Abstract of the DissertationLeaders

Abstract of the Dissertation
Leadership and Management Skills
Of Pre service Teachers
By
Shana E. Koh
Claremont Gaduate University: 2008
To optimize performance inside the classroom, teachers must utilize both leadership and management skills (Bowman, 2004; Coyle, 1997; Forster, 1997; Hatch, White, & Faigenbaum, 2005; Odell, 1997; Sugar & Warren, 2003; Wilmore, 2007). Presently, most preservice training programs focus on management skills but not leadership skills. It is possible that leadership skills are significantly and positively correlated with management skills. However, it is equally reasonable to believe the possibility that leadership and management skills are independent of each other. If empirical evidence demonstrates that leadership and management skills are largely independent of each other in preservice teachers, this may possibly imply that preservice teacher training programs may choose to consider including leadership training to supplement training in management skills. However, the relationship between leadership and management skills in elementary and secondary preservice teachers remains unclear.
In the present study, preservice teachers (N = 84) in the third phase of their university program were assessed in leadership and management skills. To foster representativeness of the sample, both elementary (n = 33) and secondary (n = 51) preservice teachers were included. Leadership skills were assessed by the Leadership practices Inventory Self (LPI-Self) (Kouzes & Posner, 2002), a self-report of five leadership practices: Modeling, Inspiring, Challenging, Enabling, and Encouraging. Classroom management skills were measured by university supervisors of the preservice teachers using a novel scale which included ten classroom management practices: Organization, Trust, Praise, Expectations, Communication, Listening, Meaningful, Respect, Discipline, and Prediction. Differences between groups were assessed using ANOVA. Relationships between leadership skills and management skills were assessed using Pearson Correlation. Differences and relationships were considered statistically significant at a threshold of p < .05.
Findings revealed that leadership scores were significantly higher in participating preservice teachers than the norm group (Kouzes & Posner, 2002). The highest leadership ratings were Enabling and Encouraging and the highest classroom management rating was Expectations. On a scale of 1 to 5, preservice teacher’s classroom management scores were generally towards the top of the scale, with mostly 4 and 5s. The elementary group scored significantly higher than the secondary group on their leadership practice of Modeling and on the classroom management practice of Respect. In the secondary group, the leadership practice of Encouraging positively correlated with the management practice of Expectations. In the elementary group, there were no statistically significant correlations between the leadership and management items. Also, when both groups were combined, there was no statistically significant correlations between the leadership and management items. The limited range of classroom management scores may have possibly created limited variance and deviation from normal distribution. This limited variance within the items may have limited the ability to detect significant correlations between the leadership scales and the classroom management scales in the present study, so the present findings should be interpreted with caution.
Overall, there were few correlations between the leadership and management items in the present study. This empirical evidence suggests that leadership and management skills may be treated separately in elementary and secondary preservice teachers. Although far from definitive, the present findings imply that separate teacher training in leadership and classroom management may possibly be necessary for optimal teacher performance inside the classroom.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อของวิทยานิพนธ์ที่ภาวะผู้นำและทักษะการจัดการของอาจารย์ที่ได้รับบริการก่อนโดยชานะ E. เกาะโรงแรมแคลร์มองต์ Gaduate มหาวิทยาลัย: 2008การปรับปรุงประสิทธิภาพภายในห้องเรียน ครูต้องใช้ได้ทั้งผู้นำและทักษะการจัดการ (Bowman, 2004 เวนคอยล์ 1997 Forster, 1997 แฮทช์ ขาว & Faigenbaum, 2005 Odell, 1997 น้ำตาลและวอร์เรน 2003 Wilmore, 2007) ปัจจุบัน preservice มาจัดการทักษะแต่ไม่ฝึกโปรแกรมฝึกอบรมมากที่สุด เป็นไปได้ว่า การฝึกเป็นอย่างมาก และบวก correlated มีทักษะการจัดการ อย่างไรก็ตาม ก็เท่า ๆ กันเหมาะสมที่จะเชื่อว่าเป็นไปได้ที่ภาวะผู้นำ และทักษะการจัดการเป็นอิสระกัน ถ้าหลักฐานประจักษ์แสดงให้เห็นทักษะภาวะผู้นำและการจัดการเป็นอิสระกันในครูเน้น นี้อาจอาจเป็นสิทธิ์แบบที่ครูเน้นอบรมอาจเลือกที่จะพิจารณารวมถึงความเป็นผู้นำในการฝึกอบรมเสริมฝึกทักษะการจัดการ อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำและทักษะการจัดการในระดับประถม และมัธยมเน้นครูยังคงไม่ชัดเจนในการศึกษาปัจจุบัน preservice ครู (N = 84) ในระยะที่สามของโปรแกรมมหาวิทยาลัยของพวกเขาถูกประเมินทักษะภาวะผู้นำและการจัดการ เพื่อเสริม representativeness ของตัวอย่าง ทั้งระดับประถมศึกษา (n = 33) และมัธยม (n = 51) ครูเน้นถูกรวม ทักษะความเป็นผู้นำได้ประเมิน โดยวิธีการนำสินค้าคงคลังด้วยตนเอง (LPI เอง) (Kouzes & Posner, 2002), ตัวเองรายงานของห้าผู้ปฏิบัติ: โมเดล Inspiring, Challenging, Enabling และ Encouraging ทักษะการจัดการห้องเรียนถูกวัด โดยมหาวิทยาลัยผู้บังคับบัญชาของครูเน้นใช้มาตราส่วนนวนิยายซึ่งรวมวิธีการบริหารจัดการห้องเรียน 10: องค์กร บริษัท สรรเสริญ คาดหวัง สื่อสาร ฟัง Meaningful เคารพ วินัย และทำนาย มีประเมินความแตกต่างระหว่างกลุ่มใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวน ความสัมพันธ์ระหว่างการฝึกและการถูกประเมินโดยใช้สหสัมพันธ์เพียร์สัน ความแตกต่างและความสัมพันธ์ได้ถืออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ขีดจำกัดของ p < .05ผลการวิจัยเปิดเผยว่า คะแนนภาวะผู้นำได้อย่างมีนัยสำคัญสูงในเน้นครูเข้าร่วมกว่ากลุ่มปกติ (Kouzes และ Posner, 2002) การจัดอันดับเป็นผู้นำสูงสุดคน Enabling Encouraging และบริหารอันดับสูงสุดของห้องเรียนมีความคาดหวัง ในระดับ 1-5, preservice คะแนนขึ้นไปทางด้านบนของสเกล 4 เป็นส่วนใหญ่และ 5s โดยทั่วไปการจัดการห้องเรียนครู กลุ่มประถมศึกษาคะแนนอย่างมีนัยสำคัญสูงกว่ากลุ่มรองฝึกความเป็นผู้นำของโมเดล และ การปฏิบัติการจัดการชั้นเรียนเคารพ ในกลุ่มรอง ฝึกเป็นผู้นำของ Encouraging บวก correlated กับปฏิบัติการจัดการความคาดหวัง ในกลุ่มประถม มีไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างผู้นำและการจัดการสินค้า ยัง เมื่อมีรวมกลุ่มทั้ง มีไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างผู้นำและการจัดการสินค้า ช่วงจำกัดของห้องเรียนการจัดการคะแนนอาจมีอาจสร้างผลต่างจำกัดและแตกต่างจากการแจกแจงปกติ นี้ผลต่างจำกัดภายในสินค้าอาจมีจำกัดความสามารถในการตรวจสอบความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างระดับภาวะผู้นำและระดับการจัดการชั้นเรียนในการศึกษาปัจจุบัน เพื่อนำเสนอผลการวิจัยควรจะตีความ ด้วยความระมัดระวังโดยรวม มีน้อยความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำและการจัดการสินค้าในการศึกษาปัจจุบัน หลักฐานประจักษ์นี้ชี้ให้เห็นว่า ทักษะภาวะผู้นำและการจัดการอาจได้รับการแยกในระดับประถม และมัธยมครูเน้น แม้ว่าไกลจากทั่วไป นำเสนอผลการวิจัยเป็นสิทธิ์แบบครูที่แยกการฝึกอบรมในการจัดการห้องเรียนและเป็นผู้นำอาจอาจจำเป็นสำหรับประสิทธิภาพของครูที่ดีที่สุดภายในห้องเรียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อวิทยานิพนธ์
ภาวะผู้นำและการบริหารจัดการทักษะ
ของครูบริการ Pre
โดย
Shana E. เกาะ
แคลร์ Gaduate มหาวิทยาลัย: 2008
เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานในห้องเรียนครูจะต้องใช้ทั้งความเป็นผู้นำและทักษะการจัดการ (โบว์แมน, 2004; คอยล์ 1997; ฟอสเตอร์, 1997; แฮทช์สีขาว, และ Faigenbaum 2005; มัตส์ 1997; น้ำตาลและวอร์เรน, 2003; Wilmore 2007) ปัจจุบันส่วนใหญ่โปรแกรมการฝึกอบรมที่มุ่งเน้นไปที่การฝึกสอนทักษะการจัดการ แต่ไม่ทักษะความเป็นผู้นำ เป็นไปได้ว่าทักษะความเป็นผู้นำอย่างมีนัยสำคัญและความสัมพันธ์เชิงบวกกับทักษะการจัดการ แต่มันก็มีเหตุผลที่จะเชื่ออย่างเท่าเทียมกันเป็นไปได้ว่าการเป็นผู้นำและทักษะการจัดการมีความเป็นอิสระของแต่ละอื่น ๆ หากหลักฐานเชิงประจักษ์แสดงให้เห็นว่าทักษะความเป็นผู้นำและการจัดการส่วนใหญ่จะเป็นอิสระจากกันในครูฝึกสอนนี้อาจหมายความว่าโปรแกรมการฝึกอบรมครูฝึกสอนอาจเลือกที่จะพิจารณารวมถึงการฝึกอบรมเพื่อเสริมความเป็นผู้นำในการฝึกอบรมทักษะการจัดการ อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ระหว่างผู้นำและทักษะการจัดการในการฝึกสอนครูประถมศึกษาและมัธยมศึกษายังไม่ชัดเจน.
ในการศึกษาปัจจุบันครูฝึกสอน (จำนวน = 84) ในระยะที่สามของโปรแกรมมหาวิทยาลัยของพวกเขาได้รับการประเมินในการเป็นผู้นำและทักษะการจัดการ เพื่อส่งเสริมให้เกิดมูลของกลุ่มตัวอย่างทั้งระดับประถมศึกษา (n = 33) และมัธยมศึกษา (n = 51) ครูฝึกสอนถูกรวม ทักษะการเป็นผู้นำที่ได้รับการประเมินโดยการปฏิบัติที่เป็นผู้นำสินค้าคงคลังด้วยตนเอง (Self-LPI) (Kouzes & Posner, 2002) รายงานตนเองของห้าการปฏิบัติที่เป็นผู้นำ: การสร้างแบบจำลอง, Inspiring, ท้าทาย, การเปิดใช้งานและให้กำลังใจ ทักษะการจัดการห้องเรียนถูกวัดโดยผู้บังคับบัญชามหาวิทยาลัยครูฝึกสอนโดยใช้ระดับนวนิยายซึ่งรวมถึงสิบการจัดการห้องเรียน: องค์การ Trust, สรรเสริญ, ความคาดหวัง, การสื่อสาร, การฟัง, ความหมาย, ความเคารพ, ความมีระเบียบวินัยและการทำนาย ความแตกต่างระหว่างกลุ่มที่ได้รับการประเมินโดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวน ความสัมพันธ์ระหว่างทักษะความเป็นผู้นำและทักษะการจัดการได้รับการประเมินโดยใช้สหสัมพันธ์เพียร์สัน ความแตกต่างและความสัมพันธ์ได้รับการพิจารณาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่เกณฑ์ของ p <. 05
ผลการวิจัยพบว่าคะแนนความเป็นผู้นำอย่างมีนัยสำคัญที่สูงขึ้นในการเข้าร่วมครูฝึกสอนกว่ากลุ่มบรรทัดฐาน (Kouzes & Posner, 2002) การจัดอันดับที่สูงที่สุดเป็นผู้นำที่ถูกเปิดใช้งานและให้กำลังใจและคะแนนการจัดการห้องเรียนมากที่สุดคือความคาดหวัง โย 1-5, ครูฝึกสอนของคะแนนการจัดการห้องเรียนโดยทั่วไปไปทางด้านบนของเครื่องชั่งที่มีส่วนใหญ่ที่ 4 และ 5 ส กลุ่มที่ได้คะแนนระดับประถมศึกษาอย่างมีนัยสำคัญสูงกว่ากลุ่มที่สองเกี่ยวกับการปฏิบัติของพวกเขาเป็นผู้นำของการสร้างแบบจำลองและการปฏิบัติของการจัดการห้องเรียนเคารพ ในกลุ่มที่สองเป็นผู้นำการปฏิบัติของการส่งเสริมความสัมพันธ์เชิงบวกกับการปฏิบัติของการจัดการความคาดหวัง ในกลุ่มระดับประถมศึกษาไม่พบว่ามีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างรายการความเป็นผู้นำและการจัดการ นอกจากนี้เมื่อทั้งสองกลุ่มมารวมกันไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างรายการความเป็นผู้นำและการจัดการ ช่วงที่ จำกัด ของคะแนนการจัดการห้องเรียนอาจสร้างอาจจะแปรปรวน จำกัด และส่วนเบี่ยงเบนจากการกระจายปกติ นี้ความแปรปรวน จำกัด ในรายการอาจมีการ จำกัด การความสามารถในการตรวจสอบความสัมพันธ์ที่สำคัญระหว่างการชั่งน้ำหนักเป็นผู้นำและการจัดการห้องเรียนเครื่องชั่งน้ำหนักในการศึกษาครั้งนี้เพื่อให้ค้นพบในปัจจุบันควรจะตีความด้วยความระมัดระวัง.
โดยรวมมีความสัมพันธ์ไม่กี่ระหว่างความเป็นผู้นำและการจัดการ รายการในการศึกษานี้ หลักฐานเชิงประจักษ์นี้แสดงให้เห็นว่าการเป็นผู้นำและทักษะการจัดการอาจจะได้รับการปฏิบัติแยกต่างหากในการฝึกสอนครูประถมศึกษาและมัธยมศึกษา แม้ว่าจะอยู่ห่างไกลจากที่ชัดเจนค้นพบในปัจจุบันหมายความว่าการฝึกอบรมครูที่แยกต่างหากในการเป็นผู้นำและการจัดการห้องเรียนอาจจะจำเป็นสำหรับการทำงานของครูที่ดีที่สุดในห้องเรียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทคัดย่อของวิทยานิพนธ์
ภาวะผู้นำและทักษะการจัดการของครูก่อน


บริการโดยชา E . เกาะ
gaduate มหาวิทยาลัยแคลร์ : 2008
เพิ่มประสิทธิภาพภายในห้องเรียน ครูต้องใช้ภาวะผู้นำและทักษะการจัดการ ( โบว์แมน , 2004 ; คอยล์ , 1997 ; ฟอสเตอร์ , 1997 ; ฟักขาว & faigenbaum , 2005 ; โอเดล , 1997 ; น้ำตาล&วอร์เรน , 2003 ; วิลมอร์ , 2007 ) ปัจจุบันโปรแกรมการฝึกอบรมนักศึกษาส่วนใหญ่มุ่งเน้นทักษะในการจัดการ แต่ไม่ทักษะภาวะผู้นำ เป็นไปได้ว่า ทักษะความเป็นผู้นำเป็นอย่างมาก และมีความสัมพันธ์กับทักษะการจัดการ แต่มันมีเหตุผล คือเชื่อว่าความเป็นไปได้ที่ผู้นำและทักษะการบริหารจัดการที่เป็นอิสระของแต่ละอื่น ๆถ้าหลักฐานเชิงประจักษ์แสดงให้เห็นถึงความเป็นผู้นำและทักษะในการบริหารจัดการเป็นอิสระของแต่ละอื่น ๆส่วนใหญ่ในนักศึกษาครู นี้อาจจะหมายความว่าโปรแกรมการฝึกอบรมนักศึกษาอาจเลือกที่จะต้องพิจารณารวมถึงความเป็นผู้นำการฝึกอบรมเสริมการฝึกอบรมในทักษะการจัดการ อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำและทักษะการจัดการในระดับประถมและมัธยมศึกษา นักศึกษาครูที่ยังคงชัดเจน
ในการศึกษาของนักศึกษาครู ( n = 84 ) ในขั้นตอนที่สามของโปรแกรมของมหาวิทยาลัยมีการประเมินในการเป็นผู้นำและทักษะการจัดการ เพื่อเสริมสร้าง representativeness ของตัวอย่างทั้งระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ( n = 33 ) ( n = 51 ) นักศึกษาครูได้รวม ทักษะความเป็นผู้นำได้ถูกประเมิน โดยผู้นำการปฏิบัติของตนเอง ( LPI ตนเอง ) ( kouzes &พอสเนอร์ , 2002 ) , 5 5 ผู้นำการปฏิบัติการสร้างแรงบันดาลใจ , ความท้าทาย , เปิดใช้งาน และให้กำลังใจทักษะการจัดการชั้นเรียนถูกวัดโดยอาจารย์นิเทศก์ของนักศึกษาครูใช้นวนิยายขนาดซึ่งรวมการปฏิบัติการจัดการชั้นเรียน 10 : องค์กร , ไว้วางใจ , สรรเสริญ , ความคาดหวัง , การสื่อสาร , การฟัง , ความหมาย , เคารพ , วินัย และพยากรณ์ ความแตกต่างระหว่างกลุ่มทดลอง โดยใช้การวิเคราะห์ ความแปรปรวนทางเดียวความสัมพันธ์ระหว่างทักษะความเป็นผู้นำและทักษะในการจัดการ มีการประเมินโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ พิจารณาความสัมพันธ์และความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ p < . 05 ผลการวิจัยพบว่า คะแนน
ผู้นำสำคัญในการมีส่วนร่วมมากกว่ากลุ่มนักศึกษาครูปกติ ( kouzes &พอสเนอร์ , 2002 )การจัดอันดับสูงสุดเป็นผู้นำอยู่เอื้อและส่งเสริมและการจัดการชั้นเรียนสูงสุดอันดับ คือ ความคาดหวัง ในระดับของ 1 ถึง 5 คะแนนการจัดการชั้นเรียนของนักศึกษาโดยทั่วไปทางด้านบนของเครื่องชั่งที่มีส่วนใหญ่ 4 และ 5 สกลุ่มระดับคะแนนสูงกว่ากลุ่มที่สองในการเป็นผู้นำของแบบจำลองและในชั้นเรียนการจัดการการปฏิบัติของการเคารพ ในกลุ่มรองผู้นำการปฏิบัติการ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการปฏิบัติการจัดการความคาดหวัง ในกลุ่มโรงเรียนประถมไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างภาวะผู้นำและการจัดการรายการ นอกจากนี้ เมื่อทั้งสองกลุ่มรวมกัน ไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างภาวะผู้นำและการจัดการรายการ ช่วง จำกัด ของคะแนนการจัดการชั้นเรียนอาจจะสร้างความแปรปรวน จำกัด และเบี่ยงเบนจากการแจกแจงแบบปกตินี้ จำกัด ความแปรปรวนภายในรายการอาจมีการ จำกัด ความสามารถในการตรวจสอบที่สำคัญความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำและการจัดการชั้นเรียนแบบเกล็ดในการศึกษา ดังนั้นผลการวิจัยนี้ควรจะตีความด้วยความระมัดระวัง
โดยรวมแล้วมีกี่ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำและการจัดการรายการในการศึกษาปัจจุบันหลักฐานเชิงประจักษ์นี้ ชี้ให้เห็นว่า ผู้นำและทักษะการบริหารจัดการอาจจะแยกรักษาในเบื้องต้นและนักศึกษาครูมัธยมศึกษา แม้ว่าจะห่างไกลจากขาดตัว ผลการวิจัยบ่งบอกว่าแยกครูอบรมภาวะผู้นำและการจัดการชั้นเรียนอาจจะที่จำเป็นสำหรับการปฏิบัติงานของครูที่เหมาะสมภายในห้องเรียน