I felt the baby moving and looked d

I felt the baby moving and looked down to my stomach. Over the past few months, things have gone from the pits to alright. I have my baby... My memory of Christine. I sighed and looked around my lair. Ever since Meg appeared down here last month, I have been wondering if my lair is really as safe as it used to be.

Month 9:

I think Meg knows about me. She is the only remaining person who knows how to get to my lair. Moreover, one day I came back to find clothes and food. I have never thought of Meg as a dumb girl. I think she knows about the baby as well going by the size of the clothes she left me.

One night I went up to the Opera House. I hid out in Box 5 as usual. I aw Meg constantly looking towards me. As if yet again she knew, I was sitting there. Half through the show I felt cramps around the baby. I stood and started back towards my lair. When I was in one of my many tunnels, I felt a gush come out of me and the cramps got worse. My baby is coming now...

I slowly got to my lair. I had to stop and breathe with each contraction. I groaned as the last one left me leaning on a wall. I finally got back to the lair. I left my cloak lying on my piano. I felt the baby kick around in what I can only think is fear. I got back to the bed and sat down. I rubbed small circles on my stomach trying to let the baby know it was ok.

Hours pass and I am pushing. I groaned as the latest contraction ended. The baby had moved down a lot since my labor actually started. I know it is soon though. I pushed again as a new contraction arose. I felt burning. The baby was starting to crown. I groaned and kept at it. Soon after the head was out. I got on my elbows and reached down between my thighs. I felt the tiny head and a gasp escaped my lips. My baby. My little angel of music.

I kept pushing and panted. When the shoulders came out I sat up the best I could and reached between my legs to help the baby out. I laid back as I held the baby in my arms. I looked down and smiled. I had a daughter. I grabbed the nearest towel and started to wipe her up. I still panted as she let out her first cry. I do not think anyone heard her though. I do not want someone to hear my angel and take her away from me. I wrapped her up after cleaning up myself and sat with her at my piano. "You need a name little one. I will name you Aimee Minuet Deqesne." I kissed her head and started to sing the lullaby that I wrote just for her.

13 years later
I smile as I watch my angel from box 5. She is now singing in the opera house. I can see Christine in the audience. I wonder if she knows that Aimee is hers. Raul sits by her as well with their children. I sigh and just watched my daughter sing.

~Fin~

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมรู้สึกว่าทารกเคลื่อนย้ายและมองลงไปที่ท้องของฉัน ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาสิ่งที่ได้หายไปจากหลุมที่จะสบายดีแล้ว ฉันมีลูกของฉัน ... หน่วยความจำของฉันของคริสติน ผมถอนหายใจและมองไปรอบ ๆ รังของฉัน นับตั้งแต่เม็กปรากฏตัวขึ้นลงที่นี่เดือนที่ผ่านมาฉันได้รับการสงสัยว่าที่ซ่อนของฉันเป็นจริงเป็นที่ปลอดภัยที่เคยเป็น. เดือน 9: ผมคิดว่าเม็กรู้เกี่ยวกับตัวฉัน เธอเป็นเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ที่รู้วิธีที่จะได้รับไปยังถ้ำของฉัน นอกจากนี้ในวันหนึ่งผมกลับมาจะหาเสื้อผ้าและอาหาร ฉันไม่เคยคิดว่าผู้หญิงเป็นสาวใบ้ ฉันคิดว่าเธอรู้เกี่ยวกับลูกน้อยได้เป็นอย่างดีไปตามขนาดของเสื้อผ้าที่เธอทิ้งฉัน. คืนหนึ่งผมก็ขึ้นไปที่โอเปร่าเฮ้าส์ ฉันซ่อนออกมาในกล่อง 5 ตามปกติ ฉันอัลเม็กอย่างต่อเนื่องมองมาทางผม ถ้าเป็นอีกครั้งเธอรู้ว่าผมก็นั่งอยู่ที่นั่น ผ่านครึ่งการแสดงผมรู้สึกปวดรอบทารก ผมยืนและเริ่มกลับไปยังที่ซ่อนของฉัน เมื่อผมอยู่ในอุโมงค์แห่งหนึ่งจำนวนมากของฉันฉันรู้สึกพรั่งพรูออกมาจากผมและปวดแย่ลง ลูกของฉันจะมาตอนนี้ ... ฉันค่อยๆมีการซ่อนของฉัน ฉันจะต้องหยุดและหายใจกับการหดตัวแต่ละ ฉันครางเป็นคนสุดท้ายที่เหลือฉันยืนพิงกำแพง ในที่สุดฉันก็กลับไปที่รัง ผมออกจากเสื้อคลุมของฉันนอนอยู่บนเปียโนของฉัน ผมรู้สึกว่าทารกเตะรอบในสิ่งที่ฉันสามารถคิดว่าเป็นความกลัว ผมได้กลับไปที่เตียงและนั่งลง ผมลูบวงกลมขนาดเล็กในท้องของฉันพยายามที่จะให้เด็กรู้ว่ามันเป็น ok. ชั่วโมงผ่านและฉันกำลังผลักดัน ฉันครางเป็นหดตัวล่าสุดสิ้นสุดวันที่ ทารกได้ย้ายลงมากตั้งแต่แรงงานของฉันเริ่มต้นจริง ฉันรู้ว่ามันเร็ว ๆ นี้ว่า ฉันผลักอีกครั้งเป็นหดตัวใหม่เกิดขึ้น ผมรู้สึกว่าการเผาไหม้ ทารกก็เริ่มที่จะสวมมงกุฎ ฉันครางและเก็บไว้ที่มัน ไม่นานหลังจากที่หัวออก ฉันได้บนข้อศอกของฉันและเอื้อมมือลงระหว่างต้นขาของฉัน ผมรู้สึกว่าหัวเล็ก ๆ และหอบหนีริมฝีปากของฉัน ลูกของฉัน นางฟ้าน้อยของฉันของเพลง. ผมเก็บไว้ผลักดันและ panted เมื่อออกมาจากไหล่ของฉันลุกขึ้นนั่งที่ดีที่สุดที่จะทำได้และถึงระหว่างขาของฉันที่จะช่วยให้ลูกน้อยออกมา ฉันวางกลับเป็นผมจัดทารกอยู่ในอ้อมแขนของฉัน ผมมองลงและยิ้ม ฉันมีลูกสาวคนหนึ่ง ผมคว้าผ้าขนหนูที่ใกล้ที่สุดและเริ่มที่จะเช็ดเธอขึ้น ฉันยังคง panted ขณะที่เธอให้ออกร้องไห้ครั้งแรกของเธอ ฉันไม่คิดว่าทุกคนที่ได้ยินเธอแม้ว่า ฉันไม่ต้องการใครสักคนที่จะได้ยินทูตสวรรค์ของฉันและพาเธอไปจากฉัน ฉันห่อเธอขึ้นหลังจากการทำความสะอาดตัวเองและนั่งอยู่กับเธอที่เปียโนของฉัน "คุณต้องมีชื่อหนึ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ . ฉันจะชื่อคุณเมเต้นรำ Deqesne." ฉันจูบหัวของเธอและเริ่มที่จะร้องเพลงกล่อมเด็กที่ผมเขียนเพียงสำหรับเธอ. 13 ปีต่อมาฉันยิ้มฉันดูเป็นทูตสวรรค์ของฉันจากช่อง 5 ตอนนี้เธอร้องเพลงในโรงละครโอเปร่า ฉันสามารถดูคริสตินในกลุ่มผู้ชม ผมสงสัยว่าถ้าเธอรู้ว่าเมเป็นของเธอ ราอูลนั่งอยู่โดยเธอเช่นเดียวกับบุตรของตน ผมถอนหายใจและดูเพียงลูกสาวของฉันร้องเพลง. ~ ~ Fin

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันรู้สึกว่าลูกเคลื่อนไหวและมองลงไปที่ท้องของฉัน กว่าไม่กี่เดือนที่ผ่านมา สิ่งที่ได้หายไปจากหลุมให้เรียบร้อย ผมได้ลูกของฉัน . . . . . . . ความจำของคริสติน ฉันถอนหายใจและมองไปรอบ ๆอยู่แล้ว ตั้งแต่เม็กปรากฏตัวมาเดือนที่แล้ว ฉันได้รับการสงสัยว่าถ้ารังของฉันจะปลอดภัยเท่าที่มันเคยเป็นเดือนที่ 9 :



ฉันคิดว่าเม็กรู้เกี่ยวกับฉันเธอจะเหลือคนที่รู้วิธีที่จะได้รับอยู่แล้ว และวันหนึ่ง ผมกลับมาพบเสื้อผ้าและอาหาร ผมไม่เคยคิดว่า เม็ก เป็นผู้หญิงโง่ ฉันคิดว่าเธอรู้เรื่องลูกด้วยไป โดยขนาดของเสื้อผ้าเธอทิ้งฉัน

คืนหนึ่งฉันไปที่ Opera House ฉันซ่อนตัวอยู่ในกล่อง 5 ตามปกติ ผมโอเม็กมองตลอดเวลากับฉัน ถ้าเป็นอีกครั้งที่เธอรู้จักฉันนั่งอยู่ตรงนั้น ครึ่งผ่านการแสดง ผมรู้สึกปวดๆ ที่รัก ฉันยืนและเริ่มกลับสู่รังของฉัน เมื่อผมอยู่ในหนึ่งของอุโมงค์หลายของฉัน ฉันรู้สึกพรั่งพรูออกมาจากฉัน และอาการแย่ลง ลูกจะมาตอนนี้ . . . . . . .

ฉันค่อยๆมีให้ที่หลบซ่อน ฉันต้องหยุดหายใจกับการหดตัวแต่ละ . ฉันครางออกมาเบาๆ เป็นคนสุดท้าย ทิ้งให้ฉันนั่งพิงผนัง ในที่สุดผมก็กลับมาถึงรังฉันลืมเสื้อคลุมของฉันวางอยู่บนเปียโนของฉัน ผมรู้สึกว่าเตะลูกไปรอบ ๆในสิ่งที่ฉันสามารถคิดกลัว ผมกลับไปที่เตียงและนั่งลง ฉันลูบเป็นวงกลมขนาดเล็กบนท้องของฉันพยายามที่จะให้ลูกรู้ว่ามันโอเค

ชั่วโมงผ่านไป และฉันก็กด ฉันครางออกมาเบาๆ อย่างตัวล่าสุดแล้ว ลูกได้ย้ายลงมากเนื่องจากแรงงานของฉันเริ่มจริง ๆ ผมรู้ว่ามันเร็วนะฉันผลักอีกครั้งในฐานะตัวใหม่เกิดขึ้น ผมรู้สึกแสบร้อน เด็กเริ่มสวมมงกุฎ ฉันครางออกมาเบาๆ และเก็บไว้ที่ หลังจากที่หัวหน้าออก ฉันเอาข้อศอกของฉันและเอื้อมมือลงระหว่างขาของฉัน ฉันรู้สึกว่าหัวเล็ก ๆและหอบหนีริมฝีปากของฉัน ที่รักของฉัน นางฟ้าตัวน้อยของผม . . .

ผมก็ผลักออกมาสั่นแฮกๆ .เมื่อไหล่ออกมา ฉันนั่งขึ้นที่ดีที่สุดที่ฉันสามารถและถึงระหว่างขาของฉันเพื่อช่วยเด็กออกมา ฉันก็กลับมาเป็นฉันอุ้มเด็กอยู่ในอ้อมแขนของฉัน ฉันก้มลงมองและยิ้ม ฉันมีลูกสาว ผมคว้าผ้าเช็ดตัวที่ใกล้ที่สุด แล้วเริ่มเช็ดให้เธอ ฉันยังออกมาสั่นแฮกๆ ขณะที่เธอออกมาร้องไห้ครั้งแรกของเธอ ผมไม่คิดว่ามีใครได้ยินความคิดของเธอ ฉันไม่ต้องการให้ใครบางคนฟัง นางฟ้าของฉัน และพาเธอหนีไปจากฉันผมห่อเธอหลังจากทำความสะอาดตัวเองและนั่งกับเธอที่เปียโนของฉัน " . คุณต้องการชื่อน้อย ผมจะชื่อ คุณเอมี่มินูเอ็ต deqesne . " ฉันจูบหัวเธอและเริ่มร้องเพลงกล่อมที่ฉันเขียนให้เธอ

13 ปีต่อมา
ฉันยิ้มขณะที่ผมดูนางฟ้าของฉัน จากช่อง 5 ตอนนี้เธอกำลังร้องเพลงใน Opera House ฉันสามารถเห็นคริสตินในผู้ชม ฉันสงสัยว่าถ้าเธอรู้ว่าเอมี่ด้วยราอูลนั่งโดยเธอเช่นกันกับเด็กของพวกเขา ฉันถอนหายใจและมองดูลูกสาวร้องเพลง

~ รอ ~