THE ANTIMICROBIAL ACTIVITY OF PLANT

THE ANTIMICROBIAL ACTIVITY OF PLANT EXTRACTS,
especially from Allium and Brassica, has been recognized
for many years, since the antimicrobial activity of garlic
(Allium sativum; Walton and others 1936) and cabbage
(Brassica oleracae; Sherman and Hodge 1936) was demonstrated
scientifically (Kyung and Lee 2001). The majority of
the antimicrobial activity of Allium (Cavallito and Bailey
1944; Stoll and Seebeck 1951) and Brassica (Kyung and Fleming
1994) vegetables is due to volatile sulfur compounds derived
from S-alk(en)yl-L-cysteine sulfoxide. The presence of
S-alk(en)yl-L-cysteine sulfoxide is confined essentially to two
families, the Cruciferae and the Liliaceae, and is particularly
associated with the genera Allium and Brassica (Virtanen
1965).
Allicin, the principal antimicrobial compound of garlic, is
only generated after the cloves are injured and the enzyme
alliinase reacts with its substrate alliin (S-2-allyl-L-cysteine
sulfoxide), which is an S-alk(en)yl-L-cysteine sulfoxide (Cavallito
and Bailey 1944; Stoll and Seebeck 1951; Block 1992).
S-methyl-L-cysteine sulfoxide (SMCSO), a nonprotein sulfur-
containing amino acid found in Brassica (Synge and
Wood 1956; Morris and Thompson 1956; Marks and others
1992), is structurally similar to alliin, another nonprotein
amino acid commonly found in Allium, including garlic.
SMCSO and alliin are methyl- and allyl- derivatives of L-cysteine
sulfoxide, respectively. The 2 compounds generate methyl
methanethiosulfinate (MMTSO) and allicin (allyl 2-propenethiosulfinate),
which are the principal antimicrobial
compounds of Brassica and Allium, respectively, as a result
of enzyme reaction when plant tissues are disturbed. MMTSO
and allicin have similar chemical structures and are methyl-
and allyl- derivatives of thiosulfinate.
There have been no reports on the antimicrobial activity
of garlic generated by heating in the absence of alliinase activity.
However, there are some conflicting reports on the
microbial growth inhibitory activity of cabbage, which contains
SMCSO, a homologue of alliin in garlic. Sherman and
Hodge (1936) and Pederson and Fisher (1944) reported that
heating at temperatures from 60 °C to boiling destroyed the
antimicrobial activity of cabbage. Heating (100 °C) cabbage
before juice extraction prevented formation of the
inhibitor(s) in some cultivars, but not others (Kyung and
Fleming 1994a). Yildiz and Westhoff (1981) reported that filter-
sterilized cabbage juice was a better medium for Leuconostoc
mesenteroides than autoclaved cabbage juice. This
was confirmed by Kyung and others (1997), who maintained
that the principal antimicrobial compound of autoclaved
cabbage juice was methyl methanethiosulfonate (MMTSO2),
one of the thermal degradation products of SMCSO. MMTSO2
is also formed by a spontaneous proportionation reaction
of MMTSO (Chin and Lindsay 1994). It was surmised
that relatively mild heating (60 to 100 °C) of cabbage destroys
cysteine sulfoxide lyase, while severe heating (121 °C)
not only destroys the enzyme, but also decomposes SMCSO
into other compounds with antibacterial activity. In analogy
with MMTSO2 formed from SMCSO in cabbage subject to
severe heating, the formation of antibacterial compounds,
including the oxidized form of allicin (allicin oxide; Block
1992) from alliin, was expected in garlic subjected to severe
heating.
Boiled garlic extract, in which alliinase reacted with its
substrate to produce antibacterial compounds, retained antibacterial
activity against Helicobacter pylori, but at a much
reduced level compared with unheated fresh garlic extract
(Cellini and others 1996). This report examines the generation
of antibacterial compounds in heated garlic in the absence
of alliinase activity. Its objectives were to show the
presence of antibacterial activity in heated garlic extract in
which alliinase failed to act and to identify the inhibitory
compounds in heated garlic.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กิจกรรมการต้านจุลชีพของสารสกัดจากพืชโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากต้นผัก รับรู้หลายปี ตั้งแต่กิจกรรมจุลินทรีย์กระเทียม(ต้น sativum วัลตันและอื่น ๆ 1936) และกะหล่ำปลี(ผัก oleracae เชอร์แมนและ Hodge 1936) ถูกแสดงวิทยาศาสตร์ (Kyung และลี 2001) ส่วนใหญ่กิจกรรมจุลินทรีย์ของต้น (Cavallito และ Bailey1944 Stoll และ Seebeck 1951) และผัก (Kyung และเฟลมิงเป็นผัก 1994) เนื่องจากสารกำมะถันที่ระเหยได้จาก sulfoxide yl-L-cysteine S-alk (น้ำ) สถานะของSulfoxide yl-L-cysteine S-alk (น้ำ) จะถูกคุมขังเป็นสองครอบครัว อย่างไร Cruciferae และ Liliaceae และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวข้องกับสกุลต้นและผัก (Virtanen1965)คือ Allicin ผสมจุลินทรีย์หลักของกระเทียมสร้างหลังจากมีการบาดเจ็บกลีบเท่านั้น และเอนไซม์จะalliinase ทำปฏิกิริยากับของพื้นผิว alliin (S-2-allyl-L-cysteinesulfoxide), ซึ่งเป็นตัว S-alk (น้ำ) yl-L-cysteine sulfoxide (Cavallitoและ Bailey 1944 Stoll และ Seebeck 1951 บล็อก 1992)S-methyl-L-cysteine sulfoxide (SMCSO), ซัลเฟอร์ nonprotein เป็น-ประกอบด้วยกรดอะมิโนที่พบในผัก (Synge และไม้ 1956 มอร์ริสและทอมป์สัน 1956 เครื่องหมายและอื่น ๆ1992), เป็น structurally กับ alliin, nonprotein อื่นกรดอะมิโนที่พบทั่วไปในต้น รวมถึงกระเทียมSMCSO และ alliin เป็น methyl - และ allyl-อนุพันธ์ของ L-cysteinesulfoxide ตามลำดับ สารประกอบ 2 สร้าง methylmethanethiosulfinate (MMTSO) และ allicin (allyl 2-propenethiosulfinate),มีที่สำคัญจุลินทรีย์สารประกอบของผักและต้น ตามลำดับ เป็นผลของเอนไซม์ปฏิกิริยาเมื่อมีรบกวนเนื้อเยื่อพืช MMTSOและ allicin มีโครงสร้างเคมีคล้ายกัน และมี methyl-และ allyl อนุพันธ์ของ thiosulfinateมีการไม่รายงานกิจกรรมจุลินทรีย์สร้างขึ้น โดยเครื่องทำความร้อนในการขาดงานของกิจกรรม alliinase กระเทียมอย่างไรก็ตาม มีรายงานบางฉบับที่ขัดแย้งกันในการกิจกรรมลิปกลอสไขเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ของกะหล่ำปลี ซึ่งประกอบด้วยSMCSO, homologue ของ alliin ในกระเทียม เชอร์แมน และHodge (ค.ศ. 1936) และ Pederson และ Fisher (1944) รายงานว่าความร้อนที่อุณหภูมิ 60 ° c การเดือดทำลายกิจกรรมจุลินทรีย์ของกะหล่ำปลี กะหล่ำปลี (100 ° C) ความร้อนก่อนที่น้ำสกัดป้องกันการก่อตัวของการในบางพันธุ์ แต่ไม่ใช่ inhibitor(s) (Kyung และเฟลมมิง 1994a) Yildiz และ Westhoff (1981) รายงานตัวกรองที่-น้ำกะหล่ำปลี sterilized ถูกสื่อดีสำหรับ Leuconostocmesenteroides กว่าน้ำกะหล่ำปลี autoclaved นี้ได้รับการยืนยัน โดย Kyung และอื่น ๆ (1997), ผู้ดูแลที่ผสมจุลินทรีย์หลักของ autoclavedน้ำกะหล่ำปลีมี methyl methanethiosulfonate (MMTSO2),หนึ่งผลิตภัณฑ์ย่อยสลายความร้อน SMCSO MMTSO2นอกจากนี้ยังได้ก่อตั้งขึ้น โดยปฏิกิริยา proportionation อยู่ของ MMTSO (ชินและลินด์เซย์ 1994) ถูก surmisedความร้อนค่อนข้างอ่อน (60-100 ° C) ของกะหล่ำปลีทำลายlyase sulfoxide cysteine ในขณะที่ความร้อนอย่างรุนแรง (121 ° C)ไม่เพียงแต่ทำลายเอนไซม์นี้ แต่ยัง decomposes SMCSOเป็นสารประกอบอื่น ๆ กับกิจกรรมต้านเชื้อแบคทีเรีย ในการเปรียบเทียบมี MMTSO2 เกิดขึ้นจาก SMCSO ในกะหล่ำปลีขึ้นไปความร้อนอย่างรุนแรง การก่อตัวของสารต้านเชื้อแบคทีเรียรวมแบบตกแต่ง allicin (allicin ออกไซด์ บล็อก1992) จาก alliin คาดว่าในกระเทียมต้องรุนแรงความร้อนสกัดจากกระเทียม ต้มใน alliinase ซึ่งปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นกับตนพื้นผิวในการผลิตสารต้านเชื้อแบคทีเรีย ยาปฏิชีวนะเก็บไว้กิจกรรม กับ pylori กระเพาะ แต่ ที่มากมายระดับลดลงเมื่อเทียบกับสารสกัดจากกระเทียมสดว่าย(Cellini และอื่น ๆ 1996) การสร้างการตรวจสอบรายงานนี้สารต้านเชื้อแบคทีเรียในกระเทียมอุ่นในการขาดงานalliinase กิจกรรม มีวัตถุประสงค์เพื่อ แสดงการสถานะของกิจกรรมต้านเชื้อแบคทีเรียสารสกัดจากกระเทียมอุ่นalliinase ที่ล้มเหลวใน การดำเนินการ และระบุที่ลิปกลอสไขสารในกระเทียมอุ่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฤทธิ์ต้านจุลชีพของสารสกัดจากพืช,
โดยเฉพาะอย่างยิ่งจาก Allium Brassica และได้รับการยอมรับ
มานานหลายปีตั้งแต่ฤทธิ์ต้านจุลชีพของกระเทียม
(Allium sativum; วอลตันและอื่น ๆ 1936) และกะหล่ำปลี
(Brassica oleracae; เชอร์แมนและฮ็อดจ์ 1936) ได้แสดงให้เห็น
ทางวิทยาศาสตร์ ( คยองและลี 2001) ส่วนใหญ่ของ
ฤทธิ์ต้านจุลชีพของ Allium (Cavallito และสวนหย่อม
1944; Stoll และ Seebeck 1951) และ Brassica (คยองและเฟลมมิ่ง
1994) ผักเนื่องจากสารประกอบกำมะถันระเหยที่ได้มา
จาก S-ALK (en) YL-L-cysteine ​​sulfoxide การปรากฏตัวของ
sulfoxide S-ALK (en) YL-L-cysteine ​​ถูกกักขังอยู่เป็นหลักถึงสอง
ครอบครัว Cruciferae และ Liliaceae และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ที่เกี่ยวข้องกับจำพวก Allium และ Brassica (Virtanen
1965)
อัลลิซิ, สารต้านจุลชีพที่สำคัญของ กระเทียมถูก
สร้างขึ้นหลังจากกลีบได้รับบาดเจ็บและเอนไซม์
alliinase ทำปฏิกิริยากับ alliin ตั้งต้น (S-2-allyl-L-cysteine
​​sulfoxide) ซึ่งเป็น S-ALK (en) YL-L-cysteine ​​sulfoxide (Cavallito
และ เบลีย์ 1944; Stoll และ Seebeck 1951; บล็อก 1992)
S-methyl-L-cysteine ​​sulfoxide (SMCSO) sulfur- ที่ไม่ใช่โปรตีน
ที่มีกรดอะมิโนที่พบใน Brassica (ซินจ์และ
ไม้ 1956; มอร์ริสและทอมป์สัน 1956; มาร์คและคนอื่น ๆ
1992) เป็นโครงสร้างคล้ายกับ alliin อื่นที่ไม่ใช่โปรตีน
กรดอะมิโนที่พบบ่อยใน Allium รวมทั้งกระเทียม
SMCSO และ alliin มีเมธิลและอนุพันธ์ allyl- ของ L-cysteine
​​sulfoxide ตามลำดับ 2 สารเมธิลสร้าง
methanethiosulfinate (MMTSO) และอัลลิซิ (allyl 2 propenethiosulfinate)
ซึ่งเป็นยาปฏิชีวนะที่สำคัญ
สารประกอบของ Brassica และ Allium ตามลำดับเป็นผล
มาจากปฏิกิริยาของเอนไซม์เมื่อเนื้อเยื่อพืชรบกวน MMTSO
และอัลลิซิมีโครงสร้างทางเคมีคล้ายกันและเมธิล
และอนุพันธ์ allyl- ของ thiosulfinate
มีการรายงานที่ไม่มีฤทธิ์ต้านจุลชีพ
ของกระเทียมที่เกิดจากความร้อนในกรณีที่ไม่มีกิจกรรม alliinase
อย่างไรก็ตามมีรายงานที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับ
การเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ กิจกรรมการยับยั้งของกะหล่ำปลีซึ่งมี
SMCSO, คล้ายคลึงกันของ alliin ในกระเทียม เชอร์แมนและ
ฮ็อดจ์ (1936) และเดอร์สันและฟิชเชอร์ (1944) รายงานว่า
ความร้อนที่อุณหภูมิตั้งแต่ 60 ° C ถึงเดือดทำลาย
ฤทธิ์ต้านจุลชีพของกะหล่ำปลี เครื่องทำความร้อน (100 ° C) กะหล่ำปลี
ก่อนที่จะสกัดน้ำผลไม้รูปแบบของการป้องกัน
ยับยั้ง (s) ในสายพันธุ์บางอย่าง แต่ไม่ได้คนอื่น (คยองและ
เฟลมมิ่ง 1994a) Yildiz และ Westhoff (1981) รายงานว่ากรอง
น้ำกะหล่ำปลีฆ่าเชื้อเป็นสื่อที่ดีสำหรับ Leuconostoc
mesenteroides กว่าน้ำกะหล่ำปลีนึ่งฆ่าเชื้อ นี้
ได้รับการยืนยันโดยคยองและคนอื่น ๆ (1997) ที่เก็บรักษาไว้
ที่สารต้านจุลชีพหลักของการนึ่งฆ่าเชื้อ
น้ำกะหล่ำปลีเป็นเมธิล methanethiosulfonate (MMTSO2)
หนึ่งในผลิตภัณฑ์การสลายตัวของ SMCSO MMTSO2
ยังเกิดขึ้นจากปฏิกิริยา proportionation ธรรมชาติ
ของ MMTSO (คางและ Lindsay 1994) มันได้รับการสันนิษฐาน
ว่าความร้อนค่อนข้างอ่อน (60-100 ° C) ของกะหล่ำปลีทำลาย
cysteine ​​sulfoxide ไอเลสในขณะที่ความร้อนที่รุนแรง (121 ° C)
ไม่เพียง แต่ทำลายเอนไซม์ แต่ยังสลายตัว SMCSO
เป็นสารประกอบอื่น ๆ ที่มีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย ในการเปรียบเทียบ
กับ MMTSO2 เกิดจาก SMCSO ในเรื่องกะหล่ำปลีให้
ความร้อนอย่างรุนแรงการก่อตัวของสารต้านเชื้อแบคทีเรีย,
รวมทั้งรูปแบบการออกซิไดซ์ของอัลลิซิ (อัลลิซิออกไซด์; บล็อก
1992) จาก alliin ถูกคาดว่าจะได้กระเทียมภายใต้รุนแรง
ร้อน
ต้มสกัดกระเทียมใน ซึ่ง alliinase ปฏิกิริยากับ
สารตั้งต้นในการผลิตสารต้านเชื้อแบคทีเรียไว้ต้านเชื้อแบคทีเรีย
ยับยั้งเชื้อ Helicobacter pylori แต่อย่างมาก
ในระดับที่ลดลงเมื่อเทียบกับสารสกัดกระเทียมสดวัก
(เซลลินีและอื่น ๆ 1996) รายงานนี้ตรวจสอบรุ่น
ของสารต้านเชื้อแบคทีเรียในกระเทียมร้อนในกรณีที่ไม่มี
ของกิจกรรม alliinase มีเป้าหมายเพื่อที่จะแสดง
สถานะของฤทธิ์ต้านแบคทีเรียในสารสกัดกระเทียมร้อนใน
ซึ่ง alliinase ล้มเหลวในการทำหน้าที่และระบุการยับยั้ง
สารในกระเทียมร้อน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กิจกรรมต้านจุลชีพของสารสกัดจากพืช และผัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากเลี่ยม

ได้รับการยอมรับมานานหลายปี เนื่องจากฤทธิ์ต้านจุลชีพของกระเทียม
( เลี่ยม sativum ; วอลตันและผู้อื่น 1936 ) และกะหล่ำ ( Brassica oleracae
; ดร. ฮอดจ์และ 2479 ) )
น่า ( คยองลี ปี 2001 ) ส่วนใหญ่ของฤทธิ์ต้านจุลชีพของเลียม (

cavallito และเบลีย์ 2487 ;Stoll วัดและ 1951 ) และผัก ( คยองเฟลมมิ่ง
1994 ) ผัก เนื่องจากไอระเหยของสารประกอบซัลเฟอร์ที่ได้มาจาก s-alk
( TH ) yl-l-cysteine ซัลฟอกไซด์ . การปรากฏตัวของ
s-alk ( en ) yl-l-cysteine ซัลฟอกไซด์คับหลักสอง
ครอบครัว ครูซิเฟอรี่ และ ไลเลียซีอี้ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ที่เกี่ยวข้องกับสกุลและเลี่ยม Brassica ( เวอทาเน่น
1965 ) .
อัลลิซินสารต้านจุลชีพหลักของกระเทียมคือสร้างขึ้นหลังกลีบ
เพียงได้รับบาดเจ็บและเอนไซม์ที่ทำปฏิกิริยากับสารอัลลิอินเนส (
( s-2-allyl-l-cysteine
ซัลฟอกไซด์ ) ซึ่งเป็น s-alk ( en ) yl-l-cysteine ซัลฟอกไซด์ ( cavallito
และเบลีย์และ 2487 ; Stoll วัด 2494 ; บล็อก 1992 ) .
s-methyl-l-cysteine ซัลฟอกไซด์ ( smcso ) - nonprotein
เป็นซัลเฟอร์ประกอบด้วยกรดอะมิโนที่พบในพืชตระกูลกะหล่ำ ( ซิงก์และ
ไม้ 1956 ; มอร์ริสและทอมป์สัน 1956 ; เครื่องหมายและผู้อื่น
1992 ) มีโครงสร้างคล้ายอัลลิอิน อีก nonprotein
กรดอะมิโนที่พบบ่อยในเลี่ยม ได้แก่ กระเทียม และ อัลลิอิน
smcso เป็นเมทิล - ล - อนุพันธ์ของ L-Cysteine
ซัลฟอกไซด์ ตามลำดับ สารเมทิล
2 สร้างmethanethiosulfinate ( mmtso ) และสาร ( ลิล 2-propenethiosulfinate )

ซึ่งเป็นสารประกอบหลักของยาต้านจุลชีพและผักเลี่ยม ตามลำดับ ผลของปฏิกิริยาเอนไซม์
เมื่อเนื้อเยื่อพืชถูกรบกวน mmtso และมีโครงสร้างทางเคมีคล้ายกับสาร

และเมทิล - ล - อนุพันธ์ของ thiosulfinate .
ยังไม่มีรายงานเกี่ยวกับ
ฤทธิ์ต้านจุลชีพของกระเทียมที่สร้างขึ้นโดยความร้อนในการขาดกิจกรรมของเนส .
แต่อย่างไรก็ตามมีรายงานที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับการเจริญของจุลินทรีย์ ยับยั้งกิจกรรมของ

กะหล่ำปลี ซึ่งมี smcso , ผิวของอัลลิอินในกระเทียม เชอร์แมนและ
ฮ็อดจ์ ( 1936 ) และ Pederson ฟิชเชอร์ ( 1944 ) และรายงานว่า ความร้อนที่อุณหภูมิ 60 องศา

C ให้เดือดทำลายฤทธิ์ต้านจุลชีพของกะหล่ำปลีความร้อน ( 100 ° C ) กะหล่ําปลี
ก่อนการสกัดน้ำผลไม้ป้องกันการก่อตัวของ
inhibitor ( s ) ในบางพันธุ์ แต่ไม่คนอื่น ๆ ( คยอง
เฟลมมิ่ง 1994a ) ยิลดิส และ Westhoff ( 1981 ) ได้รายงานว่า กรอง -
ฆ่าเชื้อน้ำมะนาวดีกว่ากะหล่ำปลีขนาดกลาง ลิวโคน ตอค
กะหล่ำปลีกว่าสังเคราะห์ที่ฆ่าเชื้อแล้วผสมน้ำผลไม้ นี้ได้รับการยืนยันโดยคุงและคนอื่น ๆ

( 1997 ) ที่รักษาไว้สารต้านจุลชีพที่หลักของสังเคราะห์
กะหล่ำปลีคือน้ำเมทิล methanethiosulfonate ( mmtso2 )
1 สลายความร้อนผลิตภัณฑ์ของ smcso . mmtso2
ยังเกิดขึ้นจากธรรมชาติ proportionation ปฏิกิริยา
ของ mmtso ( คางและ Lindsay 1994 ) มันเป็น surmised
ที่ความร้อนค่อนข้างอ่อน ( 60 ถึง 100 ° C ) ของกะหล่ำปลีทำลาย
ซีสเตอีนซัลฟอกไซด์ lyase ในขณะที่ความร้อนรุนแรง ( 121 ° C )
ไม่เพียงทำลายเอนไซม์ แต่ยังสลายตัว smcso
เป็นสารประกอบอื่น ๆที่มีฤทธิ์ต้านแบคทีเรีย . ในการเปรียบเทียบกับ mmtso2 เกิดขึ้นจาก smcso


วิชากะความร้อนที่รุนแรง , การก่อตัวของแบคทีเรียสารประกอบ
รวมทั้งรูปแบบของอัลลิซิน ( สารออกซิไดซ์ออกไซด์ ; บล็อก
1992 ) จากอัลลิอิน คาดว่าในกระเทียมภายใต้ความร้อนที่รุนแรง
.
ต้มสารสกัดกระเทียมซึ่งทำปฏิกิริยากับพื้นผิวของเนส
ผลิตแบคทีเรียสารประกอบสะสมแบคทีเรีย Helicobacter pylori
กิจกรรมต่อ แต่ที่ระดับลดลง เมื่อเทียบกับ มาก

( สด กระเทียมสด สารสกัดเซลลินีและคนอื่น 1996 ) รายงานนี้เป็นการศึกษาการผลิตสารประกอบ antibacterial ในกระเทียม

อุ่นในการขาดกิจกรรมของเนส . โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแสดง
มีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียสารในกระเทียมร้อนใน
ซึ่งเนสล้มเหลวแสดงและระบุสารประกอบที่ยับยั้ง
อบอุ่น