Practical recommendations for treat

Practical recommendations for treatment of hypertension in older patients
Background: By the year 2030 the percent of the population over the age of 65 years is projected to range from 3.7% (in sub-Saharan Africa) to almost 22% (in Europe). Accompanying this unprecedented growth will be a significant increase in many of the disease processes or “comorbidities” associated with aging, not the least of which is hypertension. Global health care resources and economies in general will be stressed to breaking point if this condition is not dealt with in an aggressive and timely manner because the consequences of untreated hypertension such as stroke, myocardial infarction, and dementia are exceedingly costly in the long term.
Methods: To help focus attention on the worldwide epidemic of hypertension, the current literature and guidelines were reviewed, along with information on the various classes of medications indicated in the treatment of hypertension in the elderly.
Results: Recent, large, randomized trials indicate that hypertension in the elderly can and should be treated to lower the incidence of stroke, myocardial infarction, and chronic kidney disease. Although thiazide-type diuretics are the recommended first-line agents in most cases of uncomplicated hypertension, multiple drug classes have been shown to be useful. In addition, and where feasible, a multidisciplinary team approach has demonstrated the most durable results.
Conclusion: Thiazide diuretics should be the first-line agents in uncomplicated, isolated systolic hypertension. Starting at low doses and proceeding in a gradual manner, these agents have proven efficacy in decreasing the risk of stroke and cardiovascular events. It is now recommended that these agents be used in low-dose combinations with other antihypertensive drug classes in patients who do not achieve target blood pressure (,140/90 mmHg). Keywords: isolated systolic hypertension, pulse pressure, ambulatory blood pressure monitoring
Introduction
Until recent studies provided evidence-based data showing that hypertension (HTN) in the elderly can and should be treated, and that multiple agents are effective, the prevailing opinion was that “the treatment of hypertension is a difficult and almost hopeless task”. In fact, high blood pressure (BP) was believed to be a compensatory response to the narrowing of the coronary and cerebral vasculature that occurred with aging and as such should perhaps not even be “tampered” with. Projections for the growth of the older US population estimate there will be 82 million persons over 65 years (20% of the total population) and 19 million over 85 years (24% of the population over 65 years) by the year 2050. This growth in the older population is a result not only of an increase in the overall population size but also a decline in several of the major causes of mortality. However, despite aggressive efforts directed at reducing the burden of cardiovascular disease, the age-related increase in BP combined with the increase in the aging population, portends a public health “tsunami”. Control of HTN in the elderly is imperative, not only to reduce the risk of cardiovascular disease, stroke, and chronic kidney disease, but also the incidence of atrial fibrillation, congestive heart failure (CHF), and cognitive impairment. Multiple antihypertensive agents have proven useful in the elderly. It has been shown that a 10 mmHg reduction in systolic blood pressure (SBP) and a 5 mmHg reduction in diastolic blood pressure (DBP) significantly decrease the incidence of myocardial infarction, stroke, CHF, and overall mortality. Despite these findings, the rate of control of HTN is low, especially among the elderly, and reflects a need for more aggressive approaches, as well as improvements in the systems of care delivery. There is also a compelling need for research into the mechanisms of the age-related increase in BP and prevention of HTN in general.
Classification
Based on the current classification of HTN by the Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation and Treatment of High Blood Pressure (JNC 7, Table 1)1 the estimated prevalence of HTN in the population over 65 years is 50%–75%. For women over 75 years this value exceeds 75%. In addition, data from the Framingham Heart Study show that over 20–25 years of follow-up, 85% of men and women with normal BP at age 55 years will develop HTN by the time they attain the age of their average life expectancy.2 Interestingly, the current classification of BP as set out by the JNC 7 makes no adjustment for age. JNC 7 incorporates research findings demonstrating that cardiovascular risk increases fairly linearly with increasing BP, and that this risk starts to increase above a BP level of 115/75 mmHg. In addition, there is now a category labeled “pre-hypertension”, defined as
Table 1 JNC 7 classification of blood pressure levelsa Category Systolic (mmHg) Diastolic (mmHg) Normal ,120 and ,80 Prehypertension 120–139 or 80–89 Hypertension Stage 1 140–159 or 90–99 Stage 2 .160 or .100 a Adapted from JNC 7 Express: The Seventh Report of the Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Pressure. Bethesda, MD: National High Blood Pressure Education Program, National Heart, Lung and Blood Institute, National Institutes of Health, US Department of Health and Human Services; May 2003.1
SBP 120–139 mmHg or DBP 80–89 mmHg. Isolated systolic hypertension (ISH), the most common HTN subtype in the older population, has been removed as a distinct category. Instead, in almost all cases, HTN in the older population can be categorized on the SBP level alone.
Age-related pathophysiologic changes It is highly unlikely that a single etiology is the explanation for essential HTN, no matter what a person’s age. More probable is the contribution of multiple physiologic and lifestyle factors. Those factors likely contributing to age-related increase in BP include increased arterial stiffness (especially of the large arteries),3 decreased baroreceptor sensitivity,4 increased sympathetic nervous system activity,4 endothelial dysfunction,5 sodium sensitivity (decreased ability to excrete a sodium load),6 low plasma renin activity, insulin resistance, and the resulting effect on carbohydrate metabolism.7 Aldosterone may also be a significant contributor to HTN in later life.8 Lifestyle factors such as being sedentary, the presence of central adiposity, and a diet high in salt and fat are other contributors to HTN in the elderly. Systolic HTN with an increased pulse pressure is the most commonly encountered form of HTN in the elderly and is associated with an increase in arterial stiffness.9 The degree of arterial stiffness has been shown to correlate with and predict the risk for adverse cardiovascular outcomes and overall mortality.10 Arterial stiffness can be determined noninvasively by techniques that measure pulse wave velocity between the carotid and femoral arteries. These measurements “span” the aorta and are therefore taken as a measure of aortic pulse wave velocity7 and stiffness. Recent studies have shown that despite comparable reductions in BP, antihypertensive agents from various classes have very different effects on aortic pulse wave velocity.11 This may explain why equivalent effects on lowering peripheral BP have not necessarily equated with improved clinical outcomes and why research is now focusing more on agents that result in reduced stiffness of the large arteries. Therefore, age-related changes in the renin– angiotensin–aldosterone system are being actively studied. Aldosterone is known to play several important roles mediated by both genomic and nongenomic pathways. Mineralocorticoid receptors are widely distributed, not only in the vasculature but also within the myocardium and central nervous system (CNS). In addition, evidence is accumulating that adipose tissue produces aldosterone secretory factors that promote excessive adrenal aldosterone production leading to insulin resistance, inflammation, oxidative stress, and sodium retention.8 Even within physiologic ranges, higher levels of plasma aldosterone have been shown to predispose individuals to developing HTN in the future.12 Other pathophysiologic changes characteristic in the elderly and important when contemplating treatment include the development of autonomic changes, such as decreased baroreceptor sensitivity and increased sympathetic nervous system activity.4 Under resting conditions, older individuals usually have no difficulty maintaining BP and adequate cerebral perfusion. However, with intravascular fluid shifts such as those occurring upon assuming an upright position or postprandially, or with exposure to vasodilator agents, the older individual is less able to compensate, and significant hypotension and decreased cerebral perfusion may occur. Due to baroreceptor insensitivity, larger changes in BP are required in order to initiate an appropriate compensatory increase in heart rate. In addition, the variability in BP increases with increasing age. The age-related increase in sympathetic nervous system activity may contribute to HTN through increased alpha-adrenergic receptor responsiveness.4 Other mechanisms involved in the increase in BP with aging include changes in the vascular endothelium resulting in increased vascular resistance. A decrease in the production of endothelial-derived nitric oxide impairs vasodilation and has been shown to correlate with aging and the development of HTN.5 A decrease in the kidney’s ability to excrete a sodium load, related to decreases in renal blood flow and glomerular filtration, is another potential contributor to the observed increase in BP with aging. Salt sensitivity (defined as an increase in mean arterial BP $ 5 mmHg during a high versus a low sodium diet) is a finding in up to two-thirds of older hypertensive individual

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คำแนะนำการปฏิบัติสำหรับการรักษาความดันโลหิตสูงในผู้ป่วยเก่าพื้นหลัง: ภายในปี 2030 ปี ร้อยละของประชากรอายุ 65 ปีมากกว่าคาดว่าช่วงจาก 3.7% ในแอฟริกาใต้ซาฮารา) เกือบ 22% (ในยุโรป) พร้อมเติบโตเป็นประวัติการณ์นี้จะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในกระบวนการโรคหรือ "comorbidities" เกี่ยวข้องกับอายุ ไม่น้อยที่มีความดันโลหิตสูง สุขภาพทรัพยากรโลกและเศรษฐกิจโดยทั่วไปจะสามารถเน้นการแบ่งจุดถ้าเงื่อนไขนี้ถูกไม่จัดการในลักษณะที่ก้าวร้าว และทันเวลาเนื่องจากผลของการไม่ถูกรักษาความดันโลหิตสูง เช่นโรคหลอดเลือดสมอง กล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด สมองเสื่อมเป็นค่าใช้จ่ายไปในระยะยาว วิธี: เพื่อช่วยเน้นความสนใจโรคระบาดทั่วโลกของความดันโลหิตสูง ปัจจุบัน วรรณกรรมและแนวทางได้ตรวจทาน พร้อมกับข้อมูลในชั้นเรียนต่าง ๆ ของยาที่ระบุไว้ในการรักษาความดันโลหิตสูงในผู้สูงอายุ ผลลัพธ์: ล่า ใหญ่ randomized การทดลองบ่งชี้ว่า ความดันโลหิตสูงในผู้สูงอายุสามารถ และควรรักษาเพื่อลดอุบัติการณ์ ของโรคหลอดเลือดสมอง กล้ามเนื้อหัวใจตาย โรคไตเรื้อรัง แม้ว่าชนิด thiazide diuretics เป็นตัวแทนบรรทัดแรกแนะนำส่วนใหญ่ของความดันโลหิตสูงที่ไม่ซับซ้อน ได้รับการแสดงหลายประเภทยาเสพติดให้เป็นประโยชน์ นอกจากนี้ และที่เป็นไปได้ วิธี multidisciplinary ทีมได้แสดงผลลัพธ์ทนทานที่สุด สรุป: Thiazide diuretics ควรเป็นตัวแทนบรรทัดแรกในมือ แยกความดันโลหิต systolic ราคาเริ่มต้นที่ปริมาณต่ำสุด และดำเนินการต่อในลักษณะที่สมดุล ตัวแทนเหล่านี้ได้พิสูจน์ประสิทธิภาพในการลดความเสี่ยงของโรคหลอดเลือดสมองและเหตุการณ์หัวใจและหลอดเลือด ตอนนี้แนะนำว่า ตัวแทนเหล่านี้ใช้ในปริมาณต่ำรวมกับชั้นอื่น ๆ ยาลดความดันในผู้ป่วยที่ไม่ได้ความดันโลหิตเป้าหมาย ( 140/90 mmHg) คำสำคัญ: แยกต่างหากจรมุขความดันโลหิต ความดันชีพจร ความดันโลหิต systolic ตรวจสอบแนะนำ จนกระทั่งการศึกษาล่าสุดให้ข้อมูลตามหลักฐานที่แสดงว่าความดันโลหิตสูง (HTN) ใน ผู้สูงอายุสามารถ และควรได้รับ และหลาย ๆ ตัวแทนมีประสิทธิภาพ เป็นความเห็นว่า "การรักษาความดันโลหิตสูงเป็นงานยาก และตาเกือบ" ในความเป็นจริง ความดันโลหิตสูง (BP) ที่เชื่อว่าเป็นการตอบสนองชดเชยกับการจำกัดให้แคบลงของ vasculature หัวใจ และสมอง ที่เกิดขึ้นกับอายุเช่นควรอาจจะไม่ได้ถูก "เปลี่ยนแปลง" ประมาณสำหรับการเติบโตของประชากรสหรัฐฯ เก่าประเมินจะมี 82 ล้านคนมากกว่า 65 ปี (20% ของประชากร) และ 19 ล้านกว่า 85 ปี (24% ของประชากร 65 ปี) ภายในปี 2050 เจริญเติบโตนี้ในประชากรสูงอายุเป็นผลไม่เฉพาะของการเพิ่มขึ้นของขนาดประชากรโดยรวมลดลงเป็นสาเหตุสำคัญของการตายจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม แม้ มีความก้าวร้าวโดยตรงลดภาระของโรคหัวใจและหลอดเลือด เพิ่มที่เกี่ยวข้องกับอายุใน BP ที่ร่วมกับการเพิ่มขึ้นของประชากรอายุ portends การสาธารณสุข "สึนามิ" ควบคุม HTN ในผู้สูงอายุมีความจำเป็น ไม่เพียงแต่ลดความเสี่ยง ของโรคหัวใจและหลอดเลือด โรคหลอดเลือด สมอง โรคไตเรื้อรัง แต่เกิดหัวใจเต้นผิดจังหวะ congestive หัวใจล้มเหลว (CHF), และรับรู้ผล ตัวแทนยาลดความดันหลายได้พิสูจน์แล้วว่ามีประโยชน์ในผู้สูงอายุ มันได้ถูกแสดงว่า ลดความดันโลหิต systolic (SBP) 10 mmHg และลด mmHg 5 ความดันโลหิต diastolic (DBP) อย่างมีนัยสำคัญลดอุบัติการณ์ของภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตาย โรคหลอดเลือดสมอง CHF และการตายโดยรวม แม้ มีการค้นพบเหล่านี้ อัตราควบคุม HTN ต่ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ผู้สูงอายุ และสะท้อนให้เห็นถึงต้องสูงขึ้นวิธี ตลอดจนปรับปรุงระบบการจัดส่งการดูแล มีวิจัยต้องน่าเป็นกลไกของการเพิ่มขึ้นของอายุที่เกี่ยวข้องใน BP และ HTN ป้องกันทั่วไปการจัดประเภท ตามการจัดประเภท HTN ปัจจุบัน โดยคณะกรรมการแห่งชาติร่วมป้องกัน ตรวจสอบ ประเมินผล และรักษาของความดันโลหิตสูง (JNC 7 ตารางที่ 1) 1 ส่วนประมาณ HTN ในประชากรมากกว่า 65 ปีเป็น 50%-75% สำหรับผู้หญิง 75 ปีนี้มูลค่าเกิน 75% นอกจากนี้ ข้อมูลจากการศึกษา Framingham หัวใจแสดง 20 – 25 ปีของการติดตามผล 85% ของผู้ชายและผู้หญิงที่ มี BP ปกติที่อายุ 55 ปีจะพัฒนา HTN เมื่อพวกเขาบรรลุอายุ expectancy.2 ชีวิตเฉลี่ยของพวกเขาเป็นเรื่องน่าสนใจ ไม่ปรับปรุงอายุทำให้ปัจจุบันการจัดประเภทของ BP ตามที่กำหนดโดย JNC 7 JNC 7 ประกอบด้วยพบเห็นว่า ความเสี่ยงหลอดเลือดหัวใจเพิ่มขึ้นค่อนข้างเชิงเส้นกับเพิ่ม BP และว่า ความเสี่ยงนี้เริ่มเพิ่มระดับ BP ของ 115/75 mmHg นอกจากนี้ มีตอนนี้ได้แก่งานประเภทป้าย "ก่อนความดันโลหิตสูง"ตารางที่ 1 ประเภท JNC 7 ของ levelsa ความดันโลหิต Systolic ประเภท (mmHg) Diastolic (mmHg) ปกติ 120 และ 80 Prehypertension 120-139 หรือ 80 – 89 ความดันโลหิตสูงระยะ 1 ระยะ 140-159 หรือ 90 – 99 2 .160 หรือ.100 เป็น Adapted จาก JNC 7 Express: รายงานเจ็ดของคณะกรรมการแห่งชาติร่วมกับป้องกัน ตรวจสอบ ประเมินผล และการรักษาของความดันโลหิตสูง เบเทสดา MD: ความดันโลหิตสูงแห่งชาติสถานศึกษา ระดับชาติ ปอด และเลือด สถาบัน สถาบันแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา สุขภาพแผนกของสุขภาพและบุคคลบริการ อาจ 2003.1SBP 120-139 mmHg หรือ DBP 80-89 mmHg แล้วแยก systolic เดช (อิชโบ), ชนิดย่อย HTN ทั่วในประชากรสูงอายุ เป็นประเภทแตกต่างกัน แทน ในเกือบทุกกรณี HTN ในประชากรสูงอายุสามารถแบ่งประเภทในระดับ SBP คนเดียวAge-related pathophysiologic changes It is highly unlikely that a single etiology is the explanation for essential HTN, no matter what a person’s age. More probable is the contribution of multiple physiologic and lifestyle factors. Those factors likely contributing to age-related increase in BP include increased arterial stiffness (especially of the large arteries),3 decreased baroreceptor sensitivity,4 increased sympathetic nervous system activity,4 endothelial dysfunction,5 sodium sensitivity (decreased ability to excrete a sodium load),6 low plasma renin activity, insulin resistance, and the resulting effect on carbohydrate metabolism.7 Aldosterone may also be a significant contributor to HTN in later life.8 Lifestyle factors such as being sedentary, the presence of central adiposity, and a diet high in salt and fat are other contributors to HTN in the elderly. Systolic HTN with an increased pulse pressure is the most commonly encountered form of HTN in the elderly and is associated with an increase in arterial stiffness.9 The degree of arterial stiffness has been shown to correlate with and predict the risk for adverse cardiovascular outcomes and overall mortality.10 Arterial stiffness can be determined noninvasively by techniques that measure pulse wave velocity between the carotid and femoral arteries. These measurements “span” the aorta and are therefore taken as a measure of aortic pulse wave velocity7 and stiffness. Recent studies have shown that despite comparable reductions in BP, antihypertensive agents from various classes have very different effects on aortic pulse wave velocity.11 This may explain why equivalent effects on lowering peripheral BP have not necessarily equated with improved clinical outcomes and why research is now focusing more on agents that result in reduced stiffness of the large arteries. Therefore, age-related changes in the renin– angiotensin–aldosterone system are being actively studied. Aldosterone is known to play several important roles mediated by both genomic and nongenomic pathways. Mineralocorticoid receptors are widely distributed, not only in the vasculature but also within the myocardium and central nervous system (CNS). In addition, evidence is accumulating that adipose tissue produces aldosterone secretory factors that promote excessive adrenal aldosterone production leading to insulin resistance, inflammation, oxidative stress, and sodium retention.8 Even within physiologic ranges, higher levels of plasma aldosterone have been shown to predispose individuals to developing HTN in the future.12 Other pathophysiologic changes characteristic in the elderly and important when contemplating treatment include the development of autonomic changes, such as decreased baroreceptor sensitivity and increased sympathetic nervous system activity.4 Under resting conditions, older individuals usually have no difficulty maintaining BP and adequate cerebral perfusion. However, with intravascular fluid shifts such as those occurring upon assuming an upright position or postprandially, or with exposure to vasodilator agents, the older individual is less able to compensate, and significant hypotension and decreased cerebral perfusion may occur. Due to baroreceptor insensitivity, larger changes in BP are required in order to initiate an appropriate compensatory increase in heart rate. In addition, the variability in BP increases with increasing age. The age-related increase in sympathetic nervous system activity may contribute to HTN through increased alpha-adrenergic receptor responsiveness.4 Other mechanisms involved in the increase in BP with aging include changes in the vascular endothelium resulting in increased vascular resistance. A decrease in the production of endothelial-derived nitric oxide impairs vasodilation and has been shown to correlate with aging and the development of HTN.5 A decrease in the kidney’s ability to excrete a sodium load, related to decreases in renal blood flow and glomerular filtration, is another potential contributor to the observed increase in BP with aging. Salt sensitivity (defined as an increase in mean arterial BP $ 5 mmHg during a high versus a low sodium diet) is a finding in up to two-thirds of older hypertensive individual

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนวทางการปฏิบัติสำหรับการรักษาความดันโลหิตสูงในผู้ป่วยที่มีอายุมากกว่า
ความเป็นมา โดยปี 2030 ร้อยละของประชากรอายุเกิน 65 ปี คาดว่าช่วงจาก 3.7% ( ในซับซาฮาแอฟริกา ) เกือบ 22% ( ในยุโรป ) ซึ่งมาพร้อมกับการเติบโตเป็นประวัติการณ์นี้จะเพิ่มขึ้นอย่างมากในหลายกระบวนการโรคหรือโรคร่วม " ที่เกี่ยวข้องกับอายุไม่ใช่น้อยที่เป็นความดันโลหิตสูง ทรัพยากรการดูแลสุขภาพทั่วโลกและเศรษฐกิจโดยทั่วไปจะเน้นที่จุดแตกหัก ถ้าเงื่อนไขนี้จะไม่จัดการกับ ก้าวร้าว และเวลาที่เหมาะสม เพราะผลของการรักษาความดันโลหิตสูง เช่น โรคหลอดเลือดสมองกล้ามเนื้อหัวใจตาย และโรคสมองเสื่อมแพงเหลือเกินใน ระยะยาว
วิธีการ :เพื่อช่วยเน้นความสนใจในการแพร่ระบาดทั่วโลกของความดันโลหิตสูงแนวทางปัจจุบันวรรณกรรมและทบทวน พร้อมกับข้อมูลในชั้นต่าง ๆของโรคที่พบในการรักษาความดันโลหิตสูงในผู้สูงอายุ
ผลล่าสุด ขนาดใหญ่ และการทดลอง พบว่า โรคความดันโลหิตสูงในผู้สูงอายุได้ และควรปฏิบัติเพื่อลดอุบัติการณ์ของการเกิดโรคหลอดเลือดสมองโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด และโรคไตวายเรื้อรัง แม้ว่าไทอาไซด์ประเภทยาขับปัสสาวะโดย 2 ตัวแทนในกรณีส่วนใหญ่ของความดันโลหิตสูงที่ไม่ซับซ้อน , ชั้นเรียนยาเสพติดหลายได้รับการแสดงที่จะเป็นประโยชน์ นอกจากนี้และที่เป็นไปได้ ทีมสหสาขาวิชาชีพโดยได้แสดงผลที่ทนทานที่สุด
สรุป :หน่วยวัดฟุตควรเป็น 2 ตัวแทนในที่ไม่ซับซ้อน , แยกความดันโลหิตสูง systolic . เริ่มต้นที่ขนาดยาต่ำ และดำเนินการในลักษณะค่อยเป็นค่อยไป ตัวแทนเหล่านี้ได้พิสูจน์ประสิทธิภาพในการลดความเสี่ยงของโรคหลอดเลือดสมองและโรคหลอดเลือดหัวใจ .คือตอนนี้แนะนำให้ตัวแทนเหล่านี้จะใช้ในการรวมกันกับยาลดความดันชั้นเรียนอื่น ๆขนาดยาต่ำในผู้ป่วยที่ไม่ได้บรรลุความดันโลหิตเป้าหมาย ( 140 / 90 มิลลิเมตรปรอท ) คำสำคัญ : แยกความดันโลหิตสูง systolic ความดันชีพจร ติดตาม

ความดันเลือดผู้ป่วยเบื้องต้นจนกว่า การศึกษาให้ตามข้อมูลที่แสดงให้เห็นว่าความดันโลหิตสูง ( HTN ) ในผู้สูงอายุได้ และควรปฏิบัติ และที่หลาย ๆตัวแทนที่มีประสิทธิภาพ ออกความคิดเห็นว่า " การรักษาความดันโลหิตสูงเป็นยากและงานเกือบสิ้นหวัง " ในความเป็นจริงความดันโลหิต ( BP ) เชื่อกันว่าเป็นมุรธาการตีบของหลอดเลือดหัวใจและสมอง vasculature ที่เกิดกับอายุและเป็นเช่นอาจจะไม่ได้เป็น " ดัดแปลง " ด้วยการประมาณการการเจริญเติบโตของพี่สาวเราประมาณการประชากร 82 ล้านคน จะมีอายุ 65 ปี ( 20% ของจำนวนประชากรทั้งหมด ) และ 19 ล้านกว่า 85 ปี ( 24% ของประชากรกว่า 65 ปี ) ภายในปี ค.ศ. 2050 . การเจริญเติบโตในประชากรสูงอายุ คือ ผลไม่เพียง แต่การเพิ่มขึ้นของประชากร ขนาดโดยรวม แต่ยังลดลงในหลายสาเหตุหลักของการตายอย่างไรก็ตาม แม้จะมีความพยายามเชิงรุก โดยเฉพาะการลดภาระของโรคหัวใจและหลอดเลือด , อายุเพิ่ม BP การเพิ่มขึ้นในประชากรสูงอายุ , portends สาธารณสุข " สึนามิ " การควบคุมของ HTN ในผู้สูงอายุขวาง ไม่เพียง แต่จะช่วยลดความเสี่ยงของโรคหลอดเลือดหัวใจ โรคหลอดเลือดสมอง และโรคไตเรื้อรัง แต่การกระตุก ,หัวใจล้มเหลว ( CHF ) และความบกพร่องในการเรียนรู้ หลายยาลดความดันเลือดได้พิสูจน์ประโยชน์ในผู้สูงอายุ มันได้ถูกแสดงว่า 10 มิลลิเมตรปรอท ลดความดันโลหิต ( SBP ) 5 มิลลิเมตรปรอท และลดความดันโลหิต diastolic ( DBP ) ช่วยลดอัตราการเกิดโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด , โรคหลอดเลือดสมอง , CHF , และอัตราการตายโดยรวม แม้จะมีข้อมูลเหล่านี้