In summary, it would be unwise to p

In summary, it would be unwise to place too much weight on the precise figure of -
0.0185. The hint of endogeneity and the large coefficient in the provinces model both
suggest that the true effect may be larger, at least for private employees. However, it is
still useful to compare this figure with estimates obtained from developed countries. Most
such estimates have come from regressing log wages on migrant share. Our estimate can
be made approximately comparable to these by dividing by the mean migrant share
(Longhi et al 2005). The mean share of Myanmar migrants is 0.016, so our estimate
translates to about -1.2 from previous studies. This is a considerably larger in absolute
value than Longhi et al’s (2005) median value of -0.119, though smaller than the values
of -3 to -4 found by Borjas (2003).
Even so, the impact of immigration on overall labor market outcomes in Thailand should
not be overstated. A coefficient on migrant intensity of -0.0185 implies that immigration
sufficient to double migrant numbers in 10 years would reduce wage growth by one tenth
of a percentage point per year.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในสรุป มันจะฉลาดในการวางน้ำหนักมากเกินไปบนตัวเลขที่แม่นยำของ-0.0185 รุ่นคำแนะนำของ endogeneity และค่าสัมประสิทธิ์ที่ใหญ่ในจังหวัดทั้งแนะนำว่า ผลจริงอาจมีขนาดใหญ่ น้อยสำหรับพนักงานเอกชน อย่างไรก็ตาม มันเป็นยังประโยชน์เพื่อเปรียบเทียบตัวนี้กับประมาณการที่ได้รับจากประเทศที่พัฒนาแล้ว มากที่สุดการประเมินดังกล่าวมาจากถอยบันทึกค่าจ้างแรงงานข้ามชาติใช้ร่วมกัน เราสามารถประเมินทำประมาณเทียบเท่ากับเหล่านี้โดยการหารโดยใช้ร่วมกันหมายถึงแรงงานข้ามชาติ(Longhi et al 2005) การแบ่งปันเฉลี่ยของแรงงานพม่าเป็น 0.016 ดังนั้นเราประเมินแปลว่าประมาณ -1.2 จากการศึกษาก่อนหน้านี้ นี้จะเป็นใหญ่ในสัมบูรณ์ค่ามากกว่าค่ามัธยฐาน Longhi et al (2005) ของ-0.119 แต่มีขนาดเล็กกว่าค่าของ -3 การค้นพบ โดย Borjas (2003) -4ดังนั้นแม้ ผลกระทบของตรวจคนเข้าเมืองค่าแรงโดยรวม ผลของตลาดในประเทศไทยควรไม่ได้คุยโว ค่าสัมประสิทธิ์ในแรงงานข้ามชาติเข้มของ-0.0185 หมายถึงการตรวจคนเข้าเมืองที่พอคู่ตัวเลขแรงงานข้ามชาติใน 10 ปีจะลดการเจริญเติบโตของค่าจ้าง โดย 1 ใน 10ของจุดเปอร์เซ็นต์ต่อปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โดยสรุปก็จะไม่ฉลาดที่จะวางน้ำหนักมากเกินไปในตัวเลขที่แม่นยำของ -
0.0185 คำใบ้ของ endogeneity และค่าสัมประสิทธิ์ที่มีขนาดใหญ่ในรูปแบบจังหวัดทั้ง
ชี้ให้เห็นว่าผลกระทบที่แท้จริงอาจมีขนาดใหญ่อย่างน้อยสำหรับพนักงานเอกชน แต่ก็เป็น
ยังประโยชน์ในการเปรียบเทียบตัวเลขนี้ด้วยการประเมินที่ได้รับจากประเทศที่พัฒนาแล้ว ส่วนใหญ่
ประมาณการดังกล่าวได้มาจากค่าจ้างถอยเข้าสู่ระบบส่วนแบ่งการอพยพ ประมาณการของเราสามารถ
ที่จะทำประมาณเปรียบได้กับเหล่านี้โดยการหารด้วยส่วนแบ่งการอพยพเฉลี่ย
(Longhi et al, 2005) หุ้นเฉลี่ยของแรงงานข้ามชาติพม่า 0.016 ดังนั้นเราคาด
แปลประมาณ -1.2 จากการศึกษาก่อนหน้านี้ นี้เป็นขนาดใหญ่มากในแน่นอน
คุ้มค่ากว่า (2005) ค่ามัธยฐาน Longhi et al, ของ -0.119 แม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่าค่า
-3 ถึง -4 พบโดย Borjas (2003).
ดังนั้นแม้ผลกระทบของการตรวจคนเข้าเมืองในตลาดแรงงานโดยรวม ผลลัพธ์ในประเทศไทยควรจะ
ไม่คุยโว สัมประสิทธิ์กับความเข้มของแรงงานข้ามชาติ -0.0185 หมายความว่าการอพยพ
เพียงพอที่จะเป็นสองเท่าของจำนวนแรงงานข้ามชาติใน 10 ปีจะช่วยลดการเจริญเติบโตของค่าจ้างโดยหนึ่งในสิบ
ของจุดร้อยละต่อปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการสรุป , มันจะไม่ฉลาดที่จะวางน้ำหนักมากเกินไปในรูป - แม่นยำ0.0185 . คำใบ้ของ endogeneity และสัมประสิทธิ์ขนาดใหญ่ในจังหวัด ทั้งรูปแบบแนะนำว่าผลกระทบที่แท้จริงอาจจะใหญ่ น้อย สำหรับ พนักงานบริษัทเอกชน แต่มันคือยังประโยชน์เพื่อเปรียบเทียบกับประมาณการตัวเลขนี้ได้จากประเทศที่พัฒนาแล้ว มากที่สุดการประมาณการดังกล่าวได้มาจาก้ค่าจ้างเข้าสู่ระบบแบ่งปันผู้อพยพ ประมาณการของเราได้เป็นประมาณเทียบเท่ากับเหล่านี้ โดยหารด้วยค่าเฉลี่ยข้ามชาติแบ่งปัน( โลงกิ et al 2005 ) หมายถึงส่วนแบ่งของแรงงานข้ามชาติพม่า 0.016 , ดังนั้น เราคาดว่าแปลว่าเกี่ยวกับ - 1.2 จากการศึกษาก่อนหน้านี้ . มันใหญ่มากในแบบสัมบูรณ์มูลค่ากว่าโลงกิ et al ( 2005 ) มีค่าเฉลี่ยของ -0.119 แม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่าค่า- 3 - 4 ที่พบโดย borjas ( 2003 )ดังนั้นแม้ผลกระทบของการอพยพในตลาดแรงงานโดยรวมในประเทศไทยควรผลไม่ได้พูดเกินไป ความเชื่อมั่นในความเข้มของ -0.0185 หมายถึงการอพยพย้ายถิ่นเพียงพอที่จะคู่ตัวเลขแรงงานในอีก 10 ปี จะช่วยลดการเจริญเติบโตของค่าจ้าง โดยหนึ่งในสิบของจุดเปอร์เซ็นต์ต่อปี