AbstractDiscarded electronic goods

Abstract
Discarded electronic goods contain a range of toxic materials requiring special handling. Developed countries have conventions, directives, and laws to regulate their disposal, most based on extended producer responsibility. Manufacturers take back items collected by retailers and local governments for safe destruction or recovery of materials. Compliance, however, is difficult to assure, and frequently runs against economic incentives. The expense of proper disposal leads to the shipment of large amounts of e-waste to China, India, Pakistan, Nigeria, and other developing countries. Shipment is often through middlemen, and under tariff classifications that make quantities difficult to assess. There, despite the intents of national regulations and hazardous waste laws, most e-waste is treated as general refuse, or crudely processed, often by burning or acid baths, with recovery of only a few materials of value. As dioxins, furans, and heavy metals are released, harm to the environment, workers, and area residents is inevitable.

The faster growth of e-waste generated in the developing than in the developed world presages continued expansion of a pervasive and inexpensive informal processing sector, efficient in its own way, but inherently hazard-ridden.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ทิ้งประกอบด้วยวัสดุที่เป็นพิษต้องใช้การจัดการพิเศษ ประเทศที่พัฒนามีแผน คำสั่ง และกฎหมายในการควบคุมการกำจัด มากที่สุดตามความรับผิดชอบผลิตขยาย ผู้ผลิตนำกลับสินค้าที่รวบรวมร้านค้าปลีกและรัฐบาลท้องถิ่นสำหรับการทำลายที่ปลอดภัยหรือของ ปฏิบัติตาม อย่างไรก็ตาม เป็นการยากที่มั่นใจ และบ่อยครั้งที่ทำงานกับแรงจูงใจทางเศรษฐกิจ ทิ้งอย่างเหมาะสมนำไปสู่การจัดส่งของจำนวนมากของ ขยะอิเล็กทรอนิกส์ไปประเทศจีน อินเดีย ปากีสถาน ไนจีเรีย และอื่น ๆ ค่าใช้จ่ายพัฒนาประเทศ จัดส่งจะ ผ่านพ่อค้าคนกลาง และจัดประเภทภาษีที่ทำให้ปริมาณในการประเมิน มี แม้จะปรับข้อกฎหมายของและของเสียอันตราย ขยะอิเล็กทรอนิกส์มากที่สุดถือว่าเป็นขยะทั่วไป หรือหยาบการประมวล ผล มักจะเขียน หรือกรด น้ำ กู้คืนวัตถุดิบกี่เท่าของค่า เป็น dioxins, furans และโลหะหนักจะออก อันตรายอาศัยอยู่ในสิ่งแวดล้อม งาน และพื้นที่ที่จะหลีกเลี่ยงเติบโตที่เร็วขึ้นของขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่สร้างขึ้นในการพัฒนากว่าในโลกพัฒนาขยายตัว presages อย่างต่อเนื่องของภาคประมวลผลเป็นที่แพร่หลาย และราคาไม่แพง มีประสิทธิภาพในทางของตัวเอง แต่ขี่ม้าอันตรายเสมอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อ
ทิ้งสินค้าอิเล็กทรอนิกส์มีช่วงของวัสดุที่เป็นพิษที่กำหนดให้การจัดการพิเศษ ประเทศที่พัฒนาแล้วมีการประชุมสั่งและกฎหมายในการควบคุมการกำจัดของพวกเขาขึ้นอยู่มากที่สุดในความรับผิดชอบของผู้ผลิตขยาย ผู้ผลิตจะกลับรายการที่เก็บรวบรวมโดยร้านค้าปลีกและรัฐบาลท้องถิ่นสำหรับการทำลายปลอดภัยหรือการกู้คืนของวัสดุ การปฏิบัติตาม แต่เป็นเรื่องยากที่จะมั่นใจและมักวิ่งกับสิ่งจูงใจทางเศรษฐกิจ ค่าใช้จ่ายในการกำจัดที่เหมาะสมจะนำไปสู่การจัดส่งของจำนวนมากของขยะอิเล็กทรอนิกส์ไปยังประเทศจีน, อินเดีย, ปากีสถานไนจีเรียและประเทศกำลังพัฒนาอื่น ๆ การจัดส่งมักจะผ่านพ่อค้าคนกลางและอยู่ภายใต้การจำแนกประเภทภาษีที่ทำให้ปริมาณยากที่จะประเมิน มีแม้เจตนาของกฎระเบียบในระดับชาติและกฎหมายของเสียอันตรายที่ขยะอิเล็กทรอนิกส์มากที่สุดจะถือว่าเป็นขยะทั่วไปหรือหยาบประมวลผลมักจะโดยการเผาไหม้หรือกรดห้องน้ำ, กับการกู้คืนเพียงไม่กี่วัสดุของมูลค่า ไดออกซิน, ฟิวแรนและโลหะหนักที่ถูกปล่อยออกมาเป็นอันตรายต่อสภาพแวดล้อมของคนงานและชาวบ้านในพื้นที่เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยง. การเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วของ E-เสียที่เกิดขึ้นในการพัฒนากว่าในประเทศที่พัฒนาแล้ว presages ขยายตัวต่อเนื่องของการประมวลผลอย่างไม่เป็นทางการที่แพร่หลายและราคาไม่แพง ภาคที่มีประสิทธิภาพในทางของตัวเอง แต่โดยเนื้อแท้อันตรายสลัด