Satou's here. While thinking that i

Satou's here. While thinking that it's going to be city adventure, suddenly it become dungeon attack, I am unable to follow the situation, Satou.

The labyrinth was easily created but I wonder if the exit is on the downtown?

An adventure guild could probably be established after some years.


◇


When I'm confirming the map, [Labyrinth of Demon, Bottom Layer], is displayed, the passage ways are not displayed.
...It's not going to be that convenient, is it?

The beastkin girls look anxious.
First of all, let's take care it.

"I'm Satou. A peddler"

"Cat nyesu"
"Dog nanodefu"
"Lizard"
The cat and dog girl choked on their words. While scraping sound can be heard halfway through the lizard girl's words.

It's not only Uusu who did it, even their master from before called them like that. The cat and the dog girls were slaves from birth but the lizard girl wasn't and she seemed to had have a name before becoming a slave. However, it's a long name mixed with incorrigible sound difficult to pronounce.

In the end, since they asked me to give them name that's easy to call, I name them "Pochi","Tama", and "Liza". Don't treat them like pets! You may be angry like that, but I don't have the confidence to remember them right with normal names so please forgive me, at least until we get out of this labyrinth.
Liza is not the Lizard's girl real name but it's just a cut out of "Lizard" word.

Now then, before we begin the escape, let's cure the beastkin girls first.
I take out cloths, a water bottle, and ointments from the bag. The ointments are sample products from the alchemy set. Since it's just a sample, I don't have a lot but it's probably sufficient.

"Disinfect your wounds with this cloths soaked with water from this bottle. After that smear the ointment to the wound and coil it with the cloth. Don't use the cloth you used for the disinfection okay?"

The beastkin girls are perplexed when I hand them over new cloths.
They're probably bewildered to be spoken not in commanding words for the first time, yeah. I feel like I'm back to nursing my smaller relatives back in the days.

"What's wrong? I will face the other way while you girls are treating your wounds, so don't worry."

Apparently it's not because they're embarrassed, but because they rarely ever got good cloth and ointment as slaves.

"Thank you, nanodesu. You don't have to face the other way nanodesu."
"Beautiful cloth. I'm happy~."
"Since the master is dead, we cannot possibly pay you back. It's better to put aside water and medical treatment until after we get out of the labyrinth... um, well... isn't it..."

The incomprehensible words are converted to proper sentences in the brain. It's good isn't it?

Pochi and Tama untie the string that tied the simple clothes they were wearing and undress without hesitation to begin treating their wounds.
Liza-san seems to be the thoughtful type and hesitate a little, but I [Order] her not to mind so she also begin the treatment.

When their treatments are finished, I distribute the baked sweets to the three. I give them 3 palm-sized sweets each. It should be enough for now. The sweets are remainder from the time when I went to various stalls with Zena-san. It's not bitten leftovers though.

Pochi drools all over her face, everyone stare at the sweets, but no one is eating.

"There are no poison in it, so eat it well."

Are they not allowed to eat without orders? Slaves
sure are oppressed~ Pochi chokes on the food so I pass her the water bottle.

"I won't take it away, eat it slowly."

I feel like a baby-sitter for a bit...

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Satou ของที่นี่ ในขณะที่คิดที่มันเป็น การผจญภัยของบัลเล่ต์ ก็ได้กลายเป็นดันเจี้ยนโจมตี ฉันไม่สามารถติดตามสถานการณ์ Satouได้สร้างเขาวงกต แต่ไม่ทราบว่า ออกใช้ในเมืองหรือไม่สมาคมการผจญภัยคงถูกก่อตั้งขึ้นหลังปี◇เมื่อฉันกำลังยืนยันแผนที่, [เขาวงกตของปีศาจ ชั้นล่าง], อยู่ จะไม่มีแสดงวิธีการทาง... ไม่มันจะเป็นที่สะดวก เป็นอย่างไรหญิง beastkin ดูกระตือรือร้นแรกของทั้งหมด เราดูแลมัน"ฉัน Satou Peddler""แมว nyesu""สุนัข nanodefu""จิ้งจก"แมวและสุนัขสาวสำลักคำของพวกเขา ขณะ scraping เสียงสามารถได้ยินเสียง halfway ผ่านคำของเด็กหญิงจิ้งจกไม่ Uusu ที่ไม่ได้ แม้พวกเขาหลักจากก่อนที่จะเรียกพวกเขาว่าเช่นนั้น แมวและสุนัขสาวทาสแต่กำเนิด แต่ไม่สาวจิ้งจก และเธอดูเหมือนจะมีชื่อก่อนที่จะเป็น ทาส อย่างไรก็ตาม เป็นชื่อยาวผสมกับเสียง incorrigible ยากการออกเสียงในสุด เนื่องจากพวกเขาถามฉันจะให้ชื่อที่ง่ายต่อการโทร ฉันชื่อพวกเขา "Pochi" "ทามะ" และ "ลิซ่า" อย่าคิดว่าเหมือนสัตว์เลี้ยง คุณอาจจะโกรธเช่นนั้น แต่ไม่มั่นใจที่จะจำขวา มีชื่อปกติดังนั้นโปรดให้อภัยฉัน น้อยจนกว่าเราได้ออกจากเขาวงกตนี้ลิซ่าไม่ใช่ผู้หญิงของจิ้งจกชื่อจริง แต่เป็นเพียงการตัดออกของคำ "จิ้งจก"เอาละ ก่อนที่เราจะหลบหนี ลองรักษาหญิง beastkin ก่อนฉันจะออกเสื้อผ้า ขวดน้ำ และ ointments จากถุง Ointments เป็นผลิตภัณฑ์ตัวอย่างจากชุดเล่นแร่แปรธาตุ เนื่องจากเป็นเพียงตัวอย่าง ไม่มาก แต่ก็คงเพียงพอ"บาดแผลนี้กำจัดเสื้อผ้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยน้ำจากขวดนี้ หลังจากที่ป้ายสีลิปสติกแผล และ coil ด้วยผ้า ไม่ใช้ผ้าที่คุณใช้สำหรับการฆ่าเชื้อดี"เด็กหญิง beastkin จะงงเมื่อฉันมือกว่าเสื้อใหม่พวกเขากำลังสับสนอาจจะมีพูดไม่ได้ในคำนั่งครั้งแรก ใช่ ฉันรู้สึกเหมือนฉันกลับไปพยาบาลญาติเล็กในวันกลับคืออะไรผิด ฉันจะหน้าวิธีอื่น ๆ ในขณะที่คุณผู้หญิงจะรักษาบาดแผลของคุณ ดังนั้นไม่ต้องกังวล"เห็นได้ชัดก็คือไม่เนื่อง จากเป็นอาย แต่เป็น เพราะพวกเขาแทบไม่เคยมีผ้าดีและสบู่เป็นทาส"ขอบคุณ nanodesu ไม่ได้หน้า nanodesu วิธีอื่น""ผ้าสวยงาม ฉันมีความสุข ~ ""ตั้งแต่ต้นจะตาย เราไม่อาจคืนเงินให้คุณ การวางเฉยน้ำและการรักษาทางการแพทย์จนกระทั่งหลังจากที่เราได้รับจากเขาวงกต...อึม ดี...ไม่ได้... "ไม่สามารถเข้าใจคำแปลงเป็นประโยคที่ถูกต้องในสมอง ก็ดีไม่ได้หรือไม่Pochi และทามะ untie สายที่ผูกเสื้อผ้าอย่างที่พวกเขาได้สวมใส่ และถอดเสื้อโดยไม่ลังเลเพื่อเริ่มต้นการรักษาแผลลิซ่าซังน่าจะ เป็นชนิดเด่น และลังเลเล็กน้อย แต่ฉัน [ใบสั่ง] เธอไม่รังเกียจเพื่อเธอเริ่มการรักษาเมื่อเสร็จการรักษาของพวกเขา ฉันแจกจ่ายขนมอบกับสามคน ฉันให้พวกเขา 3 ปาล์มขนาดขนมแต่ละ มันควรจะเพียงพอสำหรับวันนี้ ขนมเหลือจากเวลาเมื่อผมไปร้านต่าง ๆ กับ Zena ซัง มันไม่ได้กัดเหลือแต่Drools Pochi ทั่วใบหน้าของเธอ คนมองขนม แต่ไม่มีใครกิน"มีไม่มีพิษใน ดังนั้น กินดี"พวกเขาไม่อนุญาตให้กิน โดยไม่มีใบสั่ง ทาส แน่ใจว่า จะถูกรุกราน ~ Pochi chokes ในอาหารเพื่อฉันผ่านเธอขวดน้ำ"ฉันจะพาไป กินอย่างช้าๆ"ฉันรู้สึกอยาก baby-sitter สำหรับบิต...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Satou here while thinking that it's going to be an adventure in the city, it becomes raid dungeon, I was not able to follow the situation. Satou. labyrinth created easily. But I wonder if out in town? 'Association adventures may have been set up after. Many years. ◇ When I insisted map. [Labyrinth of Evil floor] will show you how to do the show. ... It will not be that easy, is it? beastkin girl looks worried. First of all, let's take care of it. "I Satou. Chapman," "Cat Nyesu" "Nanodefu. Dogs, " "lizard" cats and dogs up choking on the words of them while scraping sound can be heard halfway through the words of the girl lizard. It is not only Uusu who made ​​even the master of them. He was the first to call them that cats and dogs young slave from birth. But the young lizards are not, and she seemed to have a name before becoming a slave , but a long name, mixed with the sound editing is not difficult to pronounce. In the end, since they asked me to give them a simple name. to call me names, they "Pochi", "Ma" and "Lisa" Do not treat them like pets! You curse it. But I did not have the confidence to recognize that they have a right, as usual, so please forgive me, at least until we get out of this maze. Lisa is not a lizard girl's real name. But it is just cutting out the "lizard" word. Now, before we begin to escape to treat women beastkin first. I'll be out of cloth, a bottle of water and wax bags Wax is a product sample from. Alchemy series , because it is the only example that I did not have a lot. But it might be enough. "sterilize your wound with a cloth soaked with water from the bottle. After smearing the cream and roll wound with a cloth. Do not use fabric you used for disinfection, okay? " I beastkin is perplexed when I deliver new fabrics. They're confused, maybe that would not say were in the first, yes, I feel like I'm back to you nurse my small back in the day. ". What's wrong? I will face the other way as you would treat any wounds, so you do not have to worry. " Obviously, it's not because they're embarrassed. But because they have not had a good slave and cream. "Thank nanodesu. You do not have to face the nanodesu other." "beautiful fabric. I'm happy '." "Since the master's death. We can not pay you back. It's better to put water and medical treatment until after we get out of the maze ... Hmm, well ... not ... " speech can not be understood to be converted to the appropriate sentence. The brain is good, is not it? Pochi. And I loosened the bonds that are tied to the simple clothing they're wearing and undress without hesitation to begin treatment for their wounds. Lisa-san seems to be kind of thought and feel small. little, but I [Order] her not to think like that, she started the treatment. The treatment of them when you're done, I distribute pastries third I gave them three confectionery palm-sized individual , it should be enough for now. This candy left over from the time I went to a stall in St Zena left, although it did not bite. Pochi Drools all over her face, staring at the candy. But no one will eat. "poison in it, so take it well." They were not allowed to eat without having to buy? slaves that were oppressed ~ Pochi chokes on food so I passed the bottle. her water. "I will not take it out to eat it slowly." I feel like a nanny for a bit ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ซาโต้ มาแล้ว ระหว่างที่คิด ว่า มัน จะ เป็น เมืองผจญภัย ทันใดนั้นมันก็กลายเป็นโจมตีคุกใต้ดิน ผมไม่สามารถที่จะติดตามสถานการณ์ ซาโต้

เขาวงกตถูกสร้างขึ้นได้อย่างง่ายดาย แต่ฉันสงสัยว่าทางออกอยู่ในตัวเมือง

การผจญภัยกิลด์อาจจะก่อตั้งขึ้นหลังจากปี ◇





เมื่อผมยืนยันแผนที่เขาวงกต [ ปีศาจ ] ชั้นล่างจะแสดงทางทางจะไม่แสดง .
. . . . . . . มันก็ไม่ได้จะว่าสะดวกหรือเปล่า


beastkin สาวๆดูวิตก ก่อนอื่นให้เราดูแลให้เอง

" ผมซาโตะ . เร่ขาย "

" แมว nyesu "
" สุนัข nanodefu " จิ้งจก "

" แมวและสุนัขสาวสำลักของคำ ในขณะที่ขูดอาจจะได้ยินเสียงครึ่งทางผ่านคำจิ้งจกสาว

ไม่ใช่แค่ uusu ใครทำแม้แต่อาจารย์จากก่อนที่จะเรียกพวกเขาแบบนั้น แมวและสุนัขของพวกทาส ตั้งแต่เกิด แต่แม่สาวกิ้งก่าไม่ได้และดูเหมือนเธอจะได้มีชื่อก่อนจะกลายมาเป็นทาส แต่มันเป็นชื่อยาวๆ ผสมกับเสียงที่แก้ไขไม่ได้ ออกเสียงยาก

ในที่สุด เนื่องจากพวกเขาให้พวกเขาชื่อที่เรียกง่ายๆ ผมตั้งชื่อว่า " โปจิ " " ทามะ " และ " ลิซ่า "อย่าปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนสัตว์เลี้ยง คุณอาจจะโกรธแบบนี้ แต่ผมไม่มั่นใจว่ามันใช่ชื่อปกติดังนั้นโปรดให้อภัยฉัน อย่างน้อยก็จนกว่าเราจะไปจากเขาวงกตนี้ .
ลิซ่านั้นไม่ใช่จิ้งจกสาวจริง แต่มันก็แค่ตัดชื่อออกจาก " จิ้งจก " คำ

ตอนนี้แล้ว ก่อนที่เราจะเริ่มหนี ไปรักษา beastkin หญิงแรก .
เอาผ้า , ขวดน้ำและขี้ผึ้งจากกระเป๋า ครีมเป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการเล่นแร่แปรธาตุ ตัวอย่างชุด ในเมื่อมันเป็นแค่ตัวอย่าง ไม่ต้องมากแต่ก็อาจเพียงพอ

" ทำแผลด้วยผ้าเปียกชุ่มไปด้วยน้ำจากขวดนี้ หลังจากนั้นละเลงครีมลงบนแผลและม้วนด้วยผ้า อย่าใช้ผ้าที่คุณใช้สำหรับฆ่าเชื้อโรค โอเค ?

การ beastkin หญิงจะงงงวยเมื่อฉันมอบผ้าใหม่ .
พวกเขาอาจจะงุนงงได้พูดไม่ได้ในคําสั่งครั้งแรกค่ะ ผมรู้สึกเหมือนผมกำลังกลับไปพยาบาลญาติเล็กกลับในวัน

" เกิดอะไรขึ้น ? ฉันจะเผชิญหน้ากับวิธีอื่น ๆ ในขณะที่พวกเธอจะรักษาบาดแผล ดังนั้นไม่ต้องเป็นห่วง "

แน่นอน ไม่ได้ เพราะมันกำลังอายแต่เพราะพวกเขาไม่ เคยมี ผ้าดีและขี้ผึ้งเป็นทาส . . . . .

" ขอบคุณ nanodesu . คุณไม่ต้องเผชิญกับ nanodesu วิธีอื่น ๆ . "
" สวยผ้า ฉันมีความสุขจัง ~ ~ ~ "
" เพราะท่านตายไปแล้ว เราไม่สามารถจะจ่ายเงินให้คุณกลับมา มันจะดีกว่าที่จะใส่กันน้ำ และการรักษาทางการแพทย์ จนกว่าเราจะได้ออกไปจากเขาวงกต . . . . . . . เอ่อ . . . . . . . ไม่ใช่ . . . . . . . "

คำพูดที่ยากจะถูกแปลงให้เหมาะสมประโยคในสมอง มันก็เป็นเรื่องที่ดีไม่ใช่เหรอ

โปจิทามะ และแก้เชือกที่ผูกง่าย เสื้อผ้าที่พวกเขาใส่และถอดเสื้อผ้าได้โดยไม่ลังเลที่จะเริ่มต้นในการรักษาบาดแผลของพวกเขา .
ลิซ่า ซาน ดูเหมือนว่าจะเป็นคนรอบคอบและลังเลนิดหน่อย แต่ผม [ สั่งซื้อ ] เธอไม่รังเกียจเธอยังเริ่มการรักษา .

เมื่อการรักษาเสร็จ ผมแจกขนมอบเพื่อสาม ผมเอา 3 ฝ่ามือขนมแต่ละ มันควรจะพอได้แล้ว ขนมที่เป็นส่วนที่เหลือจากเวลาที่ฉันไปร้านต่างๆ กับ ซีน่า ซาน มันไม่กัด เหลือแต่

โปจิ drools ทั่วใบหน้าของเธอ ทุกคนมองขนม แต่ไม่มีใครกิน

" ไม่มีพิษ ดังนั้นกินนะ

"พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้กินโดยไม่ต้องสั่ง ทาส
ว่าถูกกดขี่ ~ โปจิติดคอ อาหารก็เลยให้เธอผ่านน้ำ

" ผมไม่ได้เอาไป กินให้มันช้าๆหน่อย "

ผมรู้สึกเหมือนเป็นพี่เลี้ยงเด็กหน่อย . . . . . . .