The Egyptian economy has been growi

The Egyptian economy has been growing steadily over the last four decades. In the
1970s, the economy grew by an average of 8.5% annually in real terms, a rate matched
only by Asian export-led economies, 6% during the 1980s and the 1990s. Per capita
income more than doubled, and investment increasing at unprecedented rates, reaching
25% higher than the period of the 1960s. Such impressive growth starting the year 1975
and onward was mainly fueled by current income transfers that included oil revenue,
3
Suez Canal revenue, workersíremittances, foreign aid and other geopolitical rents.
While the equality of income distribution in Egypt has improved during the late 1950s
and 1960s, compelling evidence and the large body of literature on Egypt point out the
worsening of income distribution in the country despite overall growth and rise in per
capita income in the subsequent decades (Amin 1994). Household Önal expenditure
rose steadily from 1976 and onward. Meanwhile, the share of wages and salaries in
total expenditure remained on average around the same level throughout the period
from 1976 to 2001.
Richards and Waterbury (1990) point out that the share of the highest income
groups in total income has increased signiÖcantly during the 1970s and the 1980s. The
income share of the top 10% in total income has increased from 32.1% in 1974/75 to
37.2% in 1981/82, in urban areas of Egypt; while in rural areas of Egypt, the income
share of the top 10%, rose from 31.4% in 1974/75 to 33.6% in 1981/82. Furthermore,
the share of wages in total income dropped from 50% in 1970, which was up from 45%
in late 1950s, to 44% in 1975, 40% in 1978 and 36% in 1979 as the relative importance
of wage-earner groups declined. Meanwhile, the income share of the bottom 50% in
urban areas dropped from 24% to 23.1% of total income, while the income share of the
bottom 50% in rural areas rose from 23.6% to 24%, during the same period (Richards
and Waterbury 1990).
Income distribution inequality continued rising. A World Bank case study (2002)
on poverty in Egypt demonstrates that the percentage of income/consumption held
by the poorest 20% of the Egyptian population has dropped from 9.8% of total income/consumption
in 1995 to 7.7% in 2000. Furthermore, the same study also points
out that non-poor generally beneÖtted more than poor from economic growth as
poverty (as a percentage of population) has been on an upward trend in compari-
6
son with the results of the household budget surveys conducted in the following years:
1980/81, 1990/91, 1995/96 and 1999/00. Meanwhile, the share of wages and salaries,
property income and transfers in total income of higher income stratus have increased
in both urban and rural areas. Therefore, distribution of expenditure in 1999/2000 has
been, as expected, skewed in favor of upper income classes, where the richest Öfth of
the Egyptian population spend nearly half of total consumption expenditure (World
Bank and The Ministry of Planning in Egypt 2002).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เศรษฐกิจอียิปต์มีการเติบโตอย่างต่อเนื่องกว่าสี่ทศวรรษ ในทศวรรษ 1970 เศรษฐกิจเติบโต โดยเฉลี่ย 8.5% ต่อปีเงื่อนไขจริง อัตราการจับคู่โดยนำส่งออกเศรษฐกิจเอเชีย 6% ขณะแถบเอเชียเท่านั้น เศรษฐกิจฟิลิปปินส์จึงรายได้มากกว่าสองเท่า และการลงทุนที่เพิ่มขึ้นเป็นประวัติการณ์ราคา ถึงที่25% สูงกว่าระยะเวลาของช่วงปี 1960 ปี 1975 เริ่มต้นเจริญเติบโตที่น่าประทับใจเช่นและเป็นต้นไปถูกส่วนใหญ่เป็นเชื้อเพลิง โดยโอนย้ายรายได้ปัจจุบันที่รวมรายได้น้ำมัน3รายได้คลองสุเอซ workersíremittances ช่วยเหลือต่างประเทศ และค่าเช่าอื่น ๆ ภูมิศาสตร์การเมืองในขณะที่มีการปรับปรุงความเท่าเทียมกันของการกระจายรายได้ในประเทศอียิปต์ในระหว่างช่วงปลายทศวรรษ 1950และ 1960s ผลหลักฐานและร่างกายขนาดใหญ่ของวรรณกรรมในอียิปต์จุดออกกำเริบของการกระจายรายได้ในประเทศแม้มีการเจริญเติบโตโดยรวมและเพิ่มขึ้นต่อรายได้เศรษฐกิจฟิลิปปินส์จึงในทศวรรษต่อ ๆ มา (เสื้อผ้าของ 1994) รายจ่ายในครัวเรือน Önalกุหลาบจาก 1976 อย่างต่อเนื่อง และจึง ในขณะเดียวกัน ส่วนแบ่งของค่าจ้างและเงินเดือนในรวมรายจ่ายโดยเฉลี่ยยังคงรอบระดับเดียวกันตลอดระยะเวลาจาก 1976 ถึง 2001ริชาร์ดและ Waterbury (1990) ชี้ให้เห็นว่าส่วนแบ่งของรายได้สูงสุดกลุ่มรายได้รวมได้เพิ่ม signiÖcantly ในช่วงทศวรรษ 1970 และ 1980 ที่ส่วนแบ่งรายได้สูงสุด 10% รายได้รวมได้เพิ่มขึ้นจาก 32.1% ใน 1974/75 ไป37.2% ในปี 1981/82 ในพื้นที่เมืองอียิปต์ ในชนบทของประเทศอียิปต์ รายได้ส่วนแบ่งสูงสุด 10% กุหลาบจาก 31.4% ใน 1974/75 33.6% ในปี 1981/82 นอกจากนี้ส่วนแบ่งของค่าจ้างรายได้รวมลดลงจาก 50% ในปี 1970 ถูกขึ้นจาก 45%ในช่วงปลายทศวรรษ 1950, 44% ใน 1975, 40% ในปี 1978 และ 36% ในปีค.ศ. 1979 เป็นความสำคัญกลุ่มค่าจ้าง earner ปฏิเสธ ในขณะเดียวกัน ส่วนแบ่งรายได้ 50% ด้านล่างในพื้นที่เมืองที่ลดลงจาก 24% เป็น 23.1% ของรายได้รวม ในขณะที่ส่วนแบ่งรายได้ของการด้านล่าง 50% ในชนบทโรสจาก 23.6% 24% ในช่วงเวลาเดียวกัน (ริชาร์ดก Waterbury 1990)รายได้กระจายความไม่เท่าเทียมกันยังคงเพิ่มขึ้น ศึกษากรณีธนาคารโลก (2002)บนความยากจนในประเทศอียิปต์แสดงให้เห็นเปอร์เซ็นต์ของรายได้/ปริมาณการใช้ขึ้นจนที่สุด 20% ของประชากรอียิปต์ได้ลดลงจาก 9.8% ของรายได้รวมปริมาณใน 1995 เป็น 7.7% ในปี 2000 นอกจากนี้ เหมือนเรียนยังจุดออกที่ไม่ใช่คนจน beneÖtted โดยทั่วไปมากกว่าคนจนจากการเติบโตทางเศรษฐกิจเป็นความยากจน (เป็นเปอร์เซ็นต์ของประชากร) ได้มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นใน compari-6สนกับผลของการสำรวจครัวเรือนงบประมาณดำเนินการในปีต่อไปนี้:1980/81, 1990/91, 1995/96 และปี 1999/00 ในขณะเดียวกัน ส่วนแบ่งของค่าจ้างและเงินเดือนรายได้ทรัพย์สินและการโอนย้ายใน stratus รายได้สูงกว่ารายได้รวมได้เพิ่มขึ้นในพื้นที่เขตเมือง และชนบท ดังนั้น จึง มีการกระจายรายจ่ายในปี 1999/2000รับ เป็นบิดเห็นด้วย คาดรายได้บนชั้น ที่ Öfth ที่รวยที่สุดของประชากรอียิปต์ใช้เวลาเกือบครึ่งหนึ่งของรายจ่ายรวมปริมาณการใช้ (โลกธนาคารและกระทรวงการวางแผนในอียิปต์ 2002)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เศรษฐกิจอียิปต์ได้รับการเติบโตอย่างต่อเนื่องในช่วงสี่ทศวรรษที่ผ่านมา ในปี 1970 เศรษฐกิจขยายตัวโดยเฉลี่ย 8.5% ต่อปีในแง่จริงอัตราตรงกันโดยเฉพาะเศรษฐกิจการส่งออกในเอเชีย, 6% ในช่วงปี 1980 และปี 1990 ต่อหัวรายได้เพิ่มขึ้นกว่าเท่าตัวและการลงทุนที่เพิ่มขึ้นในอัตราที่เป็นประวัติการณ์ถึง25% สูงกว่าช่วงของปี 1960 ดังกล่าวเติบโตที่น่าประทับใจเริ่มต้นในปี 1975 และเป็นต้นไปเป็นเชื้อเพลิงส่วนใหญ่โดยการโอนรายได้ในปัจจุบันซึ่งรวมถึงรายได้จากน้ำมัน, 3 รายได้จากคลองสุเอซworkersíremittancesช่วยเหลือจากต่างประเทศและค่าเช่าทางการเมืองอื่น ๆ . ในขณะที่ความเท่าเทียมกันของการกระจายรายได้ในอียิปต์ได้ดีขึ้นในช่วงปลายปี 1950 และ 1960 หลักฐานที่น่าสนใจและร่างกายขนาดใหญ่ของวรรณกรรมในอียิปต์ชี้เลวลงของการกระจายรายได้ในประเทศแม้จะมีการเจริญเติบโตโดยรวมและเพิ่มขึ้นในการต่อรายได้ในทศวรรษที่ผ่านมาต่อมา (อามิน 1994) ค่าใช้จ่ายในครัวเรือน onal เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจากปี 1976 และเป็นต้นไป ในขณะที่ส่วนแบ่งของค่าจ้างและเงินเดือนในค่าใช้จ่ายทั้งหมดยังคงอยู่ที่เฉลี่ยประมาณระดับเดียวกันตลอดระยะเวลาจากปี1976 ปี 2001 ริชาร์ดและวอเทอร์ (1990) ชี้ให้เห็นว่าส่วนแบ่งของรายได้ที่สูงที่สุดในกลุ่มรายได้รวมได้เพิ่มขึ้นในช่วงsigniÖcantly ปี 1970 และปี 1980 ส่วนแบ่งรายได้จากยอด 10% ของรายได้รวมเพิ่มขึ้นจาก 32.1% ในปี 1974-1975 เพื่อ37.2% ในปี 1981-1982 ในพื้นที่เขตเมืองของอียิปต์ ขณะที่อยู่ในพื้นที่ชนบทของอียิปต์รายได้ส่วนแบ่งของด้านบน 10% เพิ่มขึ้นจาก 31.4% ในปี 1974-1975 เพื่อ 33.6% ในปี 1981-1982 นอกจากนี้ส่วนแบ่งของค่าจ้างในรายได้รวมลดลงจาก 50% ในปี 1970 ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 45% ในปี 1950 ปลายถึง 44% ในปี 1975 เป็น 40% ในปี 1978 และ 36% ในปี 1979 เป็นความสำคัญของกลุ่มรายได้ค่าจ้างปรับตัวลดลง ในขณะที่ส่วนแบ่งรายได้ด้านล่าง 50% ในพื้นที่เขตเมืองลดลงจาก24% เป็น 23.1% ของรายได้รวมขณะที่ส่วนแบ่งรายได้ที่ด้านล่าง50% ในพื้นที่ชนบทเพิ่มขึ้นจาก 23.6% เป็น 24% ในช่วงเวลาเดียวกัน (ริชาร์ดและวอเทอร์ 1990). ความไม่เท่าเทียมกันกระจายรายได้ที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง กรณีศึกษาของธนาคารโลก (2002) ความยากจนในอียิปต์แสดงให้เห็นว่าร้อยละของรายได้ / การบริโภคที่จัดขึ้นโดยที่ยากจนที่สุด20% ของประชากรอียิปต์ได้ลดลงจาก 9.8% ของรายได้ทั้งหมด / บริโภคใน1995-7.7% ในปี 2000 นอกจากนี้ การศึกษาเดียวกันนี้ยังชี้ให้เห็นว่าโดยทั่วไปที่ไม่ได้ยากจนbeneÖttedมากกว่าคนยากจนจากการเติบโตทางเศรษฐกิจเป็นปัญหาความยากจน(คิดเป็นร้อยละของประชากร) ที่ได้รับในแนวโน้มสูงขึ้นใน compari- 6 ลูกชายกับผลลัพธ์ที่ได้จากการสำรวจครัวเรือนงบประมาณดำเนินการดังต่อไปนี้ ปี1980-1981, 1990-1991, 1995-1996 และ 1999-1900 ในขณะที่ส่วนแบ่งของค่าจ้างและเงินเดือนรายได้ทรัพย์สินและโอนรายได้รวมของเมฆรายได้สูงได้เพิ่มขึ้นทั้งในเขตเมืองและชนบท ดังนั้นการกระจายของค่าใช้จ่ายใน 1999/2000 ได้รับเป็นไปตามคาดเบ้ในความโปรดปรานของการเรียนรายได้บนที่รวยที่สุดÖfthของประชากรอียิปต์ใช้เวลาเกือบครึ่งหนึ่งของค่าใช้จ่ายในการบริโภครวม(โลกธนาคารและกระทรวงการวางแผนในอียิปต์ 2002) .

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เศรษฐกิจอียิปต์ได้รับการเติบโตอย่างต่อเนื่องในช่วงสี่ทศวรรษที่ผ่านมา ใน
1970 เศรษฐกิจขยายตัวโดยเฉลี่ย 8.5% ต่อปีในแง่จริง , อัตราการจับ
โดยเฉพาะการส่งออกเอเชียนำเศรษฐกิจ , 6% ในช่วงปี 1980 และ 1990
รายได้ต่อหัวมากกว่าสองเท่า และเพิ่มการลงทุนในอัตราประวัติการณ์ถึง
25 % สูงกว่าช่วงของ 1960 .เช่นการเจริญเติบโตที่น่าประทับใจตั้งแต่ปี 1975
และเป็นต้นเป็นเชื้อเพลิงโดยปัจจุบันรายได้โอนรวมน้ำมันรายได้ ,
3
คลองสุเอซรายได้ส่งกลับแรงงานเมืองช่วยเหลือต่างประเทศและค่าเช่าทางการเมืองอื่น ๆ .
ส่วนความเสมอภาคของการกระจายรายได้ในอียิปต์ มีขึ้นในช่วงปลายปี 1950
และ 1960 หลักฐานที่น่าสนใจและขนาดใหญ่ ร่างกายของวรรณกรรมในอียิปต์ออก
จุดเลวลงของการกระจายรายได้ในประเทศ แม้จะมีการเติบโตโดยรวมและเพิ่มขึ้นในรายได้ต่อหัวต่อ
ในทศวรรษต่อมา ( อามิน 1994 ) ครัวเรือนÖนาล รายจ่ายเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจากปี 1976
และเป็นต้นไป ขณะที่ส่วนแบ่งของค่าจ้างและเงินเดือนใน
รายจ่ายทั้งหมดยังคงอยู่บนเฉลี่ยอยู่ที่ระดับเดียวกันตลอดระยะเวลาจาก 2519 ถึง

2001ริชาร์ด และวอเตอร์เบอรี่ ( 1990 ) ชี้ว่า สัดส่วนรายได้สูงสุดในกลุ่ม
รายได้รวมเพิ่มขึ้น signi Öลดลงอย่างมีนัยสําคัญเมื่อในช่วงปี 1970 และ 1980 .
แบ่งปันรายได้ของด้านบน 10 % รายได้รวมเพิ่มขึ้นจาก 32.1 % ในปี 1974 / 75
37.2% ในปี 1981 / 82 , ในพื้นที่ เมืองของอียิปต์ ขณะที่ในชนบทของอียิปต์ รายได้
แบ่งปันของด้านบน 10 % เพิ่มขึ้นจาก 31.4 % ในปี 1974 / 75 336 เปอร์เซ็นต์ในปี 1981 / 82 นอกจากนี้
ส่วนแบ่งของค่าจ้างในรายได้รวมลดลงจาก 50% ในปี 1970 ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 45 %
ในปลายปี 1950 , 44% ในปี 1975 40% ในปี 1978 และ 36% ในปี 1979 เป็นญาติความสำคัญ
ของกลุ่มผู้มีรายได้ค่าจ้างลดลง ขณะเดียวกัน ส่วนแบ่งรายได้ของด้านล่าง 50%
เขตเมืองลดลงจาก 24 ร้อยละ 23.1 % ของรายได้รวม ในขณะที่รายได้ของ
แบ่งปันด้านล่าง 50% ในชนบทเพิ่มขึ้นจาก 23.6 % ถึง 24% ในช่วงเวลาเดียวกัน ( ริชาร์ด และวอเตอร์เบอรี่

การกระจายรายได้ของครัวเรือนปี 1990 ) ยังคงเพิ่มขึ้น ศึกษากรณีธนาคารโลก ( 2002 )
ความยากจนในอียิปต์แสดงให้เห็นว่าเปอร์เซ็นต์ของรายได้ / การบริโภคจัดขึ้น
โดยคนจน 20% ของประชากรชาวอียิปต์ได้ลดลงจาก 9.8% ของ
รายได้ / การบริโภคทั้งหมดใน 1995 7.7% ในปี 2000 นอกจากนี้การศึกษาเดียวกันยังจุดที่ไม่ยากจนโดยทั่วไปดี
Ö tted มากกว่าคนจนจากการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจเป็น
ความยากจน ( ร้อยละของประชากร ) ได้รับในแนวโน้มเพิ่มขึ้นในคัมพารี -
6
ลูกชายกับผลลัพธ์ของการสำรวจครัวเรือนงบประมาณในปีต่อไปนี้ :
1980 / 81 / 2533 91 ปี 1995 / 96 ปี 1999 / 00 . ขณะที่ส่วนแบ่งของค่าจ้างและเงินเดือน ,
ทรัพย์สินรายได้และการโอนรายได้สตราตัสรายได้เพิ่มขึ้น
ทั้งในเขตเมืองและชนบท ดังนั้น การกระจายค่าใช้จ่ายใน 1999 / 2000 มี
ถูก เหมือนที่คิดไว้ เอียงในความโปรดปรานของชั้นเรียนบนรายได้ที่ร่ำรวยที่สุดของÖ fth
ประชากรอียิปต์ใช้เวลาเกือบครึ่งหนึ่งของค่าใช้จ่ายทั้งหมด ( ธนาคารโลก
และกระทรวงการวางแผนในอียิปต์ 2002 ) .