the adaptation of The Curious Case

the adaptation of The Curious Case of Benjamin Button cannot be explicated through debates about fidelities or resonances across literary or cinematic narratives. Instead, I argue that digital technologies play a significant role in adaptation practice, and as such we need to consider adaptation as, in part, a technological act. I argue that Benjamin Button can best be understood as a film about the adaptation of the face and the implications of its iconic power in digital cinema.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การปรับตัวของการอยากรู้อยากเห็นกรณีของเบนจามิปุ่มไม่ explicated ผ่านอภิปรายเกี่ยวกับ fidelities หรือ resonances ในวรรณกรรม หรือภาพยนตร์เรื่องเล่า แทน ฉันเถียงว่า เทคโนโลยีดิจิตอลมีบทบาทสำคัญในการปรับตัว และเป็นเช่นนี้เราจำเป็นต้องพิจารณาปรับเป็น ใน ส่วน การกระทำทางเทคโนโลยี ผมเถียงว่า เบนจามินปุ่มสุดจะเข้าใจเป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับการปรับตัวของใบและผลกระทบของการใช้พลังงานที่โดดเด่นในภาพยนตร์ดิจิตอล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การปรับตัวของเบนจามินบัตตันอัศจรรย์ฅนโลกไม่เคยรู้ไม่สามารถเร้นลับผ่านการอภิปรายเกี่ยวกับ fidelities หรือ resonances ข้ามเรื่องเล่าในโรงภาพยนตร์หรือวรรณกรรม แต่ผมยืนยันว่าเทคโนโลยีดิจิตอลมีบทบาทสำคัญในการปฏิบัติในการปรับตัวและเป็นเช่นนี้เราต้องพิจารณาการปรับตัวเป็นส่วนหนึ่งในการกระทำทางเทคโนโลยี ผมยืนยันว่าเบนจามินปุ่มได้ดีที่สุดจะเข้าใจว่าเป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับการปรับตัวของใบหน้าและผลกระทบของการใช้พลังงานที่โดดเด่นในโรงภาพยนตร์ดิจิตอล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การปรับตัวของกรณีอยากรู้อยากเห็นของปุ่มเบนจามินไม่สามารถ explicated ผ่านการอภิปรายเกี่ยวกับ fidelities หรือ resonances ในเรื่องเล่าวรรณกรรมหรือภาพยนตร์ . แต่ผมยืนยันว่าเทคโนโลยีดิจิตอลมีบทบาทสำคัญในการปฏิบัติการ และเป็นเช่นนี้เราต้องคำนึงถึงการปรับตัว ในส่วน การกระทำเทคโนโลยี ผมยืนยันว่าปุ่มเบนจามินดีที่สุดสามารถเข้าใจได้เป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับการปรับตัวของใบหน้าและผลกระทบของพลังงานที่โดดเด่นในโรงภาพยนตร์ดิจิตอล