The concepts of Carrying Capacity,

The concepts of Carrying Capacity, the ROS, LAC, VIM, VAMP and the Tourism Optimization Management Model (TOMM) are examples of visitor planning and management frameworks. Each is intended to complement existing management and decision-making processes (Pigram and Jenkins, 2005).
Carrying Capacity is fundamental to environmental protection and sustainable development. It refers to the maximum use of any site without causing adverse impact upon the society, economy and culture of the area. Carrying capacity limits can sometimes be difficult to quantify, but they are essential to environmental planning for tourism and recreation.

Clark and Stankey (1979) initially proposed a series of four levels of development, or management classes under the ROS system:
 semi-modern
 modern
 semi-primitive
 primitive
Factors used to describe management classes were
 access
 other non-recreational resource uses
 on-site management
 social interaction
 acceptability of visitor impacts
 acceptable level of regimentation
More recently the ROC has been used to establish the classification criterion and framework for a local ecotourism venture in Taiwan. A number of opportunity classifications were identified including ‘specialized and middle adventure’, ‘specialized’, ‘middle and popular ecotourism experience’ and ‘cultural scanning’ (Huang and Lo, 2005).
Limitations of the ROS are related to its basis in recreational carrying capacity, which is seen as the product of technical assessments, as opposed to value judgments that weigh resource and social impacts, along with human needs and values (McCool, 1990).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

The concepts of Carrying Capacity, the ROS, LAC, VIM, VAMP and the Tourism Optimization Management Model (TOMM) are examples of visitor planning and management frameworks. Each is intended to complement existing Management processes and decision-Making (Pigram and Jenkins, 2005th). Carrying Capacity is fundamental to sustainable Development and Environmental Protection. It refers to the maximum use of any site without causing adverse impact upon the society, economy and culture of the area. Carrying capacity Limits Can sometimes be difficult to quantify, but they are Essential to Environmental planning for Tourism and Recreation. Clark and Stankey (the 1979th) initially Proposed a Series of Four levels of Development, or Management classes under the ROS System: o semi-Modern. o Modern o semi-primitive o primitive Factors used to describe Management classes were o Access o Other non-recreational Resource uses o on-Site Management o social Interaction o acceptability of visitor impacts o Acceptable level of regimentation More recently the ROC has been used to. establish the classification criterion and framework for a local ecotourism venture in Taiwan. A Number of Opportunity classifications were identified including 'specialized and MIDDLE Adventure', 'specialized', 'MIDDLE and popular ecotourism Experience' and 'Cultural Scanning' (Huang and Lo, 2,005th). Limitations of the ROS are Related to ITS basis in recreational. carrying capacity, which is seen as the product of technical assessments, as opposed to value judgments that weigh resource and social impacts, along with human needs and values ​​(McCool, 1990).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แนวความคิดของการดำเนินความจุ, ชมพู, LAC, เสียงเรียกเข้า, ปะติดปะต่อและการเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการการท่องเที่ยวแบบจำลอง (tomm) เป็นตัวอย่างของการวางแผนของผู้เข้าชมและกรอบการบริหารจัดการ. แต่ละคนมีจุดมุ่งหมายเพื่อเสริมที่มีอยู่ในกระบวนการการบริหารจัดการและการตัดสินใจ (Pigram และเจนกิ้นส์ 2005 ).
สมรรถนะเป็นพื้นฐานของการพัฒนาอย่างยั่งยืนและการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม. มันหมายถึงการใช้งานสูงสุดของเว็บไซต์ใด ๆ โดยไม่ก่อให้เกิดผลกระทบร้ายแรงต่อเศรษฐกิจสังคมและวัฒนธรรมของพื้นที่. Carrying ขีด จำกัด กำลังการผลิตบางครั้งอาจเป็นเรื่องยากที่จะหาจำนวน แต่พวกเขามี ที่จำเป็นเพื่อการวางแผนสิ่งแวดล้อมเพื่อการท่องเที่ยวและสันทนาการ. คลาร์กและ Stankey (1979) ครั้งแรกที่นำเสนอซีรีส์สี่ระดับของการพัฒนาหรือการเรียนการบริหารจัดการภายใต้ระบบ ROS: . o กึ่งโมเดิร์นทันสมัย ​​o o กึ่งโบราณดั้งเดิม o ปัจจัยที่ใช้ในการ อธิบายการบริหารจัดการชั้นเรียนมีการเข้าถึง o o อื่น ๆ ที่ไม่ได้ใช้ทรัพยากรที่พักผ่อนหย่อนใจo บนเว็บไซต์การจัดการo ปฏิสัมพันธ์ทางสังคมยอมรับ o ผลกระทบของผู้เข้าชมo ระดับที่ยอมรับได้ของกองทหารร็อคเมื่อเร็ว ๆ นี้ได้รับการใช้ในการ สร้างเกณฑ์การจำแนกประเภทและกรอบการทำงานสำหรับกิจการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในท้องถิ่นในไต้หวัน. จำนวนการจำแนกประเภทโอกาสถูกระบุรวมทั้ง 'การผจญภัยและความเชี่ยวชาญ MIDDLE', 'พิเศษ', 'MIDDLE และการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่เป็นที่นิยมประสบการณ์' และ 'การสแกนวัฒนธรรม (Huang และดูเถิด 2005). ข้อ จำกัด ของ ROS จะเกี่ยวข้องกับการพื้นฐานในการพักผ่อนหย่อนใจ ขีดความสามารถซึ่งถูกมองว่าเป็นผลิตภัณฑ์ของการประเมินทางเทคนิคเมื่อเทียบกับการตัดสินค่าที่มีน้ำหนักทรัพยากรและผลกระทบทางสังคมพร้อมกับความต้องการของมนุษย์และค่านิยม (แม็คคูล, 1990)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนวคิดของแบกความจุ , รอสครั่ง , วิม แวมไพร์และเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการการท่องเที่ยวแบบ ( tomm ) เป็นตัวอย่างของการวางแผนและการจัดการของผู้เข้าชมกรอบ . แต่ละมีวัตถุประสงค์เพื่อเสริมกระบวนการการจัดการที่มีอยู่และการตัดสินใจ ( pigram และ เจนกิ้นส์ , 2005 ) .
แบกความจุเป็นพื้นฐานของการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาอย่างยั่งยืนมันหมายถึงการใช้สูงสุดของเว็บไซต์ใด ๆ โดยไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสังคม เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของชุมชน แบกจำกัดความจุบางครั้งสามารถยากที่จะหา แต่พวกเขาจะสรุปการวางแผนสิ่งแวดล้อมเพื่อการท่องเที่ยวและนันทนาการ

คลาร์กและ stankey ( 1979 ) ตอนแรกเสนอชุดสี่ระดับของการพัฒนาหรือการจัดการเรียนภายใต้ระบบ :
รอสกึ่งโมเดิร์นกึ่งทันสมัย

ดั้งเดิม

ดั้งเดิมปัจจัยที่ใช้เพื่ออธิบายบทเรียนการจัดการอยู่

เข้าถึงทรัพยากรนันทนาการอื่น ๆไม่ใช้
การจัดการปฏิสัมพันธ์ในสังคม

การยอมรับของผู้เข้าชมจากระดับของกองทหาร

เมื่อเร็ว ๆ นี้ผลที่ได้ถูกใช้เพื่อสร้างเกณฑ์และกรอบสำหรับการลงทุน การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ท้องถิ่นในไต้หวัน หมายเลขของโอกาสหมวดหมู่ระบุเฉพาะ และรวมถึง ' ผจญภัย ' กลาง ' พิเศษ ' ' กลางและประสบการณ์การท่องเที่ยวเชิงนิเวศวัฒนธรรมที่นิยมและ ' สแกน ' ( Huang และดูเถิด , 2005 ) .
ข้อจำกัดของ ROS เกี่ยวข้องกับพื้นฐานในนันทนาการแบกความจุ ซึ่งจะเห็นเป็นผลิตภัณฑ์ของการประเมินทางด้านเทคนิค ซึ่งตรงข้ามกับการตัดสินคุณค่าว่าชั่งทรัพยากรและผลกระทบทางสังคม พร้อมกับความต้องการของมนุษย์ และคุณค่า แมคคูล 1990 ) .