แต่ก่อนแต่ไร ไปแอ่วต่างได๋กัน
- แต่ก่อนแต่ไร ไปเที่ยวที่ต่างๆร่วมกัน
เฮาก็ไปโตยกัน ตึงวันแสนม่วนใจ๋
- เราก็ไปด้วยกัน ทุกวันแสนม่วนใจ
พอพบฮู้จักสาวชาวกรุงบ่เต้าใด
- พอพบรู้จักสาวชาวกรุงไม่เท่าใหร่
อ้ายก็ไปเอาอกเอาใจ๋แต่เขา
- พี่ก็ไปเอาอกเอาใจแต่เขา
แค่เพียงบ่เมิน เชื่อกำเปิ้นแล้วกา
- แค่เพียงไม่นาน เชื่อคำเขาแล้วเหรอ
ฮู้จักเพียงหน้าตา ฮู้ใจ๋เปิ้นหรือเปล่า
- รู้จักเพียงหน้าตา รู้ใจเขาหรือเปล่า
ตึงวันเปิ้นมีป้อจายมาคอยเฝ้า
- ทุกวันเขามีผู้ชายมาคอยเฝ้า
เป็นจะอี้แล้วคงบ่ดีไปไว้ใจ๋
- เป็นอย่างนี้แล้วคงไม่ดีไปไว้ใจ
เคยกิ๋นผักกาดจอ บ่เคยกิ๋นพิซซ่า
- เคยกินผักกาดจอ ไม่เคยกินพิซซ่า
(ผมไม่เข้าใจความหมายของประโยคนี้...)
หากว่าลงต๊องจะยะจะได
- หากว่าลงท้องจะทำอย่างไร
เปิ้นบ่ไจ้คนเมือง บ่เมินหากเปิ้นลาไกล
- เขาไม่ใช่คนเมือง ไม่นานหากเขาลาไกล
อ้ายจะอู้จะไดบ่ออก
- พี่จะพูดยังไงไม่ออก ( ? )
ก็บ่ได้หวง ทวงอะหยังวุ่นวาย
- ก็ไม่ได้หวง ทวงอะไรวุ่นวาย
เป็นแค่เพียงเสียดาย ข้ากลัวอ้ายโดนหลอก
- เป็นแค่เพียงเสียดาย ฉันกลัวพี่โดนหลอก
เปิ้นกึ้ดกับอ้ายจะไดก็บ่บอก
- เขาคิดกับพี่ยังไงก็ไม่บอก
เป็นจะอี้แล้วอ้ายจะไว้ใจได้กา
- เป็นอย่างนี้แล้วพี่จะไว้ใจได้เหรอ
ปากแดงๆ จะไว้ใจได้กา
- ปากแดงๆ จะไว้ใจได้เหรอ
หน้าสวยๆ จะไว้ใจได้กา
- หน้าสวยๆ จะไว้ใจได้เหรอ
แก้มขาวๆ จะไว้ใจได้กา
- แก้มขาวๆ จะไว้ใจได้เหรอ
ตาหวานๆ จะไว้ใจได้กา
- ตาหวานๆ จะไว้ใจได้เหรอ
ใส่เอวลอย จะไว้ใจได้กา
- ? จะไว้ใจได้เหรอ
นุ่งสั้นๆ จะไว้ใจได้กา
- ใส่สั้นๆ จะไว้ใจได้เหรอ
อยู่เมืองไกล จะไว้ใจได้กา
- อยู่เมืองไกล จะไว้ใจได้เหรอ
บ่ไจ้ข้าเจ้า จะไว้ใจได้กา
- ไม่ใช่ฉัน จะไว้ใจได้เหรอ