John H. Robertson was born in Quinc

John H. Robertson was born in Quincy, Florida, in 1845. He served in the Confederate Army and, after the war, settled in Texas. Below is an excerpt from an oral history interview conducted with him by the Federal Writer's Project. What does John say about his experiences as a prisoner of war? What would it be like if you did not hear from or about a close family member for more than two years?

View the entire interview with John Robertson from American Life Histories: Manuscripts from the Federal Writers' Project, 1936-1940. Use your browser's Back Button to return to this point.

" . . . I was a soldier in the Confederate Army and served under Maury's division of the Army of Tennessee. I was captured at the battle of Gettysburg in Longstreet's charge and was taken to Fort Delaware, an island of 90 acres of land where the Union prisoners were kept. We were detailed to work in the fields and our rations was corn bread and pickled beef. However I fared better than some of the prisoners for I was given the privilege of making jewelry for the use of the Union soldiers. I made rings from the buttons from their overcoats and when they were polished the brass made very nice looking rings. These I sold to the soldiers of the Union Army who were our guards and with the money thus obtained I could buy food and clothing. The Union guards kept a commissary and they had a big supply of chocolate. I ate chocolate candy and drank hot chocolate in place of coffee until I have never wanted any chocolate since.

"I was in this prison when Lincoln was killed and great was the sorrow among the troops who guarded us when the news came. I made an attempt one time to escape and was captured so did not make another attempt. This was during a storm and in the confusion I tried to roll out of the camp, it came up while we were asleep and I was sleeping in my blanket, but the guard heard me and caught me before I could make my escape. After the end of the conflict I returned home, found that I had been reported missing for two years and had changed so much that my own people did not know me. When I left home I was sixteen and during the period of my absence I had grown and completely changed. Finally my sister identified me by my teeth. During this time I had grown a beard and this alone changed my appearance.

"At the end of hostilities I returned to my home and lived there for five years and as so many were seeking their fortune in the state of Texas I left my home in Florida and came to Texas in 1870.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จอห์นโรเบิร์ตสัน H. เกิดในควินซี ฟลอริด้า ในค.ศ. 1845 เขาในกองทัพ Confederate ก หลังจากสงคราม ชำระในเท็กซัส ด้านล่างจะตัดตอนจากการสัมภาษณ์ปากดำเนินตามโครงการของผู้เขียนกลางกับเขา อะไรไม่จอห์นพูดเกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาเป็นเชลยศึกหรือไม่ มันจะเป็นอะไรเช่นถ้าคุณไม่ได้ยินจาก หรือ เกี่ยวกับสมาชิกในครอบครัวใกล้ชิดมากกว่าสองปีดูการสัมภาษณ์ทั้งหมดกับจอห์นโรเบิร์ตสันจากประวัติชีวิตอเมริกัน: ต้นฉบับจากรมกลางโครงการ ค.ศ. 1936-1940 ใช้ปุ่มกลับในเบราว์เซอร์ของคุณเพื่อกลับไปจุดนี้" . . . ผมเป็นทหารในกองทัพ Confederate และบริการภายใต้กองทัพเทนเนสซีของ Maury ถูกจับในการต่อสู้ของเกตตีสเบิร์กในค่าของ Longstreet และถูกนำไปยังป้อมเดลาแวร์ เกาะของ 90 เอเคอร์ที่นักโทษร่วมพระราชวงศ์ เรามีรายละเอียดการทำงานในฟิลด์นี้เราขนมปังข้าวโพดและเนื้อดอง อย่างไรก็ตาม ฉันค้นดีกว่านักโทษบางอย่างสำหรับฉันได้รับสิทธิพิเศษในการทำเครื่องประดับการใช้ทหารสหภาพ ทำแหวนจากปุ่ม จาก overcoats ของพวกเขา และ เมื่อพวกเขาถูกขัดเงาทองเหลืองทำแหวนสวยมอง เหล่านี้ที่ผมขายให้ทหารของกองทัพสหภาพที่เจ้าหน้าที่ของเรา และเงินที่ได้รับจึง สามารถซื้ออาหารและเสื้อผ้า เจ้าหน้าที่สหภาพเก็บ commissary เป็น และพวกเขาจัดหาใหญ่ของช็อคโกแลต กินลูกอมช็อคโกแลต และดื่มโกโก้แทนกาแฟจนฉันไม่ต้องการช็อกโกแลตตั้งแต่"ผมอยู่ในคุกนี้ลินคอล์นถูกฆ่า และความเสียใจระหว่างกองกำลังทหารที่เตรียมพร้อมเราเมื่อข่าวมาไม่ดี ทำครั้งเดียวความพยายามจะหลบหนี และถูกจับจึงไม่ได้ทำอีกครั้ง นี้ถูกพายุ และความยุ่งเหยิงที่พยายามที่จะม้วนออกค่าย มาขึ้นในขณะที่เรากำลังหลับ และฉันได้นอนในครอบของฉัน แต่ยามได้ยินฉัน และจับฉันก่อนที่ฉันจะทำให้ฉันหลบหนี หลังจากสิ้นสุดของความขัดแย้ง ฉันกลับ พบว่า ผมมีรายงานการขาดหายไปสำหรับปีที่สอง และมีการเปลี่ยนแปลงมากว่า คนของตัวเองไม่รู้ฉัน เมื่อฉันออกจากบ้าน ผม sixteen และในระหว่างรอบระยะเวลาการขาดงานของฉัน ฉันได้เติบโต และเปลี่ยนแปลงอย่างสมบูรณ์ สุดท้าย น้องระบุฉันฟัน ระหว่างนี้ ผมได้ปลูกเคราเป็น และนี้ได้เปลี่ยนรูปลักษณ์ของฉันคนเดียว"ที่สิ้นสุดของการสู้รบ ผมกลับไปบ้านของฉัน และอาศัยอยู่ที่นั่น 5 ปี และเป็นหลายแสวงหาชะตาในการที่รัฐเท็กซัสฉันออกจากบ้านของฉันในฟลอริด้า และเท็กซัสมาในค.ศ. 1870

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จอห์นโรเบิร์ตเอชเกิดในควินซี, ฟลอริด้าในปี 1845 เขาทำงานอยู่ในกองทัพภาคและหลังสงครามตั้งรกรากอยู่ในเท็กซัส ด้านล่างเป็นข้อความที่ตัดตอนมาจากการสัมภาษณ์ประวัติบุคคลดำเนินการกับเขาโดยการเขียนโครงการของรัฐบาลกลาง จอห์นพูดว่าอย่างไรเกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาในฐานะเชลยศึก? อะไรมันจะเป็นเช่นถ้าคุณไม่ได้ยินจากหรือเกี่ยวกับสมาชิกในครอบครัวที่ใกล้ชิดมานานกว่าสองปี? ดูสัมภาษณ์ทั้งหมดโรเบิร์ตจอห์นจาก American Life ประวัติศาสตร์: ต้นฉบับจากโครงการชาติของนักเขียน, 1936-1940 ใช้ปุ่มย้อนกลับของเบราเซอร์จะกลับไปที่จุดนี้. "... ผมเป็นทหารในกองทัพภาคและทำหน้าที่ภายใต้ส่วนของโมรีของกองทัพรัฐเทนเนสซี. ฉันถูกจับในการต่อสู้ของเกตตี้อยู่ในความดูแลของลองสตรีตและถูกนำตัวไปที่ฟอร์ต เดลาแวร์เกาะ 90 ไร่ของที่ดินที่นักโทษยูเนี่ยนได้รับการเก็บ. เราได้รับรายละเอียดในการทำงานในเขตข้อมูลและการปันส่วนของเราคือขนมปังข้าวโพดและเนื้อดอง. แต่ฉันมีอาการดีขึ้นกว่าบางส่วนของนักโทษเพราะเราได้รับสิทธิพิเศษของ การทำเครื่องประดับสำหรับการใช้งานของทหาร. ฉันทำแหวนจากปุ่มจากเสื้อคลุมของพวกเขาและเมื่อพวกเขาถูกขัดทองเหลืองที่ทำแหวนมองที่ดีมาก. เหล่านี้ผมขายให้กับทหารของกองทัพพันธมิตรที่เป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของเราและมีเงิน จึงได้ฉันสามารถซื้ออาหารและเสื้อผ้า. ยามสหภาพเก็บเสบียงและพวกเขามีอุปทานใหญ่ของช็อคโกแลต. ฉันกินลูกอมช็อคโกแลตและดื่มช็อคโกแลตร้อนในสถานที่ของกาแฟจนฉันไม่เคยอยากช็อคโกแลตใด ๆ ตั้งแต่. "ผมอยู่ในนี้ คุกเมื่อลิงคอล์นถูกฆ่าตายและดีเป็นความเศร้าโศกในหมู่ทหารที่รักษาเราเมื่อข่าวมาที่ ฉันทำอย่างใดอย่างหนึ่งความพยายามที่เวลาที่จะหลบหนีและถูกจับจึงไม่ได้ทำให้ความพยายามที่อื่น นี่คือช่วงพายุและในความสับสนที่ฉันพยายามที่จะแผ่ออกมาจากค่ายมันขึ้นมาในขณะที่เรากำลังนอนหลับและฉันกำลังนอนหลับอยู่ในผ้าห่มของฉัน แต่ยามได้ยินฉันและจับฉันก่อนที่ฉันจะทำให้การหลบหนีของฉัน หลังจากการสิ้นสุดของความขัดแย้งผมกลับมาบ้านพบว่าผมได้รับรายงานว่าหายไปสองปีและมีการเปลี่ยนแปลงมากเพื่อให้คนของตัวเองไม่ได้รู้จักผม เมื่อผมออกจากบ้านผมอายุสิบหกและในช่วงเวลาของการขาดของฉันที่ฉันได้เติบโตและการเปลี่ยนแปลงอย่างสมบูรณ์ ในที่สุดน้องสาวของฉันฉันโดยระบุฟันของฉัน ในช่วงเวลานี้ผมได้ปลูกหนวดเคราและเปลี่ยนคนเดียวลักษณะของฉัน. "ในตอนท้ายของสงครามที่ผมกลับไปที่บ้านของฉันและอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลาห้าปีและในขณะที่จำนวนมากกำลังมองหาโชคลาภของพวกเขาในรัฐเท็กซัสที่ผมออกจากบ้านของฉันใน ฟลอริด้าและมาถึงเท็กซัสในปี 1870

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

John H . โรเบิร์ตเกิดในควินซี , Florida ใน 1845 เขาเสิร์ฟในกองทัพสัมพันธมิตรและหลังสงคราม , ตัดสินในเท็กซัส ด้านล่างนี้เป็นข้อความที่ตัดตอนมาจากการสัมภาษณ์ประวัติบุคคลกับเขา โดยโครงการของรัฐบาลกลางของนักเขียน นี่จอห์นพูดเกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาเป็นนักโทษของสงคราม อะไรมันจะเป็นเช่นถ้าคุณไม่ได้ยินหรือเกี่ยวกับสมาชิกในครอบครัวที่ใกล้ชิดมานานกว่า 2 ปี

ดูสัมภาษณ์ทั้งหมด กับ จอห์น โรเบิร์ตสัน จากประวัติชีวิตของชาวอเมริกัน : ต้นฉบับจากนักเขียนโครงการ 1936-1940 . ใช้เบราว์เซอร์ของคุณเพื่อกลับไปยังจุดนี้

" . . . . . . . ผมเป็นทหารในกองทัพพันธมิตรและบริการภายใต้อดัมเป็นกองทัพของรัฐเทนเนสซี ผมถูกจับในยุทธการเกตตีสเบิร์กในลองสตรีตเป็นค่าใช้จ่ายและถูกนำตัวไปที่ป้อมเดลาแวร์เกาะของ 90 ไร่ของที่ดินที่สหภาพนักโทษถูกขังแล้ว เราพร้อมที่จะทำงานในสาขาและเสบียงของเราเป็นขนมปังข้าวโพดดองเนื้อ อย่างไรก็ตามผม fared ดีกว่านักโทษบางส่วนสำหรับฉันได้รับสิทธิพิเศษในการทำเครื่องประดับสำหรับการใช้ทหารของสหพันธ์ฉันทำแหวนจากปุ่มจาก overcoats ของพวกเขาและเมื่อพวกเขาทำการขัดทองเหลืองทำให้ดูดีมาก แหวน พวกนี้ผมขายให้ทหารในกองทัพพันธมิตรที่เป็นทหารและได้รับเงินดังนั้นฉันสามารถซื้ออาหารและเสื้อผ้า สหภาพทหารเก็บร้านขายอาหารและมีอุปทานใหญ่ของช็อกโกแลตฉันกินช็อคโกแลตขนมและดื่มช็อกโกแลตร้อนแทนกาแฟจนผมไม่เคยต้องการช็อกโกแลตตั้งแต่

" ผมอยู่ในคุกนี้ เมื่อ ลินคอล์น ถูกฆ่า และที่ดีคือความทุกข์ในหมู่ทหารที่เฝ้าเรา เมื่อข่าวมาถึง ฉันได้พยายามหนึ่งครั้งเพื่อหลบหนีและถูกจับแล้วไม่พยายามอีกนี้อยู่ในพายุและในความสับสนฉันพยายามที่จะม้วนออกจากค่าย มันเข้ามาตอนเราหลับแล้วผมหลับอยู่ในผ้าห่ม แต่ยามได้ยินฉันและจับฉันก่อนที่ฉันจะให้หนี หลังจากการสิ้นสุดของความขัดแย้ง ผมกลับพบว่า ฉันได้รับการรายงานที่ขาดหายไปสำหรับสองปีและมีการเปลี่ยนแปลงมากว่าคนของตัวเองไม่ได้รู้จักฉัน