The streets and avenue of the capit

The streets and avenue of the capital were filled with people. Countless students from all over the world were either filled with extreme joy or despair. They either need liquor to celebrate or forget about everything. The taverns were filled to the maximum and before night arrived, the famous brothels had already put up a color lamp.

Due to the recent xiu xing problems, Chen Chang Sheng’s mood was a little down. He knew that being stressed wasn’t a good thing and he needed to relax. Therefore he walked out of the Tradition Academy and took out half a day to look at some scene. But the interesting thing, or rather something that leaves people speechless, was that he didn’t go to Li Palace to look at ivies, he didn’t go to the Nai He Bridge to count stones, but…..he brought Luo Luo to the end of Hundred Blossom Street and sat down to look at the people passing by.

Luo Luo always listened to him with no objection. No matter what decisions he made, Luo Luo would accept them and believe they were correct. Even if his actions were a little strange, there must be hidden meaning behind his actions. Today, she was finally unhappy.

“Teacher…..”

She sat at the stone stairs and looked at the green moss on the opening of the well. She kicked a piece of small leave in front of her and wanted to complain about the boredom, but she didn’t say anything. She thought that since they rarely left the school, shouldn’t they walk a little further? Shopping with the teacher must be really interesting.

“What happened?”

Chen Chang Sheng held two popsicles and said, “You don’t want to eat it? If I eat two of these I will have a bad stomach.”

Luo Luo thought that her teacher still cared deeply about her and started being happy again. She took the popsicles from his hands and sat with him. They looked at the crowd on the street and stared into space.

She licked the popsicle and asked, “Why is there so many people on the street?”

Chen Chang Sheng bite a small portion of the popsicle off and said unclearly, “When I was buying the popsicles earlier, I overheard people say that the semi trial of the Great Trial has ended.”

Luo Luo widened her eyes, “Ah!”

Chen Chang Sheng turned his head and looked at her, “What happened? Is it too cold?”

Luo Luo looked at him and said unsurely, “I think we might have forgot something.”

Chen Chang Sheng started to think back and his eyebrows started to wrinkle. Then suddenly he relaxed.

“I remember now. I need to represent the Tradition Academy to attend the Ivy Festival.”

Yes, the semi trial of the Great Trial has ended and the summer has arrived.

The Ivy Festival was about to start.

Luo Luo asked, “Should we go?”

Chen Chang Sheng thought for a while and said. “We should go.”

Luo Luo asked, “But no one has announced anything to us.”

Chen Chang Sheng said, “If the Department of Education forgot about it, then we don’t need to go.”

Luo Luo licked the popsicle joyfully and said, “Sure! It’s up to you teacher.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ถนนและถนนของเมืองหลวงเต็มไป ด้วยผู้คน นักเรียนนับไม่ถ้วนจากทั่วโลกเต็มไป ด้วยความสุขมากหรือสิ้นหวังอย่างใดอย่างหนึ่ง พวกเขาต้องสุรา หรือลืมทุกอย่างใดอย่างหนึ่ง ร้านเหล้าเต็มไปถึง และก่อนที่คืนมา ซ่องชื่อดังได้แล้ววางโคมไฟสีเนื่องจากปัญหา xing xiu ล่า เฉินช้าง Sheng อารมณ์ได้น้อยลง เขารู้ว่า กำลังเครียดไม่ได้เป็นสิ่งที่ดี และเขาต้องการผ่อนคลาย ดังนั้นเขาเดินออกจากสถาบันการศึกษาประเพณี และเอาออกครึ่งวันไปดูที่บางฉาก แต่สิ่งที่น่าสนใจ หรือมากกว่าสิ่งที่ท่านพูด ว่า เขาไม่ไปลี่พาไปดูที่ ivies เขาไม่ได้ไปที่นายเขาสะพานหิน นับ แต่...เขามา Luo Luo สิ้นร้อยดอกถนน และนั่งลงมองคนที่เดินผ่านLuo Luo เสมอฟังเขา ด้วยคัดค้านไม่ ไม่ว่าอะไรตัดสินเขา Luo Luo จะยอมรับ และเชื่อว่า พวกเขาได้ถูกต้อง ถึงแม้การกระทำของแปลกเล็กน้อย มีต้องซ่อนความหมายเบื้องหลังการกระทำของ วันนี้ เธอคือความสุขในที่สุด"ครู..."เธอนั่งอยู่ที่บันไดหิน และดูมอเปิดดี เธอเตะชิ้นเล็กออกจากหน้าของเธอ และอยากบ่นเกี่ยวกับเบื่อ แต่เธอไม่พูดอะไร เธอนึกว่า เนื่องจากพวกเขาไม่ค่อยออกจากโรงเรียน ไม่ควรจะเดินไปอีกหน่อย ช้อปปิ้งกับครูต้องน่าสนใจจริง ๆ“What happened?”Chen Chang Sheng held two popsicles and said, “You don’t want to eat it? If I eat two of these I will have a bad stomach.”Luo Luo thought that her teacher still cared deeply about her and started being happy again. She took the popsicles from his hands and sat with him. They looked at the crowd on the street and stared into space.She licked the popsicle and asked, “Why is there so many people on the street?”Chen Chang Sheng bite a small portion of the popsicle off and said unclearly, “When I was buying the popsicles earlier, I overheard people say that the semi trial of the Great Trial has ended.”Luo Luo widened her eyes, “Ah!”Chen Chang Sheng turned his head and looked at her, “What happened? Is it too cold?”Luo Luo looked at him and said unsurely, “I think we might have forgot something.”Chen Chang Sheng started to think back and his eyebrows started to wrinkle. Then suddenly he relaxed.“I remember now. I need to represent the Tradition Academy to attend the Ivy Festival.”Yes, the semi trial of the Great Trial has ended and the summer has arrived.The Ivy Festival was about to start.Luo Luo asked, “Should we go?”Chen Chang Sheng thought for a while and said. “We should go.”Luo Luo asked, “But no one has announced anything to us.”Chen Chang Sheng said, “If the Department of Education forgot about it, then we don’t need to go.”Luo Luo licked the popsicle joyfully and said, “Sure! It’s up to you teacher.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ถนนและถนนของเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยผู้คน นักเรียนนับไม่ถ้วนจากทั่วทุกมุมโลกที่เต็มไปด้วยความสุขทั้งที่รุนแรงหรือความสิ้นหวัง พวกเขาทั้งสองต้องสุราเพื่อเฉลิมฉลองหรือลืมเกี่ยวกับทุกอย่าง ร้านเหล้าที่เต็มไปสูงสุดและก่อนคืนมาถึงโสเภณีที่มีชื่อเสียงได้วางไว้แล้วโคมไฟสี. เนื่องจากปัญหาซิ่ว Xing ล่าสุดอารมณ์ Chen Sheng ช้างเป็นลงเล็กน้อย เขารู้ว่าการเน้นไม่ได้เป็นสิ่งที่ดีและเขาต้องการที่จะผ่อนคลาย ดังนั้นเขาจึงเดินออกมาจากสถาบันการศึกษาประเพณีและเอาออกครึ่งวันไปดูที่เกิดเหตุบางอย่าง แต่สิ่งที่น่าสนใจหรือค่อนข้างบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้คนพูดได้ว่าเขาไม่ได้ไปหลี่พาเลซไปดูที่ ivies เขาไม่ได้ไปที่สะพานนายเขาจะนับหิน แต่ ... ..he นำ Luo Luo การสิ้นสุดของร้อย Blossom ถนนและนั่งลงไปดูที่คนเดินผ่าน. Luo Luo ฟังเสมอกับเขาด้วยไม่คัดค้าน ไม่ว่าสิ่งที่เขาตัดสินใจทำ Luo Luo จะยอมรับพวกเขาและเชื่อว่าพวกเขามีความถูกต้อง แม้ว่าการกระทำของเขาก็แปลก ๆ จะต้องมีความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการกระทำของเขา วันนี้ในที่สุดเธอก็ไม่มีความสุข. "ครู ... .. " เธอนั่งอยู่ที่บันไดหินและมองไปที่มอสสีเขียวในการเปิดตัวของดี เธอเตะชิ้นส่วนของลาขนาดเล็กที่ด้านหน้าของเธอและอยากจะบ่นเกี่ยวกับความเบื่อหน่าย แต่เธอไม่ได้พูดอะไร เธอคิดว่าตั้งแต่พวกเขาไม่ค่อยออกจากโรงเรียนไม่ควรที่พวกเขาเดินต่ออีกนิด? ช้อปปิ้งกับครูผู้สอนจะต้องเป็นที่น่าสนใจจริงๆ. "เกิดอะไรขึ้น?" เฉินช้าง Sheng จัดขึ้นสอง popsicles และกล่าวว่า "คุณไม่ต้องการที่จะกินมันได้หรือไม่ ถ้าฉันกินสองคนนี้ผมจะมีกระเพาะที่ไม่ดี. " Luo Luo คิดว่าครูของเธอยังคงได้รับการดูแลอย่างล้ำลึกเกี่ยวกับตัวเธอและเริ่มมีความสุขอีกครั้ง เธอเอา popsicles จากมือของเขาและนั่งอยู่กับเขา พวกเขามองไปที่ฝูงชนบนถนนและจ้องเข้าไปในพื้นที่. เธอเลียไอติมและถามว่า "ทำไมถึงมีคนจำนวนมากบนถนน?" เฉินช้าง Sheng กัดส่วนเล็ก ๆ ของไอติมออกและบอกว่าไม่ชัดเจน "เมื่อฉัน ซื้อ popsicles ก่อนหน้านี้ผมได้ยินคนบอกว่าการทดลองกึ่งของการทดลองที่ดีได้สิ้นสุดลง. " Luo Luo เบิกตากว้างของเธอ" Ah! " เฉินช้าง Sheng หันหัวของเขาและมองไปที่เธอ" เกิดอะไรขึ้น? มันหนาวเกินไป? " Luo Luo มองไปที่เขาและบอกว่า unsurely" ผมคิดว่าเราอาจจะลืม. " เฉินช้าง Sheng เริ่มที่จะคิดว่ากลับและคิ้วของเขาเริ่มต้นในการลดเลือนริ้วรอย แล้วทันใดนั้นเขาผ่อนคลาย. "ผมจำได้ว่าตอนนี้ ฉันต้องการที่จะเป็นตัวแทนของสถาบันการศึกษาประเพณีในการเข้าร่วมเทศกาลไอวี. " ใช่การทดลองกึ่งของการทดลองที่ดีได้สิ้นสุดลงและฤดูร้อนมาถึงแล้ว. เทศกาลไอวีได้เกี่ยวกับการเริ่มต้น. Luo Luo ถามว่า" เราควรจะไป? " เฉิน ช้าง Sheng คิดว่าในขณะที่และกล่าวว่า "เราควรจะไป." Luo Luo ถามว่า " แต่ไม่มีใครได้ประกาศอะไรให้เรา." เฉินช้าง Sheng กล่าวว่า "หากกรมสามัญศึกษาลืมเกี่ยวกับมันแล้วเราไม่จำเป็นต้องไป." Luo Luo เลีย ไอติมอย่างมีความสุขและกล่าวว่า "แน่นอน! มันขึ้นอยู่กับคุณครู. "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ถนนและถนนของเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยผู้คน นักเรียนมากมาย จากทุกมุมโลกต่างก็เต็มไปด้วยความสุขที่รุนแรงหรือหมดหวัง พวกเขาต้องการเหล้าฉลองหรือลืมเกี่ยวกับทุกอย่าง ที่พักเต็มกับสูงสุด ก่อนคืนมาถึงหอนางโลมชื่อดังได้ใส่สีโคมไฟเนื่องจากที่ผ่านมาซิ่วซิ่งปัญหาของเฉินฉาง เซิง อารมณ์ก็น้อยลง เขารู้ว่ากำลังเครียด ไม่ใช่เรื่องดี และเขาต้องการที่จะผ่อนคลาย เขาจึงเดินออกจากโรงเรียนและประเพณีไปครึ่งวันเพื่อดูในบางฉาก แต่สิ่งที่น่าสนใจหรือมากกว่าสิ่งที่ใบคนพูดไม่ออก คือการที่เขาไม่ได้ไปหลี่วังที่จะมองในความแสบของเธอ เขาไม่ได้ไปไหน เขาจะนับสะพานหิน แต่ . . . . . เขาเอาหลัวหลัวไปยังจุดสิ้นสุดของถนน 100 ดอก และนั่งมองผู้คนเดินผ่านไปหลัวหลัวฟังแต่เขาไม่คัดค้าน ไม่ว่าการตัดสินใจเขาทำหลัวหลัวจะยอมรับได้ และเชื่อว่าพวกเขาได้ถูกต้อง แม้ว่าการกระทำของเขาแปลกไปนิดหน่อย ต้องมีแอบแฝงในการกระทำของเขา วันนี้ ในที่สุดเธอก็ไม่มีความสุข" ครู . . . . "เธอนั่งอยู่ที่บันไดหิน และมองมอสสีเขียวเปิดดี เธอไล่ชิ้นเล็กๆทิ้งต่อหน้าเธอและอยากบ่นเบื่อ แต่เธอไม่พูดอะไรเลย เธอคิดว่าพวกเขาแทบไม่ได้ออกจากโรงเรียน พวกเขาไม่ควรเดินต่ออีกเล็กน้อย ช้อปปิ้งกับครูต้องน่าสนใจจริงๆ" เกิดอะไรขึ้น ? "เฉินฉาง เซิง จัดขึ้นสอง popsicles และกล่าวว่า " คุณไม่อยากกินมัน ถ้าฉันกิน สองของเหล่านี้ จะมีท้องไม่ดี "หลัวหลัวว่าครูของเธอยังคงเป็นห่วงอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับเธอ และเริ่มที่จะมีความสุขอีกครั้ง เธอเอาไอติมจากมือของเขา และได้นั่งกับเขา พวกเขามองฝูงชนบนถนน และจ้องมองลงในช่องว่างเธอเลียไอติมแท่งและถามว่า " ทำไมถึงมีคนมากมายบนถนน "เฉินฉาง เซิง กัดส่วนเล็ก ๆของขนม แล้วบอกว่า unclearly " เมื่อฉันซื้อไอติมก่อน ฉันได้ยินคนพูดว่า กึ่งทดลองการทดลองที่ยิ่งใหญ่ได้จบลงแล้ว "หลัวหลัว ดวงตาเบิกกว้าง " อ้า ! "เฉินฉาง เซิง หันศีรษะของเขา และมองเธอ " เกิดอะไรขึ้น ? มันหนาวเกินไป ? "หลัวหลัวมองที่เขาและกล่าวว่า unsurely " ผมคิดว่าเราอาจจะลืมอะไรบางอย่าง "เฉินฉาง เซิง เริ่มคิดถึงความหลัง และคิ้วของเขาเริ่มย่น แล้วเขาก็ผ่อนคลาย" ผมจำได้แล้ว ฉันต้องการที่จะเป็นตัวแทนของโรงเรียนเข้าร่วมประเพณีเทศกาลไอวี่ "ใช่ กึ่งทดลองการทดลองที่ยิ่งใหญ่ได้สิ้นสุดลง และฤดูร้อนมาถึงแล้วเทศกาลไอวี่กำลังจะเริ่มหลัวหลัว ถามว่า " เราควรจะไป ? "เฉินฉางเซิงคิดสักพัก แล้วกล่าวว่า " เราควรจะไปหลัวหลัวถาม " แต่ไม่มีใครได้ประกาศอะไรให้เราเฉินฉาง เซิง กล่าวว่า " หากกระทรวงศึกษาธิการลืมเกี่ยวกับมัน เราก็ไม่ต้องไปหลัวหลัว เลียไอติมอย่างสนุกสนานและพูดว่า " แน่นอน ! มันขึ้นอยู่กับคุณ คุณครู