sensors on the catheter was fixed.

sensors on the catheter was fixed. Therefore, individual
differences in neck size resulted in slight variations in the
location of the pharyngeal sensors. Despite these slight variations,
the most superior sensor was consistently positioned
in the upper pharynx, and the middle sensor was consistently
positioned in the lower pharynx at rest. In addition,
the manometric catheter does move during the swallow
(primarily from palatal elevation). Thus, the sensors may
have captured pressures more superiorly than intended in
the swallow tract. Upon visual inspection of fluoroscopic
images, the amount of overall catheter movement appeared
consistent between swallow conditions within each
participant; however, this was not objectively measured.
Conclusions
In summary, individuals who have completed radiotherapy
to the head and neck regions often present with
dysphagia. One common limitation of their swallow is
reduced contact between the tongue base and posterior pharyngeal
wall. This study demonstrated the ability of participants
in this clinical population to increase pressure in the
upper pharynx approximately at the level of the BOT when
completing a forceful lingual swallow. Consequently, this
maneuver may be beneficial to individuals who have completed
radiotherapy and present with tongue base weakness.
Additionally, repeated forceful lingual swallows may provide
a distributed effect to strengthen the upper pharynx.
Further investigation of UES opening during forceful lingual
swallows is warranted.
Acknowledgments
The authors would like to acknowledge funding from a
Florida State University Dissertation Research Grant awarded to
the first author.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เซนเซอร์ในการพัฒนาโปรแกรมฐานข้อมูลที่ถาวร ดังนั้น แต่ละความแตกต่างในขนาดของคอทำให้เกิดความแตกต่างเล็กน้อยในการตำแหน่งที่ตั้งของเซนเซอร์อย่าง แม้ มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยเหล่านี้การเซ็นเซอร์มากที่สุดเหนือกว่ามีตำแหน่งอย่างต่อเนื่องในหลอดลมด้านบน และเซ็นเซอร์กลางอย่างสม่ำเสมอตำแหน่งในหลอดลมลดลงที่เหลือ นอกจากนี้พัฒนาโปรแกรมฐานข้อมูล manometric ย้ายระหว่างสวอลโล่(จากเพดานแข็งยก) ดังนั้น เซนเซอร์อาจจับดันขึ้น superiorly กว่าไว้ในทางเดินสวอลโล่ เมื่อตรวจสอบภาพของ fluoroscopicภาพ จำนวนของการเคลื่อนไหวพัฒนาโปรแกรมฐานข้อมูลโดยรวมปรากฏสอดคล้องระหว่างสวอลโล่เงื่อนไขภายในแต่ละผู้เข้าร่วม อย่างไรก็ตาม นี้ไม่ไม่เป็นวัดบทสรุปในสรุป บุคคลที่สำเร็จฉายแสงหัวและคอ ภูมิภาคมักจะนำเสนอdysphagia หนึ่งข้อจำกัดทั่วไปของสวอลโล่ของพวกเขาคือติดต่อลดลงระหว่างฐานของลิ้นและอย่างหลังผนัง การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าความสามารถของผู้เรียนในประชากรนี้ทางคลินิกเพื่อเพิ่มแรงดันในการหลอดลมด้านบนประมาณระดับของธปท.เมื่อทำสวอลโล่ภาษามีพลัง ดังนั้น นี้วิธีอาจจะเป็นประโยชน์กับบุคคลที่สำเร็จฉายแสงและปัจจุบัน มีจุดอ่อนพื้นฐานลิ้นนอกจากนี้ อาจให้ซ้ำ swallows ภาษาพลังลักษณะพิเศษที่กระจายหนุนหลอดลมด้านบนสอบสวนเพิ่มเติมของเปิด UES ระหว่างพลังโดยswallows warrantedตอบผู้เขียนอยากยอมรับเงินทุนจากการรัฐฟลอริดารัฐมหาวิทยาลัยวิทยานิพนธ์วิจัยให้รางวัลสำหรับผู้เขียนแรก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เซ็นเซอร์ในสวนได้รับการแก้ไข ดังนั้นบุคคล
ที่แตกต่างกันในขนาดที่คอส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยใน
สถานที่ตั้งของเซ็นเซอร์เชอรี่ แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยเหล่านี้
เซ็นเซอร์ที่เหนือกว่ามากที่สุดอยู่ในตำแหน่งอย่างต่อเนื่อง
ในหลอดลมตอนบน, กลางและเซ็นเซอร์ได้รับการอย่างต่อเนื่อง
ในตำแหน่งที่ต่ำกว่าหลอดลมในส่วนที่เหลือ นอกจากนี้
สายสวน manometric ไม่เคลื่อนไหวในระหว่างการกลืน
(ส่วนใหญ่มาจากระดับความสูงเพดานปาก) ดังนั้นเซ็นเซอร์อาจ
ได้จับแรงกดดันมากขึ้นให้ดีกว่าที่ตั้งใจไว้ใน
ระบบทางเดินกลืน เมื่อตรวจสอบภาพจาก fluoroscopic
ภาพจำนวนของการเคลื่อนไหวสวนโดยรวมปรากฏ
ที่สอดคล้องกันระหว่างสภาพกลืนในแต่ละ
ผู้เข้าร่วม; แต่นี้ไม่ได้วัดอคติ.
สรุปผลการวิจัย
สรุปบุคคลที่ได้เสร็จสิ้นการรักษาด้วยรังสี
ในแต่ละพื้นที่ที่ศีรษะและลำคอมักจะนำเสนอกับ
กลืนลำบาก ข้อ จำกัด หนึ่งที่พบบ่อยของนกนางแอ่นของพวกเขาคือ
การลดการติดต่อระหว่างฐานลิ้นและคอหอยหลัง
ผนัง การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงความสามารถของผู้เข้าร่วม
ในกลุ่มประชากรทางคลินิกนี้เพื่อเพิ่มความดันใน
หลอดลมตอนบนประมาณในระดับของธนาคารแห่งประเทศไทยเมื่อ
เสร็จสิ้นการกลืนภาษามีพลัง ดังนั้นนี้
การซ้อมรบอาจจะเป็นประโยชน์ให้กับประชาชนที่ได้เสร็จสิ้น
การรักษาด้วยรังสีและปัจจุบันที่มีความอ่อนแอฐานลิ้น.
นอกจากนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีกนกนางแอ่นภาษามีพลังอาจให้
ผลในการเสริมสร้างการกระจายหลอดลมตอนบน.
การตรวจสอบเพิ่มเติมของการเปิด UES ระหว่างภาษาพลัง
กลืนคือการรับประกัน.
กิตติกรรมประกาศ
ผู้เขียนอยากจะรับทราบการระดมทุนจาก
มหาวิทยาลัยแห่งรัฐฟลอริดาวิทยานิพนธ์ทุนวิจัยที่ได้รับรางวัล
ผู้เขียนครั้งแรก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เซ็นเซอร์ในสายสวนได้คงที่ ดังนั้น ความแตกต่างระหว่างบุคคล
ขนาดคอทำให้การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยใน
ตำแหน่งของเซ็นเซอร์คอหอย . แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยเหล่านี้
เซ็นเซอร์มากที่สุด คือ ตำแหน่งที่เหนือกว่าอย่างต่อเนื่อง
ในคอหอยส่วนบนและเซ็นเซอร์กลางอย่างต่อเนื่อง
อยู่ล่าง คอหอย ในส่วนที่เหลือ นอกจากนี้
ใช้ manometric ไม่ย้ายระหว่างกลืน
( หลักจากระดับความสูงเพดานปาก ) ดังนั้น เซ็นเซอร์อาจ
จับแรงกดดันมากขึ้นกว่าที่มีเหนือกว่าใน
นกนางแอ่นทางเดิน . จากการตรวจสอบภาพจาก fluoroscopic
ภาพ , จํานวนของการเคลื่อนไหวโดยรวมสวนปรากฏ
สอดคล้องกันระหว่างสภาวะกลืนภายในผู้เข้าร่วมแต่ละ
; อย่างไรก็ตาม , นี้ไม่ได้วัด
เป็นกลางสรุป
สรุปได้ว่า บุคคลที่มีครบรังสีรักษา
ภูมิภาค หัว และคอมักจะอยู่กับ
บริการ . หนึ่งของพวกเขาคือ ข้อจำกัดของกลืน
ลดการติดต่อระหว่างลิ้นและผนังคอหอยด้านหลังฐาน
. การศึกษานี้แสดงให้เห็นความสามารถของผู้เข้าร่วม
ในประชากรนี้คลินิกเพื่อเพิ่มความดันใน
คอหอยส่วนบนประมาณในระดับของ ธปท. เมื่อ
จบดันลิ้นกลืน จึงออกอุบายนี้
อาจจะเป็นประโยชน์กับผู้ที่ได้เสร็จสิ้นการรักษาและอยู่กับลิ้น

นอกจากนี้ ฐานอ่อน ซ้ำ ดันลิ้น กลืน อาจให้มีการกระจายผลเสริม

คอหอยส่วนบนการสอบสวนเพิ่มเติมใช้เปิดในดันลิ้น
นกนางแอ่นเป็นรับประกัน

ขอบคุณผู้เขียนอยากจะยอมรับทุนจาก
รัฐฟลอริดามหาวิทยาลัยวิทยานิพนธ์ทุนวิจัยรางวัล
ผู้เขียนก่อน