We adapted the AUT to create a cont

We adapted the AUT to create a context in which to induce the need to overcome fixation and then measure thinking-induced forgetting. The experiment consisted of eight study/thinking trials and a subsequent final test. At the beginning of each study/thinking trial, several uses for a common household object were presented simultaneously on the screen for participants to study (e.g., news- paper: paper mâché, gift wrapping, start a fire, table cloth). On half of the trials, participants simply studied the uses for 12 s. On the other half of the trials, participants studied the uses for 12 s and then had 60 s to attempt to generate new uses for the object.
This procedure created two types of items: studied uses associ- ated with objects that participants attempted to generate new uses for (i.e., items in the thinking condition) and studied uses associ- ated with objects that participants did not attempt to generate new uses for (i.e., items in the baseline condition). Because the four studied uses were designed to fixate thinking and interfere with the participants’ ability to generate new uses, we predicted that these uses would be susceptible to thinking-induced forgetting. Specif- ically, we predicted that when participants were given a final test asking them to recall the original studied uses associated with each of the objects, uses in the thinking condition would be less recall- able than uses in the baseline condition. Moreover, because thinking-induced forgetting is presumed to reduce mental fixation from the studied uses, we predicted that individuals exhibiting more forgetting would be at an advantage in the AUT, perhaps leading them to generate more creative and divergent uses in their responses than individuals exhibiting less forgetting.
In a separate manipulation, we also examined whether certain types of thinking are more likely to cause forgetting than others. Specifically, when coming up with new uses, we instructed half of the participants to think of highly unusual and creative uses, while instructing the other half to think of common and mundane uses. We predicted that both forms of thinking would cause significant forgetting, but we were interested in seeing whether one form of thinking might lead to more forgetting than the other. On the one hand, forgetting might be greater in the unusual condition because of the relatively greater need to think “outside the box” and thus inhibit the more typical studied uses. On the other hand, forgetting might be greater in the common condition because thinking of several common uses for an object is much more difficult than one might think, especially when four common uses have already been provided. Moreover, in work on retrieval-induced forgetting, there is evidence that the extent to which an item is susceptible to forgetting depends on the extent to which it causes competition (e.g., M. C. Anderson et al., 1994; Storm et al., 200

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราดัดแปลง AUT สร้างบริบทที่จะก่อให้เกิดต้องเอาชนะเบี และวัดแล้ว เกิดคิดลืม ทดลองประกอบด้วยแปดศึกษา/คิดการทดลองและการทดสอบขั้นสุดท้ายภายหลัง ที่จุดเริ่มต้นของแต่ละการศึกษา/ความคิดทดลอง ใช้หลายสำหรับวัตถุในครัวเรือนทั่วไปได้แสดงพร้อมกันบนหน้าจอสำหรับผู้เรียนเพื่อศึกษา (เช่น กระดาษข่าว: เริ่มต้นกระดาษ mâché ของขวัญตัด ไฟไหม้ ผ้าตาราง) ในครึ่งหนึ่งของการทดลอง ผู้เข้าร่วมเพียงศึกษาใช้สำหรับ 12 s ในอีกครึ่งหนึ่งของการทดลอง ผู้เข้าร่วมศึกษาการใช้งาน 12 s แล้ว มี 60 s เพื่อพยายามที่จะสร้างวัตถุใหม่ใช้ขั้นตอนนี้สร้างรายการสองชนิด: เส้น associ ศึกษาใช้กับวัตถุที่ผู้เรียนพยายามที่จะสร้างใหม่ใช้ (เช่น สินค้าในเงื่อนไขความคิด) และศึกษา ใช้เส้น associ กับวัตถุในการที่ผู้เรียนไม่ได้ไม่พยายามที่จะสร้างใหม่ใช้ (เช่น สินค้าในเงื่อนไขพื้นฐาน) เนื่องจาก 4 การศึกษา การใช้ถูกออกแบบมาเพื่อ fixate คิด และรบกวนความสามารถของผู้เข้าร่วมเพื่อสร้างใหม่ใช้ เราคาดการณ์ว่า การใช้เหล่านี้จะไวต่อการเกิดความคิดลืม -ความ ically เราคาดการณ์ว่า เมื่อผู้เรียนได้รับการทดสอบขั้นสุดท้ายที่ขอให้เรียกคืนใช้ studied เดิมที่เกี่ยวข้องกับแต่ละวัตถุ ใช้ในเงื่อนไขคิดจะน้อยเรียกคืน-สามารถกว่าใช้ในเงื่อนไขพื้นฐาน นอกจากนี้ เนื่องจากทำให้เกิดความคิดลืม presumed เพื่อลดปฏิกิริยาการตรึงจิตจากใช้ studied เราคาดการณ์ว่า บุคคลอย่างมีระดับลืมเพิ่มเติมอยู่ในใน AUT อาจนำให้สร้างขึ้นใช้ความคิดสร้างสรรค์ และขันติธรรมในการตอบรับมากกว่าบุคคลอย่างมีระดับน้อยลืมในการแยก เรายังตรวจสอบว่าบางชนิดคิดเป็นแนวโน้มที่จะทำให้ลืมกว่าผู้อื่น โดยเฉพาะ เมื่อมาถึง ด้วยการใช้ใหม่ เรารับคำแนะนำครึ่งหนึ่งของผู้เข้าร่วมคิดว่า สูงผิดปกติ และความคิดสร้างสรรค์ใช้ ขณะสอนครึ่งใฝ่โลกีย์ และทั่วไปใช้ เราคาดการณ์ว่า รูปแบบของความคิดที่จะทำให้ลืมสำคัญ แต่เราก็เห็นว่า รูปแบบหนึ่งของความคิดอาจนำไปสู่การลืมเพิ่มเติมกว่าอื่น ๆ สนใจ คง ลืมอาจได้มากกว่าในสภาพปกติเนื่องจากต้องคิด "นอกกล่อง" และจึง ยับยั้งการใช้ studied ทั่วไปค่อนข้างมาก บนมืออื่น ๆ ลืมอาจมากกว่าในสภาพทั่วไปเนื่องจากยากมากกว่าหนึ่งอาจคิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อใช้งานทั่วไป 4 แล้วได้ให้ความคิดของวัตถุต่าง ๆ ใช้งานทั่วไป นอกจากนี้ ในการทำงานบนเรียกเกิดลืม มีหลักฐานเท่าที่จะไวต่อการลืมซึ่งสินค้าขึ้นอยู่กับขอบเขตที่จะทำให้การแข่งขัน (เช่น M. C. แอนเดอร์สันและ al., 1994 พายุ et al., 200

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เราปรับ AUT การสร้างบริบทในการที่จะทำให้เกิดความต้องการที่จะเอาชนะการตรึงแล้ววัดลืมความคิดที่เกิดขึ้นได้ การทดลองประกอบด้วยแปดศึกษา / ทดลองความคิดและการทดสอบขั้นสุดท้ายที่ตามมา ที่จุดเริ่มต้นของการทดลองแต่ละการศึกษา / การคิดที่ใช้หลายสำหรับวัตถุใช้ในครัวเรือนทั่วไปที่มีการนำเสนอพร้อมกันบนหน้าจอสำหรับผู้เข้าร่วมการศึกษา (เช่นกระดาษ News-: เปเปอร์มาเช่, ห่อของขวัญ, เริ่มต้นไฟ, ผ้าปูโต๊ะ) ในครึ่งหนึ่งของการทดลองที่ผู้เข้าร่วมการศึกษาเพียงแค่ใช้เวลา 12 วินาที . ในอีกครึ่งหนึ่งของการทดลองที่ผู้เข้าร่วมการศึกษาการใช้งานเป็นเวลา 12 และ 60
จากนั้นก็เพื่อพยายามที่จะสร้างการใช้งานใหม่สำหรับวัตถุขั้นตอนนี้จะสร้างสองประเภทของรายการ: การใช้การศึกษา associ- ated กับวัตถุที่ว่าผู้เข้าร่วมความพยายามที่จะสร้าง สำหรับการใช้งานใหม่ (เช่นรายการในสภาพความคิด) และ ated ศึกษา associ- ใช้กับวัตถุที่ว่าผู้เข้าร่วมไม่ได้พยายามที่จะสร้างความหมายใหม่ (เช่นรายการในสภาพพื้นฐาน) เพราะสี่ศึกษาการใช้งานถูกออกแบบมาเพื่อ fixate คิดและยุ่งเกี่ยวกับความสามารถในการเข้าร่วมในการสร้างความหมายใหม่ที่เราคาดการณ์ว่าการใช้งานเหล่านี้จะเป็นความเสี่ยงที่จะลืมความคิดที่เกิดขึ้น Specif- ically เราคาดการณ์ว่าเมื่อผู้เข้าร่วมจะได้รับการทดสอบขั้นสุดท้ายขอให้พวกเขาจำได้ศึกษาการใช้งานเดิมที่เกี่ยวข้องกับแต่ละของวัตถุที่ใช้ในสภาพที่คิดจะน้อยกว่า recall- สามารถใช้ในสภาพพื้นฐาน นอกจากนี้เนื่องจากลืมความคิดที่เกิดขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่จะลดการตรึงจิตจากการใช้การศึกษาที่เราคาดการณ์ไว้ว่าบุคคลที่แสดงลืมมากขึ้นจะได้เปรียบใน AUT ที่อาจจะนำพวกเขาในการสร้างการใช้ความคิดสร้างสรรค์มากขึ้นและแตกต่างในการตอบสนองของพวกเขามากกว่าบุคคลที่แสดง น้อยลืม.
ในการจัดการที่แยกจากกันเรายังตรวจสอบไม่ว่าจะเป็นบางประเภทของการคิดมีแนวโน้มที่จะก่อให้เกิดการลืมกว่าคนอื่น ๆ โดยเฉพาะเมื่อขึ้นมาพร้อมกับการใช้งานใหม่ที่เราสั่งให้ครึ่งหนึ่งของผู้เข้าร่วมในการคิดของการใช้งานที่ผิดปกติอย่างมากและความคิดสร้างสรรค์ในขณะที่การเรียนการสอนอีกครึ่งหนึ่งในการคิดของการใช้งานทั่วไปและทางโลก เราคาดการณ์ว่าทั้งสองรูปแบบของการคิดจะทำให้ลืมอย่างมีนัยสำคัญ แต่เรามีความสนใจในการมองเห็นไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหนึ่งของการคิดอาจนำไปสู่ลืมมากขึ้นกว่าที่อื่น ๆ ในมือข้างหนึ่ง, อาจจะลืมมากขึ้นในสภาพที่ผิดปกติเพราะต้องค่อนข้างมากขึ้นในการคิดว่า "นอกกรอบ" และทำให้ยับยั้งการศึกษาการใช้งานทั่วไปมากขึ้น บนมืออื่น ๆ ที่อาจจะลืมมากขึ้นในสภาพทั่วไปเพราะความคิดของการใช้งานร่วมกันหลายวัตถุมากยากกว่าหนึ่งอาจคิดว่าโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อสี่ใช้ทั่วไปได้รับการบริการที่มีให้ นอกจากนี้ในการทำงานในการลืมดึงที่เกิดขึ้นมีหลักฐานว่ามีขอบเขตที่รายการที่มีความเสี่ยงที่จะลืมขึ้นอยู่กับขอบเขตที่จะทำให้เกิดการแข่งขัน (เช่นแมคเดอร์สัน, et al, 1994;.. พายุ et al, 200

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราดัดแปลงหรือสร้างในบริบทที่ทำให้ต้องเอาชนะการตรึงแล้ววัดการคิดที่จะลืม การทดลองประกอบด้วยแปดศึกษา / คิดตามมาสุดท้ายการทดลองและทดสอบ ที่จุดเริ่มต้นของแต่ละการศึกษา / การคิดทดลองใช้ร่วมกันวัตถุหลายครัวเรือนที่ถูกนำเสนอพร้อมกันบนหน้าจอ เพื่อให้ผู้เรียน ( เช่น ข่าว - กระดาษกระดาษมา̂เช́ห่อของขวัญ , จุดไฟ , ผ้าปูโต๊ะ ) ในช่วงครึ่งปีของการทดลอง ผู้เข้าร่วมเพียงศึกษาใช้ 12 . ในครึ่งอื่น ๆของการทดลอง ผู้เข้าร่วมศึกษาใช้ 12 S แล้วมี 60 s พยายามที่จะสร้างใหม่ใช้สำหรับวัตถุ .
ขั้นตอนนี้สร้างสองประเภทของรายการ :ศึกษาการใช้ ( พ่อพันธุ์ - ated กับวัตถุที่คนพยายามที่จะสร้างใหม่ใช้สำหรับ ( เช่น รายการในการคิดสภาพ ) และศึกษาการใช้ ( พ่อพันธุ์ - ated กับวัตถุที่เข้าร่วมไม่พยายามที่จะสร้างใหม่ใช้สำหรับ ( เช่นรายการใน ( สภาพ )เพราะสี่เรียนใช้ถูกออกแบบมาเพื่อแก้ไขการคิดและรบกวนกับความสามารถของผู้เข้าร่วมในการสร้างการใช้ใหม่ เราคาดไว้ที่ใช้เหล่านี้จะเสี่ยงต่อการคิดและการลืม ระบบ - ically เราคาดการณ์ว่า เมื่อกลุ่มตัวอย่างได้รับการทดสอบสุดท้ายขอให้พวกเขาเพื่อเรียกคืนต้นฉบับเพื่อใช้เชื่อมโยงกับแต่ละวัตถุใช้ในการคิดภาพจะน้อยกว่า สามารถใช้ในการเรียกคืนกว่า 500 ภาพ นอกจากนี้เนื่องจากการลืมคิดสันนิษฐานเพื่อลดการตรึงจิต จากการศึกษาการใช้ เราคาดการณ์ว่าบุคคลจัดแสดงขึ้นลืมจะได้เปรียบในหรือ ,บางทีอาจจะนำพวกเขาในการสร้างความคิดสร้างสรรค์มากขึ้นและไม่ใช้ในการตอบสนองของพวกเขากว่าบุคคลจัดแสดงน้อยลืม .
ในการจัดการแยกต่างหาก นอกจากนี้เรายังตรวจสอบว่าบางประเภทของการคิด มีแนวโน้มที่จะทำให้ลืม กว่าคนอื่น ๆ โดยเฉพาะเมื่อมาใช้ใหม่ เราสั่งครึ่งหนึ่งของผู้คิดใช้สูงผิดปกติ และสร้างสรรค์ในขณะที่สั่งอีกครึ่งหนึ่งที่คิดว่าใช้งานทั่วไปดี เราคาดการณ์ว่าทั้งสองรูปแบบของการคิด จะทำให้เกิดความลืม แต่เราสนใจดูว่า รูปแบบหนึ่งของการคิดอาจจะลืมมากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ ในมือข้างหนึ่ง ,การลืมอาจจะมากกว่าในภาวะปกติ เพราะของค่อนข้างมากขึ้นต้องคิด " นอกกรอบ " และจึงยับยั้งเพิ่มเติมทั่วไปเรียนใช้ บนมืออื่น ๆ , ลืมอาจจะมากกว่าในภาวะปกติ เพราะคิดว่าใช้ร่วมกันหลายวัตถุจะยากกว่าหนึ่งอาจคิด