This study assembles a geographic i

This study assembles a geographic information system (GIS) to relate the 2000 census population (demand) with an
inventory of health facilities (supply). It assesses the equity in access to health care by Costa Ricans and the impact on it
by the ongoing reform of the health sector. It uses traditional measurements of access based on the distance to the
closest facility and proposes a more comprehensive index of accessibility that results from the aggregation of all
facilities weighted by their size, proximity, and characteristics of both the population and the facility. The weighting
factors of this index were determined with an econometric analysis of clinic choice in a national household sample. Half
Costa Ricans reside less than 1 km away from an outpatient care outlet and 5 km away from a hospital. In equity terms,
12–14% of population are underserved according to three indicators:having an outpatient outlet within 4 km, a
hospital within 25 km, and less than 0.2 MD yearly hours per person. The data show substantial improvements in access
(and equity) to outpatient care between 1994 and 2000. These improvements are linked to the health sector reform
implemented since 1995. The share of the population whose access to outpatient health care (density indicator) was
inequitable declined from 30% to 22% in pioneering areas where reform began in 1995–96. By contrast, in areas where
reform has not occurred by 2001, the proportion underserved has slightly increased from 7% to 9%. Similar results
come from a simpler index based on the distance to the nearest facility. Access to hospital care has held steady in this
period. The reform achieved this result by targeting the least privileged population first, and by including such measures
as new community medical offices and Basic Teams for Integrated Health Care (EBAIS) to work with these
populations. The GIS platform developed for this study allows pinpointing communities with inadequate access to
health care, where interventions to improve access would have the greatest impact.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษานี้ assembles ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) เพื่อเชื่อมโยงกับ 2000 สำมะโนประชากร (อุปสงค์) กับการสินค้าคงคลังของสุขภาพ (อุปทาน) มันดำรงชีวิตหุ้นในการเข้าถึงการดูแลสุขภาพโดยคอสตา Ricans และผลกระทบต่อการโดยการปฏิรูปอย่างต่อเนื่องของภาคสุขภาพ ใช้แบบวัดตามระยะทางไปถึงสิ่งอำนวยความสะดวกที่สุด และเสนอดัชนีที่ครอบคลุมมากขึ้นของการเข้าถึงที่เป็นผลลัพธ์จากการรวมของทั้งหมดสิ่งอำนวยความสะดวกในการถ่วงน้ำหนักตามขนาดของพวกเขา ใกล้ และลักษณะของประชากรและสถานที่ น้ำหนักปัจจัยของดัชนีนี้จึงตั้งใจกับการวิเคราะห์ทางคลินิกในตัวอย่างที่ใช้ในครัวเรือนแห่งชาติ econometric ครึ่งหนึ่งRicans คอสอยู่น้อยกว่า 1 กิโลเมตร จากเต้าเสียบดูแลรักษา และโรงพยาบาล 5 กิโลเมตร ในส่วนของเงื่อนไข12 – 14% ของประชากรมี underserved ตามตัวบ่งชี้ที่ 3: มีเต้าเสียบรักษาภายใน 4 กม. การโรงพยาบาลภายใน 25 กิโลเมตร และน้อยกว่า 0.2 MD ชั่วโมงต่อปีต่อคน ข้อมูลแสดงการปรับปรุงพบเข้า(และหุ้น) การดูแลรักษาระหว่างปี 1994 และ 2000 ปรับปรุงเหล่านี้เชื่อมโยงกับการปฏิรูปภาคสุขภาพนำมาใช้ตั้งแต่ 1995 สัดส่วนของประชากรเข้าถึงการดูแลสุขภาพผู้ป่วยนอก (ตัวบ่งชี้ความหนาแน่น) ถูกinequitable ลดลงจาก 30% เป็น 22% ในการบุกเบิกพื้นที่ที่เริ่มปฏิรูปใน 1995-96 โดยคมชัด บริเวณที่ปฏิรูปไม่เกิด โดย 2001 สัดส่วน underserved ได้เล็กน้อยเพิ่มขึ้นจาก 7% เป็น 9% ผลคล้ายกันมาจากดัชนีแบบเรียบง่ายตามระยะทางไปสถานที่ที่ใกล้ที่สุด เข้าไปดูแลในโรงพยาบาลได้จัดขึ้นในนี้รอบระยะเวลา การปฏิรูปสำเร็จผลนี้ โดยกำหนดเป้าหมาย first ประชากรด้อยโอกาสที่สุด และรวมถึงมาตรการดังกล่าวเป็นชุมชนใหม่ offices แพทย์และทีมงานพื้นฐานสำหรับบูรณาการสุขภาพ (EBAIS) การใช้งานเหล่านี้ประชากร แพลตฟอร์ม GIS ที่พัฒนาสำหรับการศึกษานี้ช่วยให้ pinpointing ชุมชนถึงไม่เพียงพอดูแลสุขภาพ ที่แทรกแซงเพื่อปรับปรุงการเข้าถึงจะมีผลกระทบมากที่สุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาครั้งนี้ประกอบระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS) ที่จะเกี่ยวข้องกับประชากรที่สำรวจสำมะโนประชากร 2000 (ความต้องการ) ที่มี
สินค้าคงคลังของสิ่งอำนวยความสะดวกด้านสุขภาพ (อุปทาน) มันประเมินส่วนได้เสียในการเข้าถึงการดูแลสุขภาพจากคอสตาริกาและผลกระทบที่มัน
โดยการปฏิรูปอย่างต่อเนื่องของภาคสาธารณสุข โดยจะใช้การวัดแบบดั้งเดิมของการเข้าถึงตามระยะห่างจาก
สถานที่ใกล้เคียงที่สุดและเสนอดัชนีที่ครอบคลุมมากขึ้นในการเข้าถึงที่เกิดจากการรวมตัวของทุก
สิ่งอำนวยความสะดวกถ่วงน้ำหนักด้วยขนาดของพวกเขาใกล้ชิดและลักษณะของทั้งประชากรและสิ่งอำนวยความสะดวก น้ำหนัก
ปัจจัยของดัชนีนี้ได้รับการพิจารณาที่มีผลกระทบต่อการเลือกคลินิกในกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในครัวเรือนแห่งชาติ ครึ่ง
คอสตาริกาอาศัยอยู่น้อยกว่า 1 กิโลเมตรห่างจากเต้าเสียบการดูแลผู้ป่วยนอกและ 5 กิโลเมตรห่างจากโรงพยาบาล ในแง่ทุน
12-14% ของประชากรที่ด้อยโอกาสตามสามตัวชี้วัด: มีร้านผู้ป่วยนอกภายใน 4 กม.,
โรงพยาบาลภายใน 25 กิโลเมตรและน้อยกว่า 0.2 MD ชั่วโมงต่อปีต่อคน ข้อมูลที่แสดงการปรับปรุงอย่างมากในการเข้าถึง
(และส่วน) ในการดูแลผู้ป่วยนอกระหว่างปี 1994 และปี 2000 การปรับปรุงเหล่านี้จะเชื่อมโยงกับการปฏิรูปภาคสาธารณสุข
ดำเนินการตั้งแต่ปี 1995 ส่วนแบ่งของประชากรที่มีการเข้าถึงการดูแลสุขภาพผู้ป่วยนอก (ตัวบ่งชี้ความหนาแน่น) เป็น
ธรรมลดลง จาก 30% เป็น 22% ในพื้นที่ที่เป็นผู้บุกเบิกการปฏิรูปการเริ่มต้นในปี 1995-1996 ในทางตรงกันข้ามในพื้นที่ที่มี
การปฏิรูปไม่ได้เกิดขึ้นโดยปี 2001 ที่ด้อยโอกาสได้สัดส่วนเพิ่มขึ้นเล็กน้อยจาก 7% เป็น 9% ผลที่คล้ายกัน
มาจากดัชนีง่ายขึ้นอยู่กับระยะทางไปยังสถานที่ที่ใกล้ที่สุด การเข้าถึงการรักษาที่โรงพยาบาลได้จัดอย่างต่อเนื่องใน
ระยะเวลา การปฏิรูปที่ประสบความสำเร็จผลนี้โดยการกำหนดเป้าหมายอย่างน้อยประชากรได้รับการยกเว้นสายแรกและโดยรวมทั้งมาตรการดังกล่าว
เป็นแพทย์ชุมชนใหม่ของ ces fi และทีมพื้นฐานสำหรับการดูแลสุขภาพแบบบูรณาการ (EBAIS) จะทำงานร่วมกับเหล่า
ประชากร แพลตฟอร์มการพัฒนาระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ในการศึกษานี้จะช่วยให้ pinpointing ชุมชนที่มีไม่เพียงพอที่จะเข้าถึง
การดูแลสุขภาพที่การแทรกแซงเพื่อปรับปรุงการเข้าถึงจะมีผลกระทบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาประกอบระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ( GIS ) เพื่อเชื่อมโยง 2000 การสำรวจสำมะโนประชากรประชากร ( อุปสงค์ ) กับ
สินค้าคงคลังของสิ่งอำนวยความสะดวกด้านสุขภาพ ( จัดหา ) มันประเมินหุ้นในการเข้าถึงการดูแลสุขภาพที่ Costa ricans และผลกระทบมัน
โดยการปฏิรูปอย่างต่อเนื่องของภาคสุขภาพ มันใช้วัดดั้งเดิมของการเข้าถึงตามระยะทางไปยัง
ใกล้สิ่งอำนวยความสะดวก และเสนอดัชนีที่ครอบคลุมมากขึ้นของการเข้าถึงที่เป็นผลจากการรวมตัวของทุกคน
เครื่องถ่วงน้ำหนักตามขนาด ความใกล้ชิดของพวกเขา และลักษณะของประชากรและสิ่งอำนวยความสะดวก น้ำหนักของดัชนีนี้
ปัจจัยวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เชิงเศรษฐมิติของคลินิกทางเลือกในตัวอย่างของใช้ในครัวเรือนแห่งชาติ ครึ่ง
Costa ricans อาศัยอยู่น้อยกว่า 1 กิโลเมตร ห่างจากร้านดูแลผู้ป่วยนอกและ 5 กม. ห่างจากโรงพยาบาล ในแง่ของ
12 – 14 % ของประชากรด้อยโอกาสตามสามตัวชี้วัด : มีคนไข้นอกเต้าเสียบภายใน 4 กม. ,
โรงพยาบาลภายใน 25 กม. และน้อยกว่า 0.2 MD รายปีชั่วโมงต่อคน ข้อมูลแสดงการปรับปรุงอย่างมากในการเข้าถึง
( หุ้น ) เพื่อการดูแลผู้ป่วยนอกระหว่าง 2537 และ 2543 การปรับปรุงเหล่านี้จะเชื่อมโยงกับการปฏิรูประบบสุขภาพ
ดำเนินการตั้งแต่ปี 1995 สัดส่วนของประชากรที่มีการเข้าถึงการดูแลสุขภาพผู้ป่วยนอก ( ดัชนีความหนาแน่น ) คือ
เหลื่อมล้ำลดลงจาก 30% เป็น 22 เปอร์เซ็นต์ในการสำรวจพื้นที่ที่ปฏิรูปเริ่มในปี 1995 – 96 . ในทางตรงกันข้าม , ในพื้นที่ที่ยังไม่เกิดขึ้น โดย
การปฏิรูป 2544สัดส่วนที่ด้อยโอกาสได้เพิ่มขึ้นเล็กน้อยจากร้อยละ 7 ถึง 9 % ผลที่คล้ายกัน
มาจากง่ายกว่าดัชนีขึ้นอยู่กับระยะทางไปยังสถานที่ที่ใกล้ที่สุด การดูแลในโรงพยาบาลได้จัดขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงเวลานี้

การปฏิรูปได้รับผลนี้ โดยเป้าหมายที่มีประชากรน้อยจึงตัดสินใจเดินทางไป และรวมถึงมาตรการดังกล่าว
เป็นชุมชนทางการแพทย์ของศูนย์ถ่ายทอดและพื้นฐานทีมสำหรับดูแลสุขภาพแบบบูรณาการใหม่ ( ebais ) ทำงานกับประชากรเหล่านี้

GIS แพลตฟอร์มที่พัฒนาเพื่อช่วยให้ชุมชนมีไม่เพียงพอการ pinpointing

ดูแลสุขภาพ ซึ่งมาตรการเพื่อปรับปรุงการเข้าถึงจะได้รับผลกระทบมากที่สุด