are terms used in film history whic

are terms used in film history which designate both a visual and sound style for making motion pictures and a mode of production used in the American film industry between 1927 and 1963. This period is often referred to as the "golden age of Hollywood". An identifiable cinematic form emerged during this period called classical Hollywood style.[2]

Classical style is fundamentally built on the principle of continuity editing or "invisible" style. That is, the camera and the sound recording should never call attention to themselves (as they might in films from earlier periods, other countries or in a modernist or postmodernist work).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป็นคำที่ใช้ในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ที่กำหนดทั้งในรูปแบบของภาพและเสียงสำหรับการทำภาพเคลื่อนไหวและโหมดของการผลิตที่ใช้ในอุตสาหกรรมภาพยนตร์อเมริกันระหว่างปี 1927 และปี 1963 ในช่วงเวลานี้มักจะเรียกกันว่า "ยุคทองของฮอลลีวู้ด" ภาพยนตร์ฟอร์มที่ระบุได้โผล่ออกมาในช่วงเวลานี้เรียกว่าคลาสสิกสไตล์ฮอลลีวู้ด. [2] สไตล์คลาสสิกที่ถูกสร้างขึ้นบนหลักการพื้นฐานของการแก้ไขความต่อเนื่องหรือ "มองไม่เห็น" รูปแบบ นั่นคือกล้องถ่ายภาพและบันทึกเสียงไม่ควรเรียกความสนใจกับตัวเอง (ในขณะที่พวกเขาอาจจะอยู่ในภาพยนตร์จากช่วงก่อนหน้านี้ประเทศอื่น ๆ หรือในสมัยหรือทำงานหลังสมัยใหม่)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นศัพท์ที่ใช้ในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ที่กำหนดทั้งภาพและเสียงรูปแบบสำหรับการทำภาพยนตร์และโหมดของการผลิตที่ใช้ในอุตสาหกรรมภาพยนตร์อเมริกันระหว่าง 1927 และ 1963 ช่วงเวลานี้มักจะเรียกว่าเป็น " ยุคทองของฮอลลีวู้ด " รูปแบบภาพยนตร์สามารถเกิดขึ้นในระหว่างรอบระยะเวลานี้เรียกว่าสไตล์ฮอลลีวู้ดคลาสสิก [ 2 ]

สไตล์คลาสสิกพื้นฐานที่สร้างขึ้นบนหลักการของการแก้ไขความต่อเนื่องหรือสไตล์ " มองไม่เห็น " นั่นคือกล้องและบันทึกเสียงไม่ควรเรียกความสนใจให้ตัวเอง ( เช่นที่พวกเขาอาจจะในช่วงภาพยนตร์จากประเทศอื่น ๆ , หรือในสมัยใหม่หรือ postmodernist ทำงาน )