The principal characteristic of the

The principal characteristic of the Renaissance female dress was its fullness; men's, on the contrary, with the exception of the mantle or the upper garment, was usually tight and very scanty.

During the 16th Century, the Renaissance fashion is making a distinct separation between ancient and modern dress; in fact, our present fashions may be said to have taken their origin from about that time. It was during this century that men adopted clothes closely fitting to the body; overcoats with tight sleeves, felt hats with more or less wide brims, and closed shoes and boots.

The women also wore their dresses closely fitting to the figure, with tight sleeves, low-crowned hats, and richly-trimmed petticoats. These Renaissance fashion garments, which differ altogether from those of antiquity, constitute the common type from which have since arisen the endless varieties of male and female dress; and there is no doubt that fashion will thus be continually changing backwards and forwards from time to time, sometimes returning to its original model, and sometimes departing from it.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลักษณะสำคัญของเครื่องแต่งกายหญิงเรอเนสซองซ์ได้ของความสำเร็จ ผู้ชาย การ์ตูน ยกเว้นหิ้งหรือบนเสื้อผ้า ได้ scanty มาก และมักจะแน่นในช่วงศตวรรษ 16 แฟชั่นเรเนซองส์คือการทำให้แยกความแตกต่างระหว่างเสื้อผ้าโบราณ และสมัยใหม่ ในความเป็นจริง แฟชั่นของเราปัจจุบันอาจจะกล่าวว่า ได้แหล่งกำเนิดของพวกเขาจากเกี่ยวกับเวลาที่ ก็ในช่วงศตวรรษนี้คนนำเสื้อผ้าที่เหมาะสมร่างกาย อย่างใกล้ชิด overcoats กับแขนแน่น รู้สึกหมวกกับ brims น้อยกว้าง และปิดรองเท้าและรองเท้าผู้หญิงยังสวมชุดของพวกเขาอย่างใกล้ชิดเหมาะสมรูป แขนแน่น หมวกมงกุฎต่ำ และตัดมั่งคั่ง petticoats เหล่านี้เรอเนสซองซ์แฟชั่นเสื้อผ้า ที่แตกต่างกันจากของโบราณ เป็นชนิดทั่วไปที่มีตั้งแต่เกิดพันธุ์สิ้นสุดของการแต่งกายของชาย และหญิง และมีข้อสงสัยแฟชั่นที่จะดังได้อย่างต่อเนื่องเปลี่ยนแปลงย้อนกลับ และส่งต่อเวลา บางครั้งพบรุ่นของเดิม และบางครั้งออกจากมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ลักษณะสำคัญของการแต่งกายของหญิงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาเป็นความบริบูรณ์ของตน ผู้ชายในทางที่มีข้อยกเว้นของเสื้อคลุมหรือบนเสื้อผ้าก็มักจะแน่นและขาดแคลนมาก. ในช่วงศตวรรษที่ 16, แฟชั่นยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคือการทำให้แยกความแตกต่างระหว่างการแต่งกายโบราณและสมัยใหม่ ในความเป็นจริงแฟชั่นในปัจจุบันของเราอาจกล่าวได้ว่ามีการดำเนินการของพวกเขาจากแหล่งที่มาเกี่ยวกับเวลาที่ มันเป็นช่วงศตวรรษนี้ว่าคนที่นำมาใช้อย่างใกล้ชิดเสื้อผ้าที่เหมาะสมกับร่างกาย; เสื้อคลุมแขนแน่นรู้สึกหมวกที่มีปีกกว้างมากขึ้นหรือน้อยลงและปิดรองเท้าและรองเท้า. ผู้หญิงยังสวมชุดของพวกเขาอย่างใกล้ชิดเหมาะสมกับรูปแขนแน่นหมวกต่ำมงกุฎและกระโปรงมั่งคั่งตัด เหล่านี้เสื้อผ้าแฟชั่นยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงจากบรรดาสมัยโบราณเป็นชนิดที่พบจากการที่ได้เกิดขึ้นตั้งแต่สายพันธุ์ที่ไม่มีที่สิ้นสุดของชายและหญิงชุด; และมีข้อสงสัยว่าแฟชั่นจึงจะได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องต่องแต่งเป็นครั้งคราวบางครั้งกลับไปที่รูปแบบเดิมและบางครั้งออกจากมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลักษณะสำคัญของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาหญิงแต่งตัวเป็นผู้ชายของไพบูลย์ ; ในทางตรงกันข้าม , มีข้อยกเว้นของแมนเทิลหรือเสื้อผ้าบนแน่นมากและมักจะขาดแคลน

ในศตวรรษที่ 16 แห่งแฟชั่นคือการแยกชัดเจนระหว่างโบราณและแต่งตัวทันสมัย ในความเป็นจริง , แฟชั่นของเราปัจจุบัน อาจกล่าวได้ว่ามีที่มาจากเรื่องนั้นมันอยู่ในช่วงศตวรรษนี้ ที่ผู้ชายใช้เสื้อผ้าอย่างใกล้ชิดกับร่างกาย ; overcoats แขนแน่น รู้สึกหมวกที่มีมากขึ้นหรือ brims กว้างน้อยกว่า และรองเท้าปิดและรองเท้า

ผู้หญิงใส่ชุดของพวกเขาอย่างใกล้ชิดกระชับใบหน้า แขนแน่นต่ำมงกุฎหมวก และมั่งคั่งฝอย เสื้อชั้นใน เหล่านี้ Renaissance เสื้อผ้าแฟชั่นที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงจากของสมัยโบราณ ,เป็นชนิดที่พบซึ่งมีตั้งแต่เกิดความหลากหลายไม่มีที่สิ้นสุดของชายแต่งหญิง และมีข้อสงสัยว่าแฟชั่นจึงจะเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องต่องแต่งตลอดเวลา บางครั้งกลับสู่รูปแบบเดิม และบางครั้งการออกจากมัน