Following Lewin (1951), who is cons

Following Lewin (1951), who is considered the father of action research, many authors have become progressively involved in action research practices so that families of approaches became more and more complex (Reason and Bradbury, 2008; Cassell and Johnson, 2006; Elden and Chisholm, 1993). Despite this complexity and increasing differentiation, Cassell and Johnson (2006) citingCheckland (1991) and Dickens and Watkins (1999), emphasize that, “What is usually seen as distinctive about action research is an interactive cycle of problem identification, diagnosis, planning, intervention and evaluation of the results of action in order to learn and to plan subsequent interventions” (p. 784).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ต่อ Lewin (1951), ซึ่งถือเป็นบิดาของวิจัยเชิงปฏิบัติการ ผู้เขียนจำนวนมากได้กลายเป็นเกี่ยวข้องกับความก้าวหน้าในการดำเนินการวิจัยปฏิบัติเพื่อให้ครอบครัวของวิธีกลายเป็นซับซ้อนมาก (เหตุผลและ Bradbury, 2008 Cassell และ Johnson, 2006 Elden ก Chisholm, 1993) แม้ มีความซับซ้อน และสร้างความแตกต่างที่เพิ่มขึ้น Cassell และ Johnson (2006) citingCheckland (1991) และดิคเก้น และนี้เอมส์มิชชั้น (1999), เน้นที่, "ที่มักจะเห็นเป็นพิเศษเกี่ยวกับการดำเนินการวิจัย รอบโต้ตอบปัญหารหัส วินิจฉัย วางแผน การแทรกแซง และประเมินผลลัพธ์ของการดำเนินการ เพื่อเรียนรู้ และ การวางแผนงานวิจัยต่อมา" (p. 784)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ต่อไปนี้ Lewin (1951) ซึ่งเป็นบิดาแห่งการวิจัยเชิงปฏิบัติการผู้เขียนหลายคนได้กลายเป็นที่เกี่ยวข้องกับความก้าวหน้าในการปฏิบัติการวิจัยเชิงปฏิบัติการเพื่อให้ครอบครัวของวิธีการกลายเป็นมากขึ้นและซับซ้อนมากขึ้น (เหตุผลและแบรดบูรี่ 2008; คาเซลและจอห์นสัน, 2006; เอลเดนและ Chisholm, 1993) แม้จะมีความซับซ้อนนี้และความแตกต่างที่เพิ่มขึ้นคาเซลและจอห์นสัน (2006) citingCheckland (1991) และดิคเก้นและวัตคินส์ (1999), เน้นว่า "สิ่งที่มักจะเห็นเป็นที่โดดเด่นเกี่ยวกับการวิจัยการดำเนินการคือวงจรการโต้ตอบของประชาชนปัญหาการวินิจฉัยการวางแผนการ การแทรกแซงและการประเมินผลการดำเนินการเพื่อที่จะเรียนรู้และการวางแผนการแทรกแซงตามมา "(พี. 784)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ต่อไปนี้ เลวิน ( 1951 ) ซึ่งถือเป็นบิดาของการวิจัยเชิงปฏิบัติการ หลายผู้เขียน กลายเป็น ผู้ที่เกี่ยวข้องในการปฏิบัติการวิจัยเพื่อให้ครอบครัวของวิธีการเป็นมากขึ้นและซับซ้อนมากขึ้น ( เหตุผล และ แบรดบิวรี่ และ พ.ศ. 2551 ; จอห์นสัน , 2006 ; เดน และ Chisholm , 1993 ) แม้จะมีความซับซ้อน และเพิ่มความแตกต่าง ,จอห์นสัน ( พ.ศ. 2549 ) และ citingcheckland ( 1991 ) และดิคเก้นและวัตกินส์ ( 1999 ) , เน้นว่า " สิ่งที่มักจะเห็นเป็นที่โดดเด่นเกี่ยวกับการวิจัยปฏิบัติการ เป็นวงจรแบบโต้ตอบของรหัส การวินิจฉัยปัญหา การวางแผน จัดการ และการประเมินผลของผลลัพธ์ของการกระทำเพื่อที่จะเรียนรู้และวางแผนปัญหาตามมา " ( หน้า โอ้ )