Author POVChoi Dongwook. Se7en. Wha

Author POV
Choi Dongwook. Se7en. Whatever name you know him by it didn't matter. You still knew who he was. And in the K-pop world, he was legend. One of YG Entertainment's eldest artists, most widely known in almost every field that the industry had to offer. And his dashing good looks gave him even more of an edge. Dongwook has fought his battles and has earned his rightful place on top. You would think a man of his stature had no care in the world. Anyone who went against him was his so-called "hater". No one's opinion would even graze the surface of his ego. But you are sadly mistaken. When someone like Dongwook is this high of the ground, his one and only major fear is falling and never getting back up. Of course in a spotlight this big, no one has room to hide skeletons in their closet. But Dongwook did. Lucky for him he was a good liar. But he didn't know how long he would have to hold in the most important factor of his life.

He didn't know who would except him if society knew he was gay....

Author POV 9 Years Ago: 2003

Dongwook was exhausted. The water bottle couldn't never be enough to quench his thirst. His shirt and even his sweatpants were drenched in sweat. All from his rehearsals. Perfecting his dancing was crucial. He wanted to be the best in the business, and to get there was through his dancing. Singing was a synch. But dancing... he wasn't the best. Especially this one move... It just wouldn't work for him, of course. Him and his terrible luck. Just trying so hard just to not get anywhere is frustrating. And of all people, Dongwook would know. That's his life story.

As he continued, the dancing just seemed to get worse. Maybe he was hallucinating from his extreme dehydration or just overwhelmingly exhausted. Either way, it was tearing him apart inside. Even his backup dancers saw the rage growing deep within his eyes. "Alright, alright. Take 5 you guys. I don't want to wear you out.", admitted Se7en. Though his backup dancers made him look good, he wanted to perfect it himself. As everyone sat down in a corner, Dongwook began blaring the music once more. The echoes swelling within the room. "Gosh, look at him... He is trying soo hard! I really do admire him and his dedication.", said one dancer. "Of course he is. He's working his ass off. Especially when his debut is around the corner, I'd be shitting bricks right about now if I was him.", responded another. "If he is even shitting at all I mean look at him. He's a twig! Its like no food is entering his body at all!", exclaimed a third. Dongwook couldn't hear the commotion over his physical, and probably decaying, mental state. After a bit of a debate, they all decide to leave him alone to rehearse. Hopefully, everything that needs to be sorted out personally will be during his isolated time, thought the dancing group.

After their farewells to the solo singer, he sighed. A bit from relief and a bit from exhaustion. There are no words to describe the strenuous activity he has put himself through, and also what that is doing to his body. As he was making his way to close the door, something stopped him dead in his tracks. Something that seemed so unfamiliar. His reflection. He stared at his sad reflection in the mirror. Skin unusually pale, cheek bones beginning its emergence from the sides of his head. And then there was his face. Deep, dark sacks of sleep making a home under his coco brown orbs. Crow's feet stretching from the corners of his tired eyes out toward the sides of his face. His hair, not being washed in over a week, was staring to give off an unfamiliar musky smell that was signaling further his feeble attempt to keep up his personal hygiene. He was just a lost cause. Being dedicated taxed a heavy toll on his physical state. And somewhere in his mind, he knew he needed a break. But the rest-deprived section of his distraught mind took over and quickly changed his judgement. Choi Dongwook was slowly slipping into madness.

After staring at his almost lifeless being, he decided to continue, of course. Dongwook could feel that he was close to completing this annoyingly strenuous task, he just knew it. For once in a long time, he felt optimistic. The singer started up the booming music again and gave it a go once more. The swaying of the hips began, popping and locking followed after, then there was that pesky move. Scared of seeing himself fail once more, he quickly sealed his eyes and just moved with the music in peace. Next thing you the music slowly faded and the dancing was over. He did it! Goddammit, he ғυϲƙing finished! As he opened his eyes, he knew his task was completed. Se7en even started to hear a light applause echo throughout the dance studio. This made him smile. But wait, someone is clapping?! Someone was watching him...

Dongwook POV

I saw him through the mirror. My first glance. That beginning look, it ignited everything. If only I would have known. Known what hit me earlier. But I don't regret it, don't get me wrong. It's just I didn't expect what was to come after his dark chocolate orbs layed upon mine...

There he was. I didn't know who that mysteriously handsome man was... Dressed in an all black training outfit. Is he a new one? He looked fresh and new. Well maybe with some explaining I could get the answers I wanted. Cause a part of me wanted to talk to him So. BAD. But I'm a bitch. I'm not brave. And I'm not what you call "Out of the closet" if you catch my drift. And me and subtle don't mix. I cant blow my cover. Not now. Not so close to my debut...

Author POV

The glance was lengthy. Either of them never meant to stare so deeply into each other's eyes, but something pulled their orbs into this... trance. Even the booming music was toned out. Nothing was to interrupt this first meeting. Luckily, Dongwook's brain still functioned after that minor shutdown and literally shook his head out of the state of limbo he was paralyzed in. *Wow... That was... weird. But intense, and... hot.*, thought the dazed dancer. All this foreplay, if you will, with someone he didn't even know. This must be different. Must be special.

After his awakening, Dongwook looked down and smirked. He felt flattered, blushing slightly at the unknown man still burning his gaze into him. Dongwook swayed over to the boombox and turned up the music a bit. This caused the music to echo, which in turn awoke this man. After realizing what state his was in, the only words his mind can form were, *I need to know his name.*

The unknown visitor sluggishly began to move into the dance studio. Walking slow enough so he could be able to observe and absorb every move he made. He could watch him dance for hours. Dongwook on the other hand, found this to be a bit intimidating. And it wasn't like he could avoid the gaze and keep dancing either. The mirrors mocked his awkwardness and the man's death stare. He wanted to say something, or at least confront him, because this wasn't too flattering anymore. Just as he was gonna make a sound, another one cancels his out.

"You're doing the move wrong", mumbled this unknown observer.

He saw those enticing lips move through his prominent presence in the mirror but couldn't hear a thing. But who could hear anything with this damn boombox blasting. He lightly swayed over and pressed pause.

"Repeat please?", Dongwook playfully spoke.

The stranger formed a light smirk and stated nonchalantly, "You're doing it wrong."

His mind went blank. *Holy shit! Is he serious? He can't be serious! Maybe he is just ғυϲƙing with me. Lord, who is this man?*

Dongwook chuckled. "Hehe, not to sound cocky but I know what I did. I finished the dance and I felt it. I did it right. I have no idea what the hell you are talking about."

The man who still remains nameless chuckled as well. "Ok, but I SAW it. You know with eyes? And you were a bit off."

Dongwook's eyed widened. Flames about to explode from within his ears. But he kept his composure as best as he could. He brushed it off, smirked, looked away and rubbed his chin. "And who are you again? Some sort of expert?", stated Se7en bluntly. Sensing his uneasiness, the stranger just grinned. *I must have hit a nerve. Teehee.*,thought the observer. That teehee exposed itself as a smile. Dongwook tried not to blush at the sweetly given smile. *His Dimples... He has dimples... Cute~… Wait, what the ғυϲƙ am I saying? Don't let his little charm fool you! This weirdass just dissed your dancing!*, quickly thought Dongwook. He mentally slapped himself and was back on topic.

"And what the ғυϲƙ do you think you're smiling at?! You dufus!", remarked the angered dancer. "You. Your temper. It's... cute.", simply stated the unknown man.

*Now you're dead*, spoke Se7en in his mind.

The dancer's eyes expanded. The fact that this creepy ass stranger was not taking him seriously infuriated him. Especially when no one ever did. But the people who did that were people who were close to him, like friends who just loved to play around. Never from some random watchman. So he was highly upset. Though he had the right of way to completely explode on this man, he gracefully kept his composure. He had an image to uphold and god only knows who this man is and what he could do if he even was anyone important.

Dongwook just shook his head. As he chuckled his anger out he said, "Well maybe you would be mad too if some random ass stranger was completely ruining your mood after accomplishing something big. Like finishing a dance for his debut. That's more than you will ever accomplish." At this point, being a gentleman was not on his radar. Surprised at his sudden outburst, the strange man decided to play along. He wasn't stupid. No one could ever get this mad at some friendly advice. Especially, when you saw with your own eyes something was wrong. And by the way Dongwook stared at him, he knew they both felt the attraction. He was just playing hard to get.

"Look, I'm not trying to tea

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขียน POV
Choi Dongwook Se7en ชื่ออะไรก็ตามคุณทราบเขาเป็นไม่ได้เรื่อง คุณยังรู้ว่าที่เขา และในโลกเค-ป็อป เขาเป็นตำนาน หนึ่งของ YG บันเทิงคนศิลปิน รู้จักกันอย่างแพร่หลายในเกือบทุกเขตที่มีอุตสาหกรรมที่ให้ และดูดีมีชีวิตชีวาของเขาให้เขาได้ขึ้นขอบ Dongwook ได้สู้การต่อสู้ของเขา และได้รับตำแหน่งของเขามาอยู่ด้านบน คุณจะคิดว่า เป็นคนรูปร่างของเขาก็ไม่ดูแลโลก ใครไปกับเขานั้นเขาเรียกว่า "hater" ไม่เห็นแม้จะ graze พื้นผิวของอาตมาเขา แต่คุณจะเศร้าดาวตามปกติ เมื่อคนชอบ Dongwook นี่สูงของพื้นดิน หนึ่งของเขา และรายเดียว กลัวเป็นล้ม และไม่เคยรับค่ากลับ แน่นอนในสปอตไลท์ที่นี้ใหญ่ ใครมีห้องซ่อนโครงกระดูกในตู้เสื้อผ้าของพวกเขา แต่ Dongwook ไม่ได้ โชคดีสำหรับเขาที่เขาไม่โกหกเก่ง แต่ไม่ทราบระยะเขาจะต้องเก็บไว้ในตัวที่สำคัญที่สุดของชีวิตของเขา

ไม่ทราบที่จะยกเว้นเขาถ้าสังคมรู้ว่า เขาเป็นเกย์...

เขียน POV 9 ปีที่ผ่านมา: 2003

Dongwook ถูกหมด ขวดน้ำไม่สามารถไม่เพียงพอที่จะดับความกระหายของเขา เสื้อของเขาและกางเกงวอร์มแม้เขาได้ซึ่งอยู่ในเหงื่อ ทั้งหมดจาก rehearsals ของเขา Perfecting เขาเต้นรำเป็นสำคัญ เขาต้องการดีที่สุดในธุรกิจ และเดินผ่านเขาเต้นรำนั้น ร้องเพลงได้แบบ synch แต่เต้นรำ...เขาไม่ได้ดีสุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งนี้หนึ่งย้าย... เพียงไม่ทำงานสำหรับเขา แน่นอน เขาและโชคของเขาน่ากลัว พยายามให้ยากเพียงเพื่อไม่ให้ทุกได้น่าผิดหวัง และจะทราบ Dongwook ของทุกคน เรื่องราวชีวิตของเขาได้

ตามเขาอย่างต่อเนื่อง การเต้นรำเพียงดูเหมือนจะ ทรุด บางทีเขาถูก hallucinating จากเขาคายน้ำมาก หรือเหนื่อยเพียง overwhelmingly ทั้งสองวิธี มันถูกฉีกขาดเขาแยกภายใน แม้เขาเต้นสำรองเห็นความโกรธเติบโตลึกภายในตา "ครับ ครับ ใช้ 5 พวกคุณ ฉันไม่ต้องการสวมใส่คุณออก. ", Se7en ยอมรับ แม้ว่านักเต้นสำรองของเขาทำให้เขาดูดี จะต้องพักตัวเอง ขณะที่ทุกคนนั่งลงในมุม Dongwook เริ่ม blaring เพลงอีกครั้ง Echoes ที่บวมภายในห้อง "พุทโธ่ มองเขา... เขาจะพยายามให้หนัก ฉันจริง ๆ ชื่นชมเขาและอุทิศตนของเขา กล่าวว่า นักเต้นหนึ่ง "ของเขาได้ เขากำลังทำงานของเขาลาออก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเริ่มเป็น ฉันจะเป็น shitting อิฐขวาเกี่ยวกับตอนนี้ถ้าเขาไม่ ตอบอีก "ถ้าเขาเป็นแม้ shitting ที่ ผมหมายถึง ลักษณะที่เขา เขาจะเป็น twig มันเหมือนอาหารไม่เป็นใส่ร่างกายของเขาทั้งหมด! สามทางหลุดรอด Dongwook ไม่สามารถได้ยินการหลีกหนีความวุ่นวายกว่าเขา จริง และคงผุพัง สภาวะจิต หลังจากที่บิตของการอภิปราย พวกเขาทั้งหมดตัดสินใจที่จะทิ้งให้อยู่คนเดียวเพื่อทดสอบ หวัง ทุกอย่างที่ต้องการจะแยกออกเองจะได้ในช่วงเวลาของเขาแยก คิดว่า การเต้นกลุ่ม.

หลังจากจบการร้องเดี่ยวของพวกเขา เขาถอนหายใจ บิต จากบรรเทา และบิตมา ยังไม่มีคำอธิบายได้เองผ่านกิจกรรมแข็งแรง และยัง สิ่งที่จะทำให้ร่างกายของเขา ขณะที่เขาถูกทำให้เขาปิดประตู สิ่งหยุดเขาตายในเพลงของเขา บางสิ่งที่ดูเหมือนไม่คุ้นเคยนั้น ภาพสะท้อนของเขา เขาจ้องไปที่เขาเศร้าสะท้อนให้เห็นในกระจก ผิวหนังซีดผิดปกติ กระดูกแก้มที่เริ่มต้นที่เกิดขึ้นจากด้านข้างของศีรษะ แล้ว มีหน้าของเขา ลึก มืดกระสอบของทำบ้านใต้ orbs โคโค่สีน้ำตาลของเขา เท้าของอีกาที่ยืดออกจากมุมของตาเหนื่อยออกไปทางด้านข้างของใบหน้าของเขา ผมของเขา ไม่ถูกล้างในช่วงสัปดาห์ ถูกจ้องมองให้ออกกลิ่น musky คุ้นเคยที่เพิ่มเติมคือสัญญาณความพยายามของเขาเบาบางเพื่อให้ค่าสุขอนามัยส่วนบุคคลของเขา เขาเป็นเพียงสาเหตุ lost มีทุ่มเทคิดโทรหนักบนสถานะของเขาจริง และอยู่ ในจิต ใจของเขา เขารู้ว่า เขาต้องการหยุดพัก แต่ส่วนเหลือปราศจากใจจเป็นของเขาเอาไปทั่ว และตัดสินเขาที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว Choi Dongwook ได้ลื่นไถลช้าเป็นบ้า

หลังจากจ้องเขาอยู่เกือบ lifeless เขาตัดสินใจที่ต้อง แน่นอน Dongwook อาจรู้สึกว่า เขาใกล้กับขั้นตอนนี้ต้อง annoyingly เขารู้เพียงว่า ในเวลานาน การเขารู้สึกในเชิงบวก นักร้องเริ่มขึ้นเพลงเฟื่องฟูอีกครั้ง และให้ไปหลายครั้ง เริ่มต้นสะโพก popping และล็อคตามหลัง แล้วมีย้ายที่น่ารำคาญ กลัวเห็นตัวเองล้มเหลวอีกครั้งหนึ่ง เขาตาที่ปิดสนิทอย่างรวดเร็ว และย้ายกับเพลงในความสงบ สิ่งถัดไปคุณเพลงช้าสีจางลง และการเต้นรำได้ เขาไม่ได้ Goddammit, ғυϲƙing เขาเสร็จ เป็นเขาเปิดตาของเขา เขารู้ว่า งานของเขาเสร็จ Se7en จะเริ่มฟังแสงสะท้อนปรบมือตลอดแดนซ์สตูดิโอ นี้ทำให้เขายิ้ม แต่รอ คนจะปรบมือ คนดูเขา...

Dongwook POV

ผมเห็นเขาผ่านทางกระจก รวดเร็วของฉันแรก ดูที่จุดเริ่มต้น มันลุกทุกอย่าง ถ้าเดียวที่ฉันจะได้รู้จักกัน เรียกว่าตีเร็ว แต่ฉันไม่เสียใจมัน ไม่ได้รับฉันผิด มันเป็นเพียงฉันไม่คาดหวังสิ่งที่จะมาหลังจากเขาเข้มช็อกโกแลต orbs layed เมื่อฉัน...

มีกำลัง ฉันไม่รู้ว่าที่ผู้ชายคนนั้นหล่อหายไปอย่างลึกลับ... แต่งตัวในชุดฝึกสีดำทั้งหมด เขามีใหม่ เขาดูสด และใหม่ ดีกับบางอธิบายฉันอาจได้รับคำตอบที่ ฉันต้องการ สาเหตุส่วนหนึ่งของฉันอยากคุยกับเขาปรากฏอยู่ทั้งหมด ไม่ดี แต่ผมเป็นคนบ้า ฉันไม่กล้า และผมไม่อะไรเรียก "ออกจากตู้เสื้อผ้า" ถ้าคุณจับฉันดริฟท์ และฉัน และละเอียดไม่ผสมกัน ฉันไม่สามารถพัดใบปะของฉัน อย่าเพิ่ง จ้าใกล้ตัว...ของฉัน

POV ผู้เขียน

คร่าว ๆ มีความยาว ความมึนงง ของพวกเขาไม่ตั้งใจจะมองให้ลึกลงไปในตาของผู้อื่น แต่บางสิ่งบางอย่างที่ดึงการ orbs ในนี้... แม้เพลงเฟื่องฟูถูกเหลืองกระชับออก มีอะไรไปขัดจังหวะการประชุมนี้ครั้งแรก โชคดี สมองของ Dongwook ยังคง แยกหลังจากที่ปิดเล็กน้อย และจับศีรษะของเขาอย่างแท้จริงจากสถานะของบ้านเขาเป็นอัมพาตค่ะ * ว้าว... ที่ถูก...แปลก แต่รุนแรง และ... hot.* คิดว่า นักเต้นงง ทั้งหมดนี้ foreplay ถ้าคุณจะ มีคนยังไม่ทราบ นี้ต้องแตกต่างกัน ต้องพิเศษกัน

หลังจากที่เขาตื่น Dongwook มองลงไป และ smirked เขารู้สึก flattered, blushing เล็กน้อยที่ยังไม่รู้จักคนเขียนสายตาของเขาเป็นเขา Dongwook swayed ผ่านไปบูมบอกซ์ และเปิดเพลงหน่อยครับ นี้เกิดจากเพลงดังสนั่น ที่จะปลุกคนนี้ หลังจากที่ทราบ ว่ารัฐเขามี คำเท่านั้นที่สามารถสร้างจิตใจของเขาได้, * ต้องรู้ว่าเขา name.*

ผู้เข้าชมไม่รู้จักข้อเริ่มย้ายไปแดนซ์สตูดิโอ เดินช้ามากดังนั้นเขาอาจไม่สามารถสังเกต และซึมซับไปเขาทำ เขาสามารถดูเขาเต้นชั่วโมง Dongwook บนมืออื่น ๆ พบนี้จะสับสนเล็กน้อย และมันไม่ได้เช่นเขาไม่สามารถหลีกเลี่ยงสายตา และให้เต้นรำอย่างใดอย่างหนึ่ง กระจกที่เลียน awkwardness ของเขาและของคนตายจ้อง เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง หรือน้อย เผชิญหน้าเขา เนื่องจากนี้ไม่เกินไปสอพลออีกต่อไป เหมือนเขากำลังจะทำให้เสียง อีกหนึ่งยกเลิกของเขาออก

"คุณกำลังทำการย้ายที่ไม่ถูกต้อง" mumbled นี้ไม่รู้จักนักการ

เขาเห็นริมฝีปากที่น่าหลงไหลเลื่อนสถานะของเขาโดดเด่นในกระจก แต่ไม่สามารถได้ยินสิ่ง แต่ที่ได้ยินกับระเบิดนี้ไอ้บูมบอกซ์ เขา swayed ผ่านเบา ๆ และกดหยุดชั่วคราว

"ซ้ำโปรด" Dongwook เล่นพูด

คนแปลกหน้าเกิดเกเรแสง และระบุ nonchalantly "คุณจะทำ อะไรผิด"

จิตใจของเขาก็ว่างเปล่า * ฉิบหาย ร้ายแรงหรือไม่เป็น เขาไม่จริงจัง บางทีเขาเป็น ғυϲƙing เพียงพ พระเจ้า ผู้เป็นคนนี้? *

Dongwook เบา ๆ "Hehe ไม่ฟัง cocky แต่ฉันรู้สิ่งที่ฉันไม่ ฉันเสร็จเต้นรำ และรู้สึกว่ามัน ฉันทำมันขวา ฉันมีความคิดอะไรนรกคุณกำลังพูดถึง"

คนที่ยังคงนิรนามเบา ๆ เช่นกัน "ตกลง แต่เห็นมัน คุณรู้ ด้วยตา และคุณมีบิตปิด"

ตาของ Dongwook widened เปลวไฟจะกระจายจากภายในหูของเขา แต่เขาเก็บความสงบของเขาที่สุดที่เขาสามารถ เขาทาสีมันปิด smirked มองไป และ rubbed ชิ้นของเขา "และคุณคือใครอีก การเรียงลำดับบางอย่างของผู้เชี่ยวชาญ? ระบุ Se7en พูด การตรวจ uneasiness ของเขา คนแปลกหน้าเพียง grinned * ฉันต้องกดเส้นประสาท Teehee.* คิดดิออบเซิร์ฟเวอร์ Teehee ที่เปิดเผยตัวเองเป็นรอยยิ้ม Dongwook พยายามไม่ให้หน้าแดงที่ยิ้มเพราะกำหนด * Dimples ของเขา... เขามี dimples ... น่ารัก ~ ... รอ สิ่งғυϲƙฉันพูดหรือไม่ อย่าปล่อยให้เขาเสน่ห์น้อยหลอกคุณ Weirdass นี้เพียง dissed เต้นรำของคุณ! *, อย่างรวดเร็วคิดว่า Dongwook เขาใจ slapped ตัวเอง และก็กลับในหัวข้อการ

"และғυϲƙสิ่งคุณคิดว่า คุณกำลังยิ้มที่ คุณ dufus ! กล่าวนักเต้น angered "คุณ อารมณ์ของคุณ น่ารัก ", กล่าวคุณไม่รู้จัก

* ขณะนี้คุณกำลังตาย * พูด Se7en ในจิตใจของเขา

ตาของนักเต้นที่ขยาย ความจริงที่ว่าคนแปลกหน้าตูดน่าขนลุกนี้ถูกไม่ทำให้เขาอย่างจริงจัง infuriated เขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อไม่มีใครเคยไม่ แต่คนที่ไม่ว่าคนที่อยู่ใกล้กับเขา เช่นเพื่อนที่เพิ่งรักโจ้ ไม่เคยจาก watchman บางแบบสุ่ม เพื่อให้ เขาไม่พอใจอย่างมาก แม้ว่าเขามีทางขวาของการกระจายอย่างสมบูรณ์บนคนนี้ เขาเว้าเก็บความสงบของเขา เขามีภาพธำรง และพระเจ้าเท่านั้นรู้ว่าผู้ชายคนนี้อยู่ และเขาสามารถทำอะไรถ้าเขายังเป็นคนสำคัญ

Dongwook เพียงจับศีรษะของเขา เป็นเขาเบาๆ ความโกรธของเขาออกมาเขาว่า "ดีคุณจะบ้าเกินไปถ้าบางคนแปลกหน้าตูดแบบสุ่มถูกทำลายอารมณ์ของคุณอย่างสมบูรณ์หลังจากหญ้าขนาดใหญ่ เช่นจบการเต้นเปิดตัวครั้งแรกของเขา ที่เป็นมากกว่าที่คุณจะเคยทำ"จุดนี้ เป็นสุภาพบุรุษไม่บนเรดาร์ของเขา ประหลาดใจที่เขา outburst ฉับพลัน มนุษย์ประหลาดที่ตัดสินใจเล่นตาม เขาไม่ได้โง่ ไม่มีใครไม่เคยได้นี้บ้าที่แนะนำบางอย่างเป็นมิตร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อคุณเห็น ด้วยตาคุณเอง สิ่งที่ผิดครับ และโดยวิธี Dongwook จ้องไปที่เขา เขารู้ว่า พวกเขาทั้งสองรู้สึกดึงดูด เขาไม่เพียงเล่นไปไหน

"ดู ฉันไม่พยายามที่จะชา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขียน POV ชอยดองวุค . เซเว่น . สิ่งที่คุณรู้ชื่อเขามันไม่สำคัญ คุณก็รู้ว่าเขาคือใคร และในโลก เค - ป๊อป เขาคือตำนาน หนึ่งของ YG Entertainment ของคนโต ศิลปินส่วนใหญ่ที่รู้จักอย่างกว้างขวางในเกือบทุกสาขาอุตสาหกรรมมีการเสนอ และลักษณะของเขาที่มีชีวิตชีวาดีให้เขามากขึ้นของขอบ ดองวุคได้ต่อสู้การต่อสู้ของเขาและได้รับตำแหน่งที่ถูกต้องบนคุณคิดว่าผู้ชายที่ร่างกายของเขาไม่มีการดูแลในโลก ใครที่ได้ไปกับเขา เขาถูกเรียกว่า " กุบ " ไม่มีใครคิดจะกินหญ้าพื้นผิวของอัตตาของตัวเอง แต่คุณกำลังผิดมหันต์ ถ้าใครที่ชอบดองวุคคือของพื้นดินสูงนี้ คนเดียวของเขาใหญ่ กลัวจะล้ม และไม่เคยได้รับกลับคืน แน่นอนในเด่นใหญ่ไม่มีใครมีห้องซ่อนโครงกระดูกในตู้เสื้อผ้าของพวกเขา แต่ดองวุคพูด โชคดีสำหรับเขา เขาเป็นคนโกหกเก่ง แต่เขาไม่รู้ว่า เขาจะต้องยึดมั่นในองค์ประกอบที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขา . . . . . .

เค้าไม่รู้จักใครนอกจากเขา ถ้าสังคมรู้ว่าเขาเป็นเกย์ . . . . . . .

เขียน POV 9 ปี : 2003

ดองวุคได้หมด ขวดน้ำไม่ได้ไม่เพียงพอที่จะดับความกระหายของเขาเสื้อและกางเกงวอร์มของเขานั้นชุ่มไปด้วยเหงื่อ ทั้งหมดจากการฝึกซ้อมของเขา ปรับปรุงแก้ไขการเต้นของเขาเป็นสำคัญ เขาต้องการจะดีที่สุดในธุรกิจและได้รับมันผ่านการเต้นของเขา ร้องเพลงเครื่อง . แต่การเต้น . . . . . . . เขาไม่ได้ดีที่สุด โดยเฉพาะสิ่งนี้ไป . . . . . . . มันไม่ทำงานสำหรับเขาแน่นอน เขาโชคดีที่น่ากลัวของเขาพยายามอย่างหนักที่จะไม่รับที่ใดก็ได้ มันน่าผิดหวัง และทุกๆคน ดองวุคจะรู้ นั่นคือเรื่องราวชีวิตของเขา . . . . . .

เขาอย่างต่อเนื่อง , การเต้นก็ดูจะแย่ลง บางทีเขาอาจเป็นภาพหลอนจากร่างกายของเขามาก หรือสินค้าหมด ทั้งสองวิธีมันฉีกเขาเป็นชิ้นๆอยู่ข้างใน แม้แต่สำรองนักเต้นเห็นความโกรธเติบโตลึกในดวงตาของเขา เอาล่ะไม่เป็นไร เอา 5 นาย ผมไม่อยากใส่คุณ " ยอมรับเซเว่น . แม้ว่านักเต้นสำรองของเขา ทำให้เขาดูดี เขาต้องการที่สมบูรณ์แบบเอง ทุกคนนั่งในมุม ดองวุคเริ่มส่งเสียงดัง เพลงอีกครั้ง เสียงสะท้อนบวมภายในห้อง " โอ้ ดูสิ . . . . . . . เขาพยายามซูยาก ! ผมชื่นชมเขา และการอุทิศตนของเขา . " กล่าวว่าหนึ่งในนักเต้น . แน่นอน เขาเป็นเขากำลังทำงานก้นของเขาออก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเปิดตัวครั้งแรกของเขาเป็นรอบมุมฉันมาทำเป็นใจดีตอนนี้ ถ้าผมเป็นเขา " ตอบอีก " ถ้าเขายังโกหกเลย ฉันหมายถึง ดูสิ เขาเป็นกิ่งไม้ ! มันไม่เหมือนอาหารเข้าร่างกายของเขาเลย " ร้องอุทาน , ที่สาม ดองวุคไม่ได้ยินเสียงโวยวายของเขามากกว่าทางกายภาพ และคงสลาย จิตใจ ของรัฐ หลังจากที่บิตของการอภิปรายพวกเขาทั้งหมดตัดสินใจที่จะปล่อยเขาทดสอบ หวังว่าทุกอย่างที่ต้องแยกออกเองจะเป็น ช่วงแยกเวลา คิดว่ากลุ่มเต้น

หลังจากการจากลาของพวกเขากับนักร้องเดี่ยว เขาก็ถอนหายใจ บิตจากบรรเทาและบิตด้วยความอ่อนเพลีย มีไม่มีคำที่จะอธิบายกิจกรรมบากบั่น เขาส่งตัวเองเรียน และอะไรที่ทำกับร่างกายของเขาที่เขาทำทางของเขาไปปิดประตู บางอย่างหยุดเขาได้ตายในเพลงของมัน บางอย่างที่ดูไม่คุ้นเคย ภาพสะท้อนที่เขาเห็น เขาจ้องมองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจก ผิดปกติ ผิวหนังซีด กระดูกแก้มเริ่มงอกจากด้านข้างของศีรษะ และก็มีใบหน้าของเขา ลึกมืดกระสอบนอนหลับบ้านภายใต้กลมสีน้ำตาลโกโก้ของเขาตีนกายืดจากมุมของดวงตาที่อ่อนล้าของเขาออกไปทางด้านข้างของใบหน้าของเขา ผม ไม่ ได้ ซักสัปดาห์กว่า ก็จ้องให้ปิดที่ไม่คุ้นเคยกลิ่นตัวชะมดที่ส่งสัญญาณต่อไปของเขาเป็นความพยายาม ที่จะรักษาสุขอนามัยส่วนบุคคลของเขา เขากำลังสิ้นหวัง การทุ่มเทให้เก็บภาษีโทรหนักสภาพทางกายภาพของเขา และในบางแห่งในจิตใจของเขาเขารู้ว่าเขาต้องการพัก เหลือแต่ส่วนของจิตใจว้าวุ่นใจของเขาก็ขาดไปอย่างรวดเร็วและเปลี่ยนการตัดสินใจของเขา ชอย ดองวุคก็ช้าจนจะบ้า

หลังจากจ้องเขาเกือบตาย ถูก เขา ตัดสินใจอยู่ต่อ แน่นอน ดองวุคจะรู้สึกว่าเขาใกล้จะจบงาน annoyingly ยากเย็นแสนเข็ญนี้ เขาก็รู้อยู่แล้ว ครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว เขารู้สึกว่ามองโลกในแง่ดีนักร้องเริ่มขึ้นเพลงเฟื่องฟูอีกครั้ง และให้มันไปอีกครั้ง ไหวของสะโพกที่เริ่ม popping และล็อคตามหลัง แล้วมีที่น่ารำคาญไป กลัวเห็นตัวเองล้มเหลวอีกครั้ง เขารีบปิดดวงตาของเขา และเพิ่งย้ายมาด้วยเพลงในสันติภาพ สิ่งต่อไปที่คุณเพลงค่อยๆจางและการเต้นมากกว่า เขาทำได้ ! ให้ตายเถอะ เขาғυϲƙไอเอ็นจีเสร็จสิ้น !เมื่อเขาลืมตาขึ้นมา เขารู้ว่างานของเขาก็เสร็จสมบูรณ์ เซเว่น ก็เริ่มได้ยินเสียงปรบมือแสงสะท้อนตลอด แดนซ์ สตูดิโอ นี้ทำให้เขายิ้มได้ แต่เดี๋ยวก่อน มีคนตบมือ ! มีคนแอบดูเขา . . . . . . .

ดองวุคไม่เป็น

ผมเห็นเขาผ่านทางกระจก เหลือบแรกของฉัน ที่เริ่มต้นมันถูกทุกอย่าง ถ้าเพียงแต่ฉันคงจะรู้ รู้จักสิ่งที่ตีฉันก่อนหน้านี้ แต่ฉันไม่เสียใจอย่าเข้าใจผมผิด มันก็แค่ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรมาหลังจากที่เขาช็อคโกแลตเข้มกลมวางเมื่อฉัน . . . . . . .

เขาอยู่ที่นั่น ฉันไม่รู้จักใครที่ลึกลับ หนุ่มหล่อ . . . . . . . การแต่งตัวในชุดดำชุดฝึกอบรม . เขามาใหม่ เขาดูที่สดและใหม่ บางทีกับบางอธิบายผมได้คำตอบที่ฉันต้องการ สาเหตุส่วนหนึ่งที่ฉันต้องการพูดกับเขาแบบนี้ เลวร้าย แต่ฉันบ้าฉันไม่กล้า และฉันก็ไม่ได้สิ่งที่คุณเรียกว่า " ออกมาจากตู้เสื้อผ้า " ถ้าคุณจำได้ และ ฉัน และ ผสม ไม่บาง ผมไม่สามารถเปิดเผยตัวตนของฉัน ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ได้อยู่ใกล้ฉันเดบิว . . . . . . .



เขียน POV อย่างรวดเร็วคือยาว ทั้งของพวกเขาไม่ได้ตั้งใจจะจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของกันและกัน แต่สิ่งที่ดึงเธอลงในนี้ . . . . . . . ตาลอย แม้แต่เพลงที่เฟื่องฟูเป็นกระชับอกไม่มีอะไรหยุดยั้งการประชุมครั้งแรก โชคดีที่สมองยังทำงานได้หลังจาก ดองวุครองที่ปิดเครื่องหมายส่ายหัวออกจากรัฐของ Limbo เขาเป็นอัมพาตได้ * ว้าว . . . . . . . นั่นคือ . . . . . . . แปลก แต่เข้ม และ . . . . . . . ร้อน * คิดงง นักเต้น ทั้งหมดนี้ เล้าโลม , ถ้าคุณจะ , กับคนที่เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำ นี้จะต้องแตกต่างกัน ต้องเป็นคนพิเศษ

หลังจากตื่นนอนของเขาดองวุคมองลงไปและแสยะยิ้ม เขารู้สึกเขินนะ เขินเล็กน้อยที่ผู้ชายยังเพ่งไปที่เขาเป็นเขา ดองวุคลังเลใจกับเครื่องเสียงและเปิดขึ้นเพลงนิดหน่อย นี้เกิดจากฟังเพลง ก้อง ซึ่งจะปลุกเขา หลังจากที่รู้ว่าสิ่งที่รัฐของเขาอยู่ในคำพูดที่จิตใจของเขาสามารถรูปแบบ * ฉันต้องรู้ชื่อของเขา . . . . . .

ผู้เข้าชมที่ไม่รู้จักเฉื่อยๆเริ่มที่จะย้ายเข้า แดนซ์ สตูดิโอ เดินช้าพอ เพื่อที่เขาจะได้สามารถสังเกตและซึมซับทุกอย่างที่เขาทำ เขาอาจจะดูเขาเต้นรำสำหรับชั่วโมง ดองวุค บนมืออื่น ๆที่พบนี้เป็นบิตข่มขู่ และมันไม่ได้เหมือนเขาจะหลีกเลี่ยงสายตาและให้เต้นด้วย กระจกเยาะเย้ยเขาอึดอัดและจ้องมองความตายของมนุษย์เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง หรืออย่างน้อย เผชิญหน้ากับเขา เพราะนี่ไม่ได้ชมเกินไปแล้ว เหมือนเขาจะทำเสียง อีกหนึ่งยกเลิกของเขาออก

" คุณกำลังจะย้ายที่ไม่ถูกต้อง " พึมพำสังเกตการณ์นี้ไม่รู้จัก

เขาเห็นผู้ล่อลวงริมฝีปากเลื่อนการแสดงที่โดดเด่นของเขาในกระจก แต่ไม่ได้ยินอะไรเลย แต่ที่ได้ยินอะไรแบบนี้ ไอ้กล่องระเบิดระเบิดเขาลังเลใจเล็กน้อย และกดหยุด

" ย้ำโปรด ? อย่างสนุกสนาน ดองวุคพูด

คนแปลกหน้ารูปแบบที่ยิ้มเยาะเบาๆ และกล่าวหน้าตาเฉย คุณกำลังทำมันผิด "

ใจว่างเปล่า * โอ้แม่เจ้า ! เขาพูดจริงเหรอ เขาไม่ได้จริงจัง ! บางทีเค้าอาจจะแค่ғυϲƙไอเอ็นจีด้วย พระเจ้า ชายคนนี้เป็นใคร ? ดองวุคหัวเราะ *

" อิอิ ไม่ต้องทำเสียงอวดดี แต่ฉันรู้ว่าสิ่งที่ฉันทำฉันเสร็จ เต้น และฉันรู้สึกว่ามัน ฉันทำมันถูกต้อง ผมไม่มีความคิดอะไรที่คุณกำลังพูดถึง . "

คนที่ยังคงนิรนามหัวเราะเช่นกัน " โอเค แต่ผมเห็นมัน รู้ได้ด้วยตา และคุณหน่อยไป "

ดองวุคเป็นตากว้างขึ้น เปลวไฟระเบิดออกมาจากภายในหู แต่เขาเอาแต่ความสงบของเขาให้ดีที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ เขาเห็นว่ามันแสยะยิ้ม , ,มองออกไปและลูบคางของเขา . " แล้วคุณเป็นใครนะ ? บางส่วนของผู้เชี่ยวชาญ ? เซเว่น โผงผาง กล่าว . ความไม่สบายใจของเขาสัมผัส , คนแปลกหน้าเพียงแค่เลยด้วย * * * * ผมต้องกดประสาท teehee * คิดว่าผู้สังเกตการณ์ ที่ teehee เปิดเผยตัวเองเป็นรอยยิ้ม ดองวุคพยายามไม่เขินที่หวานๆ ให้ยิ้มได้ * ลักยิ้ม . . . . . . . เขามีลักยิ้ม . . . . . . . น่ารัก . . . . . . . เดี๋ยว อะไรғυϲƙฉันพูด ?อย่าให้เขาน้อย เสน่ห์หลอกคุณ ! weirdass นี้แค่ dissed เต้นของคุณ ! * * * * ได้อย่างรวดเร็วว่าดองวุค . เขากำลังตบหน้าตัวเอง และกลับมาในหัวข้อ

" และสิ่งที่ғυϲƙเธอคิดว่าเธอยิ้มอะไร ? คุณจริง ! ! " ว่า " โกรธ , นักเต้น คุณ อารมณ์ของคุณ มัน . . . . . . . . น่ารัก " เพียงกล่าวว่า ผู้ชายที่ไม่รู้จัก

* ตอนนี้นายตาย * พูดเซเว่น . . .

ของนักเต้นตาขยายความจริงที่ว่านี้น่ากลัวก้นคนแปลกหน้าไม่ได้คุยกับเขาจริงๆโกรธเขา โดยเฉพาะเวลาที่ไม่มีใครเคยทำ แต่คนที่ทำนั้นเป็นคนที่ใกล้ชิดกับเขา เหมือนเพื่อนที่ชอบเล่นรอบ ไม่เคยจากการสุ่มของยาม ดังนั้นเขาอย่างอารมณ์เสีย แม้ว่าเขาจะได้ถูกทาง ต้องระเบิดเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้ เขาได้รักษาความสงบของเขาเขามีภาพที่จะรักษา และพระเจ้าเท่านั้นที่จะรู้ว่าเขาเป็นใครและสิ่งที่เขาทำ ถ้าเขามีใครที่สำคัญ

ดองวุคก็ส่ายหัว . เขาหัวเราะความโกรธของเขาเขากล่าวว่า " บางทีคุณต้องโกรธเหมือนกัน ถ้าตูดสุ่มคนแปลกหน้าก็ทำลายอารมณ์ของคุณ หลังจากบรรลุสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ชอบการเต้นสำหรับการเปิดตัวของเขา นั่นมากกว่าที่คุณเคยจะสําเร็จ" ณจุดนี้ เป็นสุภาพบุรุษ ไม่ใช่ในสายตาของเขา ประหลาดใจที่การปะทุอย่างกะทันหันของเขา ชายแปลกหน้าจึงตัดสินใจที่จะเล่นด้วย เขาไม่ได้โง่ ไม่มีใครเคยได้รับบ้าที่คำแนะนำที่เป็นมิตร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อคุณเห็นกับตาของคุณเองเป็นสิ่งที่ผิด และโดยวิธีดองวุคจ้องเขา เขารู้ เขาทั้งรู้สึกดึงดูด เขาแค่เล่นด้วยยาก

" ดูผมไม่ได้พยายามจะชา