Since the early 1970, the AI planni

Since the early 1970, the AI planning community has been involved in developing artificial planning agent (a predecessor of a deliberative agent), which would be able to choose a proper plan leading to a specified goal.[5] These early attempts resulted in constructing simple planning system called STRIPS. It soon became obvious that STRIPS concept needed further improvement, for it was unable to effectively solve problems of even moderate complexity.[5] In spite of considerable effort to raise the efficiency (for example by implementing hierarchical and non-linear planning), the system remained somewhat weak while working with any time-constrained system.[6]

More successful attempts have been made in late 1980s to design planning agents. For example the IPEM (Integrated Planning, Execution and Monitoring system) had a sophisticated non-linear planner embedded. Further, Wood's AUTODRIVE simulated a behavior of deliberative agents in a traffic and Cohen's PHOENIX system was construed to simulate a forest fire management.[6]

In 1976, Simon and Newell formulated the Physical Symbol System hypothesis,[7] which claims, that both human and artificial intelligence have the same principle - symbol representation and manipulation.[2] According to the hypothesis it follows, that there is no substantial difference between human and machine in intelligence, but just quantitative and structural - machines are much less complex.[7] Such a provocative proposition must have become the object of serious criticism and raised a wide discussion, but the problem itself still remains unsolved in its merit until these days.[6]

Further development of classical symbolic AI proved not to be dependent on final verifying the Physical Symbol System hypothesis at all. In 1988, Bratman, Israel and Pollack introduced Intelligent Resource-bounded Machine Architecture (IRMA), the first system implementing the Belief-Desire-Intention software model (BDI). IRMA exemplifies the standard idea of deliberative agent as it is known today: a software agent embedding the symbolic representation and implementing the BDI.[1]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตั้งแต่ 1970 ช่วง AI วางแผนชุมชนได้เกี่ยวข้องในการพัฒนาประดิษฐ์วางแทน (เป็นรุ่นก่อนตัวแทนอภิปราย), ซึ่งจะสามารถเลือกแผนการเหมาะสมที่นำไปสู่เป้าหมายที่ระบุ[5] ครั้งแรกเหล่านี้เป็นผลในการสร้างระบบการวางแผนอย่างที่เรียกว่าแถบ มันจนกลายเป็นชัดว่า แถบแนวคิดที่จำเป็น การปรับปรุงต่อไป มันไม่สามารถแก้ปัญหาของความซับซ้อนปานกลางได้อย่างมีประสิทธิภาพ[5] ทั้งที่พยายามมากที่จะเพิ่มประสิทธิภาพ (โดยนำไปใช้ตามลำดับชั้น และไม่เชิงเส้นการวางแผน), ระบบยังคงค่อนข้างอ่อนแอในขณะที่ทำงานกับระบบการจำกัดเวลา[6]

ได้ทำความพยายามที่ประสบความสำเร็จในปลายทศวรรษ 1980 ในการออกแบบวางแผนแทน ตัวอย่าง IPEM (ระบบรวมการวางแผน การดำเนินการ และตรวจสอบ) มีการวางแผนไม่ใช่เชิงซับซ้อนฝัง เพิ่มเติม ไม้ของ AUTODRIVE จำลองลักษณะการทำงานของตัวแทนอภิปรายในการจราจร และระบบของโคเฮนฟีนิกซ์ถูกบังคับเพื่อจำลองการจัดการไฟป่า[6]

ใน 1976 ไซม่อนและ Newell สูตรสัญลักษณ์ทางกายภาพระบบทฤษฏี, [7] ซึ่งอ้าง ว่า มนุษย์และปัญญาประดิษฐ์มีหลักการเดียวกัน - การแสดงสัญลักษณ์และการจัดการ[2] ตามอยู่กับสมมติฐานเป็นไปตาม ที่ไม่แตกต่างที่พบระหว่างมนุษย์ และเครื่องจักรในปัญญา แต่เพียงปริมาณ และโครง - เครื่องจักรซับซ้อนมากน้อย[7] ดังกล่าวเสนอที่เร้าใจต้องเป็น วัตถุประสงค์ของการวิจารณ์อย่างจริงจัง และยกการสนทนามากมาย แต่ปัญหาตัวเองยังคงอยู่ยังไม่ได้แก้ไขในบุญนั้นจนถึงวันนี้[6]

พัฒนาต่อ AI คลาสสิกสัญลักษณ์พิสูจน์ไม่ให้เป็นที่พึ่งสุดท้ายตรวจสอบสมมติฐานระบบสัญลักษณ์ทางกายภาพทั้งหมด ในปี 1988, Bratman อิสราเอลและพอลแลคนำล้อมรอบอัจฉริยะทรัพยากรเครื่องสถาปัตยกรรม (เอียร์), ระบบแรกที่ใช้แบบจำลองซอฟต์แวร์ความเชื่อความปรารถนาความตั้งใจ (BDI) เอียร์ exemplifies ของบริษัทตัวแทนการอภิปรายความคิดมาตรฐานเป็นที่รู้จักกันวันนี้: ตัวแทนซอฟต์แวร์ฝังตัวอย่างสัญลักษณ์ และใช้ BDI[1]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตั้งแต่ต้นปี 1970, การวางแผนชุมชน AI ได้รับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาตัวแทนการวางแผนเทียม (บรรพบุรุษของตัวแทนอภิปราย) ซึ่งจะสามารถที่จะเลือกแผนการที่เหมาะสมนำไปสู่เป้าหมายที่กำหนดไว้. [5] เหล่านี้พยายามที่จะเริ่มต้นในการสร้างผล ระบบการวางแผนง่ายที่เรียกว่าแผ่น ไม่ช้ามันก็กลายเป็นที่เห็นได้ชัดว่าแถบแนวคิดการปรับปรุงเพิ่มเติมที่จำเป็นสำหรับมันเป็นไม่สามารถที่จะแก้ปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพแม้กระทั่งความซับซ้อนปานกลาง. [5] แม้ความพยายามอย่างมากในการเพิ่มประสิทธิภาพ (เช่นโดยการใช้การวางแผนลำดับชั้นและไม่ใช่เชิงเส้น) ระบบยังคงค่อนข้างอ่อนแอในขณะที่ทำงานกับระบบเวลา จำกัด ใด ๆ . [6] ความพยายามที่ประสบความสำเร็จมากขึ้นได้รับการทำในช่วงปลายปี 1980 ในการออกแบบวางแผนการตัวแทน ตัวอย่างเช่น IPEM (Integrated การวางแผนการดำเนินการและระบบการตรวจสอบ) มีการวางแผนที่ไม่ใช่เชิงเส้นที่ซับซ้อนฝังตัว นอกจากนี้ไม้ AUTODRIVE จำลองพฤติกรรมของตัวแทนการอภิปรายในการจราจรและระบบ PHOENIX โคเฮนได้รับการตีความในการจำลองการจัดการไฟป่า. [6] ในปี 1976, ไซมอนและ Newell สูตรสมมติฐานทางกายภาพสัญลักษณ์ระบบ [7] ซึ่งอ้างว่าทั้งสอง มนุษย์และปัญญาประดิษฐ์มีหลักการเดียวกัน - การแสดงสัญลักษณ์และการจัดการ [2] ตามที่เป็นไปตามสมมติฐานที่ว่าไม่มีความแตกต่างที่สำคัญระหว่างมนุษย์และเครื่องจักรในหน่วยสืบราชการลับ แต่เพียงปริมาณและโครงสร้าง -. เครื่องมีมากน้อยซับซ้อน [. 7] ดังกล่าวเป็นเรื่องที่เร้าใจจะต้องกลายเป็นวัตถุของการวิจารณ์ที่รุนแรงและยกการอภิปรายกว้าง แต่ปัญหาของตัวเองยังคงเป็นปริศนาในบุญจนวันนี้. [6] การพัฒนาของคลาสสิกสัญลักษณ์ AI ได้รับการพิสูจน์ไม่ได้จะขึ้นอยู่กับขั้นสุดท้าย ตรวจสอบสมมติฐานทางกายภาพของระบบสัญลักษณ์ที่ทุกคน ในปี 1988, Bratman, อิสราเอลและพอลแล็คแนะนำอัจฉริยะทรัพยากร จำกัด สถาปัตยกรรมเครื่อง (ม่า), ระบบแรกการใช้ซอฟต์แวร์แบบความเชื่อ-ปรารถนาความตั้งใจ (BDI) ม่าเป็นตัวอย่างความคิดมาตรฐานของตัวแทนการอภิปรายเป็นที่รู้จักกันในวันนี้. ตัวแทนซอฟต์แวร์ฝังตัวแทนสัญลักษณ์และการดำเนินการ BDI [1]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตั้งแต่ต้นปี 1970 , ชุมชน AI วางแผนได้มีส่วนร่วมในการพัฒนาเจ้าหน้าที่วางแผนเทียม ( บรรพบุรุษของตัวแทนโดยไตร่ตรอง ) ซึ่งจะสามารถเลือกแผนการที่เหมาะสมเพื่อนำไปสู่เป้าหมายที่ระบุไว้ . [ 5 ] เหล่านี้ก่อนพยายามทำให้ง่ายวางแผนสร้างระบบที่เรียกว่า แถบ มันก็กลายเป็นที่ชัดเจนว่าแนวคิดราง ต้องปรับปรุงเพิ่มเติมมันไม่สามารถที่จะมีประสิทธิภาพแก้ปัญหาแม้กระทั่งความซับซ้อนปานกลาง [ 5 ] ทั้งๆที่มีความพยายามมากเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ( เช่นโดยการใช้เทคนิคการวางแผนและไม่เชิงเส้น ) , ระบบยังคงค่อนข้างอ่อนแอ ในขณะที่ทำงานกับเวลาจำกัดระบบ [ 6 ]

ประสบความสําเร็จความพยายามได้รับการทำในปลายทศวรรษ 1980 เพื่อออกแบบแทนตัวอย่างเช่น ipem ( บูรณาการการวางแผนการปฏิบัติและการตรวจสอบระบบ ) ได้วางแผนที่ซับซ้อนแบบฝังตัว ต่อไปเป็นไม้ autodrive จำลองพฤติกรรมของเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับการอภิปรายในการจราจรและระบบฟีนิกซ์ถูกตีความ Cohen เพื่อจำลองไฟป่าการจัดการ [ 6 ]

ใน 1976 , ไซม่อนและ Newell สูตรสัญลักษณ์ทางกายภาพระบบสมมติฐาน [ 7 ] ซึ่งเรียกร้องที่ทั้งมนุษย์และปัญญาประดิษฐ์มีหลักการเดียวกัน - การแสดงสัญลักษณ์และการจัดการ [ 2 ] ตามสมมติฐานการวิจัย ว่ามีความแตกต่างอย่างมากระหว่างมนุษย์และเครื่องจักรในปัญญา แต่เพียงปริมาณและโครงสร้างมีความซับซ้อนมากน้อย[ 7 ] เป็นข้อเสนอเร้าใจต้องกลายเป็นเป้าหมายของการวิจารณ์ที่รุนแรงและยกการอภิปรายกว้าง แต่ปัญหาตัวเองยังคงติดใจในความดีของจนถึงทุกวันนี้ [ 6 ]

ต่อไปการพัฒนาคลาสสิกสัญลักษณ์ AI พิสูจน์ ไม่ต้องพึ่งพาสุดท้ายตรวจสอบทางกายภาพสัญลักษณ์ระบบสมมติฐานทั้งหมด Bratman ใน 1988 ,อิสราเอลและปลาแนะนำฉลาดทรัพยากรสถาปัตยกรรมเครื่องจำกัด ( ไอ ) ระบบแรกที่ใช้ความเชื่อความปรารถนาความตั้งใจซอฟต์แวร์แบบจำลอง ( BDI ) ไอแก่ ความคิดที่มาตรฐานของเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับการอภิปรายเป็นที่รู้จักกันวันนี้ : ตัวแทนซอฟต์แวร์ฝังตัวเป็นตัวแทนสัญลักษณ์และการใช้ตลาด [ 1 ]