an 131I uptake of 20% in 24 hours-t

an 131I uptake of 20% in 24 hours-this would have meant giving large (3700 MBq (100 mCi)) single doses. For several reasons, including local irradiation protocol, a maximum single dose of 1110 MBq (30 mCi) was chosen. Consequently, 18 of the largest glands were given a lower dose (< 3-7 MBq/g thyroid tissue) than intended. Pretreatment, a 99-Tc thyroid scan, was performed in all patients with a gamma camera, using 3 mCi 99mTcpertechnetate. Serum concentrations of thyroxine (normal range 59-129 nmol/l) and triiodothyronine (normal range 1 0-2-5 nmol/l) and a triiodothyronine resin uptake test (normal range 0-80-1 25 arbitrary units) were determined by in house methods (assay variation was 6%, 10%, and 5% respectively. Free thyroxine index and free triiodothyronine index were calculated as the total hormone concentration times the resin uptake and given in arbitrary units. Serum concentration of thyroid stimulating hormone was determined, up to 1986, by a previously described radioimmunoassay.'0 From 1986 to 1989 we used an immunoradiometric assay (Boots-Celltech, England) with an intra-assay coefficient of variation of 2-3-4-7% and a detection limit of 0 03 mU/l. From 1989 we used the Delfia hTSH assay (Wallac, Turku, Finland), which has an intra-assay coefficient of variation of 3 7-5 4% and a detection limit of 0 03 mU/l. Hyperthyroidism was defined as a subnormal serum concentration of thyroid stimulating hormone with a concomitant increase in serum concentration of thyroxine or triiodothyronine, or both. Hypothyroidism was defined as a raised serum thyroid stimulating hormone concentration concomitant with a decrease in free thyroxine index. Patients with raised serum thyroid stimulating hormone concentrations but normal free thyroxine index were classified as having compensated hypothyroidism (seven of 11 hypothyroid patients). These patients were treated with levothyroxine for subjective complaints compatible with hypothyroidism (mainly weight gain) and increasing serum thyroid stimulating hormone concentrations. In the statistical analysis and in the results section these patients were classed as hypothyroid.
Ultrasonic scanning and calculation of total thyroid volume (normal range 9-6-27-6 ml) were performed as previously described10 with a compound scanner (type 1846, Bruel and Kjaer, Naerum, Denmark). The method in essence comprises obtaining transverse scans of the thyroid with 5 mm intervals from caudal to cranial with the patient supine with hyperextension of the neck. The outline of the gland on the screen of the monitor can be digitised with a light pen connected to a computer for calculation of the surface of one outline and the volume between two successive transverse scans. The sum of all partial volumes equals the total thyroid volume. The average inaccuracy of this method is 7% without any consistent overestimation or underestimation.'0 The mean interobserver variation is 5%10 and the mean intraobserver variation is 5%.11 Thyroid function variables and the size of the thyroid on ultrasonography were determined before treatment as well as one, two, three, six, and 12 months after treatment and thereafter once every year. Informed consent was obtained from all patients. Ten subjects (all women) with a median age of 60 (range 46-83) years and an initial thyroid volume of 45 (25-161) ml need special mention. All were treated with one dose of '3I. Follow up data on thyroid volume were not available for these women, but several developed hypothyroidism. So that the prevalence of hypothyroidism would not be underestimated these patients were included. Six of the 10 patients were euthyroid when lost to follow up. Of these six, two patients died of unrelated reasons at age 80 and 85, three years and one year, respectively, after "'I treatment. One patient emigrated, and two were referred back to their private practitioners after 12 and 24 months. One patient was dissatisfied with the effect of treatment and was referred for operation six months after treatment; at this time the initial thyroid volume of 30 ml was unchanged and she was euthyroid. The remaining four of the 10 patients were treated with levothyroxine-three because of compensated hypothyroidism-within 12 months of treatment and referred back to their private practitioner. STATISTICAL EVALUATION When calculating the incidence of hypothyroidism we used life table analysis. Longitudinal changes in thyroid gland volume were analysed by the Page test for trend.'2 Because of the lack of volume estimations from different patients at different times, one value obtained before and two values obtained after '3'I treatment were used for this test. The values after treatment were the average of the results from six and 12 months, and 24 and 36 months. When both values were missing the patient was excluded from the Page test evaluation, and when only one value was available this value was used. Significance level was chosen at p

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การดูดซึม 131I 20% ใน 24 ชั่วโมงนี้จะมีความหมาย ให้ใหญ่ (3700 MBq (100 mCi)) เดียวปริมาณ ด้วยเหตุผลหลายประการ รวมทั้งวิธีการฉายรังสีภายในโพรโทคอล ยาเดี่ยวสูงสุดของ 1110 MBq (30 mCi) เลือก ดังนั้น 18 ของต่อมที่ใหญ่ที่สุดได้รับปริมาณลดลง (< 3-7 MBq/g ต่อมเนื้อเยื่อ) กว่าที่ตั้งใจ ดำเนินการปรับสภาพ สแกนต่อมไทรอยด์ 99-Tc ในผู้ป่วยทั้งหมดด้วยกล้องแกมมา ใช้ 3 mCi 99mTcpertechnetate ความเข้มข้นของซีรั่มของไทรอกซีน (ช่วงปกติ 59-129 นาโนโมล/ลิตร) และ triiodothyronine (ช่วงปกติ 1 0-2-5 นาโนโมล/ลิตร) และทดสอบยางดูดซึม triiodothyronine (ปกติช่วง 0-80-1 25 หน่วยเอง) ถูกกำหนด โดยวิธีในบ้าน (เปลี่ยนแปลงทดสอบเป็น 6%, 10% และ 5% ตามลำดับ ดัชนีฟรีไทรอกซีนและ triiodothyronine ฟรีดัชนีคำนวณเป็นความเข้มข้นของฮอร์โมนรวมเวลาดูดซึมเร และในหน่วยที่กำหนด กำหนดความเข้มข้นซีรั่มกระตุ้นฮอร์โมนไทรอยด์ 1986 ตามอธิบายไว้ก่อนหน้านี้ radioimmunoassay .'0 จากปี 1986 ถึง 1989 เราใช้การทดสอบ immunoradiometric (รองเท้า Celltech อังกฤษ) กับสัมประสิทธิ์การทดสอบภายในของรูปแบบ 2-3-4-7% และระยะตรวจจับของ 0 03 หมู่/l จาก 1989 เราใช้การ Delfia hTSH ทดสอบ (Wallac กู ฟินแลนด์), ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์การทดสอบภายในของการเปลี่ยนแปลง 3 7 5 4% และ 0 03 หมู่/ลิตร Hyperthyroidism จำนวนตรวจถูกกำหนดเป็นความเข้มข้นซีรั่ม subnormal ฮอร์โมนกระตุ้นต่อมไทรอยด์เพิ่มขึ้นมั่นใจในความเข้มข้นของซีรั่มของไทรอกซีน หรือ triiodothyronine หรือทั้งสอง พร่องถูกกำหนดเป็นไทรอยด์ยกเซรั่มกระตุ้นฮอร์โมนเข้มข้นมั่นใจกับการลดลงของดัชนีฟรีไทรอกซีน ผู้ป่วยที่ มีไทรอยด์ยกเซรั่มกระตุ้นความเข้มข้นของฮอร์โมนไทรอกซีนฟรีปกติดัชนีแต่ถูกจัดประเภทเป็นมีชดเชยความพร่อง (เจ็ดผู้ป่วย hypothyroid ที่ 11) ผู้ป่วยเหล่านี้ได้รับการรักษา ด้วย levothyroxine เรื่องร้องเรียนร่วมกับพร่อง (ส่วนใหญ่เพิ่มน้ำหนัก) และความเข้มข้นของฮอร์โมนกระตุ้นไทรอยด์ซีรั่มเพิ่มขึ้น ในการวิเคราะห์ทางสถิติ และ ในส่วนผลลัพธ์ผู้ป่วยเหล่านี้ถูกจัดว่าเป็น hypothyroidUltrasonic scanning and calculation of total thyroid volume (normal range 9-6-27-6 ml) were performed as previously described10 with a compound scanner (type 1846, Bruel and Kjaer, Naerum, Denmark). The method in essence comprises obtaining transverse scans of the thyroid with 5 mm intervals from caudal to cranial with the patient supine with hyperextension of the neck. The outline of the gland on the screen of the monitor can be digitised with a light pen connected to a computer for calculation of the surface of one outline and the volume between two successive transverse scans. The sum of all partial volumes equals the total thyroid volume. The average inaccuracy of this method is 7% without any consistent overestimation or underestimation.'0 The mean interobserver variation is 5%10 and the mean intraobserver variation is 5%.11 Thyroid function variables and the size of the thyroid on ultrasonography were determined before treatment as well as one, two, three, six, and 12 months after treatment and thereafter once every year. Informed consent was obtained from all patients. Ten subjects (all women) with a median age of 60 (range 46-83) years and an initial thyroid volume of 45 (25-161) ml need special mention. All were treated with one dose of '3I. Follow up data on thyroid volume were not available for these women, but several developed hypothyroidism. So that the prevalence of hypothyroidism would not be underestimated these patients were included. Six of the 10 patients were euthyroid when lost to follow up. Of these six, two patients died of unrelated reasons at age 80 and 85, three years and one year, respectively, after "'I treatment. One patient emigrated, and two were referred back to their private practitioners after 12 and 24 months. One patient was dissatisfied with the effect of treatment and was referred for operation six months after treatment; at this time the initial thyroid volume of 30 ml was unchanged and she was euthyroid. The remaining four of the 10 patients were treated with levothyroxine-three because of compensated hypothyroidism-within 12 months of treatment and referred back to their private practitioner. STATISTICAL EVALUATION When calculating the incidence of hypothyroidism we used life table analysis. Longitudinal changes in thyroid gland volume were analysed by the Page test for trend.'2 Because of the lack of volume estimations from different patients at different times, one value obtained before and two values obtained after '3'I treatment were used for this test. The values after treatment were the average of the results from six and 12 months, and 24 and 36 months. When both values were missing the patient was excluded from the Page test evaluation, and when only one value was available this value was used. Significance level was chosen at p<0-05.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การดูดซึม 131I 20% ใน 24 ชั่วโมงนี้จะมีความหมายให้ขนาดใหญ่ (3700 MBq (100 MCI)) ปริมาณเดียว ด้วยเหตุผลหลายประการรวมถึงโปรโตคอลการฉายรังสีท้องถิ่นครั้งเดียวสูงสุด 1,110 MBq (30 MCI) ได้รับการแต่งตั้ง ดังนั้น 18 ของต่อมที่ใหญ่ที่สุดที่ได้รับยาที่ต่ำกว่า (<3-7 MBq / g ไทรอยด์เนื้อเยื่อ) มากกว่าที่ตั้งใจไว้ ปรับสภาพ 99 Tc ไทรอยด์สแกนได้ดำเนินการในผู้ป่วยทั้งหมดที่มีกล้องแกมมาโดยใช้ 3 มิลลิ 99mTcpertechnetate เซรั่มเข้มข้นของ thyroxine (ช่วงปกติ 59-129 นาโนโมล / ลิตร) และ triiodothyronine (ช่วงปกติ 1 0-2-5 nmol / L) และการทดสอบการดูดซึม triiodothyronine เรซิน (ช่วงปกติ 0-80-1 25 หน่วยโดยพล) ถูกกำหนดโดย ในวิธีการบ้าน (รูปแบบการทดสอบเป็น 6%, 10% และ 5% ตามลำดับ. ดัชนีฟรี thyroxine และดัชนี triiodothyronine ฟรีจะถูกคำนวณเป็นรวมเวลาที่ความเข้มข้นของฮอร์โมนการดูดซึมเรซินและได้รับในหน่วยพล. เซรั่มเข้มข้นของต่อมไทรอยด์ฮอร์โมนกระตุ้นถูกกำหนด ถึงปี 1986 โดย radioimmunoassay.'0 อธิบายไว้ก่อนหน้านี้จาก 1986-1989 เราใช้ทดสอบ immunoradiometric (บู๊ทส์-Celltech อังกฤษ) ที่มีค่าสัมประสิทธิ์การทดสอบภายในของการเปลี่ยนแปลง 2-3-4-7% และ จำกัด การตรวจสอบ 0 03 mU / ล. จาก 1989 เราใช้ Delfia hTSH ทดสอบ (Wallac, Turku, ฟินแลนด์) ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์การทดสอบภายในของการเปลี่ยนแปลง 07-05 มีนาคม 4% และขีด จำกัด ของการตรวจสอบของ 0 03 mU / L hyperthyroidism ถูกกำหนดให้เป็นความเข้มข้นต่ำกว่าปกติของต่อมไทรอยด์ฮอร์โมนกระตุ้นกับการเพิ่มขึ้นไปด้วยกันในความเข้มข้นของ thyroxine หรือ triiodothyronine หรือทั้งสองอย่าง Hypothyroidism ถูกกำหนดเป็นยกเซรั่มธัยรอยด์ฮอร์โมนกระตุ้นความเข้มข้นไปด้วยกันกับการลดลงในดัชนี thyroxine ฟรี ผู้ป่วยที่มีความเข้มข้นของฮอร์โมนเซรั่มยกกระตุ้นต่อมไทรอยด์ แต่ดัชนี thyroxine ฟรีปกติถูกจัดว่ามีการชดเชยพร่อง (เจ็ด 11 ผู้ป่วย hypothyroid) ผู้ป่วยเหล่านี้ได้รับการรักษาด้วย levothyroxine สำหรับการร้องเรียนอัตนัยเข้ากันได้กับพร่อง (ส่วนใหญ่น้ำหนักที่เพิ่มขึ้น) และเพิ่มเซรั่มธัยรอยด์ฮอร์โมนกระตุ้นความเข้มข้น ในการวิเคราะห์ทางสถิติและในส่วนของผลการค้นหาผู้ป่วยเหล่านี้ถูกจัดว่าเป็น hypothyroid.
อัลตราโซนิกการสแกนและการคำนวณปริมาณของต่อมไทรอยด์รวม (ปกติช่วง 9-6-27-6 มล.) ได้ดำเนินการไว้ก่อนหน้านี้ described10 กับสแกนเนอร์สาร (ชนิด 1846 Bruel และม่อนเคียร์, Nærum, เดนมาร์ก) วิธีการในสาระสำคัญประกอบด้วยการได้รับการสแกนตามขวางของต่อมไทรอยด์มี 5 มมช่วงจากหางไปกับกะโหลกศีรษะในผู้ป่วยที่มีหงาย hyperextension ของลำคอ เค้าร่างของต่อมบนหน้าจอของจอภาพที่สามารถแปลงเป็นข้อมูลดิจิทัลด้วยปากกาแสงเชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์สำหรับการคำนวณของพื้นผิวของหนึ่งเค้าร่างและปริมาณระหว่างสองสแกนขวางต่อเนื่อง ผลรวมของปริมาณบางส่วนทั้งหมดเท่ากับปริมาณของต่อมไทรอยด์รวม เที่ยงตรงเฉลี่ยของวิธีนี้คือ 7% โดยไม่ต้องเช็คสเปียร์ที่สอดคล้องกันหรือ underestimation.'0 การเปลี่ยนแปลง interobserver เฉลี่ย 5% และ 10 หมายถึงการเปลี่ยนแปลง intraobserver เป็น 5% 0.11 ตัวแปรฟังก์ชั่นต่อมไทรอยด์และขนาดของต่อมไทรอยด์บนคลื่นเสียงความถี่สูงที่ได้รับการพิจารณาก่อน การรักษาเช่นเดียวกับหนึ่งสองสามหกและ 12 เดือนหลังการรักษาและหลังจากนั้นปีละครั้ง ยินยอมที่ได้รับจากผู้ป่วยทั้งหมด สิบคน (ผู้หญิงทุกคน) ด้วยอายุเฉลี่ยของ 60 (ช่วง 46-83 ปี) และปริมาณของต่อมไทรอยด์เริ่มต้นของ 45 (25-161) ml ต้องกล่าวถึงเป็นพิเศษ ทั้งหมดได้รับการรักษาด้วยปริมาณของ '3I ติดตามข้อมูลเกี่ยวกับปริมาณของต่อมไทรอยด์ไม่สามารถใช้ได้สำหรับผู้หญิงเหล่านี้ แต่หลายพร่องพัฒนา เพื่อให้ความชุกของ hypothyroidism จะไม่ได้รับการประเมินผู้ป่วยเหล่านี้ถูกรวม หกของผู้ป่วยเป็น 10 มไทรอยด์ทำงานปรกติเมื่อสูญเสียที่จะติดตาม ของเหล่านี้หกสองผู้ป่วยเสียชีวิตด้วยเหตุผลที่ไม่เกี่ยวข้องกันตอนอายุ 80 และ 85 สามปีและหนึ่งปีตามลำดับหลังจากที่ "การรักษา i. ผู้ป่วยรายหนึ่งอพยพและทั้งสองถูกเรียกกลับไปปฏิบัติงานส่วนตัวของพวกเขาหลังจากที่ 12 และ 24 เดือน. หนึ่ง ผู้ป่วยไม่พอใจกับผลของการรักษาและได้รับการเรียกว่าสำหรับการดำเนินงานหกเดือนหลังจากการรักษาในขณะนี้ปริมาณของต่อมไทรอยด์เริ่มต้นของ 30 มล. ไม่เปลี่ยนแปลงและเธอก็มไทรอยด์ทำงานปรกติที่เหลืออีกสี่ของผู้ป่วยที่ 10 ได้รับการรักษาด้วย levothyroxine สามเพราะ. ชดเชยพร่องภายใน 12 เดือนของการรักษาและเรียกกลับไปยังผู้ประกอบการภาคเอกชนของพวกเขา. การประเมินเชิงสถิติเมื่อคำนวณอุบัติการณ์ของ hypothyroidism เราใช้การวิเคราะห์ตารางชีวิต. การเปลี่ยนแปลงระยะยาวในปริมาณต่อมไทรอยด์ถูกนำมาวิเคราะห์โดยการทดสอบหน้าสำหรับ trend.'2 เพราะ ขาดการประมาณการปริมาณจากผู้ป่วยที่แตกต่างกันในช่วงเวลาที่แตกต่างกันอย่างใดอย่างหนึ่งที่ได้รับความคุ้มค่าก่อนและสองค่าได้รับหลังจากการรักษา 3'I ถูกนำมาใช้สำหรับการทดสอบนี้ ค่าหลังการรักษามีค่าเฉลี่ยของผลที่ได้จากหกและ 12 เดือนและ 24 และ 36 เดือน เมื่อทั้งสองค่าที่หายไปของผู้ป่วยที่ได้รับการยกเว้นจากการประเมินผลการทดสอบหน้าและเมื่อเพียงค่าเดียวก็มีค่านี้ถูกนำมาใช้ ระดับนัยสำคัญที่ได้รับเลือก p <0-05