“I have been placed in an important

“I have been placed in an important position by the Wugui Family. The Wugui Family has also shown great interest towards Glory City. If foster father is willing to submit, you can definitely become an existence second to the Patriarch. With a small city like Glory City, why don’t you give it up? At that time, foster father might even be able to step into the Demigod realm! If you don’t agree, then the experts of the Wugui Family will descend onto Glory City and will turn it into a barren wasteland. I hope foster father considers this carefully.”

Seeing this letter, Ye Zong smacked the table with the veins on his arm popping out and both of his eyes red.

After being betrayed by the person he trusted the most, it’s difficult to bear the aftertaste. It’s felt like a knife mercilessly stabbed his heart, especially when he saw Ye Han as his own child. He never thought that Ye Han would be so cold blooded. With the intelligence of Ye Zong, he figured out that this Wugui Family was probably lured by Ye Han.

Ye Han is even more malicious than the Dark Guild that has been wanting to occupy Glory City for themselves!

Thinking that Glory City will soon face danger, Ye Zong’s heart felt as though it got slashed by a knife. The origin of all these problems is himself, for not being able to see a person’s nature carefully. He thought that Ye Han was only a deep schemer, he never thought that Ye Han would be a traitor and betray Glory City.

He has no idea where Nie Li disappeared to. Ye Zong suddenly realised that after Nie Li left, he doesn’t have anyone to discuss tactics with. When Nie Li was still around, Ye Zong wished he could give him a beating. However, when Nie Li left, he couldn’t help missing him a little.

As the City Lord, even the closest people around him, like Ye Xiu and the others, were all respectful in front of him, always showing a small gap between him and them. Nie Li was the only one that never placed his position as the City Lord in his eyes. Although Nie Li always went against him, it allowed him to feel close.

“Ye Zong!” a deep voice shouted.

Hearing this imposing voice, Ye Zong’s eyes lit up. He raised his head and saw a man at the door of the main hall. Although he’s old, he still has an imposing figure. Ye Zong then went up to him happily.

“Father, you’re back?” Ye Zong respectfully bowed. When he was at wits’ end, the sight of Ye Mo gave him some backbone.

“En, I came back with grandson-in-law.” Ye Mo nodded.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"ฉันไว้ในตำแหน่งสำคัญ โดยครอบครัว Wugui ครอบครัว Wugui ยังได้แสดงความสนใจต่อเมืองรุ่งโรจน์ ถ้าพ่ออุปถัมภ์ยินดีส่ง คุณสามารถที่แน่นอน เป็น การดำรงอยู่สองการพระ กับเมืองเล็ก ๆ เช่นเมืองรุ่งโรจน์ ทำไมไม่คุณให้มันขึ้น เวลา พ่ออุปถัมภ์แม้อาจเป็นแดน Demigod ถ้าคุณไม่ยอมรับ ผู้เชี่ยวชาญของ Wugui จะลงมาบนเมืองรุ่งโรจน์ แล้วจะเปลี่ยนสูญเปล่าแห้งแล้ง ฉันหวังว่า พ่ออุปถัมภ์พิจารณานี้อย่างระมัดระวัง"เห็นจดหมายนี้ Ye Zong สาธรตารางที่ มีเส้นเลือดแขนถลนและตาสีแดงทั้งสองหลังจากถูกทรยศโดยบุคคลที่ เขาเชื่อถือได้มากที่สุด ยากที่จะรับรูปภาพ มันจะรู้สึกเหมือนมีดแทงหัวใจของเขา อย่างไร้ความโดยเฉพาะเมื่อเขาเห็นฮันเย่เป็นเด็กของเขาเอง เขาไม่คิดว่า ฮันเยจะ blooded เย็นดังนั้น ด้วยสติปัญญาของท่าน Zong เขาคิดออกว่า ตระกูล Wugui นี้คงได้ถูกล่อ โดยฮันเยพวกฮั่นเป็นอันตรายยิ่งกว่ากิลด์เข้มที่มีอยากจะครอบครองเมืองเกียรติสำหรับตัวเองคิดว่า รุ่งโรจน์เมืองเร็ว ๆ นี้จะเผชิญกับอันตราย หัวใจของ Zong ของท่านรู้สึกว่ามันได้เฉือน ด้วยมีด มาของปัญหาทั้งหมดเหล่านี้เป็นตัวเอง สำหรับการจะดูธรรมชาติของบุคคลอย่างระมัดระวัง เขาคิดว่า ฮันเยได้เฉพาะ schemer ที่ลึก เขาไม่เคยคิดว่า พวกฮันจะขบถ และทรยศรุ่งโรจน์เมืองเขามีความคิดที่เดินทาง Nie หลี่หายไป เย่ Zong ก็รู้ว่า หลังจากหลี่เดินทาง Nie เขาไม่มีทุกคนเพื่อหารือเกี่ยวกับกลยุทธ์ด้วย เมื่อเดินทาง Nie Li ยังคงอยู่รอบ ๆ Ye Zong อยากเขาทำให้เขาเต้นที่ อย่างไรก็ตาม เมื่อเดินทาง Nie Li ซ้าย เขาไม่ช่วยหายไปเขาเล็กน้อยแม้คนใกล้รอบ Xiu เย่และคนอื่น ๆ ถูกไม่เคารพทั้งหน้าเขา เสมอแสดงช่องว่างขนาดเล็กระหว่างเขาและพวกเขาเป็นเจ้าเมือง เดินทาง Nie หลี่เป็นคนเดียวที่ไม่เคยวางตำแหน่งของเขาเป็นเจ้าเมืองในสายตาของเขา แม้ว่าหลี่เดินทาง Nie เสมอไปกับเขา มันให้เขารู้สึกใกล้ชิด"เย่ Zong " ตะโกนเสียงลึกได้ยินเสียงนี้โอ่อ่า ของ Zong ของพวกตาสว่างขึ้น เขายกศีรษะของเขา และเห็นชายคนหนึ่งที่ประตูของห้องโถงหลัก แม้ว่าเขาจะเก่า เขายังมีรูปการจัดเก็บภาษี เย่ Zong แล้วไปขึ้นเขาอย่างมีความสุข"คุณพ่อ คุณกลับมา" เย่ Zong ลงกราบ เมื่อเขาเป็นที่สุดของปัญญา สายตาของพวกหมอให้เขาบางกระดูกสันหลัง"En ก็หลานในกฎหมาย" พวกหมอพยักหน้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"ผมได้ถูกวางไว้ในตำแหน่งที่สำคัญโดยครอบครัว Wugui Wugui ครอบครัวยังได้แสดงความสนใจที่ดีต่อ Glory เมือง ถ้าพ่อบุญธรรมก็เต็มใจที่จะส่งคุณแน่นอนจะกลายเป็นสองการดำรงอยู่กับพระสังฆราช กับเมืองเล็ก ๆ เช่น Glory City, ทำไมคุณไม่ให้มันขึ้น? ในขณะที่พ่อบุญธรรมก็อาจจะสามารถที่จะก้าวเข้าไปในดินแดน Demigod! ถ้าคุณไม่เห็นด้วยแล้วผู้เชี่ยวชาญของ Wugui ครอบครัวจะลงมาสู่ความรุ่งโรจน์เมืองและจะทำให้มันกลายเป็นความสูญเปล่าเป็นหมัน ฉันหวังว่าพ่อบุญธรรมพิจารณาอย่างรอบคอบ. " เห็นจดหมายฉบับนี้เจ้าซงตีตารางที่มีหลอดเลือดดำบนแขนของเขาโผล่ออกมาและทั้งสองตาของเขาสีแดง. หลังจากที่ถูกหักหลังโดยคนที่เขาเชื่อถือได้มากที่สุดก็ยากที่จะแบกค้างอยู่ในคอ . มันรู้สึกเหมือนมีดอย่างไร้ความปราณีแทงหัวใจของเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเห็นเจ้าฮันเป็นเด็กของเขาเอง เขาไม่เคยคิดว่าเจ้าจะเป็นฮันเลือดเย็นดังนั้น ด้วยปัญญาของเจ้าซงเขาคิดออกว่านี้ครอบครัว Wugui อาจถูกล่อด้วยเจ้าฮัน. เจ้าฮันแม้จะเป็นอันตรายมากกว่าสมาคมเข้มที่ได้รับที่ต้องการที่จะครอบครอง Glory เมืองสำหรับตัวเอง! คิดว่า Glory เมืองเร็ว ๆ นี้จะเผชิญกับอันตราย หัวใจเจ้าซงรู้สึกราวกับว่ามันได้โดยเฉือนมีด ที่มาของปัญหาเหล่านี้เป็นตัวเองเพื่อที่จะไม่สามารถมองเห็นธรรมชาติของบุคคลอย่างรอบคอบ เขาคิดว่าเจ้าฮันเป็นเพียงอุบายลึกเขาไม่เคยคิดว่าเจ้าฮันจะเป็นคนทรยศและหักหลัง Glory เมือง. เขามีความคิดที่ Nie ลี่หายไปที่ใด Ye ซงก็รู้ว่าหลังจากที่หลี่ Nie ซ้ายเขาไม่ได้มีใครที่จะหารือเกี่ยวกับกลยุทธ์ด้วย เมื่อ Nie หลี่ยังคงอยู่รอบ ๆ เจ้าซงเขาอยากจะให้เขาเต้น แต่เมื่อ Nie Li ซ้ายเขาไม่สามารถช่วยให้หายไปเขาเล็ก ๆ น้อย ๆ . เป็นเมืองที่พระเจ้าแม้คนที่อยู่ใกล้ ๆ รอบตัวเขาเหมือนเจ้าซิ่วและคนอื่น ๆ ทุกคนเคารพในด้านหน้าของเขามักจะแสดงให้เห็นถึงช่องว่างเล็ก ๆ ระหว่าง เขาและพวกเขา nie ลี่เป็นเพียงคนเดียวที่ไม่เคยวางตำแหน่งของเขาเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าเมืองในสายตาของเขา แม้ว่า Nie ลี่มักจะไปกับเขาก็อนุญาตให้เขารู้สึกใกล้ชิด. "เจ้าซง!" เสียงตะโกนลึก. ได้ยินเสียงการจัดเก็บภาษีนี้ด้วยตาของเจ้าซงของสว่างขึ้น เขายกหัวของเขาและเห็นชายคนหนึ่งที่ประตูของห้องโถงหลัก แม้ว่าเขาจะเก่าของเขายังคงมีตัวเลขการจัดเก็บภาษี เจ้าซงจากนั้นก็ขึ้นอยู่กับเขาอย่างมีความสุข. "พ่อคุณกลับมา?" เจ้าซงโค้งคำนับกราบ เมื่อเขาเป็นสุดปัญญา 'สายตาของเจ้าโมให้เขากระดูกสันหลังบาง. "en ผมกลับมาพร้อมกับหลานเขย." เจ้าโมพยักหน้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ผมได้รับการวางไว้ในตำแหน่งที่สำคัญ โดยครอบครัว wugui . ครอบครัว wugui ได้แสดงความสนใจต่อสิริดีเมือง ถ้าอุปการะพ่อยินดีที่จะส่งคุณแน่นอนสามารถกลายเป็นตัวตนที่สองกับพระสังฆราช กับเมืองเล็กๆอย่างสิริเมือง ทำไมไม่เลิกซะล่ะ ตอนนั้น ฟอสเตอร์ พ่ออาจจะสามารถที่จะก้าวเข้าสู่เทพบุตรแดน ! ถ้าคุณไม่เห็นด้วยแล้วผู้เชี่ยวชาญของครอบครัว wugui จะลงมาสู่ความรุ่งโรจน์ในเมืองและจะเปิดเข้าไปในดินแดนที่แห้งแล้ง ผมหวังว่าพ่อจะพิจารณาเรื่องนี้อย่างรอบคอบ ฟอสเตอร์ "เห็นจดหมายฉบับนี้ เยซองตบโต๊ะกับเส้นเลือดบนแขนของเขาโผล่ออกมาและทั้งสองของดวงตาสีแดงหลังจากที่ถูกหักหลังจากคนที่เขาไว้ใจมากที่สุด มันยากที่จะทนรสชาติ . มันรู้สึกเหมือนมีดแทงหัวใจของเขาอย่างไร้ความปราณี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเห็นเจ้าฮันเป็นลูกของเขาเอง เขาไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าฮันจะเลือดเย็น . กับปัญญาของเยซอง เขาคิดว่านี่ wugui ครอบครัวอาจจะล่อลวงโดยเยฮันเจ้าฮัน เป็นอันตรายยิ่งกว่าความมืด กิลด์ที่ได้ต้องการที่จะครอบครองสิริเมืองตัวเอง !คิดว่าสิริเมืองเร็ว ๆนี้จะเผชิญอันตราย หัวใจของเยซองรู้สึกเหมือนว่ามันถูกเฉือนด้วยมีด ที่มาของปัญหาทั้งหมดเหล่านี้คือตัวเอง ที่ไม่สามารถเห็นของบุคคลธรรมชาติให้ดี เขาคิดว่าเจ้าฮัน เป็นเพียงอุบายลึก เขาไม่คิดเลยว่าเจ้าฮันจะทรยศและหักหลังสิริเมืองเขามีความคิดที่ไม่ลี หายตัวไป เย ซองก็ตระหนักว่าหลังจากหนี่หลี่แล้ว เขาไม่มีใครกล่าวถึงกลยุทธ์ด้วย เมื่อมี ลี ยังมีชีวิตอยู่ ท่านยังปรารถนาให้เขาให้เขาเต้น อย่างไรก็ตาม เมื่อมี ลี แล้ว เขาก็อดคิดถึงเขานิดหน่อยเป็นเมืองพระ แม้ใกล้คนรอบตัวเขาเหมือนซูท่านและคนอื่นๆ ทุกคนเคารพในด้านหน้าของเขามักจะแสดงช่องว่างเล็กๆระหว่างเขาและพวกเขา นี่ ลี เป็นคนเดียวที่ไม่เคยวางตำแหน่งของเขาเป็นเมืองพระ ในสายตาของเขา แม้ว่าจะไม่ได้ไปหลี่เสมอกับเขา มันทำให้เขารู้สึกใกล้ชิด" เยซอง ! " เสียงเข้มตะโกนได้ยินเสียงของเยซองที่สง่างาม , ดวงตาสว่างขึ้น เขาเงยหน้าขึ้นเห็นชายคนหนึ่งที่ประตูของโถงทางเดิน แม้ว่าเขาแก่แล้ว เขายังมีการกำหนดรูป เย ซอง แล้วเดินขึ้นเขาอย่างมีความสุข" พ่อ กลับมาแล้วเหรอ ? " เยซองเลยโค้งงอ เมื่อเขามีปัญญาจบ สายตาของเจ้าโม เอาแกนหลัก" เอ่อ ผมกลับมากับหลานเขย " เจ้าโมพยักหน้า