were varied in different locations,

were varied in different locations, significant high Pb and Ni concentration
was found in tilapia (Fig. 2a) and mandarin fish
(Fig. 2c) in all locations, respectively. In the PRD, which is influenced
by intensive and extensive human activities, a considerable
proportion of heavy metals in the environment is of anthropogenic
origin. Although rock weathering, atmospheric deposition and
phosphate mineral sources are the natural inputs of heavy metals
to water systems (Knox et al., 2006; Zhou et al., 2007), different
anthropogenic activities such as discharges from electroplating
and textile factories, ship antifouling paints, agricultural runoff
and vehicle emissions all contribute to heavy metal pollution in
marine sediments (Zhou et al., 2007). These toxic metals consequently
accumulate in fish muscle, threatening human health
through the consumption of contaminated fish. Such non-essential
metals also poses the most harm since continuous exposure of
organisms to low concentrations of these metals may result in
their bioaccumulation, and their subsequent transfer to human
beings via the food chain (Sindayigaya et al., 1994; Chale, 2002).
Moreover, since tilapia consumes vast varieties of natural foods
such as plankton, green leaves, benthic organisms, aquatic invertebrate,
larval fish detritus and decomposing organic matter (a large
number of heavy metals may end up at the bottom of fishponds via
excretion and adsorb onto sediment particles) (Zhou et al., 2000),
tilapia may ingest a considerable amount of contaminated sediment,
together with other food items, and hence, rather high metal
concentrations were found in the muscle of tilapia (Nakayama
et al., 2010).
For the comparison of same species sampled in different locations
(Table 3), regardless of topography, the heavy metal concentrations
of the fish species were varied in different locations

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีแตกต่างกันในสถานต่าง ๆ สำคัญสูง Pb และ Ni สมาธิ
พบในปลานิล (Fig. 2a) และปลาแมนดาริน
(Fig. 2c) ในทุกพื้นที่ ตามลำดับ ใน PRD ซึ่งได้รับอิทธิพล
โดยเร่งรัด และครอบคลุมกิจกรรมต่าง ๆ ของมนุษย์ เป็นจำนวนมาก
สัดส่วนของโลหะหนักในสิ่งแวดล้อมเป็นมาของมนุษย์
จุดเริ่มต้นของการ แม้ว่าหินสะสม weathering บรรยากาศ และ
แหล่งแร่ฟอสเฟตมีอินพุตธรรมชาติของโลหะหนัก
ระบบน้ำ (น็อกและ al., 2006 โจว et al., 2007), แตกต่าง
กิจกรรมมาของมนุษย์เช่นการปล่อยจากไฟฟ้า
และโรง งานสิ่งทอ การจัดส่งสีชื้น ไหลบ่าเกษตร
และปล่อยรถทั้งหมดนำไปสู่มลพิษโลหะหนักใน
ตะกอนทะเล (โจว et al., 2007) สารพิษเหล่านี้ดังนั้นโลหะ
สะสมอยู่ในกล้ามเนื้อปลา คุกคามสุขภาพมนุษย์
ผ่านการบริโภคปลาปนเปื้อน ดังกล่าวไม่ใช่หอม
โลหะยังส่อเค้าอันตรายมากที่สุดตั้งแต่ถ่ายภาพต่อเนื่องของ
ชีวิตเพื่อความเข้มข้นต่ำสุดของโลหะเหล่านี้อาจส่งผลให้
bioaccumulation ของพวกเขา และไปส่งของต่อมามนุษย์
เทพผ่านห่วงโซ่อาหาร (Sindayigaya et al., 1994 Chale, 2002) .
นอก เนื่องจากปลานิลใช้อาหารธรรมชาตินานาพันธุ์มากมาย
แพลงก์ตอน ใบไม้เขียว ธรรมชาติสิ่งมีชีวิต น้ำกระดูก สันหลัง,
ปลา larval detritus และพืชพันธุ์อินทรีย์ (ขนาดใหญ่
จำนวนโลหะหนักอาจจบลงที่ด้านล่างของสระปลาผ่าน
การขับถ่าย และชื้นบนอนุภาคตะกอน) (โจวและ al., 2000),
นิลอาจ ingest จำนวนตะกอนปนเปื้อน เป็นจำนวนมาก
พร้อมรายการอาหารอื่น ๆ และด้วยเหตุ นี้ โลหะค่อนข้างสูง
ความเข้มข้นพบในกล้ามเนื้อของปลานิล (นะกะยะมะ
et al., 2010) .
สำหรับการเปรียบเทียบพันธุ์เดียวกันกับตัวอย่างในตำแหน่ง
(Table 3) ไม่ถือ ความเข้มข้นโลหะหนัก
ปลา พันธุ์แตกต่างกันในสถานต่าง ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แตกต่างกันในสถานที่ที่แตกต่างกันมาก สูงและความเข้มข้นตะกั่วนิ
พบในปลานิล ( รูปที่ 2A ) และปลาแมนดาริน
( รูปที่ 2 ) ในสถานที่ทั้งหมด ตามลำดับ ใน PRD ซึ่งเป็นอิทธิพลจากกิจกรรมของมนุษย์อย่างละเอียดและเข้มข้น

มาก สัดส่วนของโลหะหนักในสิ่งแวดล้อมของมนุษย์
ที่มา ถึงแม้ว่าการสะสมหิน , และบรรยากาศ
แหล่งแร่ฟอสเฟตเป็นปัจจัยธรรมชาติของโลหะหนัก
ระบบน้ำ ( Knox et al . , 2006 ; โจว et al . , 2007 ) , จากกิจกรรมของมนุษย์ที่แตกต่างกัน เช่น การปล่อยจากโรงงานชุบโลหะ

และสิ่งทอ , เรือ antifouling สี , ไหลบ่าการเกษตร
และมลพิษจากรถยนต์ทั้งหมดสนับสนุนมลพิษโลหะหนักในตะกอนทะเล
( โจว et al . , 2007 ) โลหะที่เป็นพิษเหล่านี้จึง
สะสมในกล้ามเนื้อปลา ขู่
สุขภาพของมนุษย์ผ่านการปนเปื้อนในปลา เช่นไม่สําคัญ
โลหะยัง poses อันตรายมากที่สุดตั้งแต่การเปิดรับอย่างต่อเนื่องของสิ่งมีชีวิตเพื่อความเข้มข้นต่ำของโลหะ

เหล่านี้อาจส่งผลในการสะสมของพวกเขาและต่อมาโอนให้มนุษย์
มนุษย์ผ่านห่วงโซ่อาหาร ( sindayigaya et al . , 1994 ; ชา , 2002 ) .
นอกจากนี้เนื่องจากปลานิลกินพันธุ์มากมายของอาหารธรรมชาติ
เช่นแพลงก์ตอน , ใบสีเขียว , ชีวิตสัตว์ , น้ําปลา และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
detritus อินทรีย์ที่เน่าหนอน ( จํานวนมาก
ของโลหะหนักที่อาจสิ้นสุดขึ้นที่ด้านล่างของ fishponds ผ่านการขับถ่ายดูดซับบนอนุภาคตะกอนและ
) ( โจว et al . , 2000 )
ปลานิลจะกินมาก ปริมาณของตะกอนปนเปื้อน
ร่วมกับรายการ อาหารอื่น ๆและดังนั้นจึงค่อนข้างโลหะ
ความเข้มข้นสูงที่พบในกล้ามเนื้อของปลานิล ( นากายามะ
et al . , 2010 ) .
สำหรับการเปรียบเทียบตัวอย่างชนิดเดียวกันในสถานที่แตกต่างกัน
( ตารางที่ 3 ) โดยไม่คำนึงถึงลักษณะภูมิประเทศ , ปริมาณโลหะหนัก
ของปลาชนิดนี้แตกต่างกันไปใน สถานต่าง ๆ