The complexities and sheer scale of

The complexities and sheer scale of Henry's legacy ensured that, in the words of Betteridge and Freeman, "throughout the centuries [since his death], Henry has been praised and reviled, but he has never been ignored".[162] A particular focus of modern historiography has been the extent to which the events of Henry's life (including his marriages, foreign policy and religious changes) were the result of his own initiative and, if they were, whether they were the result of opportunism or of a principled undertaking by Henry.[162] The traditional interpretation of those events was provided by historian A.F. Pollard, who in 1902 presented his own, largely positive, view of the king, "laud[ing him] as the king and statesman who, whatever his personal failings, led England down the road to parliamentary democracy and empire".[162] Pollard's interpretation, which was broadly comparable to 17th century publications of Lord Herbert of Cherbury and his contemporaries, remained the dominant interpretation of Henry's life until the publication of the doctoral thesis of G. R. Elton in 1953. That thesis, entitled "The Tudor Revolution in Government", maintained Pollard's positive interpretation of the Henrician period as a whole, but reinterpreted Henry himself as a follower rather than a leader. For Elton, it was Cromwell and not Henry who undertook the changes in government – Henry was shrewd, but lacked the vision to follow a complex plan through.[162] Henry was little more, in other words, than an "ego-centric monstrosity" whose reign "owed its successes and virtues to better and greater men about him; most of its horrors and failures sprang more directly from [the king]".[231]

Although the central tenets of Elton's thesis have now been all but abandoned, it has consistently provided the starting point for much later work, including that of J. J. Scarisbrick, his student. Scarisbrick largely kept Elton's regard for Cromwell's abilities, but returned agency to Henry, who Scarisbrick considered to have ultimately directed and shaped policy.[162] For Scarisbrick, Henry was a formidable, captivating man who "wore regality with a splendid conviction".[232] The effect of endowing Henry with this ability, however, was largely negative in Scarisbrick's eyes: to Scarisbrick the Henrician period was one of upheaval and destruction and those in charge worthy of blame more than praise.[162] Even among more recent biographers, including David Loades, David Starkey and John Guy, there has ultimately been little consensus on the extent to which Henry was responsible for the changes he oversaw or the correct assessment of those he did bring about.[162]

This lack of clarity about Henry's control over events has contributed to the variation in the qualities ascribed to him: religious conservative or dangerous radical; lover of beauty or brutal destroyer of priceless artefacts; friend and patron or betrayer of those around him; chivalry incarnate or ruthless chauvinist.[162] One traditional approach, favoured by Starkey and others, is to divide Henry's reign into two halves, the first Henry being dominated by positive qualities (politically inclusive, pious, athletic but also intellectual) who presided over a period of stability and calm, and the latter a "hulking tyrant" who presided over a period of dramatic, sometimes whimsical, change.[160][233] Other writers have tried to merge Henry's disparate personality into a single whole; Lacey Baldwin Smith, for example, considered him an egotistical borderline neurotic given to great fits of temper and deep and dangerous suspicions, with a mechanical and conventional, but deeply held piety, and having at best a mediocre intellect.[234]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความซับซ้อนและขนาดที่แท้จริงของเฮนรีของเก่ามั่นใจว่า ในคำว่า Betteridge และฟรีแมน "ตลอดทั้งศตวรรษ [ตั้งแต่ตาย], เฮนรีได้รับการยกย่อง และ reviled แต่เขาไม่เคยถูกละเว้น" [162] A เฉพาะจุดสำคัญของการเขียนประวัติศาสตร์สมัยใหม่มีขอบเขตซึ่งเหตุการณ์ในชีวิตของเฮนรี่ (รวมถึงของแต่งงาน นโยบายต่างประเทศ และการเปลี่ยนแปลงศาสนา) ได้ผลของความคิดริเริ่มของเขาเอง และ พวกเขา ว่าพวกผล opportunism หรือกิจการ principled โดยเฮนรี่ [162] ตีความดั้งเดิมที่ได้รับจากนักประวัติศาสตร์ A.F. Pollard ซึ่งใน 1902 แสดงของเขาเอง เป็นบวก มุมมองของพระมหากษัตริย์, "ลอด [กำลังเขา] เป็นกษัตริย์และรัฐบุรุษ ที่ เพียงความล้มเหลวของเขาส่วนบุคคล นำอังกฤษลงถนนประชาธิปไตยรัฐสภาและจักรวรรดิ" ตีความ [162] pollard ซึ่งทั่วไปเทียบเท่ากับศตวรรษที่ 17 สิ่งของเฮอร์เบิร์ตเจ้าของ Cherbury และ contemporaries ของเขา ยังคง หลักตีความชีวิตของเฮนรี่จนเผยแพร่วิทยานิพนธ์พัฒนบริหารของเอลตัน R. กรัมในปีค.ศ. 1953 วิทยานิพนธ์ที่ "เดอะดอร์ปฏิวัติในรัฐบาล" ได้รับรักษาของ Pollard ตีบวกของ Henrician ทั้งหมด แต่ reinterpreted เฮนรี่เป็นผู้ติดตามแทนที่เป็นผู้นำตนเอง สำหรับเอลตัน ก็ครอมเวลล์ และเฮนรีที่ undertook การเปลี่ยนแปลงในรัฐบาล – เฮนรีไม่มีไหวพริบ แต่ขาดวิสัยทัศน์ที่จะทำตามแผนการซับซ้อนผ่าน [162] เฮนรีได้เล็กน้อย ในคำอื่น ๆ การ "อาตมาตอบสนองทุกความ" รัชกาล "ค้างความสำเร็จและคุณธรรมของคนดีขึ้น และมากขึ้นเกี่ยวกับเขา ส่วนใหญ่ความน่ากลัวความล้มเหลว sprang ขึ้นโดยตรงจาก [พระราชา] " [231]แม้ว่า tenets กลางของวิทยานิพนธ์ของเอลตันตอนนี้ได้ทั้งหมด แต่ถูกทอดทิ้ง มีอย่างสม่ำเสมอ ให้จุดเริ่มต้นมากในภายหลังทำงาน รวมถึงของ J. J. Scarisbrick นักเรียนของเขา Scarisbrick ส่วนใหญ่เก็บไว้เกี่ยวกับความสามารถของครอมเวลล์ของเอลตัน ได้กลับหน่วยเฮนรี่ ที่ Scarisbrick ถือว่าสุดโดยตรง และตัวนโยบาย [162] สำหรับ Scarisbrick เฮนรี่เป็นคนน่ารัก น่ากลัวที่ "เยี่ยม ด้วยใจงดงามสวม" [232] ผลของ endowing เฮนรี่มีความสามารถนี้ อย่างไรก็ตาม เป็นลบมากในสายตาของ Scarisbrick: การ Scarisbrick Henrician รอบระยะเวลาหนึ่งของแรงกระเพื่อม และทำลาย และในค่าน่าตำหนิมากกว่าสรรเสริญ คู่ [162] ระหว่าง biographers ล่าสุด David Loades, David Starkey และจอห์น ผู้ชาย สุดมีมติเพียงเล็กน้อยบนขอบเขตที่เฮนรี่ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงที่เขาดูแล หรือไม่นำการประเมินที่ถูกต้องของเขาเหล่านั้น [162]ขาดความชัดเจนเกี่ยวกับการควบคุมกิจกรรมของเฮนรีมีส่วนในการเปลี่ยนแปลงในคุณภาพ ascribed เขา: ศาสนาหัวเก่า หรือเป็นอันตรายรัศมี คนรักของความสวยงามหรือโหดร้ายพิฆาตของสิ่งล้ำค่า เพื่อน และสมาชิก หรือ betrayer ของคนรอบข้างเขา chivalry incarnate หรือ chauvinist เหี้ยม [162] หนึ่งวิธีดั้งเดิม โปรดปรานของ Starkey และอื่น ๆ จะแบ่งสมัยของเฮนรีเป็นสองซีก เฮนรี่แรกถูกครอบงำ ด้วยคุณภาพที่ดี (รวมทางการเมือง ผู้ศรัทธา กีฬาแต่ยังปัญญา) ที่ presided เป็น "hulking ทรราช" ที่ presided ระยะเวลาของการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก บางครั้งใช้ จินตนาการ ระยะเวลาของความมั่นคง และความสงบ และหลัง [160] นักเขียนอื่น ๆ [233] พยายามผสานบุคลิกแตกต่างกันของเฮนรี่ทั้งเดียว สมิธ lacey บอลด์วิน ตัวอย่าง พิจารณาเขาเป็น egotistical เส้นขอบกระทั่งประสาทเสียให้พอดีกับที่ดีของอารมณ์และลึก และอันตรายสงสัยความ ด้วยความยำเกรงกล และแบบเดิม แต่ลึกจัดขึ้น และมีสติปัญญามาตรฐานดีที่สุด [234]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความซับซ้อนและขนาดที่แท้จริงของมรดกของเฮนรี่มั่นใจว่าในคำพูดของ Betteridge และฟรีแมน "ตลอดหลายศตวรรษ [ตั้งแต่การตายของเขา] เฮนรี่ได้รับการยกย่องและประจาน แต่เขาไม่เคยได้รับการปฏิเสธ". [162] โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ของประวัติศาสตร์ที่ทันสมัยได้รับขอบเขตที่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตของเฮนรี่ (รวมถึงการแต่งงานของเขานโยบายต่างประเทศและการเปลี่ยนแปลงทางศาสนา) เป็นผลมาจากความคิดริเริ่มของตัวเองและถ้าพวกเขาไม่ว่าจะเป็นผลมาจากการฉวยโอกาสหรือกิจการจริยธรรม โดยเฮนรี. [162] การตีความแบบดั้งเดิมของเหตุการณ์เหล่านั้นถูกจัดให้โดยประวัติศาสตร์ AF พอลลาร์ซึ่งในปี 1902 ที่นำเสนอของตัวเองบวกมุมมองของกษัตริย์ "ชม [วันเขา] เป็นกษัตริย์และรัฐบุรุษที่สิ่งที่ส่วนตัวของเขา ความล้มเหลวนำอังกฤษลงที่ถนนประชาธิปไตยรัฐสภาและจักรวรรดิ ". [162] การตีความพอลลาร์ซึ่งเป็นวงกว้างเปรียบได้กับสิ่งพิมพ์ศตวรรษที่ 17 ของพระเจ้าของเฮอร์เบิร์ของ Cherbury และโคตรของเขายังคงอยู่ที่การตีความที่โดดเด่นของชีวิตของเฮนรี่จนกระทั่งสิ่งพิมพ์ของเอก วิทยานิพนธ์ของ GR เอลตันในปี 1953 วิทยานิพนธ์ที่ชื่อ "ทิวดอร์ในการปฏิวัติรัฐบาล" การบำรุงรักษาการตีความในเชิงบวกของพอลลาร์ของรอบระยะเวลา Henrician เป็นทั้งเฮนรี่ แต่ตีความว่าตัวเองเป็นผู้ตามมากกว่าผู้นำ สำหรับเอลตันก็คือรอมเวลล์และเฮนรี่ที่ไม่ได้มารับการเปลี่ยนแปลงในรัฐบาล -. เฮนรี่ที่ชาญฉลาด แต่ขาดวิสัยทัศน์ที่จะเป็นไปตามแผนซับซ้อนผ่าน [162] เฮนรี่เล็ก ๆ น้อย ๆ ในคำอื่น ๆ กว่า "ประหลาดอัตตาเป็นศูนย์กลาง "รัชกาล" เป็นหนี้ความสำเร็จและคุณงามความดีของตนกับผู้ชายที่ดีขึ้นและมากขึ้นเกี่ยวกับตัวเขา. มากที่สุดของความน่ากลัวและความล้มเหลวของมันผุดขึ้นโดยตรงจาก [กษัตริย์] "[231] แม้ว่าหลักสำคัญของวิทยานิพนธ์เอลตันได้รับตอนนี้ทั้งหมด แต่ถูกทิ้งร้าง ให้มันมีขึ้นอย่างต่อเนื่องจุดเริ่มต้นสำหรับการทำงานภายหลังมากรวมทั้งที่ของเจเจ Scarisbrick นักเรียนของเขา Scarisbrick ส่วนใหญ่เก็บไว้เรื่องของเอลตันสำหรับความสามารถของครอมเวล แต่กลับหน่วยงานกับเฮนรี่ที่ Scarisbrick การพิจารณาให้มีการกำกับในท้ายที่สุดและนโยบายที่มีรูปร่าง. [162] สำหรับ Scarisbrick เฮนรี่เป็นที่น่ากลัวคนน่ารักใคร "สวม regality กับความเชื่อมั่นที่สวยงาม". [ 232] ผลของ endowing เฮนรี่ที่มีความสามารถนี้ แต่เป็นเชิงลบเป็นส่วนใหญ่ในสายตา Scarisbrick ของเพื่อ Scarisbrick ระยะเวลา Henrician เป็นหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงและการทำลายล้างและผู้ที่อยู่ในค่าใช้จ่ายที่คุ้มค่าของโทษมากกว่าการสรรเสริญ [162] แม้ในหมู่นักเขียนชีวประวัติเมื่อเร็ว ๆ นี้. รวมทั้งเดวิด Loades เดวิดสตาร์กี้และจอห์นผู้ชายได้มีในที่สุดฉันทามติเล็ก ๆ น้อย ๆ ในขอบเขตที่เฮนรี่เป็นผู้รับผิดชอบสำหรับการเปลี่ยนแปลงที่เขาเป็นคนคุมหรือการประเมินที่ถูกต้องของผู้ที่เขาไม่นำมาเกี่ยวกับ. [162] ขาดความชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องนี้ของเฮนรี่ ควบคุมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้มีส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลงในคุณภาพที่กำหนดให้เขา: อนุรักษ์นิยมทางศาสนาที่รุนแรงหรือเป็นอันตราย; คนรักของความงามหรือพิฆาตโหดร้ายของสิ่งของล้ำค่า; เพื่อนและผู้มีพระคุณหรือทรยศของคนรอบข้างเขา; อวตารอัศวินหรือ chauvinist เหี้ยม. [162] หนึ่งวิธีการแบบดั้งเดิมได้รับการสนับสนุนโดยสตาร์กี้และคนอื่น ๆ คือการแบ่งการครองราชย์ของเฮนรี่เป็นสองส่วน, เฮนรี่เป็นครั้งแรกที่จะถูกครอบงำด้วยคุณภาพในเชิงบวก (รวมทางการเมืองเคร่งศาสนา, แข็งแรง แต่ยังทางปัญญา) ซึ่งเป็นประธาน ระยะเวลาของความมั่นคงและความสงบและหลัง "ทรราชอุ้ยอ้าย" ซึ่งเป็นประธานในช่วงละครแปลกบางครั้งการเปลี่ยนแปลง [160] [233] นักเขียนคนอื่นได้พยายามที่จะผสานบุคลิกที่แตกต่างกันของเฮนรี่เป็นทั้งเดียว. ลาเซย์บอลด์วินสมิ ธ , ตัวอย่างเช่นเขาคิดว่าคนอื่นมีอาการทางประสาทเส้นเขตแดนที่กำหนดให้เหมาะกับอารมณ์ที่ดีและความสงสัยลึกและอันตรายกับกลและธรรมดา แต่ที่จัดขึ้นอย่างล้ำลึกกตัญญูและมีที่ดีที่สุดสติปัญญาปานกลาง. [234]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความซับซ้อนและขนาดเลี่ยงของมรดกของเฮนรี่ มั่นใจว่า ในคำพูดของ เบตเตอร์ริดจ์ และ ฟรีแมน " ตลอดหลายศตวรรษ [ ตั้งแต่ ] ความตายของเขา , เฮนรี่ ได้รับการยกย่อง และประจาน แต่เขาก็ไม่เคยละเลย " [ 162 ] โฟกัสเฉพาะของประวัติศาสตร์สมัยใหม่มีขอบเขตที่เหตุการณ์ของชีวิต เฮนรี่ ( รวมถึงการแต่งงานของเขานโยบายต่างประเทศและการเปลี่ยนแปลงทางศาสนา ) เป็นผลมาจากความคิดริเริ่มของเขาเอง และ ถ้าพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นผลของการฉวยโอกาส หรือของกิจการอย่างมีหลักการโดยเฮนรี [ 162 ] การตีความดั้งเดิมของเหตุการณ์เหล่านั้นได้โดยนักประวัติศาสตร์ a.f. Pollard ที่๓แสดงของเขาเอง บวก ไป ที่ มุมมอง ของกษัตริย์ " สรรเสริญ [ ing ] ในฐานะกษัตริย์และรัฐบุรุษที่ไม่ว่าจะล้มเหลวส่วนตัวของเขา นำ อังกฤษ ลงถนนเพื่อประชาธิปไตยรัฐสภาและจักรวรรดิ " [ 162 ] การตีความของพอลลาร์ดซึ่งเป็นวงกว้างกับศตวรรษที่ 17 สิ่งพิมพ์ของลอร์ดเฮอร์เบิร์ของ cherbury โคตรของเขาและยังคงตีความเด่นของชีวิตของเฮนรี่ จนถึงการประกาศของวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกของ จี อาร์ เอลตัน ในปี 1953 ที่วิทยานิพนธ์เรื่อง “ทิวดอร์ปฏิวัติรัฐบาล " รักษา Pollard บวก การแปลความหมายของระยะเวลา henrician ทั้งหมด แต่ reinterpreted เฮนรี่เองเป็นผู้ตามมากกว่าผู้นำ สำหรับเอลตันก็ครอมเวลล์และเฮนรี่ที่ทำการเปลี่ยนแปลงในรัฐบาล และเฮนรี่ก็ฉลาด แต่ขาดวิสัยทัศน์ ตามแผนการที่ซับซ้อนผ่าน [ 162 ] เฮนรี่ยังเด็กมาก ในคำอื่น ๆกว่า " อัตตาเป็นศูนย์กลางความโหดร้าย " ผู้ครอบครอง " เป็นหนี้ความสําเร็จและคุณธรรมที่ดีและคนมากขึ้นเกี่ยวกับเขา ที่สุดของความน่ากลัวของความล้มเหลวผุดขึ้นโดยตรงจาก [ King ] " [ 231 ]

ถึงแม้ว่ากลางความเชื่อของ Elton วิทยานิพนธ์ ตอนนี้ถูกยกเลิกทั้งหมด แต่ก็มีต่อเนื่อง ระบุ จุดเริ่มต้นนะงานเยอะมาก รวมทั้งที่เจเจ scarisbrick , นักเรียนของเขาscarisbrick ส่วนใหญ่เก็บไว้ Elton เกี่ยวกับครอมเวลล์ก็ความสามารถ แต่กลับ เอเจนซี่ เฮนรี่ ที่ scarisbrick ถือว่ามีรูปสุดกำกับนโยบาย [ 162 ] scarisbrick เฮนรี่ เป็นคนที่น่ากลัว น่ารัก " ใส่ราชวงศ์กับความเชื่อมั่น " วิจิตร [ 232 ] ผลของบริจาคที่เฮนรี่กับความสามารถนี้ , อย่างไรก็ตาม คือไปลบในสายตาของ scarisbrick :เพื่อ scarisbrick ระยะเวลา henrician เป็นกลียุคและการทำลายและคนที่รับผิดชอบน่าตำหนิมากกว่าสรรเสริญ [ 162 ] แม้ในหมู่นักเขียนชาวล่าสุด รวมถึง เดวิด loades เดวิด สตาร์กี้ และจอห์น ผู้ชาย ก็มีเล็ก ๆน้อย ๆในที่สุดได้รับฉันทามติในขอบเขตที่เฮนรี่เป็นผู้รับผิดชอบสำหรับการเปลี่ยนแปลงเขาตรวจสอบ หรือ การประเมินที่ถูกต้อง ของผู้ที่เขานำเรื่อง [ 162 ]

นี้ขาดความชัดเจนเกี่ยวกับเฮนรี่ควบคุมเหตุการณ์ได้มีส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลงในคุณภาพดีกับเขา : ศาสนาอนุรักษ์นิยมหรือเป็นอันตรายรุนแรง ; คนรักของความงามหรือทำลายโหดร้ายของวัตถุล้ำค่า ; เพื่อนและผู้อุปถัมภ์หรือคนทรยศของคนรอบตัวเขา สุภาพบุรุษมากๆ หรือโหดเหี้ยม ความทนง [ 162 ] หนึ่งแบบดั้งเดิมวิธีการ favoured โดย สตาร์กี้ และคนอื่น ๆคือการแบ่งสมัยของเฮนรี่ ออกเป็นสองส่วน แรก เฮนรี่ ถูกครอบงำโดยบวกคุณภาพ ( รวมการเมืองใจบุญ , แข็งแรงแต่ยังปัญญา ) ซึ่งเป็นประธานในช่วงเวลาของความมั่นคงและความสงบ และหลัง " อุ้ยอ้ายทรราช " ซึ่งเป็นประธานในช่วงอย่างมาก บางครั้งแปลกเปลี่ยน[ 160 ] [ 233 ] นักเขียนอื่นพยายามที่จะผสานเฮนรี่หลากหลายบุคลิกเป็นเดียวทั้ง เลซี่ บอลด์วิน สมิธ ตัวอย่างเช่น ถือว่าเขาเป็นคนเห็นแก่ได้เส้นประสาทให้มากที่เหมาะกับอารมณ์และความสงสัยลึกและอันตรายกับเครื่องจักรกล และธรรมดา แต่ลึกๆที่จัดขึ้นจริง และมีปัญญาปานกลางที่ดีที่สุด [ 234 ]