My Father in Law is Lu Bu - Chapter

My Father in Law is Lu Bu - Chapter 23 - Too Big of a Joke

Original by Bro Got a Gun, Translated by James

After taking a rest, Liu Mang noticed that the ground was beginning to tremble. He knew that it was the arrival of Boss Cao’s troops.

Dawn. Liu Mang walked up to the city tower. The scene he saw there left him completely stunned.

Rows upon rows of units arranged in square formations. Spears like the rains. Bows and arrows like the clouds.

“How many people is this?!” Liu Mang swallowed his saliva. The whole city was densely surrounded by people.

“An army of a hundred thousand!” Lu Bu had appeared next to Liu Mang without him knowing.

“A hundred thousand?!” Lu Mang was about to faint. Although population have grew a lot in modern times, to see so many soldiers gathered together wasn’t something that happen often. Even if it’s to review troops they would have at most some tens of thousands of soldiers gathered, nowhere near the hundred thousand that’s here now.

“Cao Cao really think highly of this Lu Bu!” Lu Bu's eyes radiate all around. He was correct. Cao Cao has been disturbed ever since Lu Bu escaped from Xiapi. One must know that Lu Bu wasn’t some kind of peaceful house cat, he’s a tiger, a fierce tiger, a tiger that eats people! Even if you don’t mess with the tiger, you must still be careful of its claws! Old Cao, on the other hand, actually decided to steal this tiger’s base!

“Can we even win?!” There’s only ten thousand people inside the city. For them to fight a hundred thousand, even if one thinks with his ass, he’ll know that they can’t possibly win! Liu Mang’s question had no other effect other than lowering the morale.

“Are we not to fight just because we can’t win?!” Had it been before then Lu Bu might’ve been like Liu Mang, unable to have the idea of resisting such an army. However, now it’s different. Having experienced Xiapi, Lu Bu had already given up on the idea of surrendering to Old Cao. He even almost managed to take Old Cao’s life and seriously injured Xiahou Yuan.

The Xiahou clan was the root of Old Cao. It was impossible for Old Cao to give up his entire clan for a single Lu Bu.

“Sigh!” Liu Mang wanted to sigh but was stopped by Lu Bu.

Lu Bu whispered. “You can be afraid. You can panic. However, you cannot show those emotions in front of the army! If the commander was to become uneasy, to become nervous, then how would the subordinates be able to risk their lives for you?!”

Lu Bu’s eyes showed both strictness and concern. This gave Liu Mang a weird feeling. Liu Mang had only experienced this kind of eyes from his father before. However, unlike Boss Lu who praised Liu Mang constantly, his father held a lot of disdain toward him for being ignorant, incompetent and neglecting his studies!

“Dong dong dong!” The Cao army that surrounded the city began drumming. Was this drum signaling the attack?!

“These are drums signaling truce!” Lu Bu explained. Lu Bu had only a single daughter. To marry his daughter is the same as being his son.

“Truce?!” How could there be a truce before a battle starts? What kind of logic is this? Perhaps Boss Cao is scared of Boss Lu? Wasn’t that precisely the reason why Boss Cao wanted to kill Boss Lu?!

A group of people separated themselves from the Cao army. Amongst them was a black fatty wearing an official gown. Although he was both short and ugly, when donned in the official gown, it appears that he was someone powerful.

“Is he Boss Cao?!” Liu Mang dared not underestimate Boss Cao. Although he looked unprepossessing, he was an remarkable individual. From being an official in Luoyang in his early days, he placed rows of multicolored stakes outside his office and ordered his deputies to flog those who violated the law, regardless of their status. Then he gathered soldiers to suppress Dong Zhou and finally the contend for hegemony, they were all things that this black fatty did!

Emperor Wu of Wei ah, although he was never an emperor when he was alive, he was posthumously named one. This was not merely because of his talents in the general and military affairs, he was also a remarkable statesman, military expert, writer and calligrapher of the late Eastern Han Dynasty.

Liu Mang had read his poems starting from primary school all the way till college. There’s the Through the Tortoise Lives Long and the Watching the Azure Sea! He was the representative of the Jianan style poetry!

Had it not been meeting each other on the battlefield, Liu Mang would’ve picked up pen and paper for Boss Cao to sign!

“Fengxian, I trust you have been well since we last met!” Cao Cao stopped his tracks at a distance a couple hundred li away from the city. From there, the archers cannot hit him and his voice was loud enough to be heard. Next to him was imposing and staunch man with a height of eight foot and a waist of ten wei. This fat fellow who appeared to be full of courage and strength was constantly checking around, watching attentively of the surroundi

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พ่อในกฎหมายมี Lu Bu -บทที่ 23 - ใหญ่ เกินไปของตลกต้นฉบับ ด้วยครับได้ปืน แปล โดย Jamesหลังจากการพักผ่อน Liu Mang สังเกตเห็นว่า พื้นเริ่มสั่นเครือ เขารู้ว่า มันเป็นการมาถึงของกองกำลังบอส Caoรุ่งอรุณ Liu Mang เดินมาหาซิตี้ทาวเวอร์ ฉากที่เขาเห็นมีเหลือเขาสตันอย่างสมบูรณ์แถวหลังแถวของหน่วยที่จัดเรียงในตารางแผน หอกเช่นฝน คันธนูและลูกศรเหมือนเมฆ"คน"นี้คือ Liu Mang กลืนกินน้ำลายของเขา เมืองทั้งหมดถูกอัดแน่นล้อมรอบคน "ทัพร้อยพัน" Lu Bu มีปรากฏถัดจาก Liu Mang ไม่ มีเขารู้"ร้อยพัน?" Lu Mang กำลังเป็นลม แม้ว่าจะมีประชากร เพิ่มขึ้นมากในสมัย ดูทหารจำนวนมากมารวมตัวกันไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นมักจะ ถ้าเป็นที่ทหารจะมีมากที่สุดบางหมื่นทหารรวบรวม กินร้อยพันที่นี่ขณะนั้น"Cao Cao จริง ๆ คิดว่า สูงนี้ Lu Bu" Lu Bu ตาแผ่ทั่ว เขาถูกต้อง Cao Cao ได้ถูกรบกวนตั้งแต่ Lu Bu หนีจาก Xiapi หนึ่งต้องรู้ว่า Lu Bu ไม่ได้บางชนิดของแมวบ้านที่เงียบสงบ เขาเป็นเสือที่กินคน เสือ เสือดุ แม้ว่าคุณไม่ยุ่งกับเสือ คุณต้องยังระวังของก้ามของมัน เกาเก่า คง จริงตัดสินใจขโมยฐานนี้เสือ"สามารถเราลุ้น!" มีเพียงหมื่นคนภายในเมือง ไปร้อย พัน แม้หนึ่งคิดกับตูดของเขา เขาจะรู้ว่า พวกเขาไม่อาจชนะ Liu Mang ถามได้ไม่มีผลอื่นนอกเหนือจากลดขวัญกำลังใจ"เราไม่ต้องต่อสู้เพียง เพราะเราไม่สามารถชนะ?" มันได้ก่อน แล้วอาจได้ Lu Bu เช่น Liu Mang ไม่ได้มีความคิดในการต่อต้านกองทัพดังกล่าว อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ก็แตกต่างกัน มีประสบการณ์ Xiapi, Lu Bu แล้วให้ขึ้นในความคิดของการยอมจำนนต่อโจอายุ เขาเกือบจะจัดการชีวิตและบาดเจ็บอย่างแฮหัวเอี๋ยนเกาเก่ากองทัพ Xiahou ถูกรากของเกาเก่า มันเป็นไปไม่ได้สำหรับเกาเก่าเพื่อให้กองทัพของเขาทั้งหมดสำหรับ Lu Bu เดียว"ถอนหายใจ" Liu Mang อยากถอนใจ แต่ถูกหยุด โดย Lu BuLu Bu ที่กระซิบ "คุณได้กลัว คุณจะตกใจ อย่างไรก็ตาม คุณไม่สามารถแสดงอารมณ์ที่หน้ากองทัพ ถ้าผู้บังคับบัญชาจะไม่สบายใจ เป็นประสาท แล้ววิธีต่าง ๆ ที่จะเสี่ยงชีวิตของพวกเขาสำหรับคุณ!"ตา Lu Bu พบ strictness และกังวล นี้ให้ความรู้สึกแปลก Liu Mang Liu Mang เคยแบบนี้ตาจากพ่อของเขาก่อน อย่างไรก็ตาม ซึ่งแตกต่างจากนาย Lu ที่ยกย่อง Liu Mang อย่างต่อเนื่อง บิดาจัดรังเกียจต่อเขามากสำหรับการไม่รู้ ไร้ความสามารถ และละเลยไม่ศึกษาของเขา"ดง ดงดง" กองทัพเกาที่ล้อมรอบเมืองเริ่มกลอง นี้เป็นสัญญาณการโจมตี"เหล่านี้เป็นกลองสัญญาณพักรบ" Lu Bu ที่อธิบาย Lu Bu ได้ให้ลูกสาวที่เดียวเท่านั้น แต่งงานกับลูกสาวของเขาเป็นเหมือนกับการมีบุตร"พักรบ!" จะมีเป็นวิธีการพักรบก่อนเริ่มการต่อสู้ นี้เป็นชนิดของตรรกะ บางทีกลัว Cao บอสของบอสลู ที่ไม่แม่นยำเหตุผลทำไมนายโจต้องการฆ่านาย Luกลุ่มแยกตัวเองจากกองทัพเกา ในหมู่พวกเขา ไขมันสีดำใส่ชุดอย่างเป็นทางการ ถึงแม้ว่าเขามีทั้งระยะสั้น และน่า เกลียด เมื่อ donned ในชุดอย่างเป็นทางการ ปรากฏว่า เขาเป็นคนที่มีประสิทธิภาพ"คือเขาเกานาย?" Liu Mang กล้าประมาทนายเกา ถึงแม้ว่าเขาดู unprepossessing เขาเป็นบุคคลโดดเด่น ไม่ อย่างเป็นทางการในลั่วหยางในยุคแรกของเขา เขาวางแถวหลากสีเดิมพันนอกสำนักงานของเขา และสั่งเขา deputies โพยผู้ที่ละเมิดกฎหมาย คำนึงถึงสถานะของพวกเขา แล้วเขารวบรวมทหารเพื่อระงับตงโจว และในที่สุด contend สำหรับชิง พวกเขาสิ่งที่ไขมันนี้ดำ จักรพรรดิ Wu เว่ย อา แต่เขาไม่เคยมีจักรพรรดิเมื่อเขามีชีวิตอยู่ เขา posthumously ชื่อหนึ่ง นี้ไม่ใช่เพียง เพราะความสามารถในกิจการทั่วไป และทหารของเขา เขาเป็นรัฐบุรุษโดดเด่น ทหารผู้เชี่ยวชาญ นักเขียน และ calligrapher ของช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกLiu Mang ได้อ่านบทกวีของเขาตั้งแต่ประถมจนถึงวิทยาลัย มีการผ่านเต่าอยู่นานและชมทะเล Azure เขาเป็นตัวแทนของกวีสไตล์ Jiananมีมันไม่ได้ประชุมกันในสนามรบ Liu Mang จะได้รับปากกาและกระดาษสำหรับนายเกาลง"เฟิงเสียน ฉันเชื่อถือได้ดีตั้งแต่เราพบกัน" Cao Cao หยุดเพลงของเขาในระยะสองสามร้อยลีเมือง จากนั้น เขาไม่ตียิงธนู และเสียงของเขาก็ดังพอที่จะได้ยิน ถัดจากเขามีการจัดเก็บภาษี และคนที่ มีความสูงแปดฟุตและเอวของ wei สิบขัดตาทัพ คนนี้อ้วนที่ดูเหมือนจะเต็มไป ด้วยความกล้าหาญและความแข็งแรงถูกคอยตรวจสอบรอบ ชมการสร้างและทำความเข้าใจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พ่อของฉันในกฎหมายเป็นบูลู - บทที่ 23 - ใหญ่เกินไปของโจ๊กต้นฉบับโดย Bro Got ปืนแปลโดยเจมส์หลังจากการพักผ่อนหลิว Mang สังเกตเห็นว่าพื้นดินก็เริ่มสั่น เขารู้ว่ามันเป็นมาถึงของทหารบอสเฉาได้. รุ่งอรุณ หลิว Mang เดินขึ้นไปยังหอเมือง ฉากที่เขาเห็นมีเหลือเขาตะลึงสมบูรณ์. แถวบนแถวของหน่วยในการจัดตารางการก่อ หอกเหมือนฝน คันธนูและลูกศรเหมือนเมฆ. "วิธีการหลายคนเป็นแบบนี้ ?!" หลิว Mang กลืนน้ำลายของเขา เมืองทั้งเมืองถูกล้อมรอบหนาแน่นโดยคน. "กองทัพของแสน!" บูลูเคยปรากฏถัดจากหลิวมั่งไม่มีเขารู้. "แสน ?!" Lu Mang กำลังจะเป็นลม แม้ว่าประชากรได้เพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมากในยุคปัจจุบันเพื่อที่จะเห็นทหารจำนวนมากรวมตัวกันเป็นสิ่งที่ไม่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง แม้ว่าจะเป็นกองกำลังในการตรวจสอบพวกเขาจะมีที่มากที่สุดนับบางส่วนของทหารหลายพันคนรวมตัวกันที่ไหนเลยใกล้แสนที่นี่ตอนนี้. "โจโฉจริงๆคิดอย่างนี้ Lu Bu!" ตาบูลูของแผ่ไปทั่ว เขาเป็นคนที่ถูกต้อง โจโฉได้รับการรบกวนนับตั้งแต่บูลูหลบหนีออกจาก Xiapi หนึ่งจะต้องรู้ว่าบูลูไม่ได้ชนิดของแมวบ้านที่เงียบสงบบางอย่างที่เขาเป็นเสือเสือดุเสือที่กินคน! แม้ว่าคุณจะไม่ยุ่งกับเสือคุณยังคงต้องระมัดระวังในกรงเล็บของมัน! เก่าเฉาบนมืออื่น ๆ ที่จริง ๆ แล้วตัดสินใจที่จะขโมยฐานเสือนี้! "เราสามารถแม้แต่จะชนะ ?!" มีเพียงหมื่นของผู้คนในเมือง สำหรับพวกเขาที่จะต่อสู้แสนแม้ว่าหนึ่งคิดกับตูดของเขาเขาจะรู้ว่าพวกเขาไม่อาจชนะ! คำถามหลิว Mang ของไม่มีผลกระทบอื่น ๆ นอกเหนือจากการลดกำลังใจในการทำงาน. "พวกเราจะไม่ต่อสู้เพียงเพราะเราไม่สามารถชนะ ?!" มันเคยเป็นมาก่อนแล้ว Lu Bu อาจได้รับเช่นหลิวมั่งไม่สามารถที่จะมีความคิดของ ต่อต้านเช่นกองทัพ แต่ตอนนี้มันแตกต่างกัน มีประสบการณ์ Xiapi, Lu Bu ได้รับขึ้นอยู่แล้วในความคิดของการยอมจำนนต่อเก่าเฉา เขาเกือบจะมีการจัดการที่จะใช้ชีวิตเก่าเฉาและได้รับบาดเจ็บสาหัสโฮวหยวน. โฮวตระกูลเป็นรากของเก่าเฉา มันเป็นไปไม่ได้สำหรับเก่าเฉาให้เพิ่มขึ้นในตระกูลของเขาสำหรับเดียว Lu Bu. "เฮ้อ!" หลิวมั่งอยากจะถอนหายใจ แต่ก็หยุด Lu Bu. บูลูกระซิบ "คุณสามารถจะกลัว คุณสามารถตกใจ อย่างไรก็ตามคุณไม่สามารถแสดงอารมณ์ความรู้สึกของผู้ที่อยู่ในด้านหน้าของกองทัพ! หากผู้บัญชาการกำลังจะกลายเป็นไม่สบายใจที่จะกลายเป็นประสาทแล้วว่าจะผู้ใต้บังคับบัญชาจะสามารถที่จะเสี่ยงชีวิตของพวกเขาสำหรับคุณ ?! " ตาบูลูแสดงให้เห็นทั้งความโหดและความกังวล เรื่องนี้ทำให้หลิว Mang เป็นความรู้สึกที่แปลก หลิวมั่งมีประสบการณ์เพียงชนิดของตานี้มาจากพ่อของเขาก่อน แต่แตกต่างจากบอส Lu ที่น่ายกย่องหลิว Mang อย่างต่อเนื่องพ่อของเขาจัดขึ้นจำนวนมากของความรังเกียจต่อเขาในการเป็นงมงายไร้ความสามารถและละเลยการศึกษาของเขา! "Dong Dong Dong!" กองทัพเฉาที่ล้อมรอบเมืองเริ่มตีกลอง ถูกกลองนี้การส่งสัญญาณการโจมตี ?! "เหล่านี้เป็นกลองส่งสัญญาณการสู้รบ!" บูลูอธิบาย บูลูมีเพียงลูกสาวคนเดียว จะแต่งงานกับลูกสาวของเขาเป็นเช่นเดียวกับการเป็นลูกชายของเขา. "รบ ?!" วิธีการอาจมีการสู้รบก่อนที่จะเริ่มต้นการต่อสู้? สิ่งที่ชนิดของตรรกะนี้คืออะไร? บางทีบอสเฉากลัวบอสลู? ไม่ได้ว่าเหตุผลที่แม่นยำบอสเฉาอยากจะฆ่าบอสลู ?! กลุ่มคนแยกตัวออกจากกองทัพเฉา ในหมู่พวกเขาเป็นไขมันสีดำสวมชุดอย่างเป็นทางการ แม้ว่าเขาจะเป็นทั้งในระยะสั้นและน่าเกลียดเมื่อสวมชุดที่เป็นทางการก็ปรากฏว่าเขาเป็นคนที่มีประสิทธิภาพ. "เขาเป็นบอสเฉา ?!" หลิวมั่งไม่กล้าประมาทบอสเฉา แม้ว่าเขาจะมองไม่เจริญเขาเป็นบุคคลที่น่าทึ่ง จากการอย่างเป็นทางการในลั่วหยางในวันแรกของเขาที่เขาวางไว้แถวของเงินเดิมพันหลากสีนอกสำนักงานของเขาและสั่งให้เจ้าหน้าที่ของเขาที่จะโบยผู้ที่ละเมิดกฎหมายโดยไม่คำนึงถึงสถานะของพวกเขา จากนั้นเขาก็มารวมตัวกันเพื่อให้การปราบปรามทหารดงโจวและในที่สุดก็ต่อสู้เพื่ออำนาจพวกเขาทุกสิ่งที่ไขมันสีดำนี้ได้! จักรพรรดิหวู่ของเหว่ยอาแม้ว่าเขาจะไม่เคยเป็นจักรพรรดิเมื่อเขายังมีชีวิตอยู่เขาถูกเสนอชื่อต้อหนึ่ง นี้ไม่ได้เป็นเพียงเพราะความสามารถของเขาในกิจการทั่วไปและทหารเขาก็ยังเป็นรัฐบุรุษที่โดดเด่นผู้เชี่ยวชาญทหาร, นักเขียนและ calligrapher ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก. หลิว Mang ได้อ่านบทกวีของเขาเริ่มต้นจากโรงเรียนประถมศึกษาทุกทางจนวิทยาลัย . มีผ่านเต่าชีวิตยาวและดูทะเลสีฟ้า! เขาเป็นตัวแทนของบทกวีสไตล์ Jianan! ได้มันไม่ได้ประชุมกันในสนามรบหลิวมั่งจะได้หยิบขึ้นมาปากกาและกระดาษสำหรับบอสเฉาเพื่อเข้าสู่ระบบ! "Fengxian ผมเชื่อว่าคุณได้รับดีตั้งแต่เราพบกันที่ผ่านมา "โจโฉหยุดเพลงของเขาที่ระยะทางไม่กี่ร้อย li ห่างจากตัวเมือง จากนั้นยิงธนูไม่สามารถตีเขาและเสียงของเขาดังพอที่จะได้ยิน ถัดจากเขาได้รับการจัดเก็บภาษีและหยุดยั้งคนที่มีความสูงแปดฟุตและเอวสิบ Wei เป็น นี้เพื่อนไขมันที่ปรากฏจะเต็มไปด้วยความกล้าหาญและความแข็งแรงได้รับการตรวจสอบอย่างต่อเนื่องรอบ ๆ ดูตั้งใจของ surroundi