In 3 studies reportingBMIoutcomes a

In 3 studies reportingBMIoutcomes at 1-year follow-up,BMIchange
was not significantly differentbetweenintervention groups (P = .67)
(eFigure 1A in Supplement).
We examined effects of the intervention on body composition
using 5 studies for which data on %BF or LBM were reported. Subgroup
analysis showed that participants involved in 20 to 60 minutes
of resistance training per week for 6 weeks achieved greater
%BFloss than the diet-only group (pooled difference,−0.50%;95%
CI, −0.94 to −0.06; I2 = 0%) (eFigure 1B in Supplement). An opposite
trendwas observed in the diet plus aerobic training group, but
the heterogeneitywas high (I2 = 75%) and this finding needs to be
interpreted with caution. Two studies followed up participants at 1
year from baseline:%BFlosswas significantly greater in the diet plus
exercise intervention group compared with the diet-only group
(pooled difference, −2.73%;95%CI,−4.38 to −1.09; I2 = 55%) (eFigure
1C in Supplement).
This result was consistent with the meta-analysis based on
changes in LBM, which showed that diet plus resistance training led
to greater muscle gain than the diet-only intervention (pooled difference,
0.44 kg; 95% CI, 0.04 to 0.84; I2 = 46%) over 4 months
(eFigure 1D in Supplement).
Therewas no evidence of publication bias or small study effect
with Egger’s test (P = .22) or visual inspection of the funnel plot for
anthropometric outcomes (eFigure 2 in Supplement). Two studies
were not included in meta-analyses because weight loss was reported
as change in percentage overweight orsumof skin folds29,31
(Table 1 and Table 2).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในการศึกษา 3 reportingBMIoutcomes ใน 1 ปีตามสาย BMIchangeยังไม่มีกลุ่ม differentbetweenintervention (P =.67)(eFigure 1A ในภาคผนวก)เราตรวจสอบผลของการแทรกแซงองค์ประกอบร่างกายใช้การศึกษา 5 ซึ่งมีรายงานข้อมูลเกี่ยวกับ%เอฟหรือ LBM กลุ่มย่อยวิเคราะห์พบว่า ผู้เรียนที่เกี่ยวข้องใน 20-60 นาทีฝึกอบรมความต้านทานต่อสัปดาห์ในสัปดาห์ที่ 6 ประสบความสำเร็จมากขึ้น% BFloss กว่าอาหารเฉพาะกลุ่ม (รวม difference,−0.50%;95%CI, −0.94 กับ −0.06 I2 = 0%) (eFigure 1B ในภาคผนวก) ตรงกันข้ามกับการพบในอาหารและกลุ่มฝึกเต้นแอโรบิก trendwas แต่heterogeneitywas สูง (I2 = 75%) และสามารถค้นหานี้ตีความ ด้วยความระมัดระวัง สองการศึกษาติดตามผู้เรียน 1ปีจากพื้นฐาน: %อย่างมีนัยสำคัญมากขึ้นในอาหารบวก BFlosswasออกกำลังกายกลุ่มแทรกแซงเมื่อเทียบกับกลุ่มอาหารเท่านั้น(รวมความแตกต่าง −2.73%;95%CI,−4.38 กับ −1.09 I2 = 55%) (eFigureC 1 ในภาคผนวก)ผลนี้ไม่สอดคล้องกับ meta-analysis ตามใน LBM ซึ่งแสดงให้เห็นว่า อาหารรวมทั้งฝึกนำการเปลี่ยนแปลงกำไรกล้ามเนื้อมากไปกว่าอาหารเดียวแทรกแซง (รวมความแตกต่างกก. 0.44 95% CI, 0.04 ถึง 0.84 I2 = 46%) กว่า 4 เดือน(eFigure 1D ในภาคผนวก)Therewas ของการเผยแพร่ผลศึกษาทแยง หรือเล็กกับการทดสอบของ Egger (P =.22) หรือตรวจสอบภาพของพล็อตกรวยสำหรับanthropometric ผลลัพธ์ (eFigure 2 ในภาคผนวก) การศึกษาสองwere not included in meta-analyses because weight loss was reportedas change in percentage overweight orsumof skin folds29,31(Table 1 and Table 2).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการศึกษา 3 reportingBMIoutcomes ที่ 1 ปีติดตาม BMIchange
ไม่ได้อย่างมีนัยสำคัญกลุ่ม differentbetweenintervention (p = 0.67)
(eFigure 1A ในภาคผนวก).
เราตรวจสอบผลของการแทรกแซงในองค์ประกอบของร่างกายโดยใช้การศึกษา 5 ซึ่งข้อมูลเกี่ยวกับ% BF หรือ LBM ได้รับรายงาน
กลุ่มย่อยการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่าผู้เข้าร่วมการมีส่วนร่วมใน 20-60 นาทีของการฝึกอบรมความต้านทานต่อสัปดาห์เป็นเวลา6 สัปดาห์ที่ประสบความสำเร็จมากขึ้น% BFloss กว่ากลุ่มอาหารอย่างเดียว (ความแตกต่าง pooled, -0.50%; 95% CI, -0.94 -0.06 ไป; I2 = 0 %) (eFigure 1B ในภาคผนวก) ตรงข้ามtrendwas สังเกตในอาหารรวมทั้งการฝึกอบรมกลุ่มแอโรบิก แต่heterogeneitywas สูง (I2 = 75%) และการค้นพบนี้จะต้องมีการตีความด้วยความระมัดระวัง สองการศึกษาติดตามผู้เข้าร่วมที่ 1 ปีจาก baseline: BFlosswas% อย่างมีนัยสำคัญมากขึ้นในการรับประทานอาหารรวมทั้งการแทรกแซงการออกกำลังกายกลุ่มเมื่อเทียบกับกลุ่มอาหารอย่างเดียว(ความแตกต่าง pooled, -2.73%; 95% CI, -4.38 -1.09 ไป; I2 = 55 %) (eFigure. 1C ในภาคผนวก) ผลที่ได้นี้มีความสอดคล้องกับ meta-analysis ขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงในLBM ซึ่งแสดงให้เห็นว่าอาหารรวมทั้งฝึกอบรมความต้านทานที่นำไปสู่การเพิ่มกล้ามเนื้อมากกว่าการแทรกแซงการรับประทานอาหารอย่างเดียว(ความแตกต่าง pooled, 0.44 กก. 95 % CI, 0.04-0.84; I2 = 46%) ในช่วง 4 เดือน. (eFigure 1D ในภาคผนวก) therewas หลักฐานของการมีอคติสิ่งพิมพ์หรือไม่มีผลการศึกษาขนาดเล็กที่มีการทดสอบEgger ของ (p = 0.22) หรือตรวจสอบภาพจากพล็อตช่องทางสำหรับสัดส่วนของร่างกายผลลัพธ์ (eFigure ที่ 2 ในภาคผนวก) การศึกษาสองไม่รวมอยู่ในการวิเคราะห์อภิมาเพราะการสูญเสียน้ำหนักได้รับการรายงานการเปลี่ยนแปลงในอัตราร้อยละที่มีน้ำหนักเกินorsumof ผิว folds29,31 (ตารางที่ 1 และตารางที่ 2)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3 การศึกษา reportingbmioutcomes ที่ 1 ติดตาม bmichange
ไม่ differentbetweenintervention กลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P = . 67 )
( efigure 1A ในภาคผนวก ) .
เราตรวจสอบผลของการแทรกแซงในร่างกาย
ใช้ 5 ศึกษาที่ข้อมูลบน % BF หรือ lbm ถูกรายงาน การวิเคราะห์กลุ่มย่อย พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีส่วนร่วมใน

20 ถึง 60 นาที