The team compared mainstream bioeco

The team compared mainstream bioeconomic theory -- which policymakers have depended on in order to protect fish populations -- with the lesser-known "fishing-down" theory, which predicts that large, high-value, easy-to-catch fish can be fished to extinction.
"Bioeconomic thinking has predicted that scarcity would drive up fishing costs, which would increase price and help save depleted species," said study leader Leandro Castello, an assistant professor of fisheries in Virginia Tech's College of Natural Resources and Environment. "If that prediction were true, extinctions induced by fishing would not exist, but that is not what has happened."
The research was conducted with arapaima, a 10-foot long fish that can weigh more than 400 pounds.
"Arapaima spawn on the edges of floodplain forests and come to the surface to breathe every 5 to 15 minutes, when they are easily located and harpooned by fishers using homemade canoes," said Caroline C. Arantes, a doctoral student in wildlife and fisheries science at Texas A&M University and an expert on fish biology and fishery management.
The giant fish dominated fisheries in the Amazon a century ago, but three of the five known species of arapaima have not been seen for decades, said Donald J. Stewart, professor in the College of Environmental Science and Forestry at the State University of New York at Syracuse, who recently discovered a new species of arapaima.
The research was based on interviews with 182 fishers in 81 communities who were selected by their peers as being experts and on fish counts in 41 of the fishing communities, accounting for 650 square miles of floodplain area.
The results indicate that arapaima populations are extinct in 19 percent of communities, depleted (approaching extinction) in 57 percent, and over-exploited in 17 percent.
The results are reported this week in the journal Aquatic Conservation: Freshwater and Marine Ecosystems.
"Fishers continue to harvest arapaima regardless of low population densities," said Castello, an expert on tropical fish, fisheries, and conservation.
When the mature, large fish are gone, fishers use gill nets to harvest other, smaller species, unintentionally capturing juvenile arapaima and further threatening remaining populations.
The good news is that in communities that have implemented fishing rules, imposing minimum capture size and restricting gill-net use, for instance, density of arapaima is 100 times higher than where there are no rules or the rules are not followed, said David G. McGrath of the Earth Innovation Institute in San Francisco.
"These communities are preventing further arapaima extinctions," said McGrath.
Only 27 percent of communities surveyed have management rules for fishing arapaima. The community of Ilha de São Miguel banned the use of gill nets two decades ago and now has the highest arapaima densities in the region.
"Fisheries productivity in Ilha de São Miguel is also the highest in the study area," said Castello. "Cast nets are allowed because they are much more selective yet they yield abundant fishes for local consumption, so food security for the community is not compromised."
"Because tropical regions suffer from widespread illegal fishing and a lack of data, these findings suggest that many similar fishing-induced extinctions likely are going unnoticed," he continued. "There is also a lack of economic alternatives for the fishers."
But the experience in Amazonas State, Brazil, shows that things can be different.
"Many previously overexploited arapaima populations are now booming due to good management. The time has come to apply fishers' ecological knowledge to assess populations, document practices and trends, and solve fisheries problems through user participation in management and conservation," Castello said.
Fabio De Souza of the nonprofit Society for Research and Protection of the Environment in Santarém, Pará, Brazil, is developing and implementing community management for arapaima in the region.
"There is willingness among fishers to implement management, but our efforts require more support from governmental agencies," De Souza said.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทีมงานเปรียบเทียบทฤษฎีหลัก bioeconomic -ผู้กำหนดนโยบายที่มีขึ้นอยู่กับการปกป้องรักษาประชากรปลา - กับน้อยรู้จัก "ตกปลาลง" ทฤษฎี ซึ่งทำนายว่า สามารถจับปลาขนาดใหญ่ สูงค่า ง่ายต่อการจับการสูญพันธุ์"Bioeconomic คิดได้คาดการณ์ว่า การขาดแคลนจะขับรถขึ้นต้นทุนตกปลา ซึ่งจะเพิ่มราคา และช่วยบันทึกพิกพันธุ์ กล่าวว่า ผู้นำศึกษา Leandro คาสเตลโล เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ของประมงในเวอร์จิเนียเทควิทยาลัยของทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม "ถ้าทายผลที่แท้จริง extinctions ที่เกิดจากปลาจะไม่มีอยู่ แต่ก็ไม่ได้เกิดขึ้น"การวิจัยได้ดำเนินการกับ arapaima ปลายาว 10 ฟุตที่สามารถชั่งน้ำหนักมากขึ้นกว่า 400 ปอนด์"Arapaima วางไข่บนขอบของป่า floodplain และมาให้หายใจทุก 5 ถึง 15 นาที เมื่อพวกเขาจะได้อยู่ และ harpooned โดยใช้พายเรือแคนูโฮมเมสฟิช กล่าวว่า คาโรไลน์ C. Arantes นักศึกษาเอกวิทยาศาสตร์สัตว์ป่าและประมงที่เท็กซัส A และ M มหาวิทยาลัย และผู้เชี่ยวชาญในปลาชีววิทยาประมงการจัดการและปลายักษ์ครอบงำประมงในอเมซอนศตวรรษ แต่สามพันธุ์ arapaima ห้าที่รู้จักไม่เห็นสำหรับทศวรรษที่ผ่านมา กล่าวว่า โดนัลด์เจ.สจ๊วต อาจารย์ในวิทยาลัยวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมและป่าไม้ในสถานะมหาวิทยาลัยนิวยอร์กในซีราคิวส์ ผู้ค้นพบพันธุ์ arapaima ใหม่ล่าสุดการวิจัยขึ้นสัมภาษณ์ด้วยสฟิช 182 ในชุมชน 81 ที่ถูกเลือก โดยเพื่อนของพวกเขาเป็น ผู้เชี่ยวชาญ และ การตรวจนับปลาใน 41 ชุมชนประมง บัญชีสำหรับ floodplain พื้นที่ 650 ตารางไมล์ผลลัพธ์บ่งชี้ว่า ประชากร arapaima จะสูญในอัตราร้อยละ 19 ของชุมชน พร่อง (ใกล้สูญพันธุ์) 57 เปอร์เซ็นต์ และสามารถเกิน 17 เปอร์เซ็นต์ผลรายงานสัปดาห์นี้ในสมุดรายวันการอนุรักษ์น้ำ: ระบบนิเวศน้ำจืด และทะเล"สฟิชต่อเกี่ยว arapaima ว่าความหนาแน่นของประชากรต่ำ กล่าวคาสเตลโล ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับปลาเขตร้อน ประมง และอนุรักษ์เมื่อปลาขนาดใหญ่ ผู้ใหญ่หายไป สฟิชใช้มุ้งเหงือกเกี่ยวพันธุ์อื่น ๆ เล็ก ตั้งใจจับ arapaima เยาวชน และคุกคามประชากรที่เหลือต่อไปข่าวดีก็คือ ว่า ในชุมชนที่ใช้กฎการตกปลา สง่างามขนาดจับต่ำสุด และการจำกัดการใช้เหงือก-สุทธิ สำหรับอินสแตนซ์ ความหนาแน่นของ arapaima 100 เท่า สูงกว่าไม่มีกฎ หรือกฎถูก ตาม กล่าวว่า David G. McGrath สถาบันนวัตกรรมโลกใน San Francisco"ชุมชนเหล่านี้จะป้องกันเพิ่มเติม arapaima extinctions กล่าวว่า McGrathจัดการกฎสำหรับการตกปลา arapaima เพียงร้อยละ 27 ของชุมชนที่สำรวจได้ ชุมชน Ilha de Miguel เซาห้ามใช้เหงือกตาข่ายสองทศวรรษที่ผ่านมา และขณะนี้ มีความหนาแน่น arapaima สูงสุดในภูมิภาค"ผลผลิตประมง Ilha de Miguel เซายังสูงในพื้นที่ศึกษา, " กล่าวว่า ปราสาท "โยนตาข่ายได้เนื่องจากพวกเขายังเลือกมาก ได้ผลผลิตปลาอุดมสมบูรณ์สำหรับการใช้ภายใน เพื่อความปลอดภัยของอาหารสำหรับชุมชนถูกละเมิดไม่""เนื่องจากเขตร้อนประสบจากการประมงที่ผิดกฎหมายอย่างแพร่หลาย และการขาดข้อมูล ค้นพบเหล่านี้แนะนำที่ หลายคล้ายเกิดจากปลา extinctions น่าจะจำเริญ เขาอย่างต่อเนื่อง "ได้ยังขาดสฟิชที่ทางเศรษฐกิจ"แต่ประสบการณ์ในรัฐอามาโซนัส บราซิล แสดงว่า สิ่งที่จะแตกต่างกัน"หลายคนก่อนหน้านี้ overexploited arapaima ประชากรจะเฟื่องฟูขณะนี้เนื่องจากการจัดการที่ดี เวลาได้มาเพื่อนำความรู้ระบบนิเวศของสฟิชประเมินประชากร เอกสารแนวทางปฏิบัติ และแนวโน้ม และแก้ปัญหาประมงผู้ใช้มีส่วนร่วมในการอนุรักษ์และจัดการ คาสเตลโลกล่าวว่าFabio De Souza ของสมาคมไม่แสวงผลกำไรเพื่อการวิจัยและการป้องกันสภาพแวดล้อมใน Santarém, Pará บราซิล จะพัฒนา และดำเนินการจัดการชุมชน arapaima ในภูมิภาค"มีความตั้งใจระหว่างสฟิชสามารถจัดการ แต่ความพยายามของเราต้องการสนับสนุนเพิ่มเติมจากหน่วยงานของรัฐ De Souza กล่าว

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทีมเมื่อเทียบทฤษฎี bioeconomic หลัก - ซึ่งผู้กำหนดนโยบายได้พึ่งพาเพื่อปกป้องประชากรปลา - ด้วยไม่ค่อยมีคนรู้จัก "ประมงลง" ทฤษฎีซึ่งคาดการณ์ว่าขนาดใหญ่ที่มีมูลค่าสูงปลาง่ายต่อการจับสามารถ ตกปลากับการสูญเสีย.
"คิด Bioeconomic ได้คาดการณ์ว่าการขาดแคลนจะขับรถขึ้นค่าใช้จ่ายการประมงซึ่งจะเพิ่มราคาและช่วยรักษาพันธุ์หมด" กล่าวว่าการศึกษาผู้นำลีแอนปราสาท, ผู้ช่วยศาสตราจารย์ด้านการประมงในเวอร์จิเนียวิทยาลัยเทคของทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม "ถ้าคำทำนายที่เป็นจริงการสูญพันธุ์ที่เกิดจากการตกปลาจะไม่อยู่ แต่ที่ไม่ได้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้น."
การวิจัยได้ดำเนินการกับ arapaima, ปลายาว 10 ฟุตที่สามารถมีน้ำหนักมากกว่า 400 £.
"วางไข่ Arapaima บน ขอบของป่าที่ราบน้ำท่วมถึงและมาถึงพื้นผิวที่จะหายใจทุก 5 ถึง 15 นาทีเมื่อพวกเขาจะอยู่ได้อย่างง่ายดายและ harpooned โดยชาวประมงโดยใช้เรือแคนูโฮมเมด "แคโรไลน์ซี Arantes เป็นนักศึกษาปริญญาเอกในสัตว์ป่าและวิทยาศาสตร์การประมงที่ Texas A & M University และกล่าวว่า ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับชีววิทยาปลาและจัดการประมง.
ปลายักษ์ประมงครอบงำใน Amazon ศตวรรษที่ผ่านมา แต่สามในห้าที่รู้จักกันในสายพันธุ์ของ arapaima ยังไม่ได้รับการเห็นมานานหลายทศวรรษโดนัลด์เจสจ๊วตอาจารย์ในวิทยาลัยวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมกล่าวว่า และการป่าไม้ที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์กที่ซีราคิวส์ที่เพิ่งค้นพบสายพันธุ์ใหม่ของ arapaima.
การวิจัยอยู่บนพื้นฐานของการสัมภาษณ์กับ 182 ชาวประมงใน 81 ชุมชนที่ได้รับการคัดเลือกจากเพื่อนร่วมงานของพวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการเป็นอยู่และในจำนวนปลาใน 41 ของ ชุมชนประมงคิดเป็น 650 ตารางกิโลเมตรของพื้นที่ควิ.
ผลการวิจัยพบว่าประชากร arapaima กำลังจะสูญพันธุ์ใน 19 เปอร์เซ็นต์ของชุมชนหมด (ใกล้สูญพันธุ์) ในสัดส่วนร้อยละ 57 และมากกว่าการใช้ประโยชน์ในร้อยละ 17.
ผลจะมีการรายงานในสัปดาห์นี้ใน วารสารการอนุรักษ์น้ำ:. น้ำจืดและระบบนิเวศทางทะเล
"ฟิชเชอร์ยังคง arapaima เก็บเกี่ยวโดยไม่คำนึงถึงความหนาแน่นของประชากรต่ำ" กล่าวว่าปราสาทผู้เชี่ยวชาญด้านปลาเขตร้อน, การประมงและการอนุรักษ์.
เมื่อผู้ใหญ่ปลาขนาดใหญ่จะหายไปชาวประมงใช้อวนจับปลา ที่จะเก็บเกี่ยวอื่น ๆ สายพันธุ์ที่มีขนาดเล็กไม่ได้ตั้งใจจับ arapaima เยาวชนและคุกคามต่อประชากรที่เหลืออยู่.
ข่าวดีก็คือว่าในชุมชนที่มีการดำเนินการตามกฎการตกปลา, การจัดเก็บภาษีการจับภาพขนาดขั้นต่ำและการ จำกัด การใช้เหงือกสุทธิเช่นความหนาแน่นของ arapaima คือ 100 ครั้ง สูงกว่าที่มีกฎระเบียบหรือกฎระเบียบที่ไม่ปฏิบัติตามกล่าวว่าเดวิดกรัม McGrath ของสถาบันนวัตกรรมโลกในซานฟรานซิส.
"ชุมชนเหล่านี้มีการป้องกันการสูญพันธุ์ arapaima ต่อไป" กล่าวว่า McGrath.
เพียงร้อยละ 27 ของการสำรวจชุมชนที่มีกฎการจัดการ สำหรับ arapaima ประมง ชุมชน Ilha de Sao Miguel ห้ามใช้มุ้งเหงือกทั้งสองทศวรรษที่ผ่านมาและขณะนี้มีความหนาแน่นสูงสุด arapaima ในภูมิภาค.
"ผลผลิตการประมงใน Ilha de Sãoมิเกลยังเป็นที่สูงที่สุดในพื้นที่ศึกษา" ปราสาทกล่าวว่า "มุ้งนักแสดงที่ได้รับอนุญาตเพราะพวกเขามีมากที่เลือกพวกเขาก็ยังให้ผลผลิตปลาที่อุดมสมบูรณ์สำหรับการบริโภคในท้องถิ่นเพื่อความมั่นคงทางอาหารของชุมชนจะไม่บุกรุก."
"เพราะภูมิภาคเขตร้อนต้องทนทุกข์ทรมานจากการประมงที่ผิดกฎหมายอย่างกว้างขวางและขาดข้อมูลการค้นพบเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า หลายคนสูญพันธ์ประมงที่เกิดขึ้นคล้ายกันมีแนวโน้มที่จะไปไม่มีใครสังเกตเห็น "เขาอย่างต่อเนื่อง "นอกจากนี้ยังมีการขาดทางเลือกทางเศรษฐกิจสำหรับชาวประมง."
แต่ประสบการณ์ในรัฐอามาโซนับราซิลแสดงให้เห็นว่าสิ่งที่สามารถจะแตกต่างกัน.
"หลายคนก่อนหน้านี้ overexploited ประชากร arapaima เฟื่องฟูอยู่ในขณะนี้เนื่องจากการบริหารจัดการที่ดี. และเวลาได้มาจะนำไปใช้ ฟิชเชอร์ 'ความรู้ระบบนิเวศในการประเมินประชากรการปฏิบัติเอกสารและแนวโน้มและการแก้ปัญหาการประมงผ่านการมีส่วนร่วมของผู้ใช้ในการบริหารจัดการและการอนุรักษ์ "ปราสาทกล่าวว่า.
ฟาบิโอเดอซูซ่าของสมาคมที่ไม่แสวงหากำไรเพื่อการวิจัยและการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมในSantarémรัฐปาราประเทศบราซิล คือการพัฒนาและการดำเนินการการจัดการชุมชน arapaima ในภูมิภาค.
"มีความตั้งใจในหมู่ชาวประมงจะใช้การจัดการ แต่ความพยายามของเราต้องมีการสนับสนุนเพิ่มเติมจากหน่วยงานของรัฐ" เดอซูซ่ากล่าวว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทีม bioeconomic เปรียบเทียบหลักทฤษฎี ซึ่งนโยบายได้พึ่งพาเพื่อปกป้องประชากรปลา . . กับที่รู้จักกันน้อยกว่า " ตกปลาลง " ทฤษฎี ซึ่งคาดการณ์ว่า ขนาดใหญ่ ที่มีมูลค่าสูง , ง่ายที่จะจับปลาตกได้สูญพันธุ์ .
" bioeconomic คิดได้คาดการณ์ว่า ขาดแคลน จะขับรถขึ้นค่าใช้จ่าย ประมง ซึ่งจะเพิ่มราคา และช่วยประหยัดพร่องชนิดกล่าวว่า ผู้นำการศึกษา Leandro Castello , อาจารย์ผู้ช่วยของการประมงในเวอร์จิเนีย เทค ของวิทยาลัยของทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ถ้าคำทำนายเป็นจริง การสูญพันธุ์ของตกปลาจะอยู่ไม่ได้ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น . "
วิจัยกับปลาอะราไพม่าเป็นปลาที่ยาว 10 ฟุต หนักกว่า 400 ปอนด์
" ราไพม่าวางไข่บนขอบของป่าและน้ำท่วมมาผิวหายใจทุก 5 ถึง 15 นาที เมื่อพวกเขาอยู่ได้อย่างง่ายดาย และ harpooned โดยชาวประมงใช้พาสเรือแคนู " แคโรไลน์ C arantes , นักศึกษาปริญญาเอกในสัตว์ป่าและการประมงที่เท็กซัสเป็น& M มหาวิทยาลัยและผู้เชี่ยวชาญด้านชีววิทยาของปลาและการจัดการประมง .
ปลายักษ์อเมซอน dominated ประมงในศตวรรษที่ผ่านมา แต่สามในห้าชนิดที่รู้จักของราไพม่าไม่เคยได้เห็นมานานหลายทศวรรษว่า โดนัลด์ เจ. สจ๊วต อาจารย์ในวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และป่าไม้ สิ่งแวดล้อม ที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์กที่ซีราคิวส์ ที่เพิ่งค้นพบใหม่ชนิดความหนาแน่น .
งานวิจัยขึ้นอยู่กับการสัมภาษณ์กับ 182 คน ใน 81 ชุมชน ที่ถูกเลือกโดยเพื่อนของพวกเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญและนับปลาใน 41 ของชาวประมงชุมชน 2 , 650 ตารางไมล์ของพื้นที่น้ำท่วม .
ผลการศึกษาพบว่าประชากรความหนาแน่นจะสูญพันธุ์ใน 19 เปอร์เซ็นต์ของชุมชน พร่อง ( ใกล้สูญพันธุ์ ) 57 เปอร์เซ็นต์ และไปใช้ประโยชน์ใน 17
%ผลลัพธ์ที่ได้จะรายงานในสัปดาห์นี้ในวารสารอนุรักษ์สัตว์น้ำจืดและระบบนิเวศทางทะเล .
" ชาวประมงยังคงเก็บเกี่ยวปลาอะราไพม่าโดยไม่คำนึงถึงประชากรความหนาแน่นต่ำ " คาสผู้เชี่ยวชาญในเขตร้อนปลา การประมง และการอนุรักษ์
เมื่อโตเต็มที่ปลาขนาดใหญ่จะหายไปชาวประมงใช้อวนชนิดที่มีขนาดเล็กอื่น ๆเพื่อเก็บเกี่ยวเหงือก , ,ตั้งใจจับเยาวชนปลาอะราไพม่าและเพิ่มเติม ขู่ประชากรที่เหลือ
ข่าวดีก็คือว่าในชุมชนที่ได้ใช้กฎตกปลา , กำหนดขนาดจับน้อยที่สุดและ จำกัด ข่ายใช้ตัวอย่างเช่นความหนาแน่นความหนาแน่น 100 เท่าสูงกว่าที่ไม่มีกฎหรือกติกาไม่ตามมาว่า เดวิด จีMcGrath ของโลกนวัตกรรมสถาบันในซานฟรานซิสโก .
" เหล่านี้ ชุมชนมีการป้องกันเพิ่มเติมปลาอะราไพม่าการสูญพันธุ์ " บอกว่า McGrath .
เพียงร้อยละ 27 ของชุมชนว่ามีกฎการจัดการปลาอะราไพม่าตกปลา ชุมชนของ ilha de s ฮัล โอ มิเกล ห้ามใช้เหงือกตาข่ายสองทศวรรษที่ผ่านมาและขณะนี้มีความหนาแน่นความหนาแน่นสูงสุดในภูมิภาค
" การประมง ผลผลิตใน ilha de s ฮัล โอ มิเกลยังสูงสุดในพื้นที่ศึกษา กล่าวว่า บริเวณ” เหวี่ยงแหได้รับอนุญาตเพราะพวกเขามีมากใช้มาก แต่พวกเขาผลผลิตอุดมสมบูรณ์ ปลาบริโภค เพื่อความมั่นคงด้านอาหารของชุมชน ไม่ละเมิด "
" เพราะภูมิภาคเขตร้อนประสบอย่างผิดกฎหมาย ตกปลาและการขาดข้อมูลจากการศึกษาครั้งนี้มีข้อเสนอแนะว่า น่าจะเกิดการสูญพันธุ์ตกปลาหลายที่คล้ายกันไปให้ใคร " เขากล่าว . " นอกจากนี้ยังมีการขาดทางเลือกทางเศรษฐกิจสำหรับชาวประมง "
แต่ประสบการณ์ใน Amazonas State , บราซิล , แสดงให้เห็นว่าสิ่งที่จะแตกต่างกัน .
" หลายคนก่อนหน้านี้ overexploited ปลาอะราไพม่าประชากรกำลังเฟื่องฟูเนื่องจากการจัดการที่ดี .เวลาที่มีมาเพื่อใช้ความรู้ทางนิเวศวิทยาฟิชเชอร์ ' ประเมินประชากร แนวทางปฏิบัติ เอกสารและแนวโน้ม และแก้ไขปัญหาการประมงผ่านการมีส่วนร่วมของผู้ใช้ในการจัดการและการอนุรักษ์ " Castello กล่าวว่า ฟาบิโอ เดอ ซูซ่า
ของสังคมที่ไม่แสวงหากำไรเพื่อการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมใน portugal provinces . kgm รัฐปารา , บราซิลคือการพัฒนาและการประยุกต์ใช้การจัดการชุมชนเพื่อความหนาแน่นในภูมิภาค .
" มีความเต็มใจของชาวประมงที่ใช้การจัดการ แต่ความพยายามของเราต้องมีการสนับสนุนจากหน่วยงานราชการ เดอ ซูซ่า
" กล่าว