Separation ofamylose and amylopecti

Separation of
amylose and amylopectin has been a matter of interest
for many years, but only limited success has been
achieved (Cornell, McGrane & Rix, 1999). Previous
studies on cereal starch samples using sedimentation
velocity experiments have shown a sedimentation coefficient
of about 4–10S for amylose and 100–400S for
amylopectin (see, e.g. Lelievre, Lewis & Marsden, 1986;
Fronimos, 1990; Millard, Wolf, Dintzis & Willett, 1999).
Meanwhile it has been shown that the sedimentation
coefficients of the starch components are highly concentration
dependent (Tongdang, Bligh, Jumel & Harding,
1999).
In this study we introduce what we believe is a novel
technique especially in cereal science for partial fractionation
of amylose and amylopectin using ultracentrifugation.
In this method separation of amylose and
amylopectin has been achieved on the basis of their
differences in size and sedimentation rates, when applied
in a preformed density gradient of sucrose in a zonal
ultracentrifuge. The need for a density gradient for a
better separation result is firstly to prevent convection
within the rotor, which would disrupt the bands of
particles as they sediment, and secondly, to increase the
relative centrifugal field, thus maintaining an almost

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แยก
อะไมโลสและอะไมโลได้รับเรื่องของดอกเบี้ย
มานานหลายปี แต่เพียง จำกัด ประสบความสำเร็จได้รับการประสบความสำเร็จ
(rix คอร์เนล McGrane &, 1999)
หน้าที่ศึกษากับตัวอย่างแป้งธัญพืชโดยใช้การทดลองตกตะกอน
ความเร็วได้แสดงให้เห็นค่าสัมประสิทธิ์การตกตะกอน
ประมาณ 4-10s กับอะไมโลสและ 100-400s เพื่อ
amylopectin (ดู Marsden เช่น Lelievre, lewis & 1986;
fronimos,1990. Willett MILLARD หมาป่า dintzis &, 1999) ในขณะเดียวกัน
จะได้รับการแสดงให้เห็นว่าการตกตะกอน
สัมประสิทธิ์ของส่วนประกอบของแป้งที่มีความเข้มข้นสูงขึ้น
(tongdang, ไบลห์ Jumel &ฮาร์ดิ้ง
1999)
ในการศึกษานี้. เราแนะนำสิ่งที่เราเชื่อว่าเป็นนวนิยาย
เทคนิคโดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านวิทยาศาสตร์ธัญพืชเพื่อแยกบางส่วนของอะไมโลส
และ amylopectin ใช้ ultracentrifugation.
ในการแยกวิธีนี้ของอะไมโลสและอะไมโล
ได้รับการประสบความสำเร็จบนพื้นฐานของความแตกต่างของพวกเขา
ในอัตราขนาดและการตกตะกอนเมื่อนำมาใช้
ในการไล่ระดับความหนาแน่น preformed ของน้ำตาลซูโครสในแถบ
ultracentrifuge ที่จำเป็นสำหรับการไล่ระดับความหนาแน่นสำหรับผลการแยก
ดีขึ้นเป็นครั้งแรกเพื่อป้องกันไม่ให้ความร้อนภายใน
โรเตอร์ซึ่งจะทำลายแถบ
อนุภาคที่พวกเขาตะกอนและประการที่สองเพื่อเพิ่ม
ญาติสนามแรงเหวี่ยงดังนั้นการรักษาเกือบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แบ่งแยก
และและ amylopectin มีเรื่องน่าสนใจ
สำหรับหลายปี แต่เฉพาะ จำกัดประสบความสำเร็จ ได้รับ
สำเร็จ (Cornell, McGrane & Rix, 1999) ก่อนหน้านี้
ศึกษาธัญพืชแป้งตัวอย่างที่ใช้ตกตะกอน
ทดลองความเร็วได้แสดงสัมประสิทธิ์ตกตะกอน
ของเกี่ยวกับ 4–10S สำหรับปรับและ 100–400S สำหรับ
amylopectin (ดู เช่น Lelievre ลูอิส&มาร์สเดน 1986;
Fronimos ปี 1990 Millard หมาป่า Dintzis & Willett, 1999) .
ในขณะเดียวกัน ก็ได้แสดงที่ตกตะกอน
สัมประสิทธิ์ของส่วนประกอบของแป้งมีความเข้มข้นสูง
ขึ้น (Tongdang, Bligh, Jumel &ดดิง,
1999) .
ในการศึกษานี้เราแนะนำ สิ่งที่เราเชื่อว่าเป็นนวนิยาย
เทคนิคในศาสตร์ธัญพืชสำหรับแยกส่วนบางส่วนโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
และและ amylopectin ใช้ ultracentrifugation
ในการนี้วิธีแบ่งแยกและ และ
amylopectin แล้วประสบความสำเร็จบนพื้นฐานของความ
ความแตกต่างในขนาดและตกตะกอนอัตรา เมื่อใช้
ในการไล่ระดับความหนาแน่นถึง preformed ขอบของซูโครสในการยัง
ultracentrifuge ต้องการไล่ระดับความหนาแน่นสำหรับการ
ผลการแยกที่ดีกว่าคือประการแรกเพื่อ ป้องกันการพา
ภายในใบพัด ที่จะรบกวนวงของ
อนุภาคเหล่านั้นตะกอน และประการที่ สอง เพิ่มการ
แรงเหวี่ยงฟิลด์ที่สัมพันธ์กัน ดังนั้น รักษาการเกือบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การแยกการ
ยางมากขึ้นทั้งนี้เพื่อให้ตรงกับและ amylopectin ได้รับการเรื่องที่น่าสนใจของ
ซึ่งจะช่วยเป็นเวลาหลายปีแต่ประสบความสำเร็จจำกัด(มหาชน)มีเพียงการ
ซึ่งจะช่วยได้(คอร์เนลล์ mcgrane & rix 1999 ) ก่อนหน้า
ซึ่งจะช่วยการศึกษาในเรื่องข้าวแป้ง,ตัวอย่างการใช้ตะกอน
ซึ่งจะช่วยแสดงความเร็วการทดลองมีตะกอนที่ตัวเลข
ของประมาณ 4 - 10 S สำหรับยางมากขึ้นทั้งนี้เพื่อให้ตรงกับและ 100 - 400 S สำหรับ
amylopectin (ดูที่,เช่น lelievre , Lewis & marsden , 1986 ;
fronimos ,1990 ; millard ,สุนัข, dintzis & willett , 1999 )..
ในขณะที่มีการแสดงให้เห็นว่าที่ตะกอน
coefficients ของแป้งคอมโพเนนต์จะได้ขึ้นอยู่กับความเข้มข้น
( tongdang , bligh , jumel &ฮาร์ดิง,
1999 ). n ในการศึกษานี้เราจะแนะนำสิ่งที่เราเชื่อว่าเป็นนวนิยาย
เทคนิคโดยเฉพาะในซีเรียลวิทยาศาสตร์สำหรับบางส่วนของโครงการขยายกำลัง
และ amylopectin ยางมากขึ้นทั้งนี้เพื่อให้ตรงกับการใช้ ultracentrifugation .
ในวิธีนี้การแยกการยางมากขึ้นทั้งนี้เพื่อให้ตรงกับและ
amylopectin ได้รับการทำบนพื้นฐานของ
ความแตกต่างของพวกเขาในอัตราตะกอนและขนาดเมื่อนำมาใช้
ซึ่งจะช่วยในการไล่ระดับสีความหนาแน่น preformed ของซูโครสในเป็นวงๆ
ultracentrifuge ที่ ความต้องการสำหรับการไล่ระดับสีความหนาแน่นสำหรับผลการแบ่ง
ซึ่งจะช่วยได้ดียิ่งขึ้นคือประการแรกเพื่อป้องกันไม่ให้การพาความร้อน ภายใน ใบพัด
ซึ่งจะช่วยได้ซึ่งจะทำให้ความถี่ของ
อนุภาค ที่ตะกอนและประการที่สองเพื่อเพิ่มฟิลด์หอยโข่งซึ่งญาติ
ซึ่งจะช่วยทำให้การรักษาได้เกือบ