Traditional 3D modeling tools (e.g.

Traditional 3D modeling tools (e.g. [Autodesk 2009]) require users
to learn an interface wholly different from drawing or sculpting in
the real world. 2D drawing remains much easier than 3D modeling,
for professionals and amateurs alike. Professionals continue
to create 2D drawings before 3D modeling and desire to use them
to facilitate the modeling process ([Thorm¨ahlen and Seidel 2008;
Tsang et al. 2004; Eggli et al. 1997; Kallio 2005; Dorsey et al. 2007;
Bae et al. 2008]). Sketch-based modeling systems, such as Teddy
[Igarashi et al. 1999] and its descendants, approach the 3D modeling
problem by asking users to sketch from many views, leveraging
users’ 2D drawing skills. In these systems, choosing 3D viewpoints
remains an essential part of the workflow: most shapes can only be
created by sketching from a large number of different views. The
workflow of these systems can be summarized as “sketch-rotatesketch.”
Because of the view changes, users cannot match their
input strokes to a guide image. Moreover, finding a good view for
a stroke is often difficult and time-consuming: In [Schmidt et al.
2008], a 3D manipulation experiment involving users with a range
of 3D modeling experience found that novice users were unable to
complete their task and became frustrated. These novice users “po

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เครื่องมือในการสร้างโมเดล 3D แบบดั้งเดิม (เช่น [Autodesk 2009]) ผู้ใช้เรียนรู้อินเทอร์เฟซที่แตกต่างจากการวาด หรือแกะสลักในทั้งหมดโลกจริง 2D วาดยังคงง่ายกว่าโมเดล 3Dสำหรับมืออาชีพและมือสมัครเล่นเหมือนกัน ผู้เชี่ยวชาญต่อไปสร้างรูปวาด 2D ก่อนแบบจำลอง 3 มิติ และความปรารถนาที่จะใช้เพื่อความสะดวกในการสร้างโมเดล ([Thorm¨ahlen และ Seidel 2008Tsang et al. 2004 Eggli et al. 1997 Kallio 2005 Dorsey et al. 2007แบ้ et al. 2008]) ระบบตามร่างโมเดล เช่นตุ๊กตา[Igarashi et al. 1999] และลูกหลาน วิธีการสร้างโมเดล 3Dปัญหาจากการถามผู้ใช้ร่างจากหลายมุมมอง ใช้2D ผู้วาดทักษะ ในระบบเหล่านี้ การเลือกมุมมอง 3Dยังคงเป็นส่วนสำคัญของลำดับงาน: รูปร่างส่วนใหญ่สามารถสร้าง โดยการร่างจากมุมมองต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก ที่ลำดับของระบบเหล่านี้สามารถสรุปเป็น "ร่าง-rotatesketch"เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงมุมมอง ผู้ใช้ไม่สามารถจับคู่ของพวกเขาจังหวะป้อนรูปแบบคำแนะนำ นอกจากนี้ ค้นหามุมมองที่ดีสำหรับสมองมักจะเป็นเรื่องยาก และใช้เวลานาน: ใน [ชมิดท์ et al2008], ผู้เกี่ยวข้องกับกับการทดลองใช้จัดการ 3Dของประสบการณ์ที่พบสามเณรนั้นการสร้างโมเดล 3 มิติ ผู้ใช้ไม่สามารถทำงานของพวกเขา และกลายเป็นผิดหวัง ผู้ใช้สามเณรเหล่านี้ "ปอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เครื่องมือแบบดั้งเดิมแบบจำลอง 3 มิติ (เช่น [Autodesk 2009]) กำหนดให้ผู้ใช้
ในการเรียนรู้ที่แตกต่างกันในเครืออินเตอร์เฟซจากการวาดหรือแกะสลักใน
โลกแห่งความจริง การวาดภาพ 2D ยังคงง่ายกว่าการสร้างแบบจำลอง 3 มิติ
สำหรับมืออาชีพและมือสมัครเล่นเหมือนกัน ผู้เชี่ยวชาญด้านการดำเนินการต่อไป
ในการสร้างแบบ 2D ก่อนแบบจำลอง 3 มิติและความปรารถนาที่จะใช้พวกเขา
เพื่อความสะดวกในการสร้างแบบจำลอง ([Thormählenและ Seidel 2008;
Tsang et al, 2004;. Eggli et al, 1997;. Kallio 2005; อร์ซีย์ et al, 2007;.
แบ้ et al. 2008]) ร่างที่ใช้ระบบการสร้างแบบจำลองเช่นเท็ดดี้
[ราชิ et al, 1999] และลูกหลานของวิธีการสร้างแบบจำลอง 3 มิติ
ปัญหาโดยขอให้ผู้ใช้สามารถวาดจากมุมมองที่หลายคนใช้ประโยชน์จาก
ผู้ใช้ทักษะการวาดภาพ 2D ในระบบเหล่านี้เลือกมุมมอง 3 มิติ
ยังคงเป็นส่วนสำคัญของขั้นตอนการทำงาน: รูปร่างมากที่สุดเท่านั้นที่สามารถ
สร้างขึ้นโดยร่างจากจำนวนมากของมุมมองที่แตกต่างกัน
ขั้นตอนการทำงานของระบบเหล่านี้สามารถสรุปเป็น "ร่าง rotatesketch."
เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงมุมมองที่ผู้ใช้ไม่สามารถจับคู่ของพวกเขา
ที่ป้อนเข้าจังหวะกับภาพคู่มือ นอกจากนี้การหามุมมองที่ดีสำหรับ
โรคหลอดเลือดสมองมักจะเป็นเรื่องยากและใช้เวลานานใน [Schmidt et al.
, การทดสอบที่เกี่ยวข้องกับการจัดการ 3 มิติผู้ใช้ที่มีช่วง 2008]
ของประสบการณ์การสร้างแบบจำลอง 3 มิติพบว่าผู้ใช้มือใหม่ไม่สามารถที่จะ
ให้งานของพวกเขาและ กลายเป็นความผิดหวัง เหล่านี้ผู้ใช้มือใหม่ "ปอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แบบ 3D แบบเครื่องมือ ( เช่น [ Autodesk 2009 ] ) ให้ผู้ใช้
เรียนรู้อินเตอร์เฟซทั้งหมดที่แตกต่างจากการวาดภาพหรือแกะสลักใน
โลกที่แท้จริง เขียนแบบ 2D 3D ยังง่ายกว่าแบบ
สำหรับมืออาชีพและมือสมัครเล่นเหมือนกัน ผู้เชี่ยวชาญยังคง
การสร้างภาพวาด 2D ก่อน และประสงค์จะใช้โมเดล 3D
เพื่อความสะดวกในการสร้างแบบจำลอง ( [ thorm และตั้งสิงคโปร์ไซเดิล 2008 ;
ซาง et al . 2004 ; eggli et al . 1997 ; kallio 2005 ; Dorsey et al . 2007 ;
แบ et al . 2008 ] ) วาดตามแบบระบบ เช่น ตุ๊กตา
[ อิการาชิ et al . 1999 ] และลูกหลานของมัน วิธีการสร้างโมเดล 3D
ปัญหาโดยขอให้ผู้ใช้สามารถวาดจากมุมมองหลายด้าน
2D ของผู้ใช้ทักษะการวาดภาพ ในระบบเหล่านี้ เลือก
มุมมอง 3D ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของเวิร์กโฟลว์ :รูปร่างส่วนใหญ่สามารถ
สร้างโดยร่างจากจำนวนมากของมุมมองที่แตกต่างกัน
เวิร์กโฟลว์ของระบบเหล่านี้สามารถสรุปได้ว่า " ร่าง rotatesketch .
เพราะวิวเปลี่ยนไป ผู้ใช้จะไม่สามารถตรงกับจังหวะการป้อนข้อมูล
กับคู่มือรูปภาพ นอกจากนี้ การหามุมมองดี
โรคหลอดเลือดสมองมักจะเป็นเรื่องยากและใช้เวลานานใน [ ชมิดท์ et al .
) ]3 การจัดการเกี่ยวข้องกับการทดลองใช้กับช่วง
ของ 3D โมเดลลิ่ง ประสบการณ์ พบว่า ผู้ใช้สามเณรไม่สามารถ
เสร็จงานของพวกเขาและกลายเป็นหงุดหงิด เหล่านี้ผู้ใช้สามเณร " โป