training for leadership in schools

training for leadership in schools has not been a focus of government policy and
provision in either country.
The 1988 Education Reform Act (England and Wales) and the release of
Tomorrow’s Schools: The Reform of Education Administration in New Zealand
(Government of New Zealand, 1989) established the era of self-managing
schools in the two nations under scrutiny in this article. Arguably, this
decentralisation of the bureaucracy of educational management shifted
responsibility and accountability to schools and had the net effect of establishing
a causal relationship between school performance, accountability and public
admiration or condemnation. As the professional leader, the principal/
headteacher became individually responsible for the quality of teaching and
learning and as the chief executive officer was directly accountable for the
management of the school. With the apparent intensification of scrutiny of
school leadership in general, and principalship in particular, it is reasonable to
conclude that effective preparation for principalship is a strategic necessity
(Cardno, 2002; Davis, 2001). Moreover, it has been recognised that effective
principals are pivotal to the effectiveness of schools in delivering quality
teaching and learning programmes (Harold, Hawksworth, Mansell and Thrupp,
2001; National College for School Leadership, 2001; Smith and Piele, 1989). In
recent years, concerns regarding teacher performance have been extended to
incorporate the role of principal as the professional leader of the school and
his/her accountability for the performance of all teachers in the school. It is thus
not surprising that leadership preparation and leadership development

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฝึกอบรมสำหรับผู้นำในโรงเรียนไม่ได้เน้นนโยบายรัฐบาล และ
สำรองในประเทศใด
1988 ศึกษาปฏิรูปบัญญัติ (อังกฤษและเวลส์) และของ
โรงเรียนของวันพรุ่งนี้: เดอะปฏิรูปของการศึกษาบริหารนิวซีแลนด์
(รัฐบาลของนิวซีแลนด์ 1989) ก่อตั้งขึ้นในยุคการจัดการตนเอง
โรงเรียนในประเทศทั้งสองภายใต้ scrutiny ในบทความนี้ ว่า นี้
decentralisation ของอำมาตยาธิปไตยจัดการศึกษาเปลี่ยน
ความรับผิดชอบและความรับผิดชอบโรงเรียน และมีผลสุทธิของการสร้าง
ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างโรงเรียน ความรับผิดชอบ และประชาชน
ชื่นชมหรือลงโทษ เป็นผู้นำมืออาชีพ หลัก /
headteacher กลายเป็นแยกกันรับผิดชอบคุณภาพของการสอน และ
เรียนรู้ และเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารรับผิดชอบโดยตรงสำหรับการ
บริหารของโรงเรียน มีแรงชัดเจนของ scrutiny ของ
โรงเรียนภาวะผู้นำโดยทั่วไป และ principalship โดยเฉพาะ จะเหมาะสมที่จะ
สรุปเตรียมสอบที่มีประสิทธิภาพสำหรับ principalship มีความจำเป็นทางยุทธศาสตร์
(Cardno, 2002 Davis, 2001) นอกจากนี้ มันมีแล้วยังมีประสิทธิภาพที่
แบบแปรกับประสิทธิผลของโรงเรียนในการส่งมอบคุณภาพ
สอน และโปรแกรมการเรียนรู้ (ฮาโรลด์ Hawksworth, Mansell และ Thrupp,
2001 วิทยาลัยโรงเรียนนำ 2001 สมิธและ Piele, 1989) ใน
ปี ความกังวลเกี่ยวกับประสิทธิภาพการทำงานของครูมีการขยาย
รวมบทบาทของผู้นำมืออาชีพโรงเรียน และ
เขา/เธอความรับผิดชอบการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนทุกคน เป็น
ไม่น่าแปลกใจที่ผู้นำเตรียมการและเป็นผู้นำพัฒนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การฝึกอบรมความเป็นผู้นำในโรงเรียนยังไม่ได้รับความสนใจจากนโยบายของรัฐบาลและ
การตั้งสำรองทั้งในประเทศ
1988 กฎหมายปฏิรูปการศึกษา (อังกฤษและเวลส์) และการปล่อยของ
โรงเรียนพรุ่งนี้: การปฏิรูปการบริหารการศึกษาในประเทศนิวซีแลนด์
(รัฐบาลนิวซีแลนด์ 1989) ที่จัดตั้งขึ้นยุคของการจัดการตัวเอง
ในโรงเรียนทั้งสองประเทศภายใต้การตรวจสอบข้อเท็จจริงในบทความนี้ เนื้อหานี้
การกระจายอำนาจของระบบราชการในการบริหารจัดการการศึกษาเปลี่ยน
หน้าที่และความรับผิดชอบให้กับโรงเรียนและมีผลสุทธิของการสร้าง
ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างประสิทธิภาพของโรงเรียนรับผิดชอบและประชาชน
ชื่นชมหรือการลงโทษ เป็นผู้นำมืออาชีพหลัก /
ครูใหญ่กลายเป็นบุคคลที่รับผิดชอบเกี่ยวกับคุณภาพของการเรียนการสอนและ
การเรียนรู้และเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารเป็นผู้รับผิดชอบโดยตรงสำหรับ
การจัดการของโรงเรียน ด้วยแรงชัดเจนของการตรวจสอบข้อเท็จจริงของ
การเป็นผู้นำในโรงเรียนทั่วไปและอาจารย์ใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งมันมีเหตุผลที่จะ
สรุปได้ว่าการเตรียมความพร้อมที่มีประสิทธิภาพสำหรับอาจารย์ใหญ่เป็นความจำเป็นทางยุทธศาสตร์
(Cardno 2002; เดวิส, 2001) นอกจากนี้ยังได้รับการยอมรับว่ามีประสิทธิภาพ
เป็นหลักสำคัญที่จะมีประสิทธิผลของโรงเรียนในการส่งมอบที่มีคุณภาพ
การเรียนการสอนและโปรแกรม (แฮโรลด์ Hawksworth, เซลล์และ Thrupp การเรียนรู้
2001 วิทยาลัยแห่งชาติเพื่อการโรงเรียนเป็นผู้นำ 2001; สมิ ธ และ Piele, 1989) ใน
ปีที่ผ่านมาความกังวลเกี่ยวกับผลการปฏิบัติงานของครูได้รับการขยายไปยัง
รวมถึงบทบาทของครูในฐานะผู้นำระดับมืออาชีพของโรงเรียนและ
/ ความรับผิดชอบของตนในการปฏิบัติงานของครูทุกคนในโรงเรียน มันจึง
ไม่น่าแปลกใจที่การเตรียมความพร้อมเป็นผู้นำและการพัฒนาความเป็นผู้นำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การฝึกอบรมความเป็นผู้นำในโรงเรียนได้เน้นนโยบายของรัฐบาลและ
บทบัญญัติทั้งในประเทศ
พระราชบัญญัติปฏิรูปการศึกษา ปี 2531 ( อังกฤษและเวลส์ ) และปล่อย
โรงเรียนพรุ่งนี้ : การปฏิรูปการศึกษาในนิวซีแลนด์
( รัฐบาลนิวซีแลนด์ , 1989 ) ก่อตั้งขึ้นในยุคของตนเอง การจัดการ
โรงเรียนในทั้งสองประเทศภายใต้การตรวจสอบข้อเท็จจริงในบทความนี้ อย่างนี้
Decentralisation ของระบบราชการของการจัดการศึกษาขยับ
ความรับผิดชอบและความรับผิดชอบต่อโรงเรียน และได้ผลสุทธิของการสร้างการความสัมพันธ์ระหว่างประสิทธิภาพของโรงเรียน ความรับผิดชอบและสาธารณะ
ชื่นชมหรือประณาม . ในฐานะผู้นำมืออาชีพ ครูใหญ่ / อาจารย์ใหญ่เป็นบุคคลรับผิดชอบ

คุณภาพการสอน และการเรียนรู้ และประธานเจ้าหน้าที่บริหารโดยตรงรับผิดชอบการจัดการของโรงเรียน ด้วยแรงที่ชัดเจนของการ
ผู้นำโรงเรียนทั่วไป และ principalship โดยเฉพาะอย่างยิ่งมันสมเหตุสมผล

สรุปว่าการเตรียมที่มีประสิทธิภาพสำหรับ principalship เป็น
ความจำเป็นเชิงกลยุทธ์ ( cardno , 2002 ; เดวิส , 2001 ) นอกจากนี้ยังได้รับการยอมรับว่ามีประสิทธิภาพ
ผู้บริหารจะพิจาณาถึงประสิทธิผลของโรงเรียนในการส่งมอบคุณภาพการสอนและการเรียนรู้โปรแกรม
( ฮาโรลด์ฮอกส์เวิร์ท , เซลล์ , thrupp
2001 ; และ , วิทยาลัยแห่งชาติสำหรับผู้นำโรงเรียน , 2001 ; Smith และผิวหนัง , 1989 ) ใน
ปีล่าสุด เกี่ยวกับการปฏิบัติงานของครูได้รับการขยายไปยัง
รวมบทบาทของอาจารย์ใหญ่ในฐานะผู้นำมืออาชีพของโรงเรียนและ
ของเขา / เธอในการปฏิบัติงานของครูทุกคนในโรงเรียน มันจึงไม่น่าแปลกใจที่เตรียมา

การพัฒนาภาวะผู้นำ