In a recent article (Chaix et al.,

In a recent article (Chaix et al., 2012c), in analogy to the wellknown
‘‘selective residential migration bias’’ in studies of residential
neighborhoods and health (Frank et al., 2007; van Lenthe
et al., 2007), we described ‘‘selective daily mobility’’ as a source of
confounding of a comparable nature for environment-health
studies that account for daily mobility. Such confounding bias is
attributable to the causal effect that unmeasured factors (e.g.,
intrapersonal variables) have on both the places visited during
daily life and the health behaviors of interest. The bias stems from
the fact that measures of accessibility to given environmental
resources are also determined from the locations that were
specifically visited to use the corresponding resources, i.e., to
practice the behavior of interest. As explained elsewhere, selective
daily mobility bias is particularly expected when investigating
environmental resources supporting behavior, but is also
possible for passive exposure to environmental hazards that
influence health (such as air and noise pollution) (Chaix et al.,
2012c).
We expect selective daily mobility to be a much more powerful
source of bias than selective residential migration. Indeed,
even if food, physical activity, and transportation preferences
influence neighborhood choice when moving to a new residence,
other criteria likely play a significant and perhaps larger role in
the choice of the residential neighborhood and dwelling (Kestens
et al., 2010b). Obviously, nutritional preferences have a stronger
and more overwhelming influence on the daily choice of the
physical activity facilities and food outlets visited or not. Accordingly,
sorting participants by types of facilities effectively visited
in daily life provides much more information on their nutritional
preferences than sorting them according to the characteristics of
their residential neighborhoods. Hence, a stronger confounding
bias is expected from selective daily mobility than from selective
residential migration.
Therefore it would be problematic to conclude that an increase
in the strength of environment–behavior associations, when
switching from a classical residential neighborhood study to a
GPS mobility study (both analyzed at the individual level), is
attributable to a better assessment of the causal effect of the
environment. Even if GPS tracking is a promising strategy to
48 B. Chaix et al. / Health & Place 21 (2013) 46–51
improve environmental exposure assessment, our concern is that
the appraisal of causal environmental effects moves one step
backward rather than one step forward with such studies, if
carelessly implemented.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในบทความล่าสุด (Chaix ร้อยเอ็ด ซี 2012), ในการเปรียบเทียบการอุดรธานี''การโยกย้ายที่อยู่อาศัยที่เลือกอคติ '' ในที่อยู่อาศัยการศึกษาสุขภาพ (Frank et al. 2007; van Lenthe และละแวกใกล้เคียงet al. 2007), เราอธิบาย ''เลือกเคลื่อนไหวรายวัน '' เป็นแหล่งรบกวนที่มีลักษณะเทียบเคียงเพื่อสุขภาพสภาพแวดล้อมเรียนบัญชีสำหรับวันนั้น มีอคติดังกล่าวรบกวนปัจจัยการผลสาเหตุที่ unmeasured (เช่นตัวแปรนัก) ที่มีทั้งสถานที่ชมในระหว่างชีวิตประจำวันและพฤติกรรมสุขภาพที่น่าสนใจ อคติเกิดจากความจริงที่ว่ามาตรการการเข้าถึงการกำหนดสิ่งแวดล้อมทรัพยากรอาจถูกกำหนดจากตำแหน่งที่ตั้งที่เข้าเยี่ยมชมโดยเฉพาะการใช้ทรัพยากรสอดคล้องกัน เช่นฝึกการทำงานน่าสนใจ ตามที่อธิบายไว้ในที่อื่น เลือกอคติความคล่องตัวทุกวันโดยเฉพาะอย่างยิ่งคาดว่าตรวจทรัพยากรสิ่งแวดล้อมที่สนับสนุนลักษณะการทำงาน แต่ยังสุดสำหรับแฝงการสิ่งแวดล้อมอันตรายที่มีผลต่อสุขภาพ (เช่นอากาศและมลพิษทางเสียง) (Chaix et al.,ซี 2012)เราคาดว่าการเคลื่อนไหวรายวันงานจะมีประสิทธิภาพมากขึ้นแหล่งที่มาของอคติมากกว่าการย้ายที่อยู่อาศัยที่เลือก แน่นอนแม้อาหาร กาย และการตั้งค่าขนส่งเลือกย่านอิทธิพลเมื่อย้ายไปอยู่อาศัยใหม่เกณฑ์อื่น ๆ มักมีบทบาทสำคัญ และมีขนาดใหญ่บางทีเลือกย่านที่อยู่อาศัยและที่อยู่อาศัย (Kestenset al. 2010b) เห็นได้ชัด ลักษณะทางโภชนาการได้แข็งแกร่งและอื่น ๆ ครอบงำมีอิทธิพลต่อทางเลือกประจำวันของการร้านอาหารและกิจกรรมทางกายภาพสิ่งเข้าชม หรือไม่ ดังนั้นผู้เรียนเรียงลำดับตามประเภทของสิ่งอำนวยความสะดวกในการเข้าเยี่ยมชมได้อย่างมีประสิทธิภาพในชีวิตประจำวันให้ข้อมูลมากขึ้นเกี่ยวกับการโภชนาการชอบกว่าเรียงลำดับตามลักษณะของการอยู่อาศัยละแวกใกล้เคียง ดังนั้น แข็งแรงรบกวนอคติคาดหวังจากงานเคลื่อนไหวประจำวันมากกว่าจากงานการโยกย้ายที่อยู่อาศัยดังนั้น มันจะมีปัญหาที่จะสรุปได้ว่าการเพิ่มขึ้นในความแข็งแกร่งของความสัมพันธ์ของสภาพแวดล้อม – ลักษณะ เมื่อจากการศึกษาคลาสสิกย่านที่อยู่อาศัยเพื่อการเป็น GPS เคลื่อนไหวศึกษา (ทั้งวิเคราะห์ในระดับบุคคล),การประเมินที่ดีของผลเชิงสาเหตุของการสภาพแวดล้อม ถ้าติดตาม กลยุทธ์แนวโน้ม48 B. Chaix ร้อยเอ็ด / สถาน 21 และสุขภาพ (2013) 46-51ปรับปรุงการประเมินสิ่งแวดล้อมแสง เรื่องของเราเป็นที่ประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมเชิงสาเหตุเลื่อนขั้นตอนที่หนึ่งย้อนหลังมากกว่าหนึ่งเดินไปข้างหน้า ด้วยการศึกษาดังกล่าว หากพิจารณาดำเนินการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในบทความล่าสุด (Chaix, et al, 2012c.) ในการเปรียบเทียบกับ wellknown
'' อคติการย้ายถิ่นที่อยู่อาศัยที่เลือก ''
ในการศึกษาของที่อยู่อาศัยในละแวกใกล้เคียงและสุขภาพ(แฟรงก์ et al, 2007;. รถตู้
Lenthe., et al, 2007) เราอธิบาย '' การเคลื่อนไหวเลือกทุกวัน '' เป็นแหล่งที่มาของรบกวนที่มีลักษณะเทียบเคียงสำหรับสภาพแวดล้อมสุขภาพการศึกษาที่บัญชีสำหรับการเคลื่อนไหวในชีวิตประจำวัน อคติรบกวนดังกล่าวเป็นส่วนที่เป็นผลกระทบเชิงสาเหตุที่ไม่สามารถวัดปัจจัย(เช่นตัวแปรintrapersonal) มีทั้งสถานที่ที่เข้าเยี่ยมชมในระหว่างการใช้ชีวิตประจำวันและพฤติกรรมสุขภาพที่น่าสนใจ เกิดอคติจากความจริงที่ว่ามาตรการในการเข้าถึงเพื่อสิ่งแวดล้อมที่กำหนดทรัพยากรที่จะถูกกำหนดจากสถานที่ที่ได้รับการเข้าเยี่ยมชมโดยเฉพาะการใช้ทรัพยากรที่สอดคล้องกันคือการมีพฤติกรรมที่น่าสนใจ ตามที่อธิบายไว้ที่อื่นเลือกอคติการเคลื่อนไหวในชีวิตประจำวันเป็นที่คาดหวังโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีการตรวจสอบทรัพยากรสิ่งแวดล้อมสนับสนุนพฤติกรรมแต่ยังเป็นไปได้สำหรับการเปิดรับเรื่อย ๆ จะอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมที่มีผลต่อสุขภาพ(เช่นอากาศและเสียงมลพิษ) (Chaix et al., 2012c). เราคาดว่า การเคลื่อนไหวในชีวิตประจำวันการเลือกที่จะเป็นที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นแหล่งที่มาของอคติกว่าการย้ายถิ่นที่อยู่อาศัยที่เลือก อันที่จริงแม้ว่าอาหารการออกกำลังกายและการตั้งค่าขนส่งมีอิทธิพลต่อการเลือกที่พื้นที่ใกล้เคียงเมื่อย้ายไปที่อยู่อาศัยใหม่เกณฑ์อื่นๆ น่าจะมีบทบาทสำคัญและอาจมีขนาดใหญ่ในการเลือกของที่อยู่อาศัยและที่อยู่อาศัย(Kestens et al., 2010b) เห็นได้ชัดว่าการตั้งค่าทางโภชนาการมีความแข็งแกร่งและมีอิทธิพลครอบงำเพิ่มเติมเกี่ยวกับทางเลือกในชีวิตประจำวันของสิ่งอำนวยความสะดวกการออกกำลังกายและร้านอาหารที่เข้าเยี่ยมชมหรือไม่ ดังนั้นการเรียงลำดับผู้เข้าร่วมตามประเภทของสิ่งอำนวยความสะดวกเข้าเยี่ยมชมได้อย่างมีประสิทธิภาพในชีวิตประจำวันให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับโภชนาการของพวกเขาตั้งค่ากว่าการเรียงลำดับได้ตามลักษณะของย่านที่อยู่อาศัยของพวกเขา ดังนั้นรบกวนแข็งแกร่งอคติที่คาดหวังจากการเคลื่อนไหวในชีวิตประจำวันการคัดเลือกกว่าจากการเลือกย้ายถิ่นที่อยู่อาศัย. ดังนั้นมันจะเป็นปัญหาที่จะสรุปว่าการเพิ่มขึ้นในความแข็งแรงของสมาคมสิ่งแวดล้อมพฤติกรรมเมื่อเปลี่ยนจากการศึกษาที่อยู่อาศัยคลาสสิกที่จะศึกษาการเคลื่อนไหวของจีพีเอส(ทั้งการวิเคราะห์ในระดับบุคคล) เป็นส่วนที่การประเมินที่ดีขึ้นของผลกระทบเชิงสาเหตุของสภาพแวดล้อม แม้ว่า GPS ติดตามเป็นกลยุทธ์ที่มีแนวโน้มที่จะ48 บี Chaix et al, / สุขภาพและสถานที่ 21 (2013) 46-51 ปรับปรุงประเมินการรับสัมผัสสิ่งแวดล้อมความกังวลของเราคือการประเมินผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมสาเหตุย้ายขั้นตอนเดียวย้อนหลังมากกว่าหนึ่งก้าวไปข้างหน้าด้วยการศึกษาดังกล่าวหากนำมาใช้อย่างไม่ระมัดระวัง