The first record of tea in English

The first record of tea in English came from a letter written by Richard Wickham, who ran an East India Company office in Japan, writing to a merchant in Macao requesting "the best sort of chaw" in 1615. Peter Mundy, a traveler and merchant who came across tea in Fujian in 1637, wrote, "chaa — only water with a kind of herb boyled in it ". Tea was sold in a coffee house in London in 1657, Samuel Pepys tasted tea in 1660, and Catherine of Braganza took the tea-drinking habit to the British court when she married King Charles II of England in 1662. Tea, however, was not widely consumed in Britain until the 18th century, and remained expensive until the latter part of that period. British drinkers preferred to add sugar and milk to black tea, and black tea overtook green tea in popularity in the 1720s. Tea smuggling during the 18th century led to Britain’s masses being able to afford and consume tea. The British government eventually eradicated the tax on tea, thereby eliminating the smuggling trade by 1785. In Britain and Ireland, tea was initially consumed as a luxury item on special occasions, such as religious festivals, wakes, and domestic work gatherings such as quiltings. The price of tea in Europe fell steadily during the 19th century, especially after Indian tea began to arrive in large quantities, and by the late 19th century tea had become an everyday beverage for all levels of society. The popularity of tea in Britain also led a number of historical events. The tax on tea caused the Boston Tea Party that escalated into the American Revolution and the British trade deficit caused by the demand for Chinese tea eventually resulted in the Opium Wars.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บันทึกแรกของชาในภาษาอังกฤษมาจากตัวอักษรที่เขียน โดยริชาร์ดเนอร์วิกคัม ที่รัน office บริษัทอินเดียตะวันออกในประเทศญี่ปุ่น เขียนค้าในมาเก๊าขอ "จัดเรียงที่ดีที่สุดของสถาปนิก" ใน 1615 ปีเตอร์ Mundy นักท่องเที่ยวและร้านค้าที่มาในชาในมณฑลฝูเจี้ยนใน 1637 เขียน, " chaa — น้ำเท่า กับชนิดของสมุนไพร boyled ใน" ขายชาในบ้านกาแฟในลอนดอนใน 1657 รายการ Samuel Pepys ลิ้มรสชาใน 1660 และแคทเธอรีนอบรากันซาเอานิสัยดื่มชาศาลอังกฤษเมื่อเธอแต่งงานกษัตริย์ Charles II ของอังกฤษในค.ศ. 1662 ชา อย่างไรก็ตาม ไม่แพร่หลายใช้ในสหราชอาณาจักรจนถึงศตวรรษที่ 18 และยังคงมีราคาแพงจนถึงส่วนหลังของรอบระยะเวลานั้น นักดื่มที่อังกฤษต้องการเพิ่มน้ำตาลและนมลงในชาดำ และชาดำที่จีนแซงอีกชาเขียวความนิยมในการ 1720s ลักลอบขนชาช่วงศตวรรษที่ 18 นำมวลชนของอังกฤษความสามารถในการจ่าย และบริโภคชา ในที่สุดรัฐบาลอังกฤษกำจัดให้หมดภาษีชา จึงช่วยลดการลักลอบค้าขาย โดย 1785 ในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ ชาเริ่มใช้เป็นสินค้าหรูในโอกาสพิเศษ เช่นงานเทศกาลทางศาสนา ตื่น สังสรรค์งานภายในประเทศเช่น quiltings ราคาของชาในยุโรปลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วงศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลัง จากที่อินเดียชาเริ่มเข้ามาในปริมาณมาก โดยปลายศตวรรษที่ ชาเป็น เครื่องดื่มประจำสำหรับทุกระดับของสังคม ความนิยมของชาในสหราชอาณาจักรยังนำหมายเลขของเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ ภาษีชาเกิดเลี้ยงน้ำชาบอสตันที่เลื่อนระดับเป็นการปฏิวัติอเมริกัน และการขาดดุลการค้าอังกฤษที่เกิดจากความต้องการสำหรับชาจีนในที่สุดผลสงครามฝิ่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ระเบียนแรกของชาในภาษาอังกฤษมาจากจดหมายที่เขียนโดยริชาร์ดจอร์จที่วิ่งสำนักงาน บริษัท อินเดียตะวันออกในประเทศญี่ปุ่นการเขียนไปยังผู้ประกอบการค้าในมาเก๊าขอ "เรียงลำดับดีที่สุดของ Chaw" ใน 1615 ปีเตอร์ Mundy, นักท่องเที่ยวและผู้ประกอบการค้า ที่มาในกาแฟในฝูเจี้ยนใน 1637 เขียน "จ๊ะ - น้ำเฉพาะกับชนิดของสมุนไพร boyled ในนั้น" ชาที่ขายอยู่ในบ้านกาแฟในกรุงลอนดอนในปี 1657, ซามูเอล Pepys ลิ้มรสกาแฟใน 1660 และแคเธอรีนแห่งบราแกนซาเอานิสัยการดื่มชาเพื่อศาลอังกฤษเมื่อเธอแต่งงานกษัตริย์ชาร์ลที่สองแห่งอังกฤษใน 1,662 ชา แต่ก็ไม่ได้ บริโภคกันอย่างแพร่หลายในประเทศอังกฤษจนกระทั่งศตวรรษที่ 18 และยังคงมีราคาแพงจนส่วนหลังของยุคนั้น นักดื่มชาวอังกฤษต้องการที่จะเพิ่มน้ำตาลและนมชาดำและชาดำชาเขียวทันในความนิยมในยุค 1720 ลักลอบขนชาในช่วงศตวรรษที่ 18 นำไปสู่​​มวลชนของสหราชอาณาจักรความสามารถในการจ่ายและใช้ชา รัฐบาลอังกฤษในที่สุดกำจัดภาษีที่เกี่ยวกับชาจึงช่วยลดการลักลอบค้าโดย 1785 ในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ชาถูกครอบงำแรกเป็นรายการที่หรูหราในโอกาสพิเศษเช่นงานเทศกาลทางศาสนา, ตื่น, และการชุมนุมการทำงานในประเทศเช่น quiltings ราคาของชาในยุโรปลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วงศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ชาอินเดียเริ่มที่จะมาถึงในปริมาณมากและในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ชาได้กลายเป็นเครื่องดื่มในชีวิตประจำวันสำหรับทุกระดับของสังคม ความนิยมของชาในสหราชอาณาจักรยังนำจำนวนของเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ ภาษีที่เกี่ยวกับชาที่เกิดจากการเลี้ยงน้ำชาที่บอสตันที่เพิ่มขึ้นในการปฏิวัติอเมริกาและการขาดดุลการค้าของอังกฤษที่เกิดจากความต้องการสำหรับชาจีนส่งผลให้ในที่สุดสงครามฝิ่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บันทึกแรกของชาในภาษาอังกฤษมาจากจดหมายที่เขียนโดยริชาร์ด วิคแฮม ใครวิ่งตะวันออกอินเดีย บริษัท ที่ทำงานในญี่ปุ่น เขียนให้กับพ่อค้าในเขตบริหารพิเศษมาเก๊าขอ " ดีที่สุด เรียงของ ชอว์ " 1615 . ปีเตอร์ Mundy , นักท่องเที่ยว และพ่อค้ามาข้ามชาในฟูเจี้ยนใน 1637 , เขียน , " ชา - มีแต่น้ำกับชนิดของสมุนไพร boyled ในมัน ชาถูกขายในบ้านกาแฟในลอนดอนเตือนนารูโตะชิปปุเดง : นารูติเมตแอคเซลชิมชา , ใน 1660 และแคทเธอรีนแห่งบราแกนซา เอานิสัยการดื่มชาต่อศาลอังกฤษเมื่อเธอแต่งงานกับกษัตริย์ชาร์ลส์ II ของอังกฤษในตอนนี้ . ชา , อย่างไรก็ตาม , ไม่บริโภคอย่างกว้างขวางในอังกฤษ จนถึงศตวรรษที่ 18 และยังราคาแพงจนถึงส่วนหลังของยุคนั้น ชาวอังกฤษชอบดื่มเพื่อเพิ่มน้ำตาลและนม ชาดำ ชาเขียว ชาดำ และตราตรึงในความนิยมในคริสต์ทศวรรษ 170 . ชาลักลอบขนในช่วงศตวรรษที่ 18 ทำให้อังกฤษเป็นฝูงสามารถจ่ายได้และกินชา รัฐบาลอังกฤษในที่สุดกำจัดภาษีชา จึงช่วยขจัดการลักลอบการค้าโดยของ . ในอังกฤษและไอร์แลนด์ ชาก็เริ่มบริโภคเป็นสินค้าหรูหราในโอกาสพิเศษ เช่น เทศกาลทางศาสนา ตื่น ทำงาน และการชุมนุมในประเทศ เช่น quiltings . ราคาของชาในยุโรปลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วงศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากชาอินเดียเริ่มเข้ามาในปริมาณมาก และช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ชาได้กลายเป็นเครื่องดื่มทุกวันสำหรับทุกระดับของสังคม ความนิยมของชาในอังกฤษยังได้นำตัวเลขของเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ ภาษีชา ทำให้งานเลี้ยงน้ำชาที่เพิ่มขึ้นในการปฏิวัติของชาวอเมริกันและอังกฤษขาดดุลการค้าที่เกิดจากอุปสงค์จีนชาในที่สุดส่งผลให้เกิดสงครามฝิ่น .