Student’s t-test showed that in the

Student’s t-test showed that in the trial group, subjects
exhibited significantly higher self-care scores after
intervention [Table 2]. No significant differences were
found between mean self-care scores of control and
trial groups prior to intervention. Paired t-test indicated
significant differences in self-efficacy scores following
intervention in the trial group, it was increased from
76.6 (13.3) to 143.3 (16.1) (P

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Student’s t-test showed that in the trial group, subjectsexhibited significantly higher self-care scores afterintervention [Table 2]. No significant differences werefound between mean self-care scores of control andtrial groups prior to intervention. Paired t-test indicatedsignificant differences in self-efficacy scores followingintervention in the trial group, it was increased from76.6 (13.3) to 143.3 (16.1) (P <0.001).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

t-test ของนักเรียนพบว่าในกลุ่มทดลองอาสาสมัคร
แสดงคะแนนที่สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญในการดูแลตนเองหลัง
การแทรกแซง [ตารางที่ 2] ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ
พบกันระหว่างค่าเฉลี่ยคะแนนการดูแลตนเองการควบคุมและ
กลุ่มทดลองก่อนที่จะมีการแทรกแซง คู่ t-test ชี้ให้เห็น
ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในคะแนนการรับรู้ความสามารถตนเองต่อไป
แทรกแซงในกลุ่มทดลองมันก็เพิ่มขึ้นจาก
76.6 (13.3) เพื่อ 143.3 (16.1) (p <0.001)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คน พบว่า นักเรียนในกลุ่มทดลอง การทดลองสูงกว่าคะแนนหลังจากมีการ

โต๊ะการแทรกแซง [ 2 ] ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างการพบว่าคะแนน

และควบคุมกลุ่มทดลองก่อนการทดลอง Paired t-test พบความแตกต่างของคะแนนการรับรู้ความสามารถของตนเองต่อ

การแทรกแซงในกลุ่มทดลอง มันเพิ่มขึ้นจาก
766 ( 13.3 ) 143.3 ( 16.1 )
( P < 0.001 )