The purpose of this study was to ch

The purpose of this study was to characterize quadriceps femoris muscle fatigue of both lower extremities in patients with knee osteoarthritis (OA). Sixty-two subjects (mean age 68.2 years, standard deviation [SD] ± 7.9 years) with knee OA participated in the study. Significantly higher knee pain was reported in the involved knee than in the contralateral knee, as determined by a visual analog scale. Significant differences were demonstrated between the lower extremities in terms of maximal voluntary isometric contraction, in favor of the less involved leg (P = 0.0001). In contrast, the degree of fatigue of the quadriceps femoris muscle, as measured by the decrement in force production following ten repeated contractions, was significantly higher in the contralateral leg (P = 0.0002). Furthermore, normalization of the fatigue results to the first contraction yielded a similar result (P , 0.0001). Similar results were noted when analysis was performed separately for subjects whose involvement was unilateral or bilateral. The results indicate that, irrespective of the initial strength of contraction, the rate of muscle fatigue in the contralateral leg is significantly higher than in the involved leg. Hypotheses for these unexpected results are suggested. Rehabilitation of patients with knee OA should focus on increasing quadriceps muscle strength and endurance for both lower extremities.
Keywords: knee, osteoarthritis, fatigue, quadriceps femoris muscle

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือการ กำหนดลักษณะความเมื่อยล้ากล้ามเนื้อชั้นลึก quadriceps ของกระสับกระส่ายทั้งล่างในผู้ป่วยที่มีข้อเข่าโรคข้อเข่าเสื่อม (OA) หกสองเรื่อง (หมายถึง อายุปี 68.2, ±ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน [SD] ปี 7.9) กับเข่า OA เข้าร่วมในการศึกษา อาการปวดเข่าสูงมากมีรายงานในเข่าเกี่ยวข้องมากกว่าข้อเข่า contralateral เป็นกำหนดโดยมาตราส่วนแบบแอนะล็อกแบบภาพ ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญได้แสดงให้เห็นว่าระหว่างกระสับกระส่ายล่างในสูงสุดสมัครใจวาดสามมิติหดตัว สามารถขาเกี่ยวข้องน้อย (P =มาก 0.0001) ในทางตรงกันข้าม ระดับของความเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อ quadriceps ชั้นลึก วัดจาก decrement ในบังคับต่อสิบซ้ำหด สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในช่วง contralateral (P = 0.0002) นอกจากนี้ ฟื้นฟูผลลัพธ์ความเมื่อยล้าการหดตัวครั้งแรกเต็มผลคล้าย (P มาก 0.0001) ผลคล้ายถูกตั้งข้อสังเกตเมื่อวิเคราะห์ทำการแยกต่างหากสำหรับเรื่องที่เกี่ยวข้องเป็นฝ่าย หรือทวิภาคี ผลลัพธ์บ่งชี้ว่า ไม่แรงเริ่มต้นของการหดตัว อัตราของความเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อในช่วง contralateral อย่างมีนัยสำคัญสูงกว่าในช่วงเกี่ยวข้องกัน สมมุติฐานสำหรับผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิดเหล่านี้มีการแนะนำ ฟื้นฟูสมรรถภาพของผู้ป่วยที่มีข้อเข่า OA ควรเน้นเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ quadriceps และความทนทานสำหรับตัวแกว่งทั้งล่างคำสำคัญ: เข่า ข้อไหล่ติด ความอ่อนเพลีย กล้ามเนื้อ quadriceps ชั้นลึก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้มีลักษณะ quadriceps femoris ความเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อของทั้งสองขาในผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม (OA) หกสิบสองวิชา (อายุเฉลี่ย 68.2 ปีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน [SD] ± 7.9 ปี) มีโอเข่าร่วมในการศึกษา อาการปวดเข่าที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญมีรายงานในหัวเข่าที่เกี่ยวข้องกว่าในเข่า contralateral ตามที่กำหนดโดยขนาดของภาพแบบอะนาล็อก ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญที่แสดงให้เห็นระหว่างขาในแง่ของการหดตัวมีมิติเท่ากันโดยสมัครใจสูงสุดในความโปรดปรานของขาส่วนร่วมน้อย (P = 0.0001) ในทางตรงกันข้ามการศึกษาระดับปริญญาของความเหนื่อยล้าของ quadriceps ที่ femoris กล้ามเนื้อเป็นวัดโดยลดลงในการผลิตมีผลบังคับใช้ต่อไปสิบหดซ้ำอย่างมีนัยสำคัญที่สูงขึ้นในขา contralateral (P = 0.0002) นอกจากนี้ผลการฟื้นฟูความเหนื่อยล้ากับการหดตัวครั้งแรกให้ผลผลที่คล้ายกัน (P, 0.0001) ผลที่คล้ายกันถูกตั้งข้อสังเกตเมื่อวิเคราะห์ได้ดำเนินการแยกต่างหากสำหรับอาสาสมัครที่มีส่วนร่วมเป็นข้างเดียวหรือทวิภาคี ผลการศึกษาพบว่าโดยไม่คำนึงถึงความแข็งแรงเริ่มต้นของการหดตัวของอัตราการเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อของขา contralateral อย่างมีนัยสำคัญสูงกว่าในขาที่เกี่ยวข้อง สมมติฐานเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิดเหล่านี้มีข้อเสนอแนะ การฟื้นฟูสมรรถภาพของผู้ป่วยที่มีโอเข่าควรมุ่งเน้นไปที่การเพิ่มกล้ามเนื้อ quadriceps ความแข็งแรงและความอดทนทั้งขา.
คำสำคัญ: หัวเข่า, ข้อเข่าเสื่อม, ความเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อ quadriceps femoris

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบ ) ความเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อขาเลยทั้งสองข้าง ในผู้ป่วยข้อเข่าเสื่อม ( OA ) หกสิบสองคน ( อายุเฉลี่ย 68.2 ปี ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน SD [ ] ± 7.9 ปี ) กับ OA knee เข้าร่วม ในการศึกษา ปวดเข่าอยู่สูงกว่ารายงานในที่เกี่ยวข้องเข่ากว่าในรูปขนาดย่อที่หัวเข่า ,เมื่อพิจารณาจากระดับอนาล็อกภาพ แตกต่างกัน ( ระหว่างแขนขาที่ต่ำกว่าในแง่ของภาพสามมิติ โดยการหดตัวในความโปรดปรานของน้อยกว่าที่เกี่ยวข้องกับขา ( p = 0.0001 ) ในทางตรงกันข้าม ระดับความเหนื่อยล้าของกล้ามเนื้อ quadriceps ) ซึ่งวัดโดยลดลงในการผลิตบังคับตามขนาด 10 ซ้ำ ,สูงกว่าขาในรูปขนาดย่อ ( p = 0.0002 ) นอกจากนี้ การฟื้นฟูความเหนื่อยล้าจากการหดตัวแรกที่มีผลที่คล้ายกัน ( p < 0.0001 ) ซึ่งการตั้งข้อสังเกตเมื่อวิเคราะห์ข้อมูลแยกต่างหากสำหรับวิชาที่เกี่ยวข้องอยู่ฝ่ายเดียว หรือทวิภาคี ผลการศึกษาพบว่าไม่แรงเริ่มหดตัวอัตราความเมื่อยล้าของกล้ามเนื้อขาในรูปขนาดย่อจะสูงกว่าในเกี่ยวขา สมมติฐานเพื่อผลที่ไม่คาดคิดคือ แนะนำ การฟื้นฟูสมรรถภาพของผู้ป่วยข้อเข่าเสื่อม ควรมุ่งเน้นการเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ quadriceps และความอดทนทั้งลดแขนขา .
คำสำคัญ : ข้อเข่าเสื่อม อ่อนเพลีย กล้ามเนื้อ quadriceps )