There is considerable variation in

There is considerable variation in the use of the term discourse Jm_a_ly__sis, so I had better insert a brief note on what I mean by it. First, I do not intend to draw any important distinction between text and discourse. As these terms are normally used, they often imply only a difference in emphasis, but nothing of theoretical importance need hang on the distinction. A distinction is sometimes implied between written text and spoken discourse. Alternatively, discourse refers to interactive language versus text as non- interactive monologue, whether spoken or written. For example, one can talk of the text of a speech. Another distinction is that discourse implies length whereas a text may be very short. Halliday and Hasan (1976) define a text as a semantic unit and point out that complete texts include Exit and No smoking. Some scholars have used the two terms to label theoretically important distinctions, but since I will not be concerned with those distinctions here, I will ignore them.
- Similarly, I will favour the term discourse analysis over other terms for reasons of convenience rather than theory. The term text analysis would do equally well except that it usually implies a particular European tradition of text linguistics. The term conversational analysis might also serve, except that it almost always implies work which derives from ethnomethodology. It is also too narrow in that it implies a restriction to conversation, and the exclusion of more formal discourse, although there are problems in the analysis of discourse which are common to formal and informal, written and spoken language - for example, the analysis of lexical and grammatical cohesion.
- By discourse analysis I mean therefore the linguistic or sociolinguistic analysis of naturally occurring discourse or text, spoken or written. This does not deny the validity of other approaches: a full understanding of discourse is necessarily interdisciplinary. It merely restricts my topic here to manageable limits. (This definition of discourse analysis is developed at length by Stubbs, 1983b).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีความผันแปรมากในการใช้วาทกรรมคำ Jm_a_ly__sis ดังนั้นฉันได้ ดีแทรกหมายเหตุสั้น ๆ บนไงเป็น ครั้งแรก ฉันไม่ตั้งใจที่จะวาดมีความแตกต่างสำคัญระหว่างข้อความและวาทกรรม โดยปกติจะใช้เงื่อนไขเหล่านี้ พวกเขามักเป็นสิทธิ์แบบต่างเน้นเฉพาะ แต่อะไรสำคัญทฤษฎีต้องแขวนไว้แตก บางครั้งมีนัยแตกต่างระหว่างข้อความที่เขียน และพูดวาทกรรม หรือ วาทกรรมอ้างถึงภาษาแบบโต้ตอบกับข้อความเป็นไม่โต้ตอบ monologue พูด หรือเขียน ตัวอย่าง หนึ่งสามารถพูดข้อความของคำพูด ความแตกต่างอื่นไว้ว่า วาทกรรมหมายถึงความยาวในขณะที่ข้อความอาจจะสั้นมาก Halliday ฮะ (1976) กำหนดข้อความที่เป็นหน่วยทางตรรก และชี้ให้เห็นว่า ข้อความที่สมบูรณ์รวมออกและสูบบุหรี่ไม่ นักวิชาการบางคนได้ใช้เงื่อนไขความสำคัญครั้งแรกราคาป้ายสอง แต่เนื่องจากผมจะไม่เกี่ยวข้องกับความเหล่านั้น ฉันจะละเว้น -ทำนองเดียวกัน ฉันจะโปรดปรานการวิเคราะห์วาทกรรมระยะผ่านเงื่อนไขอื่น ๆ ด้วยเหตุผลของความสะดวกสบายมากกว่าทฤษฎี การวิเคราะห์ข้อความคำจะทำเท่า ๆ กันยกเว้นว่ามันมักจะหมายถึงประเพณียุโรปเฉพาะของภาษาศาสตร์ข้อความ การวิเคราะห์การสนทนาระยะอาจเสิร์ฟ ยกเว้นว่ามันหมายถึงงานซึ่งมาจาก ethnomethodology เกือบตลอดเวลา ก็ยังแคบในที่นี้หมายถึงการจำกัดการสนทนา ตัดขึ้นทางวาทกรรม แม้ว่าจะมีปัญหาในการวิเคราะห์วาทกรรมที่ใช้กันทั่วไปอย่างเป็นทางการ และไม่เป็นทางการ เขียน และพูดภาษา - ตัวอย่าง การวิเคราะห์เกี่ยวกับคำศัพท์ และไวยากรณ์สามัคคี - โดยวาทกรรมวิเคราะห์ ผมหมายถึง ดังนั้นการวิเคราะห์ sociolinguistic หรือภาษาศาสตร์วาทกรรมที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือข้อความ พูด หรือเขียน นี้ไม่ปฏิเสธการมีผลบังคับใช้แนวทางอื่น: เป็นความเข้าใจของวาทกรรมคือจำเป็นต้องอาศัยการ มันแค่จำกัดหัวข้อของฉันที่นี่การจัดการจำกัด (คำนิยามนี้การวิเคราะห์วาทกรรมคือพัฒนายาว โดย Stubbs, 1983b)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในการใช้คำวาทกรรม Jm_a_ly__sis ดังนั้นฉันได้ดีกว่าใส่โน้ตสั้น ๆ เกี่ยวกับสิ่งที่ผมหมายถึงมัน ครั้งแรกผมไม่ได้ตั้งใจที่จะดึงความแตกต่างที่สำคัญระหว่างข้อความและวาทกรรม ในฐานะที่เป็นคำเหล่านี้ถูกนำมาใช้ตามปกติพวกเขามักจะบ่งบอกถึงความแตกต่างในเพียงเน้น แต่ไม่มีอะไรที่มีความสำคัญทางทฤษฎีต้องแขวนบนความแตกต่าง ความแตกต่างระหว่างนัยบางครั้งข้อความที่เขียนและการสนทนาพูด อีกวิธีหนึ่งคือวาทกรรมหมายถึงภาษาโต้ตอบกับข้อความที่เป็นคนเดียวที่ไม่โต้ตอบไม่ว่าจะพูดหรือเขียน ตัวอย่างเช่นหนึ่งสามารถพูดคุยของข้อความในการพูดที่ ความแตกต่างก็คือว่าวาทกรรมหมายถึงระยะเวลาในขณะที่อาจจะเป็นข้อความที่สั้นมาก ฮัลลิเดย์และฮะซัน (1976) กำหนดข้อความที่เป็นหน่วยความหมายและชี้ให้เห็นว่าข้อความที่สมบูรณ์รวมถึงการจบการทำงานและห้ามสูบบุหรี่ นักวิชาการบางคนได้ใช้คำสองคำที่จะติดป้ายความแตกต่างที่สำคัญในทางทฤษฎี แต่เนื่องจากผมจะไม่ต้องกังวลกับความแตกต่างเหล่านั้นที่นี่ผมจะไม่สนใจพวกเขา.
- ทำนองเดียวกันผมจะสนับสนุนการวิเคราะห์วาทกรรมคำมากกว่าคำอื่น ๆ ด้วยเหตุผลของความสะดวกสบายมากกว่าทฤษฎี . การวิเคราะห์ข้อความคำว่าจะทำอย่างเท่าเทียมกันทั้งยกเว้นว่ามันมักจะหมายถึงประเพณียุโรปโดยเฉพาะอย่างยิ่งภาษาศาสตร์ข้อความ คำวิเคราะห์การสนทนาอาจให้บริการยกเว้นว่ามันมักจะหมายถึงงานที่เกิดขึ้นจาก ethnomethodology มันยังเป็นที่แคบเกินไปในการที่จะแสดงถึงข้อ จำกัด ในการสนทนาและการยกเว้นของวาทกรรมที่เป็นทางการมากขึ้นแม้ว่าจะมีปัญหาในการวิเคราะห์วาทกรรมที่ต้องใช้ในระบบและนอกระบบ, การเขียนและภาษาพูด - ตัวอย่างเช่นการวิเคราะห์ของ การทำงานร่วมกันคำศัพท์และไวยากรณ์.
- โดยการวิเคราะห์วาทกรรมที่ผมหมายถึงดังนั้นการวิเคราะห์ภาษาหรือ sociolinguistic ของวาทกรรมที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือข้อความที่พูดหรือลายลักษณ์อักษร นี้ไม่ได้ปฏิเสธความถูกต้องของวิธีการอื่น ๆ : ความเข้าใจที่เต็มไปด้วยวาทกรรมที่เป็นสหวิทยาการที่จำเป็น มันเป็นเพียงการ จำกัด หัวข้อของฉันที่นี่ข้อ จำกัด ที่สามารถจัดการได้ (ความหมายของการวิเคราะห์วาทกรรมนี้ได้รับการพัฒนาที่มีความยาวโดยสตับส์ 1983b)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีมากในการใช้คำว่าวาทกรรม jm_a_ly__sis ก็เลยต้องใส่โน้ตสั้น ๆเกี่ยวกับสิ่งที่ฉันหมายถึงมัน ตอนแรกผมตั้งใจจะวาดใด ๆที่สำคัญความแตกต่างระหว่างข้อความและวาทกรรม เป็นเงื่อนไขเหล่านี้จะใช้ตามปกติ พวกเขามักจะหมายถึงเฉพาะความแตกต่างในการเน้นความสำคัญของทฤษฎี แต่ไม่มีอะไรต้องแขวนบนความแตกต่างความแตกต่างคือบางครั้งโดยนัยระหว่างข้อความที่เขียน และพูด วาทกรรม อีกวิธีหนึ่งคือ วาทกรรม หมายถึงภาษาโต้ตอบกับข้อความที่ไม่ใช่แบบโต้ตอบ พูดคนเดียว ไม่ว่าจะพูดหรือเขียน ตัวอย่างเช่นหนึ่งสามารถพูดข้อความของการพูด ความแตกต่างอีกประการหนึ่งคือ วาทกรรม หมายถึงความยาวและข้อความอาจจะสั้นมากฮอลลิเดย์ และฮะซัน ( 1976 ) กำหนดข้อความเป็นหน่วยอรรถ และชี้ว่า ข้อความที่สมบูรณ์ รวมถึงออกและไม่สูบบุหรี่ นักวิชาการบางคนได้ใช้เงื่อนไขสองป้ายความแตกต่างที่สำคัญในทางทฤษฎี แต่ผมจะไม่กังวลกับความแตกต่างตรงนี้ ผมจะไม่สนใจพวกเขา
- ในทํานองเดียวกันผมชอบการวิเคราะห์ศัพท์วาทกรรมมากกว่าเงื่อนไขอื่น ๆ ด้วยเหตุผลของความสะดวก มากกว่าทฤษฎี การวิเคราะห์ศัพท์ข้อความทำได้เท่าเทียมกันดี ยกเว้นมันมักจะหมายถึงประเพณียุโรปโดยเฉพาะภาษาศาสตร์ข้อความ ระยะเวลาสนทนา วิเคราะห์ อาจจะใช้ ยกเว้นว่ามันมักจะหมายถึงงาน ซึ่งมาจาก ethnomethodology .มันยังแคบเกินไปในบางข้อ จำกัด ที่จะสนทนา และการยกเว้นของวาทกรรมที่เป็นทางการมากขึ้น แม้ว่าจะมีปัญหาในการวิเคราะห์วาทกรรมซึ่งโดยทั่วไปอย่างเป็นทางการ และไม่เป็นทางการ เขียนและพูดภาษา ตัวอย่างเช่น การวิเคราะห์ศัพท์และไวยากรณ์ในระดับ .
- การวิเคราะห์วาทกรรมหมายถึงดังนั้นการวิเคราะห์ทางภาษา หรือภาษาวาทกรรมเกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือข้อความที่พูดหรือเขียน นี้ไม่ได้ปฏิเสธความถูกต้องของวิธีการอื่น ๆ : ความเข้าใจที่เต็มรูปแบบของวาทกรรม คือ เป็นสหวิทยาการ . มันเป็นเพียงจำกัดหัวข้อของฉันที่นี่เพื่อจัดการจำกัด ( นิยามของการวิเคราะห์วาทกรรมการพัฒนาที่ความยาวด้วยสตับส์1983b )