3. Paleontological parks, museums,

3. Paleontological parks, museums, prominent fossil sites, and fossils conservation

NORTHERN THAILAND

Among the prominent fossil sites in the North of Thailand, two places conserve and display fossils to the public: a museum in Mae Moh, Lampang Province and the Petrified Forest Park in Tak Province.

Lampang Province

Mae Moh prominent fossil site and Museum of Lignite Study Center (Mae Moh)

In Lampang, numerous and various vertebrate fossils have been found in Mae Moh lignite mine, Mae Moh District, one of the largest lignite mines in Thailand, which is owned and operated by the Electricity Generating Authority of Thailand (EGAT), a state enterprise under the Ministry of Energy. The mine, 26 kilometers from the town of Lampang, has been operated since 1955 (DMR, 2006). Geologists and paleontologists from the DMR and other researchers have come to study the fossils and geological data of the Mae Moh mine. Most fossils are found in lignite zones, aged to the Middle Miocene (about 12-13 million years ago) based upon the fossil assemblage and magnetostratigraphy (BENNAMI et alii, 2002). Vertebrate fossils include fishes, snakes, turtles, soft-shelled turtles, crocodiles, and mammals. The mammals were identified as proboscideans: Stegolophodon sp., gomphotheres; rhinoceros: Gaindatherium sp.; otters: Siamogale thailandicus; and artiodactyls: Stephanocemus rucha (DMR, 2006; PEIGNÉ et alii, 2006). Among these mammalian fossils, teeth of a carnivore from the family Amphicyonidae were discovered. They were assigned to a new species, Maemohcyon potisati, thought to be related to the ancestors of bears and pandas (PEIGNÉ et alii, 2006). Plant fossils, including wood, leaves, and pollen have also been recovered from the mine (SONGTHAM et alii, 2005a).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3. paleontological สวน พิพิธภัณฑ์ ไซต์โดดเด่นฟอส และอนุรักษ์ซากดึกดำบรรพ์ภาคเหนือไซต์ฟอสโดดเด่นในทางเหนือของประเทศไทย สถานสองประหยัด และแสดงซากดึกดำบรรพ์เพื่อประชาชน: พิพิธภัณฑ์ในสวนป่าหินในจังหวัดตาก และ จังหวัดลำปาง แม่เมาะจังหวัดลำปางแม่เมาะไซต์ฟอสเด่นและพิพิธภัณฑ์ของรถศูนย์ศึกษา (แม่เมาะ)ในลำปาง ซากดึกดำบรรพ์โดยหลอดจำนวนมาก และต่าง ๆ พบในลิกไนต์แม่เมาะเหมือง อำเภอแม่เมาะ เหมืองแร่ลิกไนต์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ซึ่งเป็นเจ้าของ และดำเนินการโดยไฟฟ้าสร้างอำนาจของประเทศไทย (กฟผ.), รัฐวิสาหกิจภายใต้กระทรวงพลังงาน อย่างใดอย่างหนึ่ง มีการดำเนินการเหมือง 26 กิโลเมตรจากตัวเมืองลำปาง ตั้งแต่ 1955 (ทรัพยากรธรณี 2006) นักธรณีวิทยาและ paleontologists ทรัพยากรธรณีและนักวิจัยอื่น ๆ ได้มาศึกษาซากดึกดำบรรพ์และธรณีวิทยาข้อมูลของประดิษฐาน ซากดึกดำบรรพ์ส่วนใหญ่อยู่ในโซนลิกไนต์ อายุไปกลาง Miocene (ประมาณ 12-13 ล้านปี) ขึ้นอยู่กับการผสมผสานฟอสและ magnetostratigraphy (BENNAMI et สวี 2002) ซากดึกดำบรรพ์หลอดรวมปลา งู เต่า เต่า soft-shelled จระเข้ และเลี้ยงลูกด้วยนม เลี้ยงลูกด้วยนมที่ระบุเป็น proboscideans: sp. Stegolophodon, gomphotheres แรด: Gaindatherium sp., อาศัย: Siamogale thailandicus และ artiodactyls: rucha Stephanocemus (ทรัพยากรธรณี 2006 PEIGNÉ ร้อยเอ็ดสวี 2006) ฟันของมังสวิรัติชอบดื่มแอลกอฮอล์จากครอบครัว Amphicyonidae ถูกค้นพบในซากดึกดำบรรพ์เหล่านี้ mammalian พวกเขาถูกกำหนดให้เป็นสายพันธุ์ใหม่ Maemohcyon potisati คิดว่า เกี่ยวข้องกับบรรพบุรุษของหมีและหมีแพนด้า (PEIGNÉ et สวี 2006) ยังมีการกู้ซากดึกดำบรรพ์พืช ไม้ ใบไม้ และละอองเกสรจากเหมือง (ทรงธรรมร้อยเอ็ดสวี 2005a)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3 . บรรพชีวินวิทยา สวนสาธารณะ พิพิธภัณฑ์ แหล่งซากดึกดำบรรพ์ที่โดดเด่น และฟอสซิลอนุรักษ์



ระหว่างภาคเหนือของไทยที่โดดเด่นจากเว็บไซต์ในภาคเหนือ 2 แห่ง ประหยัด และแสดงซากดึกดำบรรพ์เพื่อสาธารณะ : พิพิธภัณฑ์แม่เมาะ จังหวัดลำปาง และวนอุทยานไม้กลายเป็นหินจังหวัดตาก .



แม่เมาะ จังหวัดลำปางเด่นฟอสซิลเว็บไซต์และพิพิธภัณฑ์ถ่านหินลิกไนต์ศึกษา ( แม่เมาะ )

ศูนย์ในจังหวัดลำปางหลายและซากดึกดำบรรพ์สัตว์มีกระดูกสันหลังต่างๆ ถูกพบในเหมืองลิกไนต์แม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ เหมืองถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทย ซึ่งเป็นเจ้าของและดำเนินการโดยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ( กฟผ. ) เป็นรัฐวิสาหกิจสังกัดกระทรวง พลังงาน เหมือง , 26 กิโลเมตร จากตัวเมืองลำปาง ได้ดำเนินการตั้งแต่ปี 1955 ( DMR , 2006 )นักธรณีวิทยา และเซลลูโลสจาก DMR และนักวิจัยอื่น ๆ มาเพื่อศึกษาซากฟอสซิลและข้อมูลทางธรณีวิทยาของเหมืองแม่เมาะ . ฟอสซิลส่วนใหญ่จะพบในถ่านหินลิกไนต์โซนอายุให้สมัยไมโอซีนกลาง ( ประมาณ 12-13 ล้านปีมาแล้ว ) จากฟอสซิล การชุมนุมและการลำดับชั้นสนามแม่เหล็กบรรพกาล ( bennami และคนอื่น ๆ , 2002 ) ซากดึกดำบรรพ์สัตว์มีกระดูกสันหลัง ได้แก่ ปลา งู เต่า อ่อนนุ่ม เปลือกเต่าจระเข้ , และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สัตว์ที่ถูกระบุว่าเป็นโปรบ ซิดีน : stegolophodon sp . , gomphotheres ; แรด : gaindatherium sp . ; นาก : siamogale thailandicus และ artiodactyls : stephanocemus rucha ( DMR , 2006 ; peign Éและคนอื่น ๆ , 2006 ) ท่ามกลางซากฟอสซิลสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเหล่านี้ ฟันของสัตว์กินเนื้อ จากแอมฟิซิโ ิดีครอบครัวพบ พวกเขาถูกมอบหมายให้ใหม่ potisati maemohcyon , ชนิดคิดว่าจะเกี่ยวข้องกับบรรพบุรุษของหมีและหมีแพนด้า ( peign Éและคนอื่น ๆ , 2006 ) ฟอสซิลพืช ได้แก่ ไม้ ใบไม้ และเกสรก็หายจากเหมือง ( ทรงธรรม และ คนอื่น ๆ , 2005a )