In about 1812 the Munich court timp

In about 1812 the Munich court timpanist Gerhard Kramer designed a mechanism that attached all the screws to a master screw so that the skin tension could be altered by means of a single handle or pedal. The machine drum, which made rapid tuning possible, had arrived. Rotary-tuned machine timpani were also developed which were retuned by giving the bowl a turn. The disadvantage of this method was that the spot on the vellum which must be struck to achieve the best sound (beating spot) changed its position.

The pedal drum was invented in the 1870s by C. Pittrich in Dresden and is now the standard orchestral kettledrum. By operating a pedal, energy is transferred along drawbars, which run up the shell either on the inside or the outside, to the hoop over which the vellum is stretched and alter its tension. A tuning gauge gives a rough indication of the compass and a handle is used for fine-tuning. Since the beginning of the 19th century rapid retuning during playing has been required by composers more and more often. This demand was a result of chromaticization, which began at the turn of the 19th century, and was one that the new pedal drums could meet with ease.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในเกี่ยวกับ 1812 timpanist ศาลมิวนิคเป็น Kramer Gerhard ออกแบบกลไกที่แนบสกรูทั้งหมดสกรูหลักนั้นอาจมีการเปลี่ยนแปลงความตึงผิว โดยจับเดียวหรือคัน ดรัมเครื่อง ซึ่งได้อย่างรวดเร็วปรับแต่ง มาถึง ปรับโรตารีเครื่องกลองทิมปานียังพัฒนาซึ่งมี retuned ให้ชามได้เปิด ข้อเสียของวิธีนี้คือ ที่จุดบน vellum ซึ่งต้องหลงเพื่อให้ได้เสียงดีที่สุด (ตีจุด) การเปลี่ยนแปลงตำแหน่งกลองลถูกคิดค้นใน 1870s โดย Pittrich C. ใน Dresden และเป็น kettledrum orchestral มาตรฐาน โดยปฏิบัติการเหยียบ พลังงานจะถูกโอนย้ายไป drawbars ซึ่งรันค่าเปลือก ในภายในหรือภายนอก ห่วงที่ vellum ถูกยืดขยายออก และเปลี่ยนแปลงของความตึงเครียด คร่าว ๆ ของเข็มทิศให้วัดปรับแต่ง และจัดการการใช้เพื่อให้เกิด ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 19 อย่างรวดเร็ว retuning ระหว่างเล่นได้ถูกต้อง โดยคีตกวีมักมาก ความต้องการนี้คือ ผลลัพธ์ของ chromaticization ซึ่งเริ่มที่เปิดศตวรรษ และมีที่กลองลใหม่สามารถตอบสนองกับความง่ายในการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในประมาณ 1812 ศาลมิวนิเครเมอ timpanist แกร์ฮาร์ดออกแบบกลไกที่แนบสกรูทั้งหมดที่จะสกรูต้นแบบเพื่อให้ความตึงเครียดผิวอาจมีการเปลี่ยนแปลงโดยวิธีการของการจัดการเดียวหรือเหยียบ กลองเครื่องซึ่งทำให้การปรับแต่งอย่างรวดเร็วเป็นไปได้มาถึง เครื่องปรับโรตารีกลองยังได้รับการพัฒนาที่ถูก retuned โดยให้ชามเปิด ข้อเสียของวิธีนี้ก็คือจุดที่หนังซึ่งจะต้องหลงเพื่อให้บรรลุเสียงที่ดีที่สุดที่ (ตีจุด) เปลี่ยนตำแหน่ง. กลองเหยียบถูกคิดค้นในปี 1870 โดยซี Pittrich ในเดรสเดินและตอนนี้ก็คือกลองวงดนตรีมาตรฐาน . โดยการดำเนินงานเหยียบพลังงานจะถูกโอนพร้อม drawbars ซึ่งทำงานได้ทั้งบนเปลือกหอยที่อยู่ภายในหรือภายนอกที่จะห่วงมากกว่าที่หนังถูกยืดและแก้ไขความตึงเครียดของ มาตรวัดการปรับจูนจะช่วยให้ข้อบ่งชี้ที่หยาบของเข็มทิศและการจัดการที่จะใช้สำหรับการปรับจูน ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของศตวรรษที่ 19 อย่างรวดเร็วในช่วง retuning เล่นที่ได้รับการโดยนักประพันธ์เพลงที่ต้องการมากขึ้นและบ่อยขึ้น ความต้องการนี้เป็นผลมาจาก chromaticization ซึ่งเริ่มที่หันของศตวรรษที่ 19 และเป็นคนหนึ่งที่กลองเหยียบใหม่สามารถตอบสนองได้อย่างง่ายดาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ใน 1812 โดยมิวนิคศาลผู้เล่นกลองใหญ่ Gerhard เครเมอร์ออกแบบกลไกที่แนบสกรูทั้งหมดไปยังต้นแบบสกรูเพื่อให้ผิวตึงอาจเปลี่ยนแปลงโดยวิธีการจัดการเดียวหรือเหยียบ กลองเครื่อง ซึ่งทำให้การปรับแต่งอย่างรวดเร็วที่สุดมาถึงแล้ว ปรับหมุนเครื่องทิมปานียังพัฒนาที่ถูกส่งคืนให้กับถ้วยเปิดข้อเสียของวิธีนี้ คือ จุด บนหนังลูกวัวซึ่งต้องหลงเพื่อให้ได้เสียงที่ดีที่สุด ( เต้นเปลี่ยนตำแหน่งของจุด )

เหยียบกลองถูกคิดค้นในคริสต์ทศวรรษ 1850 โดย pittrich ใน Dresden และขณะนี้กลองหน้าเดียวขนาดใหญ่และมาตรฐาน โดยปฏิบัติการเหยียบ , พลังงานจะถูกโอนไป drawbars ซึ่งวิ่งขึ้นเปลือกทั้งภายในหรือภายนอกจะห่วงมากกว่า ซึ่งหนังลูกวัวเหยียดและแก้ไขความตึงเครียดของ การปรับแต่งมาตรวัดให้สรรพคุณคร่าวๆของเข็มทิศและมือจับใช้สำหรับการปรับรายละเอียดเล็กน้อย ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 19 retuning อย่างรวดเร็วในระหว่างการเล่นได้ถูกบังคับใช้โดยคีตกวี มากขึ้นและบ่อยขึ้น ความต้องการนี้คือผลของ chromaticization ซึ่งได้เริ่มต้นขึ้นในศตวรรษที่ 19และเป็นหนึ่งที่เหยียบกลองใหม่สามารถพบได้อย่างง่ายดาย .