตอร์ฟี 6 ปีหลังจากที่ข้อเสนอ Doppler ) . [ 3 ] ในอังกฤษ จอห์น สก็อตรัสเซลได้ทดลอง Doppler ( 1848 ) [ 5 ]