2. Materials and methods2.1. Mathem

2. Materials and methods
2.1. Mathematical model

In this section, the mathematical model for attaching an STSC to a Stirling engine is developed using the mathematical estimation of the intercept factor for an STSC, which considers the optical and geometric models and incorporates the thermal model of a cavity receiver in accordance with the following considerations: the distribution of the solar image at the focal point corresponds to a normal distribution; the temperature inside the receiving cavity is evenly distributed; the heat transfer analysis is performed under stable conditions and is one-dimensional; the material properties remain constant; and the mathematical model begins by using Eq. (1), described by Duffie and Beckman [16], which estimates the amount of energy captured by a cavity receiver.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2. วัสดุและวิธีการ
2.1 แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในส่วนนี้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์สำหรับติด STSC กับเครื่องยนต์สเตอร์ลิงได้รับการพัฒนาโดยใช้การประมาณค่าทางคณิตศาสตร์ของปัจจัยตัดสำหรับ STSC ที่จะพิจารณารูปแบบแสงและรูปทรงเรขาคณิตและรูปแบบการรวมเอาความร้อนของตัวรับสัญญาณช่องให้สอดคล้องกับ การพิจารณาต่อไปนี้: การกระจายของภาพแสงอาทิตย์ที่จุดโฟกัสสอดคล้องกับการกระจายปกติ อุณหภูมิภายในช่องที่ได้รับจะกระจาย; การวิเคราะห์การถ่ายเทความร้อนจะดำเนินการภายใต้เงื่อนไขที่มีเสถียรภาพและเป็นหนึ่งมิติ คุณสมบัติของวัสดุที่คงที่; และแบบจำลองทางคณิตศาสตร์เริ่มต้นโดยใช้สมการ (1) อธิบายโดย Duffie และเบคค์ [16] ซึ่งประมาณการปริมาณของพลังงานที่ถูกจับโดยรับช่อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2 . วัสดุและวิธีการ
2.1 . แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในส่วนนี้

, แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ เพื่อแนบ stsc เครื่องยนต์สเตอร์ลิงพัฒนาขึ้นโดยใช้การประเมินทางคณิตศาสตร์ของปัจจัยขัดขวางการ stsc ซึ่งจะพิจารณารูปแบบแสงและเรขาคณิตและประกอบด้วยรูปแบบความร้อนของโพรงรับตามการพิจารณาดังต่อไปนี้การกระจายของแสงที่จุดโฟกัสของภาพที่สอดคล้องกับการแจกแจงปกติ อุณหภูมิภายในรับช่องกระจายเท่ากัน ; การวิเคราะห์การถ่ายเทความร้อนจะดำเนินการภายใต้เงื่อนไขที่มั่นคงและเป็นมิติเดียว ; คุณสมบัติของวัสดุที่คงที่ และแบบจำลองทางคณิตศาสตร์เริ่มต้นโดยการใช้อีคิว ( 1 ) อธิบายโดยดัฟฟี่และเบคแมน [ 16 ]ซึ่งประมาณการปริมาณของพลังงานที่ถูกจับโดยช่องรับสัญญาณ