Changes in insulin products should

Changes in insulin products should be made by experienced medical personnel. Changes in insulin species source (i.e., animal versus human, etc.), purity, or brand can necessitate dosage adjustments. The physiologic response resulting from the mixing of different insulins for subcutaneous administration together may differ from the response occurring when the insulins are administered separately. Treatment must be individualized. Diabetic patients must follow a regular, prescribed diet and exercise schedule to avoid either hypo- or hyperglycemia. The timing of meals and exercise with insulin doses is extremely important, and should remain consistent, unless prescribed otherwise. Fever, thyroid disease, infection, recent trauma or surgery, diarrhea secondary to malabsorption, vomiting, and certain medications can also affect insulin requirements, requiring dosage adjustments. Diabetic patients should be given a 'sick-day' plan to take appropriate action with blood glucose monitoring and insulin therapy when acute illness is present.

Hepatic disease, renal impairment, or renal failure may affect insulin dosage requirements. Some pharmacokinetic studies have shown increased circulating levels of insulin in patients with hepatic or renal failure. Insulin dosage adjustments may be needed in some patients.

Isophane insulin (NPH) is not appropriate for intravenous administration (IV). Intermediate or long-acting insulin preparations should not be used for diabetic ketoacidosis (DKA), hyperosmolar hyperglycemic state (HHS), diabetic coma, or other emergencies requiring rapid onset of insulin action. Several types, routes, and frequencies of administration of insulin have been studied in patients with DKA and HHS; however, the American Diabetes Association recommends that regular insulin (versus the rapid-acting analogs) by continuous intravenous infusion be used to treat these conditions unless they are considered mild.[30430] Regular insulin is also preferred for those patients with poor tissue perfusion, shock, or cardiovascular collapse, or in patients requiring insulin for the treatment of hyperkalemia. Isophane insulin (NPH) should not be used for continuous subcutaneous insulin infusion (CSII) administration; only quick acting insulins (e.g., regular insulin, insulin lispro, insulin glulisine, and insulin aspart) should be used by this route of administration.

 Hypoglycemia is the most common adverse effect of insulin therapy; hypoglycemia is the major barrier to achieving optimal glycemic control long term. Insulin is contraindicated in patients during episodes of hypoglycemia. Patients at risk for hypoglycemia are those who have brittle diabetes, have received an overdose of insulin, have a delayed or decreased food intake, or undergo an excessive amount of exercise relative to their usual insulin dose. Patients at risk for severe, iatrogenic hypoglycemia include those with insulin deficiency (i.e., type 1 diabetes mellitus and advanced type 2 diabetes mellitus), those with a history of severe hypoglycemia or hypoglycemia unawareness, and those undergoing intensive insulin therapy. Patient and family education regarding hypoglycemia management is crucial; the patient and patient's family should be instructed on how to recognize and manage the symptoms of hypoglycemia. Early warning signs of hypoglycemia may be less obvious in patients with hypoglycemia unawareness which can be due to a long history of diabetes (where deficiencies in the release or response to counterregulatory hormones exist), with autonomic neuropathy, or taking beta-blockers. Patients should be aware of the need to have a readily available source of glucose (dextrose, d-glucose) or other carbohydrate to treat hypoglycemic episodes. In patients who are currently taking an alpha-glucosidase inhibitor (i.e., acarbose or miglitol) along with their insulin, oral glucose (dextrose) should be used to treat hypoglycemia; sucrose (table sugar) is unsuitable. In severe hypoglycemia, intravenous dextrose or glucagon injections may be needed. Insulin injections should not be used by the family to treat those patients who are unconscious. Geriatric patients are especially at risk for hypoglycemic episodes when using insulin. The specific reasons identified include intensive insulin therapy, use of an excessive insulin dose, improper timing of insulin administration with regards to meals, injection of the wrong type of insulin, renal failure, severe liver disease, alcohol ingestion, defective counterregulatory hormone release, missing meals/fasting, and gastroparesis.[30444] Because hypoglycemic events may be difficult to recognize in some elderly patients, the initial dosing and dosing increments of any insulin product should be conservative. Severe or frequent hypoglycemia in any patient is an indication for the modification of treatment regimens, including setting higher glycemic goals.

In addition to hypoglycemia, hypokalemia may also occur as insulin facilitates the intracellular uptake of potassium. Patients at risk for hypokalemia (e.g., patients who are using potassium-lowering drugs or taking potassium concentration sensitive drugs) should be monitored closely for these effects.

Insulins are contraindicated for use in patients hypersensitive to the insulin or the excipients in the formulations. In general, beef insulin should not be used in patients with a history of bovine protein hypersensitivity unless these patients have been adequately desensitized. Beef insulin and beef-pork insulin combinations are no longer available in the US due to concerns over the transmission of bovine spongiform encephalopathy (i.e., 'mad-cow disease'). Under certain registration processes with the FDA, beef insulin may be imported by individuals from outside the US, but this approach is not recommended. Pork insulins are still available in the US currently, although because of decreased use, the manufacturers of porcine insulins are discontinuing their production in the US; supplies are expected to be exhausted by the end of 2005. Porcine insulins should not be used in patients with a history of porcine protein hypersensitivity unless these patients have been adequately desensitized. Isophane insulin (NPH) contains m-cresol and should be avoided in patients with m-cresol hypersensitivity; localized reactions and general myalgias have been reported with the use of cresol as an injectable excipient. Minor, local sensitivity characterized by redness, swelling, or itching at the site of injection does not usually contraindicate therapy. Less common, but potentially more serious, is generalized allergy to insulin, which may cause rash, pruritus, shortness of breath, wheezing, hypotension, tachycardia, and diaphoresis. Severe cases, including anaphylactoid reactions, may be life threatening.

Most insulins (including isophane insulin, NPH) are classified in FDA pregnancy risk category B.[29532] Most experts recommend human insulin as the therapy of choice to maintain blood glucose as close to normal as possible during pregnancy in patients with Type 1 or 2 diabetes mellitus, and, if diet therapy alone is not successful, for those patients with gestational diabetes. Use caution when administering long-acting insulin products near the time of labor and/or obstetric delivery; insulin requirements may fluctuate and carbohydrate intake may be unpredictable. Fetal abnormalities in animal studies of insulin have not been reported when insulin is used at doses similar to those that would be used in humans. Optimizing glycemic control before conception and during pregnancy appears to improve fetal outcome; this should include the avoidance of episodes of hypoglycemia as the toxic effects of maternal hypoglycemia on the fetus have been well-documented. In general, insulin requirements decline during the first trimester and increase during the second and third trimesters. Careful monitoring is required throughout pregnancy and during the perinatal period. During the perinatal period, careful monitoring of neonates born to mothers with diabetes is recommended. Post-partum, maternal insulin requirements may need adjustment.

The extent of excretion of insulin into breast milk is unknown. Insulin is degraded in the gastrointestinal tract; therefore, any insulin secreted into breast milk would not be absorbed by a breast-feeding infant. The American Diabetes Association encourages breast-feeding in women with pre-existing diabetes mellitus or gestational diabetes [30434]; accordingly, women on insulin therapy should be encouraged to breast-feed if no other contraindications exist. Breast-feeding, however, may decrease insulin requirements, despite the need for increased caloric intake. Careful observation of increased maternal caloric needs and maternal blood glucose levels are needed.

Treatment of children and infants on insulin therapy requires special care. In general, special attention must be given to caloric intake, insulin dosage adjustments, and avoidance of low blood glucose concentrations. Because children < 5 years of age may not be able to identify symptoms of hypoglycemia, several pediatric textbooks recommend less stringent goals for fasting or preprandial blood glucose concentrations (100—200 mg/dL) and HbA1C (7.5—9). The majority of insulin preparations, including isophane insulin (NPH), have been studied in pediatric patients.

Monitor blood glucose concentrations for needed insulin dosage adjustments in insulin-dependent diabetic patients whenever a change in either nicotine intake or tobacco smoking status occurs. Nicotine activates neuroendocrine pathways (e.g., increases in circulating cortisol and catecholamine levels) and may increase plasma glucose. Tobacco smoking is known to aggravate insulin resistance. The cessation of nicotine therapy or tobacco smoking may result in a decrease in blood glucose or an increase the subcutaneous absorption of ins

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ควรทำการเปลี่ยนแปลงในผลิตภัณฑ์อินซูลิน โดยบุคลากรทางการแพทย์ที่มีประสบการณ์ การเปลี่ยนแปลงในอินซูลินชนิดแหล่งที่มา (เช่น สัตว์และมนุษย์ ฯลฯ), ความบริสุทธิ์ หรือแบรนด์สามารถรบกวนปรับปรุงปริมาณ ตอบ physiologic ที่เกิดจากการผสมของ insulins ต่าง ๆ รวมกันบริหารใต้อาจแตกต่างจากการตอบสนองที่เกิดขึ้นเมื่อจัดการ insulins แยกต่างหาก การรักษาต้องเป็น individualized ผู้ป่วยโรคเบาหวานต้องปฏิบัติตามอย่างสม่ำเสมอ การกำหนดอาหารและออกกำลังกายกำหนดการเพื่อหลีกเลี่ยง hypo ภูมิ - หรือ hyperglycemia เวลารับประทานอาหารและออกกำลังกายกับปริมาณอินซูลินเป็นสิ่งสำคัญมาก และควรยังคงสอดคล้องกัน เว้นแต่กำหนดเป็นอย่างอื่น ไข้ โรคไทรอยด์ ติดเชื้อ บาดเจ็บล่าสุด หรือผ่าตัด โรคอุจจาระร่วงรอง malabsorption อาเจียน และยาบางอย่างสามารถมีผลต่อความต้องการอินซูลิน ต้องปรับปรุงปริมาณ ผู้ป่วยโรคเบาหวานควรได้รับแผน 'ป่วยวัน' เพื่อดำเนินการที่เหมาะสมกับระดับน้ำตาลในเลือดการตรวจสอบและอินซูลินรักษาเมื่อเจ็บป่วยเฉียบพลันอยู่โรคตับ ไตผล หรือภาวะไตวายอาจส่งผลกระทบต่อความต้องการปริมาณอินซูลิน ศึกษาบาง pharmacokinetic ได้แสดงการเพิ่มระดับการหมุนเวียนของอินซูลินในผู้ป่วยที่มีตับ หรือไตล้มเหลว อาจจะต้องปรับขนาดอินซูลินในผู้ป่วยบางIsophane อินซูลิน (NPH) ไม่เหมาะสมสำหรับการบริหารทางหลอดเลือดดำ (IV) ไม่ควรใช้อินซูลินระดับกลาง หรือยาวทำหน้าที่เตรียมสำหรับโรคเบาหวาน ketoacidosis (DKA), รัฐ hyperglycemic hyperosmolar (HHS), หมดสติเป็นโรคเบาหวาน หรือกรณีฉุกเฉินอื่น ๆ ต้องเริ่มอย่างรวดเร็วของอินซูลินการดำเนินการ ชนิดต่าง ๆ เส้นทาง และความถี่ในการบริหารอินซูลินมีการศึกษาในผู้ป่วย DKA และ HHS อย่างไรก็ตาม สมาคมโรคเบาหวานสหรัฐอเมริกาแนะนำว่า ใช้อินซูลินปกติ (เมื่อเทียบกับ analogs ทำหน้าที่อย่างรวดเร็ว) โดยฉีดคอนกรีตอย่างต่อเนื่องเพื่อรักษาเงื่อนไขเหล่านี้เว้นแต่ว่าไม่รุนแรง ปกติอินซูลิน [30430] ต้องการสำหรับผู้ป่วยที่ มีการกำซาบเนื้อเยื่อไม่ดี ช็อค หรือยุบหัวใจและหลอดเลือด หรือ ในผู้ป่วยที่ต้องใช้อินซูลินในการรักษาของ hyperkalemia ยังได้ ไม่ควรใช้ Isophane อินซูลิน (NPH) บริหารอินซูลินอย่างต่อเนื่องใต้คอนกรีต (CSII) ควรใช้เฉพาะทำหน้าที่ด่วน insulins (เช่น ปกติอินซูลิน อินซูลิน lispro, glulisine อินซูลิน และอินซูลิน aspart) โดยเส้นทางนี้บริหาร Hypoglycemia มีอาการทั่วไปของการรักษาด้วยอินซูลิน hypoglycemia เป็นอุปสรรคสำคัญจะบรรลุ glycemic สูงสุดควบคุมระยะยาว อินซูลินเป็น contraindicated ในผู้ป่วยช่วงตอนของ hypoglycemia ผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสำหรับ hypoglycemia คือผู้ที่มีโรคเบาหวานเปราะ ได้รับการใช้ยาเกินขนาดของอินซูลิน ได้บริโภคอาหารล่าช้า หรือลดลง หรือรับจำนวนเงินมากเกินไปออกกำลังกายซึ่งสัมพันธ์กับปริมาณของอินซูลินปกติ ผู้ป่วยที่เสี่ยงรุนแรง iatrogenic hypoglycemia รวมที่ขาดอินซูลิน (เช่น เบาหวานชนิดที่ 1 และขั้นสูงชนิดที่ 2 เบาหวาน), ผู้ที่ มีประวัติของ hypoglycemia รุนแรงหรือ hypoglycemia unawareness และในระหว่างการรักษาด้วยอินซูลินแบบเร่งรัด ศึกษาผู้ป่วย และครอบครัวเกี่ยวกับ hypoglycemia จัดการเป็นสิ่งสำคัญ ผู้ป่วยและครอบครัวของผู้ป่วยควรคำแนะนำเกี่ยวกับวิธีการรับรู้ และจัดการอาการ hypoglycemia คำเตือนของ hypoglycemia อาจจะชัดน้อยในผู้ป่วยที่มี hypoglycemia unawareness ซึ่งอาจเนื่องจากประวัติศาสตร์ที่ยาวนานของโรคเบาหวาน (ที่ข้ามรุ่นหรือตอบสนองต่อฮอร์โมน counterregulatory อยู่), มี autonomic neuropathy หรือรับ beta-blockers ผู้ป่วยควรจะตระหนักถึงความจำเป็นต้องมีแหล่งพร้อมน้ำตาลกลูโคส (ขึ้น d-กลูโคส) หรือคาร์โบไฮเดรตอื่น ๆ ให้รักษาตอน②ฤทธิ์ลดน้ำตาล ในผู้ป่วยที่มีอยู่ในขณะนี้การมีสารยับยั้ง alpha-glucosidase ตัว (เช่น acarbose หรือ miglitol) กับอินซูลินของพวกเขา น้ำตาลในช่องปาก (ขึ้น) ควรใช้การรักษา hypoglycemia ซูโครส (น้ำตาลทรายตาราง) เหมาะสม ใน hypoglycemia รุนแรง อาจจำเป็นขึ้นหรือกลูคากอนฉีดทางหลอดเลือดดำ ฉีดอินซูลินไม่ควรใช้ห้องในการรักษาผู้ป่วยผู้ที่สติ ผู้ป่วย geriatric อยู่โดยเฉพาะที่เสี่ยง②ฤทธิ์ลดน้ำตาลตอนเมื่อใช้อินซูลิน สาเหตุเฉพาะที่ระบุรวมอินซูลินแบบเร่งรัดบำบัด ใช้ของยามีอินซูลินมากเกินไป ระยะเวลาที่ไม่เหมาะสมเกี่ยวกับอาหาร บริหารอินซูลินฉีดอินซูลิน ไตวาย โรคตับรุนแรง กินเหล้า ปล่อยฮอร์โมนบกพร่อง counterregulatory ขาดอาหาร/ถือศีลอด และ gastroparesis ชนิดไม่ถูกต้อง [30444] เนื่องจากเหตุการณ์②ฤทธิ์ลดน้ำตาลอาจยากที่จะจดจำในผู้ป่วยสูงอายุบาง เริ่มต้นกระบวนการกระบวนการเพิ่มขึ้นของผลิตภัณฑ์มีอินซูลินควรหัวเก่า รุนแรง หรือบ่อย hypoglycemia ในผู้ป่วยใด ๆ เป็นตัวบ่งชี้สำหรับการแก้ไขรักษา regimens รวมถึงค่า glycemic สูงกว่าเป้าหมายนอกจาก hypoglycemia, hypokalemia อาจเกิดขึ้นกับอินซูลินช่วยดูดซับ intracellular ของโพแทสเซียม ผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสำหรับ hypokalemia (เช่น ผู้ป่วยที่ใช้ยาโพแทสเซียมลดลง หรือมีความเข้มข้นของโพแทสเซียมยาสำคัญ) ควรจะตรวจสอบอย่างใกล้ชิดในลักษณะพิเศษเหล่านี้Insulins มี contraindicated สำหรับใช้ในผู้ป่วย hypersensitive ให้อินซูลินหรือ excipients ในสูตรการ ทั่วไป อินซูลินเนื้อไม่ควรใช้ในผู้ป่วยที่มีประวัติของวัวโปรตีนที่ไวต่อยาเว้นแต่ผู้ป่วยเหล่านี้ได้รับการ desensitized เพียงพอ เนื้อหมูเนื้อและอินซูลินอินซูลินผสมซึ่งไม่มีในสหรัฐอเมริกาเนื่องจากความกังวลผ่านการส่ง encephalopathy spongiform วัว (เช่น, 'วัวบ้าโรค') ภายใต้กระบวนบางลงทะเบียนด้วย FDA เนื้ออินซูลินอาจนำเข้า โดยบุคคลจากนอกสหรัฐอเมริกา แต่วิธีนี้ไม่แนะนำ หมู insulins ยังคงมีในสหรัฐอเมริกาในปัจจุบัน แต่เนื่องจากการใช้ลดลง ผู้ผลิตของ insulins ช่วงมีที่ไม่ต่อเนื่องการผลิตในสหรัฐอเมริกา อุปกรณ์คาดว่าจะได้หมดสิ้นสุดของปี 2005 ช่วง insulins ไม่ควรใช้ในผู้ป่วยที่มีประวัติของโปรตีนช่วงที่ไวต่อยาเว้นแต่ผู้ป่วยเหล่านี้ได้รับการ desensitized เพียงพอ Isophane อินซูลิน (NPH) ประกอบด้วย m-cresol และควรหลีกเลี่ยงในผู้ป่วยที่ มีไวต่อยา m cresol ปฏิกิริยาภาษาท้องถิ่นและ myalgias ทั่วไปมีการรายงาน ด้วยการใช้ของ cresol เป็นการ excipient ยา ท้องถิ่น รองไวโดยแดง บวม หรืออาการคันที่ไซต์ของฉีดไม่ปกติ contraindicate บำบัด น้อยกว่าทั่วไป แต่อาจรุนแรงมากขึ้น เป็นโรคภูมิแพ้อินซูลิน อาจเกิดผื่น อย่างไร pruritus หายใจไม่ออกหายใจ หายใจมีเสียงหวีด hypotension ล่างเต้นเร็ว และ diaphoresis เมจแบบทั่วไป รุนแรง รวมทั้งปฏิกิริยา anaphylactoid อาจชีวิตคุกคามได้Insulins ส่วนใหญ่ (รวมทั้ง isophane อินซูลิน NPH) ถูกจำแนกประเภทความเสี่ยงตั้งครรภ์ FDA B. [29532] ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่แนะนำอินซูลินมนุษย์เป็นการรักษาทางเลือกการรักษาระดับน้ำตาลในเลือดใกล้เคียง กับปกติที่สุดในระหว่างการตั้งครรภ์ในผู้ป่วยประเภท 1 หรือ 2 เบาหวาน และ ไม่สำเร็จ ผู้ป่วยที่มีโรคเบาหวานครรภ์อาหารบำบัด ใช้ความระมัดระวังดูแลผลิตภัณฑ์อินซูลินทำหน้าที่ยาวใกล้เวลาแรงงานและ/หรือจัดส่งสูติศาสตร์ ความต้องการอินซูลินอาจผันผวน และบริโภคคาร์โบไฮเดรตอาจคาดเดาไม่ ความผิดปกติของครรภ์ในการศึกษาสัตว์ของอินซูลินมีไม่การรายงานเมื่อมีใช้อินซูลินในปริมาณใกล้เคียงกับที่จะใช้ในมนุษย์ เพิ่ม glycemic ควบคุมความคิด และใน ระหว่างตั้งครรภ์ปรากฏขึ้นเพื่อ ปรับปรุงผลลัพธ์ครรภ์ นี้ควรรวมถึงหลีกเลี่ยงตอนของ hypoglycemia เป็นผลพิษของ hypoglycemia แม่กับทารกในครรภ์ได้รับเอกสารเชิญ ทั่วไป ความต้องการของอินซูลินลดลงในช่วงไตรมาสแรก และเพิ่มขึ้นในช่วงสอง และสาม trimesters ตรวจสอบระมัดระวังจะต้องตั้งครรภ์ และระยะปริกำเนิด ช่วงปริกำเนิด ระวังการตรวจสอบของ neonates เกิดมารดา มีโรคเบาหวานแนะนำ Partum ลง ความต้องการอินซูลินแม่อาจต้องปรับปรุงขอบเขตของการขับถ่ายของอินซูลินเป็นนมไม่รู้จัก อินซูลินจะเสื่อมโทรมในระบบทางเดิน ดังนั้น อินซูลินใด ๆ secreted ลงในนมจะไม่ถูกดูดซึม โดยทารกช่วง สมาคมโรคเบาหวานสหรัฐอเมริกาสนับสนุนให้ช่วงในสตรีที่มีอยู่ก่อนเบาหวานหรือโรคเบาหวานครรภ์ [30434]; ตาม ผู้หญิงกับการรักษาด้วยอินซูลินควรให้นมถ้าไม่มีข้อห้ามใช้อื่น ๆ ช่วง อย่างไรก็ตาม อาจลดความต้องการอินซูลิน แม้จะต้องการบริโภคเพิ่มขึ้นแคลอริก ระวังสังเกตความต้องการแคลอริกแม่ที่เพิ่มขึ้นและระดับน้ำตาลในเลือดแม่มีความจำเป็นเด็กและทารกในการรักษาด้วยอินซูลินรักษาต้องดูแลเป็นพิเศษ ทั่วไป ความสนใจพิเศษต้องได้รับการบริโภคแคลอริก ปรับขนาดอินซูลิน และหลีกเลี่ยงของความเข้มข้นของน้ำตาลในเลือดต่ำ เนื่องจากเด็ก < 5 ปีอาจไม่สามารถระบุอาการ hypoglycemia ตำราหลายเด็กแนะนำเป้าหมายน้อยเข้มงวดสำหรับความเข้มข้นน้ำตาลในเลือด preprandial หรือถือศีลอด (100 – 200 mg/dL) และ HbA1C (7.5-9) ส่วนใหญ่เตรียมอินซูลิน isophane อินซูลิน (NPH), รวมทั้งมีการศึกษาในผู้ป่วยเด็กตรวจสอบความเข้มข้นของน้ำตาลในเลือดสำหรับการปรับปรุงปริมาณอินซูลินที่จำเป็นในผู้ป่วยโรคเบาหวานอินซูลินขึ้นอยู่กับเมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงในทั้งนิโคตินบริโภคยาสูบบุหรี่สถานะ นิโคตินเรียก neuroendocrine มนต์ (เช่น เพิ่มการหมุนเวียนระดับ cortisol และ catecholamine) และอาจเพิ่มน้ำตาลในพลาสมา สูบบุหรี่รู้จักว่าทำให้ความต้านทานต่ออินซูลิน ยุติการรักษาหรือยาสูบบุหรี่นิโคตินอาจส่งผลในการลดน้ำตาลในเลือดหรือเพิ่มการดูดซึมใต้อิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเปลี่ยนแปลงในผลิตภัณฑ์อินซูลินควรจะทำโดยบุคลากรทางการแพทย์ที่มีประสบการณ์ การเปลี่ยนแปลงของแหล่งที่มาของอินซูลินชนิด (เช่นสัตว์กับมนุษย์ ฯลฯ ) ความบริสุทธิ์หรือแบรนด์สามารถเลี่ยงการปรับขนาดยา สรีรวิทยาการตอบสนองที่เกิดจากการผสมของอินซูลินที่แตกต่างกันสำหรับการบริหารจัดการร่วมกันใต้ผิวหนังอาจแตกต่างจากการตอบสนองที่เกิดขึ้นเมื่อ insulins ที่มีการบริหารงานแยกต่างหาก การรักษาจะต้องเป็นรายบุคคล ผู้ป่วยโรคเบาหวานจะต้องปฏิบัติตามปกติการรับประทานอาหารและการออกกำลังกายที่กำหนดตารางเวลาเพื่อหลีกเลี่ยงการอย่างใดอย่างหนึ่งหรือ hypo- น้ำตาลในเลือดสูง ระยะเวลาของอาหารและการออกกำลังกายที่มีปริมาณอินซูลินเป็นสิ่งสำคัญมากและจะยังคงสอดคล้องมิได้ระบุไว้ใน ไข้, โรคต่อมไทรอยด์ติดเชื้อการบาดเจ็บหรือการผ่าตัดที่ผ่านมาท้องเสียรอง malabsorption อาเจียนและยาบางชนิดยังสามารถส่งผลกระทบต่อความต้องการอินซูลินต้องปรับขนาดยา ผู้ป่วยโรคเบาหวานควรจะได้รับ 'ป่วยวัน' แผนในการดำเนินการที่เหมาะสมกับการตรวจสอบระดับน้ำตาลในเลือดและรักษาด้วยอินซูลินเมื่อเจ็บป่วยเฉียบพลันเป็นปัจจุบัน. โรคตับ, ไตเสื่อมหรือไตวายอาจมีผลต่อความต้องการปริมาณอินซูลิน บางการศึกษาเภสัชจลนศาสตร์ได้แสดงให้เห็นการไหลเวียนของระดับที่เพิ่มขึ้นของอินซูลินในผู้ป่วยที่มีภาวะตับหรือไต ปรับปริมาณอินซูลินอาจมีความจำเป็นในผู้ป่วยบาง. อินซูลิน Isophane (NPH) ไม่เหมาะสมสำหรับการบริหารทางหลอดเลือดดำ (IV) กลางหรือระยะยาวที่ทำหน้าที่เตรียมอินซูลินไม่ควรนำมาใช้สำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวาน ketoacidosis (DKA) hyperosmolar รัฐระดับน้ำตาลในเลือด (HHS) อาการโคม่าโรคเบาหวานหรือเหตุฉุกเฉินอื่น ๆ ที่ต้องการการโจมตีอย่างรวดเร็วของการกระทำอินซูลิน หลายชนิดที่เส้นทางและความถี่ของการบริหารงานของอินซูลินได้รับการศึกษาในผู้ป่วย DKA และเอ็ช; แต่สมาคมโรคเบาหวานอเมริกันแนะนำว่าอินซูลินปกติ (เมื่อเทียบกับ analogs อย่างรวดเร็วที่ออกฤทธิ์) โดยฉีดเข้าเส้นเลือดดำอย่างต่อเนื่องนำมาใช้ในการรักษาสภาพเหล่านี้จนกว่าพวกเขาจะได้รับการพิจารณาอ่อน. [30430] อินซูลินปกติเป็นที่ต้องการนอกจากนี้ยังมีผู้ป่วยที่มีเลือดไปเลี้ยงเนื้อเยื่อยากจน ช็อตหรือการล่มสลายหัวใจและหลอดเลือดหรือในผู้ป่วยที่ต้องใช้อินซูลินในการรักษาภาวะโพแทสเซียมสูง อินซูลิน Isophane (NPH) ไม่ควรนำมาใช้สำหรับการฉีดอินซูลินใต้ผิวหนังอย่างต่อเนื่อง (CSII) การบริหาร เพียง insulins แสดงอย่างรวดเร็ว (เช่นอินซูลินปกติ lispro อินซูลิน glulisine อินซูลินและ aspart อินซูลิน) ควรจะใช้เส้นทางของการบริหารนี้.  Hypoglycemia เป็นผลกระทบที่พบมากที่สุดของการรักษาด้วยอินซูลิน; ภาวะน้ำตาลในเลือดเป็นอุปสรรคสำคัญในการบรรลุการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดที่ดีที่สุดในระยะยาว อินซูลินเป็นข้อห้ามในผู้ป่วยในช่วงตอนของภาวะน้ำตาลในเลือด ผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสำหรับภาวะน้ำตาลในเลือดเป็นผู้ที่มีโรคเบาหวานเปราะได้รับยาเกินขนาดของอินซูลินได้ล่าช้าหรือลดการบริโภคอาหารหรือได้รับในปริมาณที่มากเกินไปของการออกกำลังกายที่สัมพันธ์กับขนาดอินซูลินปกติของพวกเขา ผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงอย่างรุนแรงภาวะน้ำตาลในเลือด iatrogenic รวมถึงผู้ที่มีการขาดอินซูลิน (เช่นชนิดที่ 1 โรคเบาหวานและขั้นสูงเบาหวานชนิดที่ 2) ผู้ที่มีภาวะน้ำตาลในเลือดประวัติศาสตร์ของความรุนแรงหรือความไม่รู้ภาวะน้ำตาลในเลือดและผู้ที่ได้รับการรักษาด้วยอินซูลินเข้มข้น ผู้ป่วยและครอบครัวการศึกษาเกี่ยวกับการจัดการภาวะน้ำตาลในเลือดเป็นสิ่งสำคัญ; ผู้ป่วยและครอบครัวของผู้ป่วยควรได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับวิธีการรับรู้และการจัดการอาการของภาวะน้ำตาลในเลือด สัญญาณเตือนเริ่มต้นของภาวะน้ำตาลในเลือดอาจจะเป็นที่เห็นได้ชัดน้อยลงในผู้ป่วยที่มีภาวะน้ำตาลในเลือดไม่รู้ซึ่งอาจจะเนื่องมาจากประวัติศาสตร์อันยาวนานของโรคเบาหวาน (ที่มีข้อบกพร่องในการปล่อยหรือการตอบสนองต่อฮอร์โมน counterregulatory อยู่) กับระบบประสาทอัตโนมัติหรือการกั้นเบต้า ผู้ป่วยควรจะตระหนักถึงความจำเป็นที่จะต้องมีแหล่งที่สามารถใช้ได้อย่างง่ายดายของกลูโคส (เดกซ์โทรส, D-กลูโคส) หรือคาร์โบไฮเดรตอื่น ๆ ในการรักษาตอนฤทธิ์ลดน้ำตาล ในผู้ป่วยที่ขณะนี้มีการยับยั้ง alpha-glucosidase (เช่น acarbose หรือ miglitol) พร้อมด้วยอินซูลินของพวกเขากลูโคสในช่องปาก (dextrose) ควรจะใช้ในการรักษาภาวะน้ำตาลในเลือด; น้ำตาลซูโครส (น้ำตาลทราย) ไม่เหมาะสม ในภาวะน้ำตาลในเลือดอย่างรุนแรงเดกซ์โทรสทางหลอดเลือดดำหรือฉีด glucagon อาจมีความจำเป็น ฉีดอินซูลินไม่ควรนำมาใช้โดยครอบครัวการรักษาผู้ป่วยผู้ที่มีหมดสติ ผู้ป่วยผู้สูงอายุโดยเฉพาะอย่างยิ่งความเสี่ยงสำหรับตอนฤทธิ์ลดน้ำตาลเมื่อใช้อินซูลิน เหตุผลที่เฉพาะเจาะจงระบุรวมถึงการรักษาด้วยอินซูลินเข้มข้นการใช้ยาอินซูลินมากเกินไปเวลาที่ไม่เหมาะสมของการบริหารอินซูลินที่เกี่ยวกับอาหารการฉีดผิดประเภทของอินซูลินไตวายโรคตับอย่างรุนแรงการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ปล่อยฮอร์โมน counterregulatory มีข้อบกพร่องที่ขาดหายไป อาหาร / การอดอาหารและ gastroparesis. [30444] เพราะเหตุการณ์ฤทธิ์ลดน้ำตาลอาจจะยากที่จะรับรู้ในบางผู้ป่วยสูงอายุที่ยาเริ่มต้นและการเพิ่มขึ้นของผลิตภัณฑ์ยาอินซูลินควรจะอนุรักษ์ ภาวะน้ำตาลในเลือดอย่างรุนแรงหรือบ่อยในผู้ป่วยใด ๆ ที่เป็นข้อบ่งชี้สำหรับการปรับเปลี่ยนของการรักษารวมถึงการตั้งค่าเป้าหมายระดับน้ำตาลในเลือดที่สูงขึ้น. นอกจากภาวะน้ำตาลในเลือด, hypokalemia นอกจากนี้ยังอาจเกิดขึ้นเป็นอินซูลินอำนวยความสะดวกในการดูดซึมในเซลล์ของโพแทสเซียม ผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงสำหรับ hypokalemia (เช่นผู้ป่วยที่ใช้ยาเสพติดโพแทสเซียมลดหรือการเข้มข้นของโพแทสเซียมในยาเสพติดที่สำคัญ) ควรจะตรวจสอบอย่างใกล้ชิดสำหรับผลกระทบเหล่านี้. insulins มีข้อห้ามสำหรับการใช้ในผู้ป่วยที่แพ้ต่ออินซูลินหรือสารเพิ่มปริมาณในสูตรที่ โดยทั่วไปอินซูลินเนื้อไม่ควรใช้ในผู้ป่วยที่มีประวัติแพ้โปรตีนวัวเว้นแต่ผู้ป่วยเหล่านี้ได้รับการคุ้นเคยอย่างเพียงพอ เนื้ออินซูลินอินซูลินและการผสมเนื้อหมูจะไม่พร้อมในสหรัฐเนื่องจากความกังวลเกี่ยวกับการแพร่กระจายของโรควัวบ้า (เช่นโรควัวบ้า) ภายใต้กระบวนการการลงทะเบียนบางอย่างกับองค์การอาหารและยาอินซูลินเนื้ออาจจะนำเข้าโดยบุคคลจากภายนอกสหรัฐอเมริกา แต่วิธีการนี้ไม่แนะนำ insulins หมูยังคงมีอยู่ในสหรัฐอเมริกาในปัจจุบันแม้ว่าเนื่องจากการใช้งานลดลงผู้ผลิต insulins สุกรที่มีการหยุดการผลิตของพวกเขาในสหรัฐอเมริกา; อุปกรณ์ที่คาดว่าจะหมดภายในสิ้นปี 2005 insulins สุกรไม่ควรใช้ในผู้ป่วยที่มีประวัติแพ้โปรตีนสุกรที่ยกเว้นในกรณีที่ผู้ป่วยเหล่านี้ได้รับการคุ้นเคยอย่างเพียงพอ อินซูลิน Isophane (NPH) มีมครีซอลและควรหลีกเลี่ยงในผู้ป่วยที่มีโรคภูมิแพ้มครีซอล; ปฏิกิริยาที่มีการแปลและ myalgias ทั่วไปได้รับรายงานมีการใช้ครีซอลเป็นสารช่วยฉีด เล็ก ๆ น้อย ๆ ความไวในท้องถิ่นที่โดดเด่นด้วยสีแดงบวมหรือมีอาการคันบริเวณที่ฉีดไม่ได้มักจะ contraindicate บำบัด ที่พบน้อย แต่รุนแรงมากขึ้นอาจเป็นโรคภูมิแพ้ทั่วไปต่ออินซูลินซึ่งอาจทำให้เกิดผื่นคันหายใจถี่หอบความดันเลือดต่ำอิศวรและ diaphoresis กรณีที่รุนแรงรวมทั้งปฏิกิริยา anaphylactoid อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต. insulins ส่วนใหญ่ (รวมทั้งอินซูลิน isophane, NPH) จะถูกจัดให้อยู่ในประเภทความเสี่ยงองค์การอาหารและยาบีตั้งครรภ์ [29532] ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่แนะนำให้อินซูลินของมนุษย์การรักษาของทางเลือกในการรักษาระดับน้ำตาลในเลือดให้ใกล้เคียงกับ ปกติที่เป็นไปได้ในระหว่างตั้งครรภ์ในผู้ป่วยประเภทที่ 1 หรือโรคเบาหวาน 2 เบาหวานและถ้ารักษาด้วยอาหารเพียงอย่างเดียวไม่ประสบความสำเร็จสำหรับผู้ป่วยที่มีโรคเบาหวานขณะตั้งครรภ์ ใช้ความระมัดระวังในการบริหารจัดการในระยะยาวการแสดงผลิตภัณฑ์อินซูลินใกล้เวลาของการใช้แรงงานและ / หรือการส่งมอบการคลอดบุตรนั้น ความต้องการอินซูลินอาจมีการเปลี่ยนแปลงและการบริโภคคาร์โบไฮเดรตอาจจะคาดเดาไม่ได้ ความผิดปกติของทารกในครรภ์ในการศึกษาสัตว์ของอินซูลินยังไม่ได้รับรายงานเมื่ออินซูลินจะใช้ในปริมาณที่คล้ายกับผู้ที่จะถูกนำมาใช้ในมนุษย์ การเพิ่มประสิทธิภาพการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดก่อนที่ความคิดและในระหว่างตั้งครรภ์จะปรากฏขึ้นเพื่อปรับปรุงผลของทารกในครรภ์; นี้ควรจะรวมถึงการหลีกเลี่ยงจากภาวะน้ำตาลในเลือดตอนของการเป็นพิษของภาวะน้ำตาลในเลือดของมารดาในทารกในครรภ์ได้รับเอกสารที่ดีพอ โดยทั่วไปความต้องการอินซูลินลดลงในช่วงไตรมาสแรกและเพิ่มขึ้นในช่วงไตรมาสที่สองและสาม การตรวจสอบจะต้องระมัดระวังตลอดการตั้งครรภ์และในช่วงระยะปริกำเนิด ในช่วงระยะปริกำเนิด, การตรวจสอบอย่างระมัดระวังของทารกแรกเกิดที่เกิดจากมารดาที่เป็นโรคเบาหวานจะแนะนำ หลังคลอดต้องการอินซูลินมารดาอาจต้องปรับ. ขอบเขตของการขับถ่ายของอินซูลินเข้าไปในเต้านมไม่เป็นที่รู้จัก อินซูลินสลายในทางเดินอาหาร; จึงหลั่งอินซูลินใด ๆ เข้าไปในเต้านมจะไม่ถูกดูดซึมโดยทารกนม สมาคมโรคเบาหวานอเมริกันกระตุ้นให้เกิดการให้นมในผู้หญิงที่เป็นโรคเบาหวานที่มีอยู่ก่อนเบาหวานหรือเบาหวานขณะตั้งครรภ์ [30434] ดังนั้นผู้หญิงรักษาด้วยอินซูลินควรได้รับการส่งเสริมการเลี้ยงนมหากไม่มีข้อห้ามอื่น ๆ อยู่ นม แต่อาจลดความต้องการอินซูลินแม้จะมีความจำเป็นที่จะต้องเพิ่มขึ้นแคลอรี่ สังเกตระมัดระวังความต้องการแคลอรี่ของมารดาที่เพิ่มขึ้นและระดับน้ำตาลในเลือดของมารดาที่มีความจำเป็น. การรักษาเด็กและทารกในรักษาด้วยอินซูลินต้องดูแลเป็นพิเศษ โดยทั่วไปความสนใจเป็นพิเศษจะต้องกำหนดให้แคลอรี่, ปรับปริมาณอินซูลินและการหลีกเลี่ยงความเข้มข้นของน้ำตาลในเลือดต่ำ เพราะเด็ก <5 ปีอาจจะไม่สามารถที่จะระบุอาการของภาวะน้ำตาลในเลือด, เด็กหลายตำราแนะนำเป้าหมายที่เข้มงวดน้อยลงสำหรับการอดอาหารหรือความเข้มข้นของน้ำตาลกลูโคสในเลือด preprandial (100-200 mg / dL) และ HbA1C (7.5-9) ส่วนใหญ่ของการเตรียมอินซูลินรวมทั้งอินซูลิน isophane (NPH) ได้รับการศึกษาในผู้ป่วยเด็ก. ตรวจสอบความเข้มข้นของน้ำตาลในเลือดสำหรับการปรับปริมาณอินซูลินที่จำเป็นในผู้ป่วยเบาหวานขึ้นอยู่กับอินซูลินเมื่อใดก็ตามที่มีการเปลี่ยนแปลงทั้งในปริมาณนิโคตินหรือสถานะการสูบบุหรี่จะเกิดขึ้น นิโคตินเปิดใช้งานอย่างทุลักทุเล neuroendocrine (เช่นการเพิ่มขึ้นของการไหลเวียนและระดับคอร์ติซอ catecholamine) และอาจเพิ่มระดับน้ำตาลในเลือด การสูบบุหรี่เป็นที่รู้จักกันซ้ำเติมความต้านทานต่ออินซูลิน การหยุดชะงักของการรักษาด้วยสารนิโคตินหรือการสูบบุหรี่อาจส่งผลให้เกิดการลดลงของระดับน้ำตาลในเลือดหรือการเพิ่มขึ้นของการดูดซึมใต้ผิวหนังของอิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเปลี่ยนแปลงในผลิตภัณฑ์อินซูลิน ควรทำโดยบุคลากรทางการแพทย์ที่มีประสบการณ์ การเปลี่ยนแปลงในอินซูลินชนิดแหล่ง ( เช่น สัตว์ และมนุษย์ ฯลฯ ) , ความบริสุทธิ์ , หรือยี่ห้อก็จำเป็นปรับยา การตอบสนองทางสรีรวิทยาที่เกิดจากการผสมของอินซูลินที่แตกต่างกันสำหรับเอเอ็มด้วยกันอาจแตกต่างจากการตอบสนองเกิดขึ้นเมื่ออินซูลินเป็นผู้แยกต่างหากการรักษาจะต้องมีเอกลักษณ์ . ผู้ป่วยเบาหวานจะต้องปฏิบัติตามปกติ กำหนดตารางการออกกำลังกายและอาหารเพื่อหลีกเลี่ยงการอย่างใดอย่างหนึ่งภายใต้หรือ hyperglycemia . ระยะเวลาของอาหารและการออกกำลังกายกับปริมาณอินซูลินเป็นสิ่งสำคัญ และควรยังคงสอดคล้องกัน นอกจากที่กำหนดไว้เป็นอย่างอื่น ไข้ , โรคต่อมไทรอยด์อักเสบ ความชอกช้ำ หรือการผ่าตัด อาการท้องร่วงรองความโง่ อาเจียนและบางโรคสามารถส่งผลกระทบต่อความต้องการอินซูลิน โดยการปรับยา ผู้ป่วยเบาหวานควรได้รับการ ' ป่วยวันวางแผนที่จะดำเนินการที่เหมาะสมกับการตรวจสอบเลือดกลูโคสและอินซูลิน การรักษาเมื่อเจ็บป่วยเฉียบพลันอยู่

ตับโรค ไตเสื่อม ไตวาย หรืออาจส่งผลกระทบต่อความต้องการใช้ยาอินซูลินบางส่วน ) มีการศึกษาแสดงเพิ่มระดับอินซูลินในผู้ป่วยที่มีตับหรือไตวาย อาจต้องปรับยาอินซูลินในผู้ป่วยบาง

isophane อินซูลิน ( NPH ) ไม่ได้เป็นที่เหมาะสมสำหรับการบริหาร ( 4 ) กลางหรือยาวการเตรียมอินซูลินไม่ควรใช้ Ketoacidosis เบาหวาน ( DKA )hyperosmolar โคม่า ( HHS ) รัฐเพิ่มระดับน้ำตาลในเลือด , เบาหวาน , หรืออื่น ๆภาวะฉุกเฉินที่ต้องการโจมตีอย่างรวดเร็วของอินซูลิน การกระทำ ประเภท หลายเส้นทาง และความถี่ของการบริหารอินซูลินได้รับการศึกษาในผู้ป่วย DKA และ HHS ; อย่างไรก็ตามสมาคมโรคเบาหวานอเมริกันแนะนำว่า ปกติอินซูลิน ( เมื่อเทียบกับอย่างรวดเร็วรักษาการ analogs ) โดยทางหลอดเลือดดำอย่างต่อเนื่องจะใช้ในการรักษาอาการเหล่านี้จนกว่าพวกเขาจะถือว่าไม่รุนแรง [ 30430 ] ปกติอินซูลินยังเป็นที่ต้องการสำหรับผู้ป่วยที่ยากจนสูง กับเนื้อเยื่อ ช็อก หรือยุบ โรคหัวใจ หรือผู้ป่วยที่ต้องการอินซูลินในการรักษาภาวะโพแทสเซียมในเลือดสูง .isophane อินซูลิน ( NPH ) ไม่ควรใช้ต่อเนื่องใต้ผิวหนังฉีดอินซูลิน ( CSII ) การบริหารเพียงด่วนทำอินซูลิน ( เช่นปกติอินซูลิน อินซูลิน lispro อินซูลินระดับน้ำตาล และอินซูลินชนิดหนึ่ง ) ควรใช้เส้นทางนี้ )

& nbsp ; hypoglycemia คือผลกระทบที่พบบ่อยที่สุดของอินซูลินบำบัดภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำคืออุปสรรคหลักเพื่อให้บรรลุการควบคุมระดับน้ำตาลที่เหมาะสมในระยะยาว อินซูลินเป็น contraindicated ในผู้ป่วยระหว่างตอนของภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ ผู้ป่วยที่เสี่ยงต่อภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำคือผู้ที่มีโรคเบาหวานเปราะได้รับยาเกินขนาดของอินซูลิน มีความล่าช้า หรือลดปริมาณอาหาร หรือผ่านยอดเงินของการออกกำลังกายมากเกินไปเมื่อเทียบกับปริมาณอินซูลินปกติของพวกเขาผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงที่รุนแรง รวมถึงผู้ที่มีความบกพร่อง iatrogenic hypoglycemia อินซูลิน ( เช่น โรคเบาหวานประเภท 1 และเบาหวานชนิดที่ 2 โรคเบาหวานขั้นสูง ) , ผู้ที่มีประวัติของภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำหรือ hypoglycemia อาการร่อน และผู้ที่ได้รับการบำบัดด้วยอินซูลินเข้มข้น ผู้ป่วยและครอบครัวศึกษาเกี่ยวกับการจัดการภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำเป็นสําคัญผู้ป่วยและครอบครัวของผู้ป่วย ควรแนะนำวิธีการรับรู้และจัดการกับอาการของภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ สัญญาณเตือนก่อนของภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำอาจจะชัดน้อยกว่าในผู้ป่วยที่มีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำระดับ ซึ่งสามารถเนื่องจากประวัติศาสตร์ที่ยาวนานของโรคเบาหวาน ( ที่บกพร่องในการปล่อยหรือการตอบสนองต่อฮอร์โมน counterregulatory อยู่ ) โดยประสาทอัตโนมัติ หรือรับยาต้านเบต้า .