This simple poem, one of the loveli

This simple poem, one of the loveliest and most famous in the Wordsworth canon, revisits the familiar subjects of nature and memory, this time with a particularly (simple) spare, musical eloquence. The plot is extremely simple, depicting the poet’s wandering and his discovery of a field of daffodils by a lake, the memory of which pleases him and comforts him when he is lonely, bored, or restless. The characterization of the sudden occurrence of a memory—the daffodils “flash upon the inward eye / Which is the bliss of solitude”—is psychologically acute, but the poem’s main brilliance lies in the reverse personification of its early stanzas. The speaker is metaphorically compared to a natural object, a cloud—“I wandered lonely as a cloud / That floats on high...”, and the daffodils are continually personified as human beings, dancing and “tossing their heads” in “a crowd, a host.” This technique implies an inherent unity between man and nature, making it one of Wordsworth’s most basic and effective methods for instilling in the reader the feeling the poet so often describes himself as experiencing.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อิทธิพลอย่างง่าย หนึ่งในสุด และมีชื่อเสียงใน Wordsworth canon ช่างคุ้นเคยเรื่องของธรรมชาติ และหน่วยความจำ ในครั้งนี้ ด้วยเป็นอย่างยิ่ง (อย่างง่าย) อะไหล่ เอื้อนดนตรี พล็อตจะง่ายมาก ภาพวาดของกวีพเนจรและค้นพบของเขาของเขตของแดฟโฟดิลส์สาป หน่วยความจำที่พอใจเขาและสิ่งเขาเมื่อเขาอยู่โดดเดี่ยว เบื่อ หรือกระสับกระส่าย จำแนกลักษณะของการเกิดขึ้นอย่างฉับพลันของหน่วยความจำ — มิใช่แฟลชเมื่อตาเข้าด้านใน / ซึ่งเป็นความสุขจากความสันโดษ" — เป็นเฉียบพลันจิตใจ แต่ความหมายหลักของบทกวีอยู่ในบุคลาธิษฐานย้อนหลังของ stanzas เป็นต้น ลำโพง metaphorically กับวัตถุธรรมชาติ เมฆ — ฉันเดินโดดเดี่ยวเป็นเมฆ / ที่ลอยอยู่บนสูง..." และมิใช่มีอย่างต่อเนื่องสมมุติตัวตนเป็นมนุษย์ เต้นรำ และ"โยนหัว"ใน"ฝูงชน โฮสต์ " เทคนิคนี้หมายถึงความสามัคคีโดยธรรมชาติระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ ทำให้เป็นหนึ่งของ Wordsworth พื้นฐานมากที่สุด และมีประสิทธิภาพวิธีการปลูกฝังในการอ่านความรู้สึกที่กวีจึงมักจะอธิบายตัวเองเป็นประสบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นี้บทกวีที่เรียบง่ายซึ่งเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่น่ารักและมีชื่อเสียงมากที่สุดในเวิร์ดสเวิร์ Canon, ทบทวนวิชาที่คุ้นเคยของธรรมชาติและความทรงจำครั้งนี้ด้วยโดยเฉพาะอย่างยิ่ง (ง่าย) สำรองภารดีดนตรี พล็อตจะง่ายมากภาพวาดหลงกวีและการค้นพบของเขาของเขตของแดฟโฟดิโดยทะเลสาบหน่วยความจำที่เขาพอใจและความสะดวกสบายเมื่อเขาอยู่โดดเดี่ยวเบื่อหรือกระสับกระส่าย ลักษณะของการเกิดขึ้นอย่างฉับพลันของหน่วยความจำที่แดฟโฟดิ "Flash บนตาขาเข้า / ซึ่งเป็นความสุขของความสันโดษ" -is เฉียบพลันจิตใจ แต่บทกวีของความฉลาดหลักอยู่ในตัวตนย้อนกลับของบทแรก ลำโพงที่มีการเปรียบเทียบเมื่อเทียบกับวัตถุธรรมชาติเมฆ "ฉันเดินเงียบเหงาราวกับ / เมฆที่ลอยอยู่บนที่สูง ... " และแดฟโฟดิจะเป็นตัวเป็นตนอย่างต่อเนื่องเป็นมนุษย์, การเต้นและ "โยนหัวของพวกเขา" ในการเป็น " ฝูงชนโฮสต์. "เทคนิคนี้หมายถึงความสามัคคีธรรมชาติระหว่างมนุษย์และธรรมชาติทำให้มันเป็นหนึ่งของเวิร์ดสเวิร์ของว​​ิธีการขั้นพื้นฐานและมีประสิทธิภาพมากที่สุดสำหรับการปลูกฝังในผู้อ่านรู้สึกกวีจึงมักจะอธิบายตัวเองเป็นประสบ