Johann Sebastian Bach was better kn

Johann Sebastian Bach was better known as a virtuoso organist than as a composer in his day. His sacred music, organ and choral works, and other instrumental music had an enthusiasm and seeming freedom that concealed immense rigor. Bach's use of counterpoint was brilliant and innovative, and the immense complexities of his compositional style -- which often included religious and numerological symbols that seem to fit perfectly together in a profound puzzle of special codes -- still amaze musicians today. Many consider him the greatest composer of all time.
Bach was born in Eisenach in 1685. He was taught to play the violin and harpsichord by his father, Johann Ambrosius, a court trumpeter in the service of the Duke of Eisenach. Young Johann was not yet ten when his father died, leaving him orphaned. He was taken in by his recently married oldest brother, Johann Christoph, who lived in Ohrdruf. Because of his excellent singing voice, Bach attained a position at the Michaelis monastery at Lüneberg in 1700. His voice changed a short while later, but he stayed on as an instrumentalist. After taking a short-lived post in Weimar in 1703 as a violinist, Bach became organist at the Neue Kirche in Arnstadt (1703-1707). His relationship with the church council was tenuous as the young musician often shirked his responsibilities, preferring to practice the organ. One account describes a four-month leave granted Bach, to travel to Lubeck where he would familiarize himself with the music of Dietrich Buxtehude. He returned to Arnstadt long after was expected and much to the dismay of the council. He then briefly served at St. Blasius in Mühlhausen as organist, beginning in June 1707, and married his cousin, Maria Barbara Bach, that fall. Bach composed his famous Toccata and Fugue in D minor (BWV 565) and his first cantatas while in Mühlhausen, but quickly outgrew the musical resources of the town. He next took a post for the Duke of Sachsen-Weimar in 1708, serving as court organist and playing in the orchestra, eventually becoming its leader in 1714. He wrote many organ compositions during this period, including his Orgel-Büchlein. Owing to politics between the Duke and his officials, Bach left Weimar and secured a post in December 1717 as Kapellmeister at Cöthen. In 1720, Bach's wife suddenly died, leaving him with four children (three others had died in infancy). A short while later, he met his second wife, soprano Anna Magdalena Wilcke, whom he married in December 1721. She would bear 13 children, though only five would survive childhood. The six Brandenburg Concertos (BWV 1046-51), among many other secular works, date from his Cöthen years. Bach became Kantor of the Thomas School in Leipzig in May 1723 and held the post until his death. It was in Leipzig that he composed the bulk of his religious and secular cantatas. Bach eventually became dissatisfied with this post, not only because of its meager financial rewards, but also because of onerous duties and inadequate facilities. Thus, he took on other projects, chief among which was the directorship of the city's Collegium Musicum, an ensemble of professional and amateur musicians who gave weekly concerts, in 1729. He also became music director at the Dresden Court in 1736, in the service of Frederick Augustus II; though his duties were vague and apparently few, they allowed him freedom to compose what he wanted. Bach began making trips to Berlin in the 1740s, not least because his son Carl Philipp Emanuel served as a court musician there. In May 1747, the composer was warmly received by King Frederick II of Prussia, for whom he wrote the gloriously abstruse Musical Offering (BWV 1079). Among Bach's last works was his 1749 Mass in B minor. Besieged by diabetes, he died on July 28, 1750.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โยฮันน์เซบาสเตียนแบ๊กดีเรียกว่าถูกนักมากความสามารถกว่าเป็นนักประพันธ์ในวันของเขา เพลงศักดิ์สิทธิ์ของเขา อวัยวะ และเลือกงาน และอื่น ๆ เพลงที่บรรเลงมีเสรีภาพมีความกระตือรือร้นและด้วยที่ปกปิด rigor อันยิ่งใหญ่ ใช้ของ Bach counterpoint คือสดใส และนวัตกรรม และความซับซ้อนอันยิ่งใหญ่ของเขาสไตล์ compositional —ซึ่งมักจะรวมสัญลักษณ์ทางศาสนา และ numerological ที่ดูเหมือนจะพอดีกันอย่างสมบูรณ์ในปริศนารหัสพิเศษลึกซึ้ง - ยังให้นักดนตรีวันนี้ หลายพิจารณาเขาผู้ประพันธ์มากที่สุดตลอดกาลBach was born in Eisenach in 1685. He was taught to play the violin and harpsichord by his father, Johann Ambrosius, a court trumpeter in the service of the Duke of Eisenach. Young Johann was not yet ten when his father died, leaving him orphaned. He was taken in by his recently married oldest brother, Johann Christoph, who lived in Ohrdruf. Because of his excellent singing voice, Bach attained a position at the Michaelis monastery at Lüneberg in 1700. His voice changed a short while later, but he stayed on as an instrumentalist. After taking a short-lived post in Weimar in 1703 as a violinist, Bach became organist at the Neue Kirche in Arnstadt (1703-1707). His relationship with the church council was tenuous as the young musician often shirked his responsibilities, preferring to practice the organ. One account describes a four-month leave granted Bach, to travel to Lubeck where he would familiarize himself with the music of Dietrich Buxtehude. He returned to Arnstadt long after was expected and much to the dismay of the council. He then briefly served at St. Blasius in Mühlhausen as organist, beginning in June 1707, and married his cousin, Maria Barbara Bach, that fall. Bach composed his famous Toccata and Fugue in D minor (BWV 565) and his first cantatas while in Mühlhausen, but quickly outgrew the musical resources of the town. He next took a post for the Duke of Sachsen-Weimar in 1708, serving as court organist and playing in the orchestra, eventually becoming its leader in 1714. He wrote many organ compositions during this period, including his Orgel-Büchlein. Owing to politics between the Duke and his officials, Bach left Weimar and secured a post in December 1717 as Kapellmeister at Cöthen. In 1720, Bach's wife suddenly died, leaving him with four children (three others had died in infancy). A short while later, he met his second wife, soprano Anna Magdalena Wilcke, whom he married in December 1721. She would bear 13 children, though only five would survive childhood. The six Brandenburg Concertos (BWV 1046-51), among many other secular works, date from his Cöthen years. Bach became Kantor of the Thomas School in Leipzig in May 1723 and held the post until his death. It was in Leipzig that he composed the bulk of his religious and secular cantatas. Bach eventually became dissatisfied with this post, not only because of its meager financial rewards, but also because of onerous duties and inadequate facilities. Thus, he took on other projects, chief among which was the directorship of the city's Collegium Musicum, an ensemble of professional and amateur musicians who gave weekly concerts, in 1729. He also became music director at the Dresden Court in 1736, in the service of Frederick Augustus II; though his duties were vague and apparently few, they allowed him freedom to compose what he wanted. Bach began making trips to Berlin in the 1740s, not least because his son Carl Philipp Emanuel served as a court musician there. In May 1747, the composer was warmly received by King Frederick II of Prussia, for whom he wrote the gloriously abstruse Musical Offering (BWV 1079). Among Bach's last works was his 1749 Mass in B minor. Besieged by diabetes, he died on July 28, 1750.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เซบาสเตียนบาคโยฮันน์เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะออเก่งกว่าเป็นนักแต่งเพลงในวันของเขา เพลงศักดิ์สิทธิ์ของเขาอวัยวะและผลงานการร้องเพลงและดนตรีอื่น ๆ ที่มีความกระตือรือร้นและความเห็นเสรีภาพที่ปกปิดความรุนแรงอันยิ่งใหญ่ การใช้งานของบาคแตกเป็นสุกใสและนวัตกรรมและความซับซ้อนอันยิ่งใหญ่ของ compositional สไตล์ของเขา - ซึ่งมักจะรวมสัญลักษณ์ทางศาสนาและ numerological ที่ดูเหมือนจะพอดีกันในปริศนาที่ลึกซึ้งของรหัสพิเศษ - ยังคงแปลกใจที่นักดนตรีในวันนี้ หลายคนคิดว่าเขาเป็นนักแต่งเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเวลาทั้งหมด.
Bach เกิดใน Eisenach ใน 1685. เขาได้รับการสอนให้เล่นไวโอลินและเปียโนโดยพ่อของเขาโยฮันน์แอมโบเป็นเป่าแตรศาลในการให้บริการของดยุคแห่ง Eisenach หนุ่มโยฮันน์ก็ยังไม่สิบเมื่อพ่อของเขาเสียชีวิตออกจากเขากำพร้า เขาถูกนำโดยพี่ชายคนโตของเขาเพิ่งแต่งงาน, โยฮันน์คริสที่อาศัยอยู่ใน Ohrdruf เพราะเสียงร้องที่ยอดเยี่ยมของเขา Bach บรรลุตำแหน่งที่วัด Michaelis ที่Lüneberg 1700 ในเสียงของเขาเปลี่ยนไปในระยะสั้นในขณะที่ต่อมา แต่เขาอยู่ในฐานะนักดนตรี หลังจากการโพสต์สั้นอาศัยอยู่ในไวมาร์ใน 1703 เป็นนักไวโอลินโสดกลายเป็นออแกนที่อู Kirche ใน Arnstadt (1703-1707) ความสัมพันธ์ของเขากับสภาคริสตจักรเป็นผอมบางเป็นนักดนตรีหนุ่มสาวมักจะ shirked ความรับผิดชอบของเขาเลือกที่จะปฏิบัติอวัยวะ บัญชีผู้ใช้หนึ่งอธิบายลาสี่เดือนได้รับโสดจะเดินทางไปยังศูนย์กลางที่เขาจะทำความรู้จักตัวเองกับเพลงของทริช Buxtehude เขาจะกลับไปเป็นเวลานานหลังจาก Arnstadt ถูกคาดหวังและความผิดหวังให้กับสภา จากนั้นเขาก็ทำหน้าที่ในเวลาสั้น ๆ ที่เซนต์ Blasius ในMühlhausenเป็นออเริ่มต้นในเดือนมิถุนายน 1707 และแต่งงานกับญาติของเขามาเรียบาร์บาราบาคที่ตกอยู่ บาคประกอบด้วยท๊อกคาต้ามีชื่อเสียงของเขาและความทรงจำที่ดีกว่า (BWV 565) และ cantatas ครั้งแรกของเขาในขณะที่Mühlhausen แต่อย่างรวดเร็วล้นทรัพยากรทางดนตรีของเมือง ถัดจากนั้นเขาเอาโพสต์ดยุคแห่งซัคเซินมาร์ใน-1708 ทำหน้าที่เป็นออศาลและการเล่นในวงออเคสตราในที่สุดก็กลายเป็นผู้นำใน 1714 เขาเขียนเรียงความอวัยวะจำนวนมากในช่วงเวลานี้รวมทั้งตัวเขา Orgel-Büchlein เนื่องจากการเมืองระหว่างดยุคและเจ้าหน้าที่ของบาคซ้ายมาร์และมีความปลอดภัยในการโพสต์ธันวาคม 1717 เป็น Kapellmeister ที่ Cothen ใน 1720 ภรรยาของบาคเสียชีวิตอย่างกระทันหันปล่อยให้เขามีลูกสี่คน (สามคนเสียชีวิตในวัยเด็ก) ในขณะที่หลังจากนั้นเขาได้พบกับภรรยาคนที่สองนักร้องเสียงโซปราโนแอนนาแมกดาเลนา Wilcke เขาแต่งงานในเดือนธันวาคม 1721 เธอจะแบกเด็ก 13 แม้เพียงห้าจะมีชีวิตรอดในวัยเด็ก หกบรันเดนบู Concertos (BWV 1046-1051) ในงานทางโลกอื่น ๆ อีกมากมายวันที่จากปี Cothen ของเขา บาคกลายเป็นลอยของโรงเรียนโทมัสในไลพ์ซิกพฤษภาคม 1723 และจัดโพสต์จนตาย มันอยู่ในไลพ์ซิกที่เขาแต่งเป็นกลุ่มของ cantatas ศาสนาและทางโลกของเขา Bach ที่สุดก็กลายเป็นไม่พอใจกับการโพสต์นี้ไม่เพียงเพราะผลตอบแทนทางการเงินที่น้อย แต่ยังเพราะภาระหน้าที่และสิ่งอำนวยความสะดวกไม่เพียงพอ ดังนั้นเขาเอาในโครงการอื่น ๆ หัวหน้าในหมู่ซึ่งเป็นกรรมการของเมือง Collegium Musicum ที่วงดนตรีของนักดนตรีมืออาชีพและมือสมัครเล่นที่ทำให้คอนเสิร์ตประจำสัปดาห์ใน 1729 นอกจากนี้เขายังเป็นผู้อำนวยการเพลงที่ศาลเมืองเดรสเดนใน 1736, ในการให้บริการ เฟรเดอริออกัสตัครั้งที่สอง; แต่เป็นหน้าที่ของเขาคลุมเครือและไม่กี่เห็นได้ชัดว่าพวกเขาได้รับอนุญาตให้เขามีอิสระในการเขียนสิ่งที่เขาต้องการ บาคเริ่มการเดินทางไปยังกรุงเบอร์ลินในยุค 1740 ไม่น้อยเพราะลูกชายของเขาคาร์ลฟิลิปป์มานูเอลทำหน้าที่เป็นนักดนตรีที่มีศาล ในพฤษภาคม 1747 นักแต่งเพลงที่ได้รับอย่างอบอุ่นจากกษัตริย์ Frederick II ของปรัสเซียซึ่งเขาเขียนเสนอดนตรีลึกซึ้งเฉิดฉาย (BWV 1079) ในบรรดาผลงานที่ผ่านมาของบาคเป็น 1,749 มวลชนของเขาในขผู้เยาว์ ปิดล้อมจากโรคเบาหวานเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 1750

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โยฮันน์ เซบาสเตียน บาค เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะคนเล่นออร์แกนเป็นนักแต่งเพลง virtuoso มากกว่าในวันของเขา เพลงศักดิ์สิทธิ์ของเขา ออร์แกน และผลงานเพลง และเพลงอื่น ๆมีความกระตือรือร้นและเสรีภาพที่ยิ่งใหญ่ที่ปกปิดศพ . ของบาคใช้แตกต่างก็ยอดเยี่ยม และนวัตกรรมและความซับซ้อนของลักษณะ ส่วนประกอบอันยิ่งใหญ่ของเขาซึ่งมักจะรวมศาสนาและสัญลักษณ์ที่ดูเหมือน numerological พอดีด้วยกันในปริศนาที่ลึกซึ้งของรหัสพิเศษ -- ยังคงแปลกใจดนตรีวันนี้ หลายพิจารณาเขานักแต่งเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเวลาทั้งหมด .
บาคเกิดใน ไอเซนนาคใน 1685 . เขาสอนเล่นไวโอลิน และเปียโน โดยบิดาของเขา โยฮันน์ แอมโบรเซียส ฟลู ,ศาลเป่าแตรในบริการของดยุคของ ไอเซนนาค . ยังโยยังไม่ถึงสิบ เมื่อพ่อของเขาเสียชีวิต ทิ้งเขาให้เด็กกำพร้า เขาถูกนำตัวไป โดยเขาเพิ่งแต่งงานกับพี่ชายคนโต , โยฮันน์คริสตอฟ ที่อาศัยอยู่ใน ohrdruf . เพราะเสียงที่ยอดเยี่ยมของเขากลับมีตำแหน่งมากวัดที่ L ü neberg ใน 1700 . เสียงของเขาเปลี่ยนไปในขณะที่ระยะสั้นในภายหลังแต่เขาก็เป็นผู้เล่นดนตรี . หลังจากการโพสต์สั้น ๆใน Weimar ในปี 1703 เป็นนักไวโอลิน , กลับกลายเป็นคนเล่นออร์แกนที่ นู วเ เคียเช่อใน Arnstadt ( 1703-1707 ) ความสัมพันธ์ของเขากับสภาโบสถ์ก็ไม่สำคัญเป็นนักดนตรีหนุ่มมักจะ shirked ความรับผิดชอบของเขาชอบที่จะฝึก อวัยวะ บัญชีหนึ่งอธิบายถึงสี่เดือนไปมอบให้ บาคจะเดินทางไป ลูเบค ที่เขาจะทำความรู้จักตัวเองกับเพลงดีทริช Buxtehude . เขากลับไป Arnstadt นานหลังจากที่ถูกคาดหวังและมากเพื่อความกลัวของสภา จากนั้นเขาก็สั้นเสิร์ฟที่เซนต์เบลเซียสใน M ü hlhausen เป็นคนเล่นออร์แกน เริ่มในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1707 และแต่งงานกับญาติของเขา มาเรีย บาค ที่ตกบาคประกอบด้วยทอคคาตาที่มีชื่อเสียงของเขาและดินชั้นกลางใน D เล็กน้อย ( bwv 565 ) และก่อน cantatas ในขณะที่ M ü hlhausen แต่รีบโตมากับทรัพยากรดนตรีของเมือง เขาต่อไปเอาตำแหน่งดยุคแห่งมาร์ใน sachsen รอให้ศาล และคนเล่นออร์แกนเล่นในวงออร์เคสตร้า ในที่สุดกลายเป็นผู้นำใน 1714 . เขาเขียนเรียงความอวัยวะมากในช่วงนี้รวมทั้งของเขา orgel-b ü chlein . เพราะการเมืองระหว่างดยุคและเจ้าหน้าที่ของเขา แบ๊กซ้าย ไวมาร์ และ การรักษาความปลอดภัย การโพสต์ในธันวาคม 1717 เป็นคาเปลไมสเตอร์ที่ C öแล้ว . ใน 1720 บาค , ภรรยาก็เสียชีวิต ทิ้งเขาไว้กับเด็กสี่ ( สามคนเสียชีวิตในวัยเด็ก ) ไม่นานต่อมา เขาได้พบกับภรรยาคนที่สอง โซปราโน Anna Magdalena wilcke , ผู้ที่เขาแต่งงานในเดือนธันวาคม 1721 .เธอจะทน 13 แม้เพียงห้าจะรอดในวัยเด็ก หก Brandenburg Concertos ( bwv 1046-51 ) ในงานทางโลกมากมาย อื่น ๆ , เดทจากปีของเขา C öแล้ว . บาคกลายเป็นความเป็นเพื่อนสนิทของโทมัสโรงเรียนใน Leipzig ในเดือนพฤษภาคม 1723 และจัดการโพสต์จนกว่าจะตายของเขา มันอยู่ในไลพ์ซิกที่เขาประกอบด้วยกลุ่มของทัชมาฮาลทางศาสนาและทางโลกของเขาบาคกลายเป็นไม่พอใจกับกระทู้นี้ ไม่ใช่เพียงเพราะรางวัลทางการเงินของมันขาดแคลน แต่เพราะหน้าที่หนักและเครื่องไม่เพียงพอ ดังนั้นเขาเอาในโครงการอื่น ๆ หัวหน้าของซึ่งเป็นผู้อำนวยการของ musicum Collegium ของเมือง เป็นวงดนตรีของนักดนตรีทั้งมืออาชีพและมือสมัครเล่น ที่ทำให้คอนเสิร์ตประจำสัปดาห์ใน 1729 .เขาก็กลายเป็นผู้อำนวยการเพลงที่ศาลเนือร์นแบร์กใน 1736 ในบริการของเฟรเดอริกออกัสตัส ii ; แม้ว่าหน้าที่ของเขาคือคลุมเครือและไม่ชัดเจน พวกเขาอนุญาตให้เขามีอิสระที่จะเขียนสิ่งที่เขาต้องการ เค้าเริ่มทำทริปเบอร์ลินใน 1720 ไม่น้อยเพราะลูกชายของเขาคาร์ลฟิลลิปเอ็มมานูเอล หน้าที่ เป็น ศาล นักดนตรี มี อาจจะแบบใน ,นักแต่งเพลง ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นโดยกษัตริย์ฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย , ผู้ที่เขาเขียนเสนอดนตรีลึกซึ้งเฉิดฉาย ( bwv 991 ) ในงานของ Bach ครั้งสุดท้ายของเขา 1749 มวลในขผู้เยาว์ ล้อม โดยโรคเบาหวาน เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 , 1750 .