Effectiveness[edit]According to the

Effectiveness[edit]
According to the International Monetary Fund (IMF), the quantitative easing policies undertaken by the central banks of the major developed countries since the beginning of the late-2000s financial crisis have contributed to the reduction in systemic risks following the bankruptcy of Lehman Brothers. The IMF states that the policies also contributed to the improvements in market confidence and the bottoming-out of the recession in the G7 economies in the second half of 2009.[19]

Economist Martin Feldstein argues that QE2 led to a rise in the stock market in the second half of 2010, which in turn contributed to increasing consumption and the strong performance of the US economy in late 2010.[21] Former Federal Reserve Chairman Alan Greenspan calculated that as of July 2012, there was "very little impact on the economy."[86] Federal Reserve Governor Jeremy Stein has said that measures of quantitive easing such as large-scale asset purchases "have played a significant role in supporting economic activity".[20]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประสิทธิผล [แก้ไข]ตามนานาชาติเงินกองทุน (IMF), นโยบายเชิงปริมาณทำดำเนินการ โดยธนาคารกลางของหลักการพัฒนาประเทศตั้งแต่จุดเริ่มต้นของวิกฤตการเงินปลาย 2000s มีส่วนลดในระบบความเสี่ยงต่อการล้มละลายของ Lehman Brothers IMF ระบุว่า นโยบายส่วนปรับปรุงความเชื่อมั่นของตลาดและการ bottoming ออกจากภาวะถดถอยในประเทศจี 7 ในครึ่งหลังของปี 2009[19]Feldstein มาร์ตินนักเศรษฐศาสตร์จนว่า QE2 นำไปสู่การเพิ่มขึ้นในตลาดหุ้นในครึ่งหลังของ 2010 ซึ่งในส่วนการเพิ่มปริมาณและประสิทธิภาพแข็งแกร่งของเศรษฐกิจสหรัฐฯ ในช่วงปลายปี 2553[21] กรีนสแปของ Alan ประธานอดีตกลางสำรองปริมาณคำนวณที่กรกฎาคม 2555 มี "น้อยมากผลกระทบต่อเศรษฐกิจ"[86] ผู้ว่าราชการธนาคารกลางเจเรมีสไตน์กล่าวว่า มาตรการผ่อนคลายเช่นสินทรัพย์ขนาดใหญ่ quantitive ซื้อ "มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนกิจกรรมทางเศรษฐกิจ"[20]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประสิทธิผล [แก้ไข]
ตามที่กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) นโยบายผ่อนคลายเชิงปริมาณดำเนินการโดยธนาคารกลางของประเทศที่พัฒนาแล้วที่สำคัญตั้งแต่จุดเริ่มต้นของช่วงปลายยุค 2000 วิกฤตการณ์ทางการเงินที่มีส่วนร่วมในการลดความเสี่ยงในระบบต่อไปนี้การล้มละลายของ เลห์แมนบราเธอร์ส กองทุนการเงินระหว่างประเทศระบุว่านโยบายก็มีส่วนทำให้การปรับปรุงในความเชื่อมั่นของตลาดและจุดต่ำสุดออกจากภาวะเศรษฐกิจถดถอยในเศรษฐกิจ G7 ในช่วงครึ่งหลังของปี 2009 [19] นักเศรษฐศาสตร์มาร์ติน Feldstein ระบุว่า QE2 นำไปสู่การเพิ่มขึ้นในการลงทุนในตลาดหุ้น ในช่วงครึ่งหลังของปี 2010 ซึ่งจะมีส่วนทำให้การเพิ่มขึ้นของการบริโภคและการดำเนินงานที่แข็งแกร่งของเศรษฐกิจสหรัฐฯในช่วงปลายปี 2010 [21] อดีตประธานธนาคารกลางสหรัฐอลันกรีนสแปคำนวณว่าเป็นของเดือนกรกฎาคมปี 2012 มี "ผลกระทบน้อยมากใน เศรษฐกิจ. "[86] Federal Reserve ว่าราชการเจเรมีสไตน์ได้กล่าวว่ามาตรการของมาตรการผ่อนคลาย quantitive เช่นซื้อสินทรัพย์ขนาดใหญ่" มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนกิจกรรมทางเศรษฐกิจ ". [20]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประสิทธิผล [ แก้ไข ]
ตามที่กองทุนการเงินระหว่างประเทศ ( IMF ) , นโยบายผ่อนคลายเชิงปริมาณ ) โดยธนาคารกลางของประเทศพัฒนาที่สำคัญตั้งแต่จุดเริ่มต้นของวิกฤตการณ์ทางการเงิน - 2000 ได้มีส่วนลดกลุ่มเสี่ยงต่อการล้มละลายของเลห์แมน บราเธอร์สไอเอ็มเอฟระบุว่า นโยบายต่างๆ ยังสนับสนุนการปรับปรุงในความเชื่อมั่นของตลาดและตกออกจากภาวะถดถอยในตลาดเศรษฐกิจในช่วงครึ่งหลังของปี 2552 [ 19 ]

นักเศรษฐศาสตร์มาร์ติน เฟลด์สไตน์ระบุว่า QE2 ทำให้การเพิ่มขึ้นของตลาดหุ้นในช่วงครึ่งหลังของปี ซึ่งจะส่งผลต่อการบริโภค ที่เพิ่มขึ้นและประสิทธิภาพที่ดีของเศรษฐกิจสหรัฐฯในปลายปี 2010[ 21 ] อดีต Federal Reserve ประธาน Alan Greenspan ที่คำนวณเป็นกรกฎาคม 2012 มี " ผลกระทบน้อยมากต่อเศรษฐกิจ " [ 86 ] Federal Reserve ผู้ว่าราชการเจเรมี่ สไตน์ ได้กล่าวว่า มาตรการของ quantitive การผ่อนคลายเช่นการซื้อ " สินทรัพย์ขนาดใหญ่ได้มีบทบาทในการสนับสนุนกิจกรรมทางเศรษฐกิจ " [ 20 ]