“This… this…” he murmured. Ahead of

“This… this…” he murmured. Ahead of him was a mountain, approximately three hundred meters tall. An ordinary mountain would not cause Meng Hao to act in such away. This mountain was made… of Spirit Stones!

Countless Spirit Stones piled together to form a Spirit Stone Mountain!

Meng Hao had never seen so many Spirit Stones in his entire life. His head spun, and he unconsciously wanted to go take them, but after taking a single step forward, he stopped. The Spirit Stone Mountain was gray in color and seemed to be covered with a fine mist. It was a restrictive spell which prevented anything from touching it.

He struggled for some time, not quite willing to give up. When he reached a position about sixty meters from the Spirit Stone Mountain, he suddenly felt a fierce sense of imminent danger. Looking at the mountain with a sigh, he stopped in place.

He knew that if he got too close, his body and soul would be reduced to ashes.

At a loss for a long moment, he turned his head and reluctantly left the Spirit Stone Mountain behind.

More time passed as he followed the blood-red glow, enough for an incense stick to burn, and soon the hazy image of a building appeared in the fog ahead of him. It had a courtyard, filled with withered plants and weeds. A stone sat in the middle of the courtyard, about half the size of a person. It was the only thing in sight that was neither black nor white, nor was there any fog visible near it.

The Vorpal Jade floated toward the large stone, then stopped above it. The blood-red glow began to fade.

Meng Hao walked forward and inspected the area around the stone. This must be one of the areas for enlightenment. He sat down cross-legged onto the stone and looked at the Vorpal Jade floating in front of him. His eyes began to gleam.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"นี่...นี่..." เขา murmured ล่วงหน้าของเขาถูกภูเขา ประมาณสามร้อยเมตร ภูเขาสามัญจะทำให้เมงเฮาทำเช่นออกไป ภูเขานี้ทำ...หินวิญญาณหินวิญญาณมากมายกองอยู่ด้วยกันแบบภูเขาหินวิญญาณเฮา เมงไม่เคยเห็นหินวิญญาณมากมายในชีวิตของเขาทั้งหมด หัว ปั่น และเขาต้องไปใช้พวกเขาโดยไม่รู้ตัว แต่หลังจากทำขั้นตอนเดียวไปข้างหน้า เขาหยุด ภูเขาหินวิญญาณเป็นสีเทาในสี และดูเหมือนจะถูกปกคลุม ด้วยหมอกดี การสะกดจำกัดที่ป้องกันไม่ให้สิ่งที่สัมผัสได้เขาต่อสู้บางเวลา ไม่เต็มใจค่อนข้างจะให้ขึ้น เมื่อมาถึงตำแหน่งประมาณ 60 เมตรจากภูเขาหินวิญญาณ เขาก็รู้สึกความรุนแรงนนาน เขามองที่เขา ด้วยอก หยุดในสถานที่เขารู้ว่า ถ้าเขาได้ใกล้ชิดเกินไป ร่างกายและจิตใจของเขาจะลดลงกับเถ้าถ่านที่สูญเสียช่วงยาว เขาเปิดหัว และฝืนใจทิ้งภูเขาหินวิญญาณเวลาผ่านไป ตามเขาตามแสงสีแดงเลือด เพียงพอสำหรับการติดธูปเขียน และเร็ว ๆ นี้ภาพมัวของอาคารปรากฏในหมอกข้างหน้าของเขา ลาน เต็มไป ด้วยวัชพืชและพืชเหี่ยวได้ หินนั่งกลางลาน ขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของคน มันเป็นสิ่งเดียวในสายตาที่ไม่ดำ ไม่ขาว หรือมีหมอกใด ๆ มองใกล้มันหยก Vorpal ลอยไปทางหินใหญ่ แล้วหยุดดังกล่าวข้างต้น เรืองแสงสีแดงเลือดเริ่มจางเฮา เมงเดินไปข้างหน้า และการตรวจสอบบริเวณหิน ต้องเป็นที่ได้ตรัสรู้ เขานั่งไขว่ห้างบนหิน และหยก Vorpal ลอยหน้าเขามอง ตาของเขาเริ่มที่จะเปล่งประกาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"นี่ ... นี่ ... " เขาบ่นอยู่ ข้างหน้าของเขาเป็นภูเขาสูงประมาณสามร้อยเมตร ภูเขาสามัญจะไม่ก่อให้เกิดเม้งเฮาจะทำหน้าที่ดังกล่าวออกไป ทิวเขาแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นมา ... ของพระวิญญาณหิน! หินวิญญาณนับไม่ถ้วนซ้อนกันในรูปแบบวิญญาณ Stone Mountain! เม้ง Hao ไม่เคยเห็นวิญญาณหินจำนวนมากในตลอดชีวิตของเขา ศีรษะของเขาปั่นและเขาไม่รู้ตัวอยากจะไปใช้เวลากับพวกเขา แต่หลังจากการขั้นตอนเดียวไปข้างหน้าเขาหยุด The Spirit Stone Mountain เป็นสีเทาและดูเหมือนจะถูกปกคลุมด้วยหมอกปรับ มันเป็นคาถาที่เข้มงวดซึ่งทำให้อะไรจากการสัมผัสมัน. เขาพยายามบางครั้งไม่ได้ค่อนข้างยินดีที่จะให้ขึ้น เมื่อเขาไปถึงตำแหน่งประมาณหกสิบเมตรจากภูเขาหินวิญญาณเขาก็รู้สึกความรู้สึกที่รุนแรงของอันตราย มองไปที่ภูเขากับถอนหายใจเขาหยุดในสถานที่. เขารู้ว่าถ้าเขาได้ใกล้ชิดเกินไปร่างกายและจิตวิญญาณของเขาจะลดลงเป็นเถ้าถ่าน. ที่สูญเสียสำหรับช่วงเวลาที่นานเขาหันหัวของเขาและไม่เต็มใจซ้ายหินวิญญาณ ภูเขาที่อยู่เบื้องหลัง. เวลามากขึ้นในขณะที่เขาผ่านไปตามเรืองแสงสีแดงเลือดเพียงพอสำหรับก้านธูปในการเผาผลาญและเร็ว ๆ นี้ภาพหมอกของอาคารที่ปรากฏในหมอกข้างหน้าของเขา มันมีคอร์ทยาร์ดเต็มไปด้วยพืชเหี่ยวและวัชพืช หินนั่งอยู่ในช่วงกลางของลานขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของคนที่ มันเป็นสิ่งเดียวที่อยู่ในสายตาที่เป็นค่าสีดำหรือสีขาวไม่ได้มีหมอกในตอนที่มองเห็นอยู่ใกล้มัน. Vorpal หยกลอยไปทางหินขนาดใหญ่แล้วหยุดข้างต้นนั้น เรืองแสงสีแดงเลือดเริ่มจะจางหายไป. เม้งเฮาเดินไปข้างหน้าและการตรวจสอบบริเวณรอบ ๆ หิน นี้จะต้องเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่สำหรับการตรัสรู้ เขานั่งลงไขว่ห้างบนหินและมองไปที่ Vorpal หยกที่ลอยอยู่ในด้านหน้าของเขา ดวงตาของเขาเริ่มที่จะส่องแสง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" นี่ . . . . . . . . . . . . . . " เขาพึมพำ ก่อนเขาเป็นภูเขาสูงประมาณสามร้อยเมตร ภูเขาธรรมดาจะไม่ทำให้เมิงเฮา พ.ร.บ. ดังกล่าวออกไป ภูเขานี้ถูกทำ . . . . . . . ของหินวิญญาณ !หินวิญญาณนับไม่ถ้วนซ้อนกันในรูปแบบวิญญาณหินภูเขาเมิ่งเฮ่า ไม่เคยเห็นหินวิญญาณมากมายในชีวิตของเขา หัวเสาเข็ม และเขาโดยไม่รู้ตัว อยากจะไป แต่หลังจากการก้าวไปข้างหน้า เขาหยุด วิญญาณภูเขาหินเป็นสีเทาสี และดูเหมือนจะถูกปกคลุมด้วยหมอกดี มันเป็นคาถาที่เข้มงวดป้องกันอะไรจากสัมผัสนั้นเขาต่อสู้บางครั้ง ไม่ค่อยยินดีที่จะให้ขึ้น เมื่อเขาไปถึงตำแหน่งประมาณหกสิบเมตร จากจิตวิญญาณ หินภูเขา จู่ๆ เขาก็รู้สึกถึงอันตรายที่รุนแรงข มองไปที่ภูเขาพร้อมกับถอนหายใจ เขาหยุดในสถานที่เขารู้ว่าถ้าเขาเข้าใกล้มากเกินไป ร่างกายและจิตวิญญาณของเขาจะลดลงไปด้วยที่สูญเสียเป็นเวลานาน เขาหันศีรษะของเขา และไม่เต็มใจออกจากหินวิญญาณภูเขาเบื้องหลังยิ่งเวลาผ่านไป เขาใช้เลือดสีแดงเรืองแสง เพียงพอสำหรับการปักธูปไหม้ และไม่นาน ภาพพร่ามัวของอาคารที่ปรากฏอยู่ในหมอกข้างหน้าเขา มันเป็นสนามที่เต็มไปด้วยเหี่ยวพืชและวัชพืช ก้อนหินนั่งกลางสนาม ขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของคน มันเป็นสิ่งเดียวที่ในสายตาที่ทั้งสีดำหรือสีขาวและมีหมอกที่มองเห็นได้อยู่ใกล้มันหยกวอร์พอลลอยต่อหินก้อนใหญ่ แล้วหยุดอยู่เหนือมัน เลือดสีแดงเรืองแสงเริ่มจางหายเมิ่งเฮ่าเดินไปข้างหน้าและตรวจสอบพื้นที่รอบ ๆหิน นี่คงเป็นหนึ่งในพื้นที่เพื่อการตรัสรู้ เขานั่งไขว้ขา ลงบนหิน และมองไปที่ดาบวอร์พอลหยกลอยอยู่ตรงหน้าเขา สายตาของเขาเริ่มเปล่งประกาย