Tropical Medicine and International

Tropical Medicine and International Health

volume 7 no 9 pp 750–756 september 2002

J. K. Tumwine et al. Diarrhoea and effects of different water sources

The issues
The original Drawers of Water (White et al. 1972) study
distinguished between four alternative means of transmission of water-related diseases: water-washed, water-borne,
water-based and by water-related insect vectors. Since then
there has been a great deal of emphasis on water and sanitation improvement to reduce transmission by these routes.
In a review of more than 60 studies, Esrey et al. (1985)
found that the median benefits of service improvements in
reducing diarrhoea morbidity were 25% from improved
water availability, 22% from improved excreta disposal,
and 16% from water quality improvements.
But controversy still rages in this area with several
consultants questioning the role of water improvements in
reducing diarrhoea morbidity. In a cross-sectoral analysis
involving eight countries (including Uganda), Esrey (1996)
found that sanitation improvements conferred much larger
benefits than water improvements. In Indonesia, Wibowo
and Tisdell (1993) provided additional evidence of the
efficacy of water and sanitation in improving health status.
In a review of 29 studies of diarrhoea prevalence in
Uganda, Burton and Wamai (1992) found that the prevalence of diarrhoea, in the 2 weeks preceding the surveys,
was 8.6–19.5%. Higher rates of diarrhoea were associated
with unprotected sources of water and lack of latrines. In
the light of studies such as these, considerable effort has
gone into the development of improved water supply and
sanitation facilities. However, despite investments in water
and sanitation programmes, the population with access to
safe water in East Africa remains low as shown in Table 1,
which lists WHO/UNICEF figures for service coverage in
1990 and 2000 (WHO/UNICEF 2000). Indeed, in some
cases estimated coverage has fallen: the urban water supply
in Kenya and Uganda and rural sanitation in Uganda have
deteriorated. Changes in total coverage are also affected by
the increasing urban population. Almost 42 million people
in the three countries do not have access to ÔimprovedÕ
water supply and 13 million do not have access to
ÔimprovedÕ sanitation facilities.
Sanitation service coverage is generally defined as the
proportion of the population with access to Ôat least
Table 1 Water supply and sanitation
coverage in East Africa 1990 and 2000

adequate excreta disposal facilities that can effectively
prevent human, animal and insect contact with excretaÕ.
Suitable facilities range from simple but protected pit
latrines to flush toilets with sewerage (WHO 1996). Water
supply coverage refers to the proportion of the population
with adequate access to safe drinking water in a dwelling
or located within a convenient distance from the user’s
dwelling. Reasonable access implies that the housewife
does not have to spend a disproportionate part of the day
fetching water for the family’s needs; 200 m is regarded as
a convenient distance (Rosen & Vincent 1999).
In recent years, the historical emphasis on water and
sanitation facility improvements to reduce the transmission
of diarrhoeal diseases has shifted, or rather been complemented, by increased attention given to the effects of
hygiene behaviour rather than service improvements per se
(Kolsky 1993; Varley et al. 1998). In policy terms, some of
the emphasis has shifted to promotion of hygiene behaviour
rather than service improvements alone (Kolsky 1993;
Esrey 1996). Personal hygiene programmes tend to reduce
transmission of water-washed diseases (spread through
inadequate personal hygiene) and possibly water-borne
diseases (spread through contaminated water) as well.
This study has given us the opportunity to explore the
relative importance of different means of transmission of
water-related diseases, particularly diarrhoea. The extensive nature of the Drawers of Water (DOW II) survey
allows for an analysis of the relative importance of
different transmission routes, and thus the effectiveness of
different policy interventions. The results relating to water
source choice and access and water use have been
published elsewhere (Thompson et al. 2002). This paper
sheds light on the possible effects of water and sanitation
use patterns, and some aspects of hygiene behaviour, on
the prevalence of diarrhoea in Kenya, Tanzania and
Uganda.
Materials and methods
The data and results presented in this paper are based upon
a survey of households in East Africa. The survey was
carried out in 1997 in the 33 East African sites studied in

Water supply coverage in 2000
(1990 in parentheses)

Sanitation service coverage in 2000
(1990 in parentheses)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เวชศาสตร์เขตร้อนและสุขภาพนานาชาติปริมาณ 7 9 ไม่มี pp 750 – 756 2002 กันยายนเจเค Tumwine et al. ท้องเสียและผลกระทบของแหล่งน้ำแตกต่างกันประเด็นฉบับลิ้นชักน้ำ (สีขาวและ al. 1972) ศึกษาระหว่างสี่พาหนะอื่นส่งข้อมูลโรคที่เกี่ยวข้องกับน้ำ: น้ำล้าง น้ำเชื่อ ว่าน้ำ และน้ำที่เกี่ยวข้องกับแมลงเวกเตอร์ หลังจากนั้นมีมากในน้ำและสุขาภิบาลปรับปรุงเพื่อลดการส่งผ่านตามเส้นทางเหล่านี้ในการศึกษามากกว่า 60, Esrey et al. (1985)พบว่า benefits มัธยฐานของการปรับปรุงการบริการในลด morbidity ท้องเสียได้ 25% จากการปรับปรุงน้ำมีอยู่ 22% จากการปรับปรุง excreta กำจัดและ 16% จากการปรับปรุงคุณภาพน้ำแต่การถกเถียงยังคง rages บริเวณนี้ด้วยปรึกษาซักถามบทบาทของน้ำการปรับปรุงในลด morbidity ท้องเสีย ในการวิเคราะห์ข้ามรายสาขาเกี่ยวข้องกับ 8 ประเทศ (รวมประเทศยูกันดา), Esrey (1996)พบว่า ปรับปรุงสุขาภิบาลพระราชทานขนาดใหญ่benefits กว่าน้ำปรุง อินโดนีเซีย Wibowoและ Tisdell (1993) ให้หลักฐานเพิ่มเติมefficacy น้ำและสุขาภิบาลในการปรับปรุงสถานะสุขภาพในความเห็น 29 ศึกษาชุกท้องเสียในยูกันดา เบอร์ตัน และ Wamai (1992) พบว่าความชุกของท้องเสีย ใน 2 สัปดาห์ก่อนสำรวจ8.6 – 19.5% ได้ ราคาสูงกว่าท้องเสียเกี่ยวข้องมีแหล่งที่ป้องกันน้ำและการขาดของ latrines ในมีความพยายามมากแสงศึกษาเช่นนี้ไปในการพัฒนาปรับปรุงน้ำประปา และสิ่งอำนวยความสะดวกของสุขาภิบาล อย่างไรก็ตาม แม้ มีการลงทุนในน้ำและ โครงการสุขาภิบาล ประชากรถึงน้ำปลอดภัยในแอฟริกาตะวันออกยังคงต่ำดังแสดงในตารางที่ 1ซึ่งรายการที่ / UNICEF figures สำหรับบริการความครอบคลุมปี 1990 และ 2000 (ที่ / 2000 องค์การยูนิเซฟ) แน่นอน ในบางกรณีประเมินความครอบคลุมลดลง: น้ำประปาเมืองในเคนยา และยูกันดา และสุขาภิบาลชนบทในยูกันดาเสื่อมสภาพ เปลี่ยนแปลงในความครอบคลุมทั้งหมดจะส่งผลกระทบโดยประชากรเมืองเพิ่มขึ้น เกือบ 42 ล้านคนในประเทศสามไม่สามารถเข้าถึง ÔimprovedÕน้ำประปาและ 13 ล้านไม่สามารถเข้าถึงÔimprovedÕ สุขาภิบาลสิ่งอำนวยความสะดวกโดยทั่วไปจะครอบคลุมบริการสุขาภิบาล defined เป็นสัดส่วนของประชากรถึง Ôat น้อยตาราง 1 การประปาและสุขาภิบาลความครอบคลุมในแอฟริกาตะวันออกปี 1990 และ 2000excreta พอทิ้งสิ่งอำนวยความสะดวกที่สามารถได้อย่างมีประสิทธิภาพป้องกันมนุษย์ สัตว์และแมลงติดต่อกับ excretaÕสิ่งอำนวยความสะดวกที่เหมาะสมตั้งแต่หลุมง่าย แต่ป้องกันได้latrines เพื่อห้องน้ำ flush กับ sewerage (1996) น้ำความครอบคลุมการจัดหาหมายถึงสัดส่วนของประชากรพอถึงน้ำดื่มที่ปลอดภัยในอาวาสหรือภายในระยะทางที่สะดวกจากผู้อาศัยอยู่ หมายถึงการเข้าถึงที่เหมาะสมที่แม่บ้านไม่ต้องใช้ซึ่งนำส่วนของวันนำน้ำสำหรับความต้องการของครอบครัว 200 เมตรถือเป็นสะดวกระยะทาง (โรและ Vincent 1999)ในปีที่ผ่านมา เน้นน้ำประวัติศาสตร์ และปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกการสุขาภิบาลเพื่อลดการส่งผ่านโรค diarrhoeal ได้เปลี่ยน หรือค่อนข้างถูก ตู้ ความสนใจที่เพิ่มขึ้นให้ผลของสุขอนามัยพฤติกรรมมากกว่าบริการปรับปรุงต่อ se(Kolsky 1993 Varley et al. 1998) ในแง่ของนโยบาย บางได้เปลี่ยนการเน้นส่งเสริมพฤติกรรมอนามัยแทนที่บริการการปรับปรุงเพียงอย่างเดียว (Kolsky 1993Esrey 1996) สุขอนามัยส่วนบุคคลโปรแกรมมักจะ ลดส่งน้ำล้างโรค (แพร่กระจายผ่านสุขอนามัยส่วนบุคคลไม่เพียงพอ) และอาจจะน้ำเชื่อว่าโรค (แพร่กระจายผ่านน้ำปนเปื้อน) เช่นกันการศึกษานี้ได้ทำให้เรามีโอกาสที่จะได้รับการออกแบบความสำคัญของการส่งผ่านวิธีการอื่นที่เกี่ยวข้องกับน้ำโรค โดยเฉพาะอย่างยิ่งท้องเสีย ธรรมชาติกว้างขวางของแบบสำรวจลิ้นชักน้ำ (สองดาว)สำหรับการวิเคราะห์ความสำคัญของเส้นทางส่งผ่านข้อมูลที่แตกต่างกัน และประสิทธิภาพของการแทรกแซงนโยบายอื่น ผลลัพธ์ที่เกี่ยวข้องกับน้ำแหล่งน้ำ และเข้าถึง และเลือกใช้ได้ประกาศอื่น ๆ (ทอมร้อยเอ็ด al. 2002) กระดาษนี้แสง sheds ในผลได้น้ำและสุขาภิบาลใช้รูปแบบ และบางส่วนของพฤติกรรมอนามัยส่วนท้องเสียในประเทศเคนยา แทนซาเนีย และยูกันดาวัสดุและวิธีการข้อมูลและผลลัพธ์ที่นำเสนอในเอกสารนี้จะขึ้นสำรวจครัวเรือนในแอฟริกาตะวันออก มีการสำรวจดำเนินการในปี 1997 ใน 33 แอฟริกาตะวันออกศึกษาความครอบคลุมน้ำ 2000(ปี 1990 ในวงเล็บ)ความครอบคลุมของบริการสุขาภิบาลในปี 2000(ปี 1990 ในวงเล็บ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เวชศาสตร์เขตร้อนและสุขภาพระหว่างประเทศปริมาณ 7 9 ไม่ได้ pp 750-756 กันยายน 2002 เจ เค Tumwine et al, ท้องเสียและผลกระทบของแหล่งน้ำที่แตกต่างกันปัญหาเดิมลิ้นชักของน้ำ(สีขาว et al, 1972). การศึกษาที่แตกต่างระหว่างสี่ทางเลือกของการส่งของโรคที่เกี่ยวข้องกับน้ำ: น้ำล้างน้ำลมน้ำและน้ำ ที่เกี่ยวข้องกับแมลง ตั้งแต่นั้นมาได้มีการจัดการที่ดีของความสำคัญกับน้ำและการปรับปรุงสุขอนามัยเพื่อลดการแพร่กระจายโดยเส้นทางนี้. ในการทบทวนกว่า 60 การศึกษา Esrey et al, (1985) พบว่าค่ามัธยฐานประโยชน์ไฟทีเอสของการปรับปรุงการให้บริการในการลดการป่วยโรคอุจจาระร่วงเป็น 25% จากการปรับตัวดีขึ้นมีน้ำ22% จากการปรับปรุงการกำจัดอุจจาระ, และ 16% จากการปรับปรุงคุณภาพน้ำ. แต่ความขัดแย้งยังคงมีอยู่ในพื้นที่นี้มีหลายที่ปรึกษาคำถามบทบาทของการปรับปรุงน้ำในการลดการป่วยโรคอุจจาระร่วง ในการวิเคราะห์ข้ามภาคที่เกี่ยวข้องกับแปดประเทศ (รวมทั้งยูกันดา) Esrey (1996) พบว่าการปรับปรุงการสุขาภิบาลการประชุมที่มีขนาดใหญ่ประโยชน์ทีเอสสายการปรับปรุงกว่าน้ำ ในประเทศอินโดนีเซีย Wibowo และ TISDELL (1993) ให้หลักฐานเพิ่มเติมของcacy ไฟ EF ของน้ำและสุขอนามัยในการปรับปรุงสถานะสุขภาพ. ในการทบทวน 29 การศึกษาความชุกโรคท้องร่วงในยูกันดาเบอร์ตันและWamai (1992) พบว่าความชุกของโรคท้องร่วงใน 2 สัปดาห์ก่อนการสำรวจที่เป็น8.6-19.5% ราคาที่สูงขึ้นของโรคท้องร่วงมีความสัมพันธ์กับแหล่งที่ไม่มีการป้องกันน้ำและการขาดส้วม ในแง่ของการศึกษาเช่นนี้ความพยายามอย่างมากได้หายไปในการพัฒนาแหล่งน้ำที่ดีขึ้นและสิ่งอำนวยความสะดวกสุขาภิบาล อย่างไรก็ตามแม้จะมีการลงทุนในน้ำและโปรแกรมการสุขาภิบาลประชากรที่มีการเข้าถึงน้ำสะอาดในแอฟริกาตะวันออกยังคงต่ำดังแสดงในตารางที่1 ซึ่งจะแสดงรายการ WHO / UNICEF สาย gures สำหรับการรายงานข่าวให้บริการในปี1990 และ 2000 (WHO / UNICEF 2000) อันที่จริงในบางกรณีความคุ้มครองประมาณได้ลดลง: น้ำประปาในเขตเมืองในประเทศเคนยาและยูกันดาและสุขอนามัยชนบทในยูกันดาได้เสื่อมโทรม การเปลี่ยนแปลงในความคุ้มครองรวมได้รับผลกระทบโดยประชากรในเมืองที่เพิ่มขึ้น เกือบ 42 ล้านคนในประเทศที่สามไม่ได้มีการเข้าถึงÔimprovedÕน้ำประปาและ13 ล้านไม่ได้มีการเข้าถึงÔimprovedÕสุขาภิบาล. พื้นที่ให้บริการสุขอนามัยโดยทั่วไปนิยามเป็นสัดส่วนของประชากรที่มีการเข้าถึงข้าวโอ๊ตน้อยตารางที่1 น้ำประปาและ สุขาภิบาลคุ้มครองในแอฟริกาตะวันออกปี1990 และ 2000 สิ่งอำนวยความสะดวกที่เพียงพอกำจัดของเสียที่มีประสิทธิภาพสามารถป้องกันไม่ให้มนุษย์สัตว์และแมลงติดต่อกับexcretaÕ. สิ่งอำนวยความสะดวกที่เหมาะสมในช่วงตั้งแต่หลุมที่เรียบง่าย แต่การป้องกันส้วมเพื่อUSH ห้องน้ำชั้นที่มีการระบายน้ำทิ้ง (WHO 1996) น้ำคุ้มครองอุปทานหมายถึงสัดส่วนของประชากรที่มีการเข้าถึงเพียงพอที่จะน้ำดื่มที่ปลอดภัยในที่อยู่อาศัยหรือที่ตั้งอยู่ภายในระยะทางที่สะดวกจากผู้ใช้ที่อยู่อาศัย การเข้าถึงที่เหมาะสมหมายความว่าแม่บ้านที่ไม่ได้มีการใช้จ่ายส่วนสัดส่วนของวันที่เรียกน้ำเพื่อตอบสนองความต้องการของคนในครอบครัว; 200 เมตรถือได้ว่าเป็นระยะทางที่สะดวก(Rosen และวินเซนต์ 1999). ในปีที่ผ่านมาให้ความสำคัญทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับน้ำและการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกด้านสุขอนามัยเพื่อลดการส่งของโรคอุจจาระร่วงได้เปลี่ยนหรือค่อนข้างได้รับการเติมเต็มด้วยความสนใจเพิ่มขึ้นได้รับการผลกระทบของพฤติกรรมสุขอนามัยมากกว่าการปรับปรุงบริการต่อ se (Kolsky 1993. เล่ย์ et al, 1998) ในแง่นโยบายบางส่วนของความสำคัญได้เปลี่ยนโปรโมชั่นของพฤติกรรมสุขอนามัยมากกว่าการปรับปรุงบริการเพียงอย่างเดียว(Kolsky 1993; Esrey 1996) โปรแกรมสุขอนามัยส่วนบุคคลมีแนวโน้มที่จะลดการแพร่กระจายของโรคน้ำล้าง(การแพร่กระจายผ่านทางสุขอนามัยส่วนบุคคลที่ไม่เพียงพอ) และอาจจะเป็นน้ำที่เกิดจากโรค (การแพร่กระจายผ่านทางน้ำที่ปนเปื้อน) รวม. การศึกษาครั้งนี้ได้ให้เรามีโอกาสที่จะสำรวจที่สำคัญของวิธีการที่แตกต่างกันของการแพร่กระจายของโรคที่เกี่ยวข้องกับน้ำโดยเฉพาะอย่างยิ่งโรคอุจจาระร่วง ลักษณะที่กว้างขวางของลิ้นชักของน้ำ (DOW II) การสำรวจจะช่วยให้การวิเคราะห์ความสำคัญของเส้นทางการส่งผ่านที่แตกต่างกันและทำให้ประสิทธิภาพของการแทรกแซงนโยบายที่แตกต่างกัน ผลการวิจัยที่เกี่ยวข้องกับน้ำทางเลือกแหล่งที่มาและการเข้าถึงและการใช้น้ำที่ได้รับการตีพิมพ์อื่นๆ (ธ อมป์สัน et al. 2002) กระดาษนี้เพิงผลกระทบที่เป็นไปได้ของการสุขาภิบาลและน้ำรูปแบบการใช้งานและบางแง่มุมของพฤติกรรมสุขอนามัยในความชุกของโรคท้องร่วงในเคนยาแทนซาเนียและยูกันดา. วัสดุและวิธีการข้อมูลและผลที่นำเสนอในบทความนี้จะขึ้นอยู่กับการสำรวจของผู้ประกอบการในแอฟริกาตะวันออก สำรวจได้ดำเนินการในปี 1997 ใน 33 เว็บไซต์แอฟริกาตะวันออกศึกษาในการรายงานข่าวน้ำประปาในปี2000 (ปี 1990 ในวงเล็บ) ความสามารถในการสุขาภิบาลในปี 2000 (ปี 1990 ในวงเล็บ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เวชศาสตร์เขตร้อนนานาชาติและสุขภาพ

เล่ม 7 ไม่มี PP 750 – 9 กันยายน 2545 ให้

เจ. เค. tumwine et al . โรคอุจจาระร่วง และผลของแหล่งข้อมูลที่แตกต่างกันน้ำ

ปัญหา
ลิ้นชักเดิมของน้ำ ( สีขาว et al . 1972 ) ศึกษา
แตกต่างระหว่างสี่หมายถึงทางเลือกของการส่งผ่านของโรคที่เกี่ยวข้องกับน้ำ น้ำล้าง น้ำ - borne โดยน้ำที่ใช้ , และ
แมลงเวกเตอร์ ตั้งแต่นั้นมา
มีการจัดการที่ดีของการเน้นที่น้ำและสุขาภิบาลของการปรับปรุงเพื่อลดการส่งผ่านเส้นทางเหล่านี้ .
ในการตรวจทานของมากกว่า 60 การศึกษา esrey et al . ( 1985 )
พบว่ามัธยฐานดีจึง TS ของบริการการปรับปรุง
ลด 25% จากการท้องเสียดีขึ้น
น้ำไปใช้ ร้อยละ 22 จากการกำจัดของเสียในร่างกายดีขึ้น
และ 16% จากการปรับปรุงคุณภาพน้ำ
.แต่การช่วงชิงยังคงพัดกระหน่ำในพื้นที่หลาย
ที่ปรึกษาสอบสวนบทบาทของน้ำในการปรับปรุง
ลดอาการท้องเสีย ความเจ็บป่วย ในสาขาที่เกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์ข้าม
8 ประเทศ ( รวมทั้งยูกันดา ) esrey ( 1996 ) พบว่า การปรับปรุงสุขาภิบาลปรึกษา

มากครับจึงมีขนาดใหญ่กว่าการใช้น้ำ ในอินโดนีเซีย และ wibowo
tisdell ( 1993 ) ให้หลักฐานเพิ่มเติมของ
cacy จึง EF ของน้ำและสุขาภิบาลในการปรับปรุงสถานะสุขภาพ .
ในรีวิว 29 การศึกษาความชุกในการแพร่
ยูกันดา , Burton และ wamai ( 1992 ) พบว่า ความชุกของการเกิดโรคอุจจาระร่วงใน 2 สัปดาห์ก่อนการสำรวจ
เป็น 8.6 ( 19.5 ล้านบาท อัตราที่สูงขึ้นของโรคอุจจาระร่วง มีความสัมพันธ์กับแหล่งที่มาของน้ำ และไม่มีการป้องกัน
ขาดส้วม ใน
แสงของการศึกษาแบบนี้ความพยายามมาก
ไปพัฒนาปรับปรุง
เครื่องประปาสุขาภิบาล อย่างไรก็ตาม แม้การลงทุนในน้ำ
และสุขาภิบาลโปรแกรม , ประชากรที่เข้าถึง
น้ำปลอดภัยในแอฟริกาตะวันออกยังคงต่ำดังแสดงในตารางที่ 1
/ ยูนิเซฟจึง gures ซึ่งรายการที่ครอบคลุมการให้บริการใน
1990 และ 2000 ( WHO / UNICEF 2000 ) แน่นอนในบางกรณีคุ้มครองได้ลดลงโดยประมาณ
:การประปาชุมชนเมือง
ในเคนยาและยูกันดาและสุขาภิบาลชนบทในยูกันดาได้
เสื่อมโทรม การเปลี่ยนแปลงในความคุ้มครองโดยรวมจะได้รับผลกระทบจากการเพิ่มประชากรในเมือง
. เกือบ 42 ล้านคน
ในประเทศทั้งสามไม่ได้มีการเข้าถึงÔปรับปรุงÕ
ประปาและ 13 ล้านไม่สามารถเข้าถึง
ÔปรับปรุงÕสุขาภิบาลเครื่อง .
ครอบคลุมบริการสุขาภิบาลทั่วไป เดอ จึงเป็น
เน็ดสัดส่วนของประชากรที่มีการเข้าถึงÔอย่างน้อย
ตาราง 1 น้ำประปาและสุขาภิบาล
ครอบคลุมในแอฟริกาตะวันออก 1990 และ 2000

พอไก่ขายทิ้งเครื่องที่มีประสิทธิภาพสามารถ
ป้องกันมนุษย์ สัตว์ และแมลง ติดต่อกับไก่Õ .
เครื่องเหมาะช่วงจากง่ายแต่ป้องกันหลุมส้วมไปห้องน้ำกับfl
( ช . ที่ 1996 ) น้ำ