Weight loss of fruit was determined

Weight loss of fruit was determined on the basis of initial fresh
weight of the fruit and subsequent loss in weight that occurred
during storage and expressed as percentage loss. Fruit firmness
was measured with the help of a ‘Penetrometer’ (Model FT-327, QA
Supplies, Norfolk, VA, USA). The maximum force required to
plunge a stainless steel probe of 8 mm in diameter into peeled
guava flesh through an automatic lever device to obtain uniform
application of force was recorded and reported in Newtons.
Palatability rating was determined on the basis of colour and taste
of fruit by a panel of 10 expert judges using a Hedonic scale (1–
9 points) as described

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กำหนดน้ำหนักของผลไม้โดยใช้ต้นสดน้ำหนักของผลไม้และสูญเสียน้ำหนักที่เกิดขึ้นตามมาระหว่างการเก็บรักษา และแสดงเป็นเปอร์เซ็นต์สูญเสีย ผลไม้แน่นมีวัดของการ 'Penetrometer' (รุ่น FT-327, QAอุปกรณ์ โฟล์ค VA สหรัฐอเมริกา) แรงต้องกระโดดวัดสแตนเลส 8 มม.เส้นผ่าศูนย์กลางในการปอกเปลือกเนื้อฝรั่งผ่านอุปกรณ์อัตโนมัติก้านมีรับเหมือนกันของกองทัพถูกบันทึก และรายงาน Newtonsกำหนดระดับโภชนะตามสีและรสชาติผลไม้จากคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญที่ 10 ใช้ขนาดทุ่มเทประเมิน (1-9 จุด) ตามที่อธิบายไว้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การสูญเสียน้ำหนักของผลไม้ได้รับการพิจารณาบนพื้นฐานของสดเริ่มต้น
น้ำหนักของผลไม้และการสูญเสียที่ตามมาในน้ำหนักที่เกิดขึ้น
ในระหว่างการจัดเก็บและการแสดงเป็นเปอร์เซ็นต์การสูญเสีย ความแน่นเนื้อ
วัดด้วยความช่วยเหลือของ 'Penetrometer' (รุ่น FT-327, ประกันคุณภาพ
วัสดุ, เวอร์จิเนีย, สหรัฐอเมริกา) แรงสูงสุดที่จำเป็นในการ
กระโดดการสอบสวนสแตนเลส 8 มมเข้ามาปอกเปลือก
เนื้อฝรั่งผ่านอุปกรณ์คันโยกอัตโนมัติที่จะได้รับเครื่องแบบ
แอพลิเคชันของแรงได้รับการบันทึกและรายงานในนิวตัน.
คะแนนความอร่อยถูกกำหนดบนพื้นฐานของสีและรสชาติ
ของผลไม้ โดยคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญ 10 ใช้ขนาด Hedonic (1-
9 จุด) ตามที่อธิบาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ด้วยแนวคิดจัดการท่องเที่ยวสร้างสรรค์หรือสร้างสรรค์การท่องเที่ยวที่ยึดกับนิยามขององค์กรยูเนสโกว่าการท่องเที่ยวสร้างสรรค์เป็นการท่องเที่ยวที่มีจุดประสงค์สอดคล้องกับแนวทางการพัฒนาให้ชุมชนนั้นๆเกิดความยั่งยืนโดยมีการจัดกิจกรรมท่องเที่ยวที่สอดคล้องและสัมพันธ์กับประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมตลอดจนวิถีชีวิตในชุมชนในเชิงการเรียนรู้และการทดลองให้ได้มาซึ่งประสบการณ์ที่เป็นอยู่จริงในชุมชนนอกจากนั้นชุมชนจะต้องสามารถใช้การจัดการท่องเที่ยวสร้างสรรค์เป็นเครื่องมือในการรักษาความสมดุลระหว่างการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นจากการท่องเที่ยวภายในช ุมชนและผลประโยชน์ที่ชุมชนจะได้รับทั้งในรูปแบบที่เป็นผลประโยชน์ตอบแทนอิงตามระบอบทุนนิยมและความยั่งยืนของการพัฒนาในชุมชนการพัฒนาการท่องเที่ยวที่มุ่งเน้นความได้เปรียบด้วยการสร้างมูลค่าด้านการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนบนพื้นฐานแห่งความเป็นไทยวิถีชีวิตภูมิปัญญาท้องถิ่นศิลปวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นต้นทุนการท่องเที่ยวที่ประเทศไทยเรามีอยู่แล้วและไม่ว่าจะใช้ไปมากสักเท่ าไหร่ก็ไม่ทำให้ต้นทุนนี้หมดไปแต่กลับยิ่งเป็นผลดีที่ได้ร่วมกันอนุรักษ์สิ่งเหล่านี้ไว้ประโยชน์ที่จะคาดว่าจะได้รับจากการดำเนินโครงการท่องเที่ยวสร้างสรรค์ความการท่องเที่ยวอย่างเหมาะสมจะเอื้อประโยชน์ให้เกิดการอนุรักษ์อย่างชัดเจนและเป็นกระบวนการสำคัญในกา รสร้างจิตสำนึกให้กับคนในชุมชนนักท่องเที่ยวและผู้ประกอบการร่วมกันรักษาสมดุลของระบบนิเวศของชุมชนผ่านการสร้างกระบวนการกลุ่มให้มาร่วมกันคิดร่วมกันทำเมื่อเกิดการจัดการอย่างเป็นระบบและประสบความสำเร็จแล้วแหล่งท่องเที่ยวชุมชนจะกลายเป็นแหล่งเรียนรู้ของสังค แองเกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างเครือข่ายและกลายเป็นพลังในการสร้างฐานความรู้สำหรับการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนและสร้างสรรค์