Soul music is fundamentally rhythm

Soul music is fundamentally rhythm and blues, which grew out of the African-American gospel and blues traditions during the late 1950s and early 1960s in the United States. Over time, much of the broad range of R&B extensions in African-American popular music, generally, also has come to be considered soul music. Traditional soul music usually features individual singers backed by a traditional band consisting of rhythm section and horns, as exemplified by Aretha Franklin and Otis Redding.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โซลเป็นพื้นฐานจังหวะและ blues ซึ่งเกิดขึ้นจากประเพณีพระวรสารและบลูส์ African-American ในระหว่างช่วงปลายทศวรรษ 1950 และช่วงต้นปี 1960s ในสหรัฐอเมริกา ช่วงเวลา มากของช่วงกว้างของ R & B ส่วนขยาย African-American เพลง ทั่วไป ยังมาจะถือว่าเพลงชีวิต ดนตรีชีวิตมักจะมีนักร้องแต่ละที่โดยวงแบบดั้งเดิมที่ประกอบด้วยส่วนจังหวะและแตร เป็น exemplified โดยอารีธาแฟรงคลินและโอทิสเรดดิง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิญญาณเพลงเป็นจังหวะพื้นฐานและบลูส์ซึ่งงอกออกมาจากพระกิตติคุณแอฟริกันอเมริกันและประเพณีบลูส์ในช่วงปลายปี 1950 และต้นปี 1960 ในประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อเวลาผ่านไปมากจากหลากหลายของ R & B ส่วนขยายความนิยมในดนตรีแอฟริกันอเมริกันโดยทั่วไปยังมีมาให้ได้รับการพิจารณาวิญญาณเพลง วิญญาณเพลงแบบดั้งเดิมมักจะมีนักร้องแต่ละคนได้รับการสนับสนุนโดยวงดนตรีแบบดั้งเดิมประกอบด้วยส่วนจังหวะและเขาอย่างสุดขั้ว Aretha Franklin และโอทิสเรดดิง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพลงวิญญาณคือภาระ จังหวะและบลูส์ซึ่งเพิ่มขึ้นจากพระวรสารแอฟริกันอเมริกันบลูส์และประเพณีในช่วงปลายปี 1950 และต้นปี 1960 ในสหรัฐอเมริกา ในช่วงเวลาของช่วงกว้างของ R & b ส่วนขยายชาวอเมริกันนิยมเพลง โดยทั่วไปแล้ว ยังมาเป็นวิญญาณเพลงเพลงวิญญาณแบบดั้งเดิมมักจะมีบุคคลได้รับการสนับสนุนโดยวงนักร้องดั้งเดิมประกอบด้วยจังหวะสวนกลับและจ้าว , สุดขั้วโดยอารีธา แฟรงคลิน และโอทิส เรดดิ้ง