British interventionBoundaries of B

British intervention

Boundaries of Brunei (green) since 1890.
The British have intervened in the affairs of Brunei on several occasions. Britain attacked Brunei in July 1846 due to internal conflicts over who was the rightful Sultan.[33]

In the 1880s, the decline of the Bruneian Empire continued. The sultan granted land (now Sarawak) to James Brooke, who had helped him quell a rebellion and allowed him to establish the Kingdom of Sarawak. Over time, Brooke and his nephews (who succeeded him) leased or annexed more land. Brunei lost much of its territory to him and his dynasty, known as the White Rajahs.

Sultan Hashim Jalilul Alam Aqamaddin appealed to the British to stop further encroachment by the Brookes.[34] The "Treaty of Protection" was negotiated by Sir Hugh Low and signed into effect on 17 September 1888. The treaty said that the sultan "could not cede or lease any territory to foreign powers without British consent"; it provided Britain effective control over Brunei's external affairs, making it a British protectorate (which continued until 1984).[21] But, when the Kingdom of Sarawak annexed Brunei's Pandaruan District in 1890, the British did not take any action to stop it. They did not regard either Brunei or the Kingdom of Sarawak as 'foreign' (per the Treaty of Protection). This final annexation by Sarawak left Brunei with its current small land mass and separation into two parts.[35]

British residents were introduced in Brunei under the Supplementary Protectorate Agreement in 1906.[36] The residents were to advise the sultan on all matters of administration. Over time, the resident assumed more executive control than the sultan. The residential system ended in 1959.[37]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แทรกแซงของอังกฤษขอบเขตของบรูไน (สีเขียว) พ.ศ. 1890อังกฤษได้เข้าแทรกแซงในกิจการของบรูไนในหลาย ๆ ด้าน ราชอาณาจักรโจมตีบรูไนใน 1846 กรกฎาคมเนื่องจากความขัดแย้งภายในใครคือสุลต่านมา [33]ในปัจจุบัน การลดลงของจักรวรรดิบรูไนอย่างต่อเนื่อง สุลต่านให้แผ่นดิน (ตอนนี้ซาราวัค) กับ James บรู๊ค ที่เคยช่วยเขา quell เป็นกบฏ และทำให้เขาสร้างอาณาจักรของซาราวัค ช่วงเวลา บรูคและ nephews ของเขา (ที่ประสบความสำเร็จเขา) เช่า หรือ annexed ที่ดินเพิ่มเติม บรูไนแพ้มากในดินแดนของพระองค์และราชวงศ์ เป็น Rajahs สีขาวสุลต่านฮาชิม Jalilul ลาม Aqamaddin อุทธรณ์อังกฤษหยุดเพิ่มเติม encroachment โดยเดอะ [34] ใน "สนธิสัญญาป้องกัน" เจรจา โดยเซอร์ฮิวจ์ต่ำ และลงนามในผล 17 1888 กันยายน สนธิกล่าวว่า สุลต่าน "ไม่สามารถ cede หรือเช่าดินแดนใด ๆ เพื่ออำนาจต่างประเทศ โดยอังกฤษยินยอม" จะให้ราชอาณาจักรมีประสิทธิภาพควบคุมกิจการภายนอกของบรูไน ทำให้เป็นรัฐในอารักขาบริติช (ที่ต่อเนื่องจนถึงปี 1984) [21] แต่ เมื่อราชอาณาจักรซาราวัค annexed อำเภอ Pandaruan ของบรูไนใน 1890 อังกฤษได้ไม่ดำเนินการใด ๆ เพื่อหยุดมัน พวกเขาไม่ได้เกี่ยวกับบรูไนหรือราชอาณาจักรซาราวัคเป็น 'ต่างประเทศ' (ต่อสนธิสัญญาป้องกัน) เหตุการณ์นี้ครั้งสุดท้าย โดยซาราวัคจากบรูไน มีที่ดินขนาดเล็กของปัจจุบันโดยรวมและแยกเป็นสองส่วน [35]ชาวอังกฤษได้แนะนำในบรูไนภายใต้ข้อตกลงในอารักขาเสริมใน 1906 [36] ผู้อาศัยได้แนะนำให้สุลต่านดูแลเรื่องทั้งหมด ช่วงเวลา อาศัยสมมติควบคุมบริหารเพิ่มเติมกว่าสุลต่าน ระบบอยู่อาศัยสิ้นสุดลงใน 1959 [37]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การแทรกแซงของอังกฤษขอบเขตของบรูไน (สีเขียว) ตั้งแต่ปี 1890 ชาวอังกฤษได้เข้าแทรกแซงในกิจการของบรูไนหลายต่อหลายครั้ง อังกฤษโจมตีในบรูไนกรกฎาคม 1846 อันเนื่องมาจากความขัดแย้งภายในมากกว่าที่เป็นสุลต่านที่ถูกต้อง. [33] ในยุค 1880 การลดลงของบรูไนเอ็มไพร์อย่างต่อเนื่อง สุลต่านรับที่ดิน (ตอนนี้รัฐซาราวัก) เจมส์บรูคที่ได้ช่วยให้เขาปราบจลาจลและอนุญาตให้เขาสร้างอาณาจักรของรัฐซาราวัก เมื่อเวลาผ่านไปบรูคและหลานชายของเขา (ที่เขาประสบความสำเร็จ) เช่าหรือยึดที่ดินมากขึ้น บรูไนสูญเสียดินแดนของตนกับเขาและราชวงศ์ของเขาที่รู้จักกันเป็นสีขาวมหาราชา. สุลต่านฮิ Jalilul Alam Aqamaddin หันไปอังกฤษที่จะหยุดการบุกรุกต่อไปโดยบรูก. [34] "สนธิสัญญาคุ้มครอง" ได้รับการเจรจาต่อรองโดยเซอร์ฮิวจ์ต่ำ และลงนามมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 17 กันยายน 1888 สนธิสัญญากล่าวว่าสุลต่าน "ไม่สามารถยอมยกดินแดนหรือให้เช่าใด ๆ ไปยังต่างประเทศโดยปราศจากความยินยอมของอังกฤษ"; มันให้สหราชอาณาจักรที่มีประสิทธิภาพควบคุมกิจการภายนอกบรูไนทำให้อารักขาของอังกฤษ (ซึ่งต่อไปจนถึง 1984). [21] แต่เมื่อราชอาณาจักรซาราวักผนวกอำเภอ Pandaruan บรูไนในปี 1890 อังกฤษไม่ได้ดำเนินการใด ๆ ที่จะหยุดมัน พวกเขาไม่ได้มองว่าทั้งบรูไนหรือราชอาณาจักรซาราวักเป็น 'ต่างชาติ' (ต่อสนธิสัญญาคุ้มครอง) นี้ผนวกสุดท้ายโดยรัฐซาราวักซ้ายบรูไนกับผืนแผ่นดินขนาดเล็กในปัจจุบันและการแยกออกเป็นสองส่วน. [35] ที่อาศัยอยู่ในอังกฤษเป็นที่รู้จักในบรูไนภายใต้ข้อตกลงเสริมอารักขาในปี 1906 [36] ที่อาศัยอยู่ก็ให้คำแนะนำแก่สุลต่านในทุกเรื่องของ การบริหาร เมื่อเวลาผ่านไปมีถิ่นที่อยู่ปลอมควบคุมผู้บริหารมากกว่าสุลต่าน ระบบที่อยู่อาศัยในปี 1959 สิ้นสุดวันที่ [37]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การแทรกแซงของอังกฤษ

ขอบเขตของบรูไน ( สีเขียว ) ตั้งแต่ปี 1890 .
อังกฤษได้เข้ามาแทรกแซงในกิจการของบรูไนหลายครั้ง อังกฤษโจมตีบรูไนในเดือนกรกฎาคมค.ศ. เนื่องจากความขัดแย้งภายในที่สุลต่านชอบธรรม [ 33 ]

ในปี 1880 , ความเสื่อมของจักรวรรดิบรูไน ) สุลต่านให้ที่ดิน ( ตอนนี้ซาราวัก ) เจมส์ บรูคที่ได้ช่วยเขาปราบกบฏ และอนุญาตให้เขาสร้างอาณาจักรแห่งซาราวัก . ตลอดเวลา บรูค และ หลาน ( ที่ประสบความสำเร็จเขา ) เช่าหรือยึดครองที่ดินเพิ่มเติม บรูไนเสียมากของดินแดนเขา และราชวงศ์ของเขาที่รู้จักกันเป็น rajahs สีขาว

ฮิ jalilul สุลต่าน Alam aqamaddin ยื่นอุทธรณ์ไปยังอังกฤษเพื่อหยุดการบุกรุกเพิ่มเติมโดยบรูค .[ 34 ] " สนธิสัญญาคุ้มครอง " เจรจาโดยเซอร์ฮิวจ์ต่ำและลงนามมีผลบังคับใช้วันที่ 17 กันยายน 1888 สนธิสัญญากล่าวว่าสุลต่าน " ไม่อาจยกให้หรือเช่าใด ๆ ของต่างประเทศ โดยไม่ได้รับอนุญาตจาก " อังกฤษ โดยอังกฤษมีประสิทธิภาพการควบคุมของบรูไนภายนอกประเทศ ทำให้เป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ ( ซึ่งอย่างต่อเนื่องจนถึง พ.ศ. 2527 ) [ 21 ] แต่เมื่ออาณาจักรของซาราวักยึดบรูไน pandaruan ตำบลใน 1890 อังกฤษไม่ได้ดำเนินการใด ๆที่จะหยุดมัน พวกเขาไม่ได้พิจารณาให้บรูไน หรืออาณาจักรแห่งซาราวักเป็นต่างชาติ ' ' ( ต่อสนธิสัญญาคุ้มครอง ) ผนวกสุดท้ายโดยซาราวักไปบรูไนกับปัจจุบันเล็กมวลดินและแยกเป็นสองส่วน [ 35 ]

คนอังกฤษมีการแนะนำในบรูไน ภายใต้ข้อตกลงเขตคุ้มครองเพิ่มเติมใน 1906 . [ 36 ] ชาวบ้านได้แจ้งสุลต่านในเรื่องของการบริหาร ตลอดเวลา ชาวบ้านถือควบคุมบริหารมากกว่าสุลต่าน ระบบที่อยู่อาศัยสิ้นสุดใน 1959 . [ 37 ]