On The First Day On January,eightee

On The First Day On January,
eighteen Ninety-Two,
they Opened Ellis Island And They Let
the People Through.
and The First To Cross The Treshold
of That Isle Of Hope And Tears,
was Annie Moore From Ireland
who Was All Of Fifteen Years.

chorus:

isle Of Hope, Isle Of Tears,
isle Of Freedom, Isle Of Fears,
but It's Not The Isle You Left Behind.
that Isle Of Hunger, Isle Of Pain,
isle You'll Never See Again
but The Isle Of Home Is Always On Your Mind.

in A Little Bag She Carried
all Her Past And History,
and Her Dreams For The Future
in The Land Of Liberty.
and Courage Is The Passport
when Your Old World Disappears
but There's No Future In The Past
when You're Fifteen Years

chorus

when They Closed Down Ellis Island
in Nineteen Fourty-Three,
seventeen Million People
had Come There For Sanctuary.
and In Springtime When I Came Here
and I Stepped Onto It's Piers,
i Thought Of How It Must Have Been
when You're Fifteen Years.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในวันแรกในเดือนมกราคมeighteen Ninety-Twoพวกเขาเปิดเกาะเอลลิสและพวกเขาให้คนผ่านทางและข้าม Tresholdของที่ Isle ความหวังน้ำตามีแอนนี่มัวร์จากไอร์แลนด์ที่มีทั้งหมดสิบห้าปีประสานเสียง:ไอเซิลแห่งความหวัง Isle น้ำตาไอเซิลของเสรีภาพ Isle ของความกลัวแต่ไม่ไอเซิลที่คุณทิ้งที่ไอเซิลของความหิว Isle ปวดคุณจะไม่เคยเห็นอีกไอเซิลแต่ไอเซิลของบ้านอยู่เสมอจิตในถุงน้อยที่เธอทำทั้งหมดของเธอในอดีตและประวัติและความฝันของเธอในอนาคตในดินแดนเสรีภาพและความกล้าหาญเป็น Passportเมื่อโลกของเก่าหายไปแต่อนาคตไม่มีในอดีตเมื่อคุณกำลังสิบห้าปีคอรัสเมื่อจะปิดเกาะเอลลิสในทส่วนโฟร์ตี้ 3seventeen ล้านคนมามีการแซงได้และเมื่อฉันมาที่นี่ Springtimeและฉันก้าวไปของท่าเรือผมนึกว่า ต้องได้รับเมื่อคุณสิบห้าปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในวันแรกเมื่อวันที่มกราคมแปดเก้าสิบสองที่พวกเขาเปิดเกาะเอลลิสและพวกเขาปล่อยให้ประชาชนผ่าน. และเป็นครั้งแรกที่จะข้าม treshold ของที่เกาะของความหวังและน้ำตาเป็นแอนนี่มัวร์จากไอร์แลนด์ที่เป็นทุกสิบห้าปีที่ผ่านมานักร้อง: เกาะแห่งความหวัง, Isle Of น้ำตาเกาะของเสรีภาพ Isle Of กลัว แต่มันไม่ได้เป็นเกาะคุณทิ้งไว้ข้างหลัง. ที่เกาะหิว Isle Of Pain, เกาะคุณจะไม่เห็นอีกครั้งแต่เกาะจากบ้านอยู่เสมอ ในความคิดของคุณ. ในถุงเล็ก ๆ น้อย ๆ เธอดำเนินการทั้งหมดที่ผ่านมาของเธอและประวัติความเป็นมาและความฝันของเธอสำหรับอนาคตในดินแดนแห่งเสรีภาพ. และความกล้าหาญคือหนังสือเดินทางเมื่อโลกเก่าหายไปของคุณแต่มีในอนาคตไม่มีอยู่ในอดีตเมื่อคุณสิบห้าปีที่ผ่านมานักร้องเมื่อพวกเขาปิดลงเกาะเอลลิในเก้าโฟร์ตี้ไน-สามสิบเจ็ดล้านคนได้มามีสำหรับSanctuary. และในฤดูใบไม้ผลิเมื่อผมมาที่นี่และผมก้าวเข้าสู่มันเพียร์ส, ฉันคิดว่าวิธีการที่จะต้องได้รับเมื่อคุณสิบห้าปีที่ผ่านมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในวันแรกของเดือนมกราคม ,

เปิดสิบแปดเก้าสิบสองเกาะเอลลิสและพวกเขาช่วยให้ผู้คนผ่าน
.
และก่อนข้าม treshold
ของเกาะแห่งความหวังและน้ำตา
คือแอนนี่มัวร์จากไอร์แลนด์
ใครทั้งหมด 15 ปี คอรัส :



เกาะหวังว่า เกาะแห่งน้ำตา
เกาะของเสรีภาพ เกาะแห่งความกลัว ,
แต่มันไม่ใช่เกาะที่คุณทิ้งไว้เบื้องหลัง .
ที่เกาะแห่งความหิว เกาะแห่งความเจ็บปวด
เกาะ คุณจะไม่มีวันได้เห็นอีกแล้ว
แต่เกาะบ้านอยู่เสมอในใจ

ในถุงเล็ก ๆ เธออุ้ม
อดีตและประวัติของเธอ

สำหรับอนาคตและความฝันของเธอในดินแดนแห่งเสรีภาพ และความกล้าหาญ เป็นหนังสือเดินทาง

เมื่อโลกเก่าหายไป
แต่ไม่มี อนาคตในอดีต
เมื่อเธออายุสิบห้าปี

เพลง

เมื่อพวกเขาปิดตัวลงเกาะเอลลิส
สิบเก้าในสี่สิบสาม

17 ล้านคนได้มานั้นบริสุทธิ์
และในฤดูใบไม้ผลิ เมื่อผมมาที่นี่และฉันเดินลง

ผมก็ท่าเรือ คิดว่ามันต้องมี

ตอนเธออายุสิบห้าปี